Χριστινα Τρυπιδου, Νεφελη Σιανιδου αι Μαρια Γκαιτατζη, εφηβες βουλευτινες απο τη Ροδοπη

Δωδέκατη χρονιά “Βουλή των Εφήβων”. Για άλλη μια φορά, μαθητές και μαθήτριες από Λύκεια και ΤΕΕ όλης της Ελλάδας, αλλά και από την Ομογένεια, συναντήθηκαν στο σπίτι της Δημοκρατίας.Σε μια κρίσιμη περίοδο για τον πλανήτη και τη χώρα μας, επηρεασμένοι από γεγονότα πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά οι νέοιο συζήτησαν, έκριναν και κατέθεσαν ιδέες, ελπίζοντας να τους ακούσουν οι παρευρισκόμενοι της πολιτικής ηγεσίας της χώρας και να ευαισθητοποιηθούν.Ο Νομός μας στη Βουλή των Εφήβων εκπροσωπήθηκε από τρεις μαθήτριες, την Χριστίνα Τρυπίδου και Νεφέλη Σιανίδου, μαθήτριες της Γ’ Λυκείου του 1ου Λύκειου Κομοτηνής και την Μαρία Γκαϊτατζή μαθήτρια της Γ΄ Λυκείου του Γ΄ Λυκείου Κομοτηνής. Σήμερα και οι τρεις μεταφέρουν την εμπειρία τους στον ΠτΘ.

Χριστίνα Τρυπίδου, μαθήτρια Γ΄Λυκείου:

ΠτΘ: Ποια η εμπειρία που αποκόμισες από τη συμμετοχή σου;

Χ.Τ.: Η εμπειρία ήταν σημαντική και μοναδική. Σπάνια μπορεί να συμβεί σε κάθε παιδί. Μου άρεσε πολύ ο χώρος του Κοινοβουλίου, μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Σιούφας που φαίνεται πως έχει ιδιαίτερο μεράκι για αυτό, όπως και ο κ. Κακλαμάνης, ο οποίος μας μίλησε για το θεσμό, πώς ξεκίνησε και τη φιλοσοφία του. Μου άρεσε ότι υπήρχαν παιδιά από διάφορες περιοχές της Ελλάδος με τα οποία μιλήσαμε ανταλλάξαμε απόψεις, συνεργασθήκαμε και όπως ειπώθηκε εκεί μέσα με την πάροδο του χρόνου τα παιδιά ανεβάζουν το επίπεδό τους και προβληματίζονται για τα θέματα της κοινωνίας.

ΠτΘ: Σε ποια Επιτροπή συμμετείχες;

Χ.Τ.: Ήμουν στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων στο Β΄ τμήμα. Η συνεδρίαση έγινε το Σάββατο όσοι ήθελαν έλαβαν το λόγο. Συζητήσαμε στο θέμα της εργασίας μας.

ΠτΘ: Πιστεύεις ότι ο θεσμός της Βουλής των Εφήβων είναι ουσιαστικός;

Χ.Τ.: Αυτό εξαρτάται από τη σκοπιά που το βλέπει κανείς. Εμείς σαν μαθητές βλέπουμε ότι ο θεσμός έχει να δώσει κάτι. Πηγαίνουμε εκεί για να ακούσουν τις απόψεις μας και θεωρούμε ότι πρέπει να τις λάβουν υπόψη τους.

ΠτΘ: Τις ακούνε;

Χ.Τ.: Έτσι θέλουμε να πιστεύουμε.

ΠτΘ: Συναντηθήκατε με βουλευτές;

Χ.Τ.: Είχαμε την τύχη να συναντήσουμε στη δεξίωση που μας παρατέθηκε την Παρασκευή εκτός από τον κ. Σιούφα την κ. Μπακογιάννη, τον κ. Κακλαμάνη την κ. Ψαρούδα – Μπενάκη τον κ. Ευθυμίου τον κ. Μπαμπινιώτη, τον κ. Καμπανέλη. Στην ολομέλεια ήταν όλοι οι βουλευτές ο πρωθυπουργός και φυσικά και ο Υπουργός μας ο κ. Στυλαινίδης που μας χαιρέτησε στο διάλλειμα.

ΠτΘ: Μετά την τριήμερη αυτή εμπειρία πώς βλέπεις το ρόλο του βουλευτή;

Χ.Τ.:Σίγουρα αυτό που έζησα αυτές τις τρεις ημέρες δεν είναι αυτό που πραγματικά καλείται να κάνει ένας βουλευτής. Πιστεύω ότι οι ευθύνες είναι περισσότερες. Αυτός που θέλει να γίνει βουλευτής πρέπει να λάβει υπόψη του και τις υποχρεώσεις που έχει και την ευθύνη που έχει απέναντι στο λαό. Δεν πρέπει να ξεχνά ότι πριν γίνει βουλευτής ο ίδιος και αναλάβει τα αξιώματα και τη δύναμη που του δίνει το αξίωμα ότι και ο ίδιος ήταν απλός πολίτης.

