Δασκαλοι, στα προθυρα νευρικης κρισης;

Η Δευτέρα δεν είναι μακριά. «Μετά από τρεις εβδομάδες στα θρανία, η απεργία των εκπαιδευτικών έρχεται να …ξεκουράσει το μαθητόκοσμο και να επιβαρύνει την ήδη κουρασμένη Παιδεία της χώρας»: κάπως έτσι αντιλαμβάνονται τα πράγματα στην πλειονότητά τους οι «συντελεστές» της μαθητικής κοινότητας με πρώτους απ’ όλους τους γονείς. Με τα «176 ευρώ» να χαίρουν μιας προβολής που, στην υπερβολή της, τείνει να επιβεβαιώσει τους φόβους των γονέων περί επανάληψης του «συνδικαλιστικού» σήριαλ που εξισώνει το μισθό του εκπαιδευτικού με την ποιότητα στην εκπαίδευση, και την Πολιτεία να μειδιά από την «κουΐντα» για όσα δεν λέγονται και δεν θίγονται ως μη επίκαιρα, δάσκαλοι και καθηγητές στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια Παιδεία μοιάζουν να ισορροπούν σε τεντωμένο σχοινί καθώς επιχειρούν – δίχως να είναι βέβαιον ότι το κατορθώνουν πάντα – να πείσουν ότι η απεργία της προσεχούς εβδομάδας έχει αιτία και έρεισμα πολιτικό, με την ευρεία έννοια του όρου, και όχι απλώς ένα στενόχωρο κι ενοχοποιημένο, ήδη, οικονομικό αίτημα…

Ο Οργανωτικός Γραμματέας της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος, Κομνηνός Μαντάς, επισκεπτόμενος την Ξάνθη κατά τη διάρκεια εξόρμησής του στους ανά την περιφέρεια Διδασκαλικούς Συλλόγους εν όψει της 6ης Οκτωβρίου, μίλησε στον ΠτΘ για την …εκλεπτυσμένη μεταχείριση που έτυχε από το Υπουργείο Παιδείας το «πολυσέλιδο υπόμνημα της ΔΟΕ» για όλα τα ζητήματα που αφορούν στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, όπου τα «176 ευρώ» αποτελούσαν μια παράγραφο. «Σημαντική μεν, παράγραφο δε…», για να απαντήσει ακολούθως στην ερώτηση «αν, υποτιθέστω, ικανοποιηθεί το οικονομικό, παύει να υφίσταται για σας ζήτημα κινητοποίησης, ικανό να σας κατεβάσει στους δρόμους;

Απ: «Δεν ήταν δικιά μας επιλογή να βγούμε στους δρόμους. Οι δάσκαλοι είναι οι τελευταίοι που θέλουν να κλείσουν τα σχολεία. Γιατί η δικιά μας δουλειά είναι μέσα στο σχολείο. Αναγκαστήκαμε όμως να οδηγηθούμε εδώ γιατί από τις 30 Ιουλίου καταθέσαμε υπόμνημα με τις θέσεις μας σε συνάντηση με το Υπουργείο της Παιδείας. Αυτή τη στιγμή, δυο μήνες μετά, δεν υπάρχει καμιά απάντηση από τη μεριά του, για κανένα από τα θέματα του υπομνήματος. Το οικονομικό ήταν μόνο ένα μικρό μέρος απ’ όλα αυτά. Καμιά απάντηση λοιπόν. Αντί του «διαλόγου» που αναμέναμε, υπήρξε μια ανακοίνωση από τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας μετά από μία σύσκεψη με τον Πρωθυπουργό, μια δημόσια δήλωση που πληροφορηθήκαμε μάλιστα από τους δημοσιογράφους. Επέλεξαν δηλαδή, να βγουν και να κάνουν μια ανακοίνωση σχετικά με το οικονομικό και να μην υπάρχει καμία απάντηση για όλα τα άλλα που έπρεπε, πριν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς να συζητηθούν και να λυθούν».