ΠτΘ: Ποια προβλήματα απασχολούν τα παιδιά της ηλικίας σας από τα άλλα μέρη της Ελλάδας; Είχατε την ευκαιρία μέσα από αυτή τη διαδικασία να γνωρίσετε τους προβληματισμούς των παιδιών ανάλογα με τις περιοχές που κατοικούν;

Χ.τ.: Το θέμα που κυριάρχησε ήταν η παιδεία. Και μάλιστα η κοπέλλα που μίλησε με το συγκεκριμένο θέμα ήταν από τον Πειραιά. Μίλησε για την παραπαιδεία, τα σχολεία, τους καθηγητές και εκτός από αυτό τα θέματα που απασχόλησαν ήταν και αυτό της γυναίκας με το οποίο ασχολήθηκα και εγώ και μετά το Κυπριακό το οποίο απασχόλησε μαθητές από την Κύπρο καθώς και η εξωτερική πολιτική. Φάνηκε ότι ανάλογα με τις περιοχές υπήρχαν πιο συγκεκριμένα ζητήματα. Πολλά παιδιά από την Ηλεία και την περιοχή της Πελοποννήσου μίλησαν για τις πυρκαγιές.

ΠτΘ: Πιστεύεις ότι τα παιδιά σήμερα είναι ενημερωμένα;

Χ.Τ.: Όσο μπορούμε και όσο μας αφήνει ο ελεύθερος χρόνος παρακολουθούμε.

ΠτΘ: Θα σου άρεσε να ασχοληθείς με την πολιτική;

Χ.Τ.: Δεν ξέρω αν είναι κάτι που θα μπορούσα να κάνω. Όπως είπα χρειάζεται πυγμή, θάρρος αποφασιστικότητα και να μπορείς να μιλήσεις, να παίρνεις σωστές αποφάσεις. Δεν πιστεύω ότι θα μπορούσα να το κάνω αυτό.

ΠτΘ: Σε προβληματίζει ο ρόλος της γυναίκας;

Με προβληματίζει το θέμα. Για παράδειγμα η Νομική που τη σκέφτομαι σαν επιλογή ένας λόγος που με κάνει εν μέρει να την αποκλείσω είναι γιατί οι γυναίκες δεν έχουμε μέλλον σε αυτό το επάγγελμα. Τις περισσότερες φορές παραγκωνίζονται. Γενικότερα δίνουν λιγότερες ευκαιρίες από ό,τι στους άνδρες. Σκέφτομαι ότι στο μέλλον βγαίνοντας στην αγορά εργασίας σίγουρα πολλοί εργοδότες θα λάβουν σημαντικά υπόψιν ότι είμαι γυναίκα.

ΠτΘ: Σας ευχαριστούμε πολύ.

Χ.Τ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Νεφέλη Σιανίδου,μαθήτρια Γ΄ Λυκείου:

ΠτΘ: Ποιο ήταν το θέμα που διαπραγματεύτηκες;

Ν.Σ.: Η έκθεσή μου είχε τίτλο «Οι νέοι διψούν για πολιτισμό».

ΠτΘ: Πρωτότυπος τίτλος…

Ν.Σ.: Ναι και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο τον έβαλα γιατί στο περιεχόμενό της αναφερόμουν για ένα θέμα το οποίο πιστεύω απασχολεί πολύ τους νέους της ηλικίας μου που μένουν σε μέρη εκτός αστικών κέντρων. Συγκεκριμένα εγώ μένω στην Κομοτηνή, στην οποία οι πολιτιστικές δυνατότητες είναι λίγες. Στην έκθεση έλεγα ότι πρέπει να δοθούν περισσότερες ευκαιρίες στους νέους για να έρθουν σε επαφή με τον πολιτισμό. Οι νέοι της Αθήνας, – μίλησα με πολλά παιδιά από την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και από άλλα μεγάλα αστικά κέντρα, – μπορούν να επισκεφθούν θέατρα, εκθέσεις εικαστικές, μπαλέτα, συναυλίες γενικότερα ό,τι θελήσουν. Εν αντιθέσει εμείς δεν έχουμε αυτή τη δυνατότητα. Αυτή την αδυναμία μας έθιγα. Προσωπικά σκέφτομαι ότι αντιμετωπιζόμαστε σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

ΠτΘ; Έθιγες και τρόπους αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος;

Ν.Σ.: Βεβαίως. Κατ’ αρχήν θα έπρεπε να δοθούν περισσότερα χρήματα από την ελληνική πολιτεία προς τις περιοχές σαν τη δική μας για να αναπτυχθεί περισσότερο για παράδειγμα ο θεσμός των ΔΗΠΕΘΕ, τα οποία βλέπουμε σιγά – σιγά να ατονούν ως θεσμός. Έρχονται παραστάσεις όχι υψηλού επιπέδου. Έρχονται περιοδεύουσες σκηνές αλλά δεν είναι το επίπεδο που περιμένουμε εμείς οι νέοι. Πρέπει η πολιτεία να δείξει περισσότερο ενδιαφέρον. Να σχεδιαστούν κάποιοι διαγωνισμοί στα σχολεία. Όπως ο θεσμός της Βουλής των Εφήβων θα μπορούσαν να υπάρχουν και άλλοι θεσμοί όπως εικαστικών, ή φωτογραφίας, που πραγματικά πολλά παιδιά ενδιαφέρονται, ή κόμικς ή γκράφιτι, ή μουσική. Τα παιδιά έχουμε πολλά ενδιαφέροντα. Ας πάψει να μας κατακλύζει αυτό: το σχολικό, πρέπει να διαβάσεις τα μαθήματά σου, να περάσεις τις εισαγωγικές και να μπεις στο πανεπιστήμιο. Ας αναπτυχθούμε και πολιτισμικά. Δεν είναι κακό.

ΠτΘ; Αυτό όμως σημαίνει εκ βάθρων ανακαίνιση του συστήματος;

Ν.Σ.: Έχετε δίκιο. Ίσως είναι ουτοπικό αυτό που ζήτησα και πρότεινα. Ως νέος άνθρωπος όμως κατέθεσα στη Βουλή τις απόψεις μου.

ΠτΘ: Θα μπορούσε βέβαια και η τοπική αυτοδιοίκηση να κάνει κάποια πράγματα…

Ν.Σ.: Βέβαια και το πρότεινα. Γίνονται κάποια πράγματα απλά πιστεύω ότι θα έπρεπε να έχουμε περισσότερη ενημέρωση.

ΠτΘ: Ποια ήταν η εμπειρία σου από τις εργασίες της Βουλής;

Ν.Σ.: Πολύ καλή. Μου άρεσε αρκετά. Βρεθήκαμε στο χώρο που συνεργάζονται οι πολιτικοί που τους βλέπουμε καθημερινά μέσω τηλεόρασης, καθήσαμε στις θέσεις τους, συνομιλήσαμε μαζί τους. Κάποιοι μας πρόσεξαν κάποιοι όχι. Η πολυτιμότερη εμπειρία για μένα ήταν η συνομιλία με τα άλλα παιδιά της ηλικίας μου και είδα ότι αυτό που λέγεται ότι οι νέοι σήμερα είναι αδιάφοροι και δεν ψάχνονται, δεν ισχύει σε καμία περίπτωση. Είδα παιδιά που πραγματικά έχουν ευαισθησίες και έχουν ψάξει το πράγμα πολύ περισσότερο από κάθε πολιτικό. Μίλησα με παιδιά από την Ελλάδα, από την Αθήνα, από την Κύπρο, από περιοχές μακριά από το Κέντρο, από το εξωτερικό και είδα ότι σκέφτονται και αυτό είναι πολύ ωραίο. Αν σκεφτούμε ότι αυτά τα παιδιά, όπως και εγώ, είμαστε το μέλλον αυτού του κόσμου πρέπει να χαιρόμαστε.

ΠτΘ: Στεκόμενη κριτικά απέναντι στο συγκεκριμένο θεσμό τι θα έλεγες;

Ν.Σ.: Πιστεύω ότι ως θεσμός είναι πολύ καλό εγχείρημα και πραγματικά ελπίζω να συνεχίζει να γίνεται με την ίδια βαρύτητα. Πιστεύω ότι ίσως στην παρούσα κατάσταση, όπως δηλαδή έγινε φέτος, ίσως ήταν λίγο αποτυχημένος. Ήταν να γίνει το καλοκαίρι εξαιτίας των εκλογών δεν έγινε. Πίστευα ότι θα μπορουσε φέτος να διοργανωθεί καλύτερα. Παρόλα αυτά θέλω να νομίζω ότι ίσως του χρόνου να γίνει πιο συμμαζεμένος και πιο συγκροτημένος, να το ψάξουν περισσότερο. Σίγουρα πάντως αυτός ο θεσμός δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ατονίσει, γιατί δίνεται μια ευκαιρία στους νέους να μιλήσουν να εκθέσουν τα προβλήματά τους, γιατί κάθε χρόνο βγαίνουν στους δρόμους, γιατί γίνονται καταλήψεις. Και μόνο αυτά αν σκεφθούμε θα έπρεπε αυτός ο θεσμός να θεωρείται σπουδαίος σε αυτή τη χώρα.