ΠτΘ: Πώς το ερμηνεύετε αυτό; Μήπως, εκ του υπομνήματος προέκυπτε ότι το οικονομικό είναι και η ταμπακέρα ενώ τα υπόλοιπα άνευ ειλικρινούς και αγωνιστικής πρόθεσης;

Απ: «Αν νόμιζαν κάτι τέτοιο, σημαίνει ότι είναι μακριά από την πραγματικότητα της εκπαίδευσης. Όταν θέσαμε στον Υπουργό Παιδείας, ενάμιση μήνα πριν ανοίξουν τα σχολεία, το ενδεχόμενο να υπάρξει πρόβλημα με τα κενά και τις ελλείψεις προσωπικού στον καινούριο θεσμό του ολοήμερου – θεσμό δασκαλογέννητο που τον πονάμε – και δεν πήραμε καμία απάντηση, καμιά ένδειξη για πρόθεση διαλόγου, τότε την ταμπακέρα την όρισαν οι ίδιοι. Το αποτέλεσμα ήταν, στις 11 Σεπτεμβρίου που άνοιξαν τα σχολεία, να υπάρχουν πάνω από 500 κενά καταγραμμένα σε δασκάλους (εκτός των ειδικοτήτων) σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Αυτό σημαίνει, 500 ολοήμερα τμήματα χωρίς δάσκαλο… Αυτό το υπόμνημα δόθηκε στον ίδιο τον Υπουργό, τον κ.Ευθυμίου παρουσία του Υφυπουργού κ.Γκεσούλη και του Γενικού Γραμματέα κ.Τσουρουπλή, σε μια συνάντηση η οποία είχε εθιμοτυπικό χαρακτήρα μ’ αφορμή την ανάληψη καθηκόντων από το νέο Διοικητικό Συμβούλιο της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας. Είναι ένα υπόμνημα πολυσέλιδο, με διάφορα θεσμικά αιτήματα του κλάδου μας, που σαφώς δεν πιστεύαμε ότι θα λυθούν στο σύνολό τους αλλά από αυτό το σημείο μέχρι του να μην υπάρξει καμία απολύτως ανταπόκριση του Υπουργείου ούτε καν για διάλογο επί ζητημάτων, είναι μεγάλη η κατηφόρα…»

Στην ουσία των απεργιακών αιτημάτων:

Απ: «Το πρώτο αίτημα το οποίο νομίζω ότι είναι διαχρονικό και χωρίς τη λύση του οποίου δεν πρόκειται να έχουμε Παιδεία, είναι η αύξηση των δαπανών στο 5% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος. Κάτι που όλοι το υπόσχονται, είναι αίτημα της δεκαετίας του ’60 με το περιβόητο 15% για την Παιδεία, αλλά κανένας δεν το έχει υλοποιήσει. Τώρα δεχόμαστε νέες υποσχέσεις ότι την επόμενη πενταετία θα φθάσει σε ένα τέτοιο ποσοστό κατά προσέγγιση, ο Πρωθυπουργός εξήγγειλε ότι το 2008 θα φθάσει στο 5% του ΑΕΠ, αλλά κανείς δεν μας προσδιορίζει πώς θα επιτευχθεί αυτό και με ποια ετήσια αύξηση. Από προθέσεις και καλές κουβέντες έχουμε χορτάσει…

Το δεύτερο αίτημα είναι η επιστημονική και οικονομική αναβάθμιση των εκπαιδευτικών. Οι εκπαιδευτικοί, τελειώνοντας τη σχολή τους, αφήνονται στην τύχη τους, και εξαρτάται από τον πατριωτισμό τους το αν θα παρακολουθήσουν τα τεκταινόμενα στο χώρο των παιδαγωγικών επιστημών και τις εξελίξεις προκειμένου να είναι καλύτεροι στη δουλειά τους. Δεν υπάρχει κανενός είδους επιμόρφωση όλα αυτά τα χρόνια. Θεωρώ ότι είναι αυτονόητο να προσφέρεται κάτι τέτοιο.

Αντ’ αυτού, η λειτουργία όλου του συστήματος βασίζεται πάνω σ’ αυτό που έλεγε το «114» του Συντάγματος: στον πατριωτισμό των Ελλήνων. Των δασκάλων, εν προκειμένω. Δεν υπάρχει κανείς που να νοιάζεται να επιμορφώσει τους εκπαιδευτικούς οι οποίοι και μπαίνουν μέσα στα σχολειά».

Ως προς το οικονομικό, είμαστε οι χειρότερα αμειβόμενοι δημόσιοι υπάλληλοι, με βάση τα προσόντα, σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα Υπουργεία, όπου οι ειδικοί λογαριασμοί και τα επιδόματα καλά κρατούν. Και βέβαια δεν κάνουμε συγκρίσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση όπου εκεί οι διαφορές είναι αστρονομικές…»

ΠτΘ: Μήπως πριν προβούμε στη μισθολογική σύγκριση, θα έπρεπε να συγκρίνουμε πρώτα το δικό μας επίπεδο της Παιδείας με αυτό των προηγμένων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Τα συστήματα, δηλαδή και την ποιότητά τους. Μήπως αποκλίνουμε γενικώς…

Απ: «Όχι! Δεν αποκλίνουμε. Στο επίπεδο της παρεχόμενης εκπαίδευσης, δεν αποκλίνουμε. Ούτε στα προσόντα των εκπαιδευτικών. Δηλαδή, οι εκπαιδευτικοί στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν έχουν περισσότερα, τυπικά τουλάχιστον, προσόντα από τους εκπαιδευτικούς στην Ελλάδα. Όπως είναι σαφέστατα μύθος και το ότι εκείνοι δουλεύουν περισσότερο ενώ οι Έλληνες εκπαιδευτικοί λιγότερο. Στη διάθεσή σας όλα τα στοιχεία που έχουμε και τα οποία καταρρίπτουν αυτούς τους μύθους».

Ο ΠτΘ αποδέχθηκε την πρόσκληση του Οργανωτικού Γραμματέα της ΔΟΕ για «άνοιγμα» του θέματος «Παιδεία» και πέρα από τα στενά «ειδησεογραφικά» όρια που θέτουν οι προβολείς των πανελλαδικής εμβέλειας τηλεοπτικών ΜΜΕ. Η Παιδεία, άλλωστε, αφορά όλους και όχι μόνο τις επίσημες συνδικαλιστικές εκπροσωπήσεις των εργαζομένων στο σύστημα και τους καθ’ ύλην αρμόδιους κυβερνητικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες…

Όπως, θα υπογραμμίσει, ομονοώντας ο κ.Μαντάς, «όσο το θέμα της Παιδείας ανοίγει, καταλαβαίνουν όλοι ότι δεν αφορά μόνο τους εκπαιδευτικούς αλλά όλο τον ελληνικό λαό. Δεν αφορά, επίσης, μόνο το οικονομικό. Αν αυτή τη στιγμή προβάλλεται μόνο το αίτημά μας για την άμεση καταβολή των 176 ευρώ, είναι εν μέρει και εξαιτίας της επιλογής του Υπουργείου να εστιάσει με έναν κατάφορα άδικο τρόπο σ’ αυτό ακριβώς, και εν μέρει στην αντίδρασή μας απέναντι στην αδικία που υφιστάμεθα να αρνείται ξαφνικά αυτό το επίδομα ο ΥΠΕΘΟ, και αφού το έχει χορηγήσει σε άλλα Υπουργεία, παρά τις περί του αντιθέτου δεσμεύσεις και του Υπουργού Παιδείας και του Υφυπουργού Εθνικής Οικονομίας κ.Φλωρίδη!»

Μαρία Β.Μπόντη

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.