ΠτΘ: Οι νέοι ψάχνονται, προβληματίζονται. Απαντήσεις δόθηκαν;

Ν.Σ.: Απαντήσεις δεν μπορώ να πω ότι πήραν από όλους και πάρα πολλές. Έτυχε να είμαι παρούσα σε περιστατικό στο οποίο μία κοπέλα πρότεινε με την εισήγησή της κάποια θέματα και στο τέλος έκανε την ερώτηση κρίσεως προς τον πρόεδρο της Επιτροπής: «Αυτά που λέω τώρα θα ληφθούν υπόψη; Υπάρχει περίπτωση να τα λάβετε υπόψη σας»; Ο κύριος χαμογέλασε και της απάντησε ότι θα τα διαβιβάσει και μακάρι να γίνει κάτι «αλλά δεν σας εγγυόμαστε». Μία κοπέλλα συγκεκριμένα πρότεινε να ενταχθεί στο πρόγραμμα μάθημα νοηματικής και ο κύριος που την άκουγε έδειξε μεγάλη έκπληξη λέγοντας ότι θα το διαβιβάσει με έναν τέτοιο όμως τρόπο σαν να έλεγε της «τι μας λες».

ΠτΘ: Πιστεύεις ότι δεν σας πήραν στα σοβαρά;

Ν.Σ.: Πολλοί μας πήραν. Για παράδειγμα ο κ. Μπαμπινιώτης κάθησε μέχρι το τέλος και πραγματικά πιστεύω ότι μας πρόσεξε.

ΠτΘ: Ο κ. Μπαμπινιώτης όμως δεν είναι πολιτικός…

Ν.Σ.: Δυστυχώς. Ο κ. Σιούφας μπορώ να πω ότι μας άκουσε ίσως και λόγω ρόλου. Δεν είμαι σίγουρη για τον πρωθυπουργό, για τους κυβερνώντες, για την αντιπολίτευση αν μας άκουσαν.

ΠτΘ: Σας έκανε την τιμή και ο Πρωθυπουργός να παρευρεθεί…

Ν.Σ.: Ναι και σε κάποια φάση, σας παρακαλώ αυτό να το γράψετε, όλοι έφυγαν. Μετά τη μία ώρα ξαφνικά η αίθουσα άδειασε από τους πολιτικούς. Καθόταν μπροστά μας ο πρωθυπουργός, η Υπουργός Εξωτερικών κ. Ντόρα Μπακογιάννη, ο συντοπίτης μας Υπουργός Παιδείας κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης και μετά τη μία ώρα όλοι έφυγαν. Αυτό μας έκανε άσχημη εντύπωση.

ΠτΘ: Μίλησες στην Ολομέλεια;

Ν.Σ.: Δυστυχώς δεν κληρώθηκα. Είχα βάλει το όνομά μου και ήθελα πολύ να μιλήσω. Μίλησαν όμως άλλες κοπέλλες από την επιτροπή μου και με κάλυψαν.

ΠτΘ: Σε ευχαριστούμε πολύ.

Ν.Σ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Νίκος Παπαδόπουλος, διευθυντής 1ου Λυκείου Κομοτηνής:

ΠτΘ: Ποιο ήταν το θέμα που προσέγγισες;

Μ.Γ.:Ήταν η ενδοοικογενειακή βία που αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου και αναπηρίας για τις γυναίκες από 16 έως 44 ετών, ότι οι γυναίκες φοβούνται και δεν αποκαλύπτουν τη βία που υπέστησαν. Έχει ψηφιστεί ένας νόμος από τη Βουλή για την καταπολέμηση αυτού του προβλήματος, πλην όμως αυτός δεν είναι παρά το πρώτο βήμα. Στο συγκεκριμένο νόμο δεν προβλέπεται η λεκτική βία, δεν τιμωρείται, όπως και δεν προβλέπεται το δικαίωμα σε μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση να εκπροσωπήσει το θύμα, ώστε να μην είναι απαραίτητη η παράστασή του στο δικαστήριο.

ΠτΘ: Η εμπειρία σου γύρω από το θέμα προέκυψε μέσα από ανάγνωση, συζήτηση, ίσως κάποιο σχετικό ντοκιμαντέρ;

Μ.Γ.: Όχι, απλά μας είχαν δώσει κάποια προτεινόμενα θέματα, δε μού άρεσε κάποιο ιδιαίτερα, έμαθα για το νόμο που ψηφίστηκε και αποφάσισα να γράψω γι’ αυτό το θέμα.

ΠτΘ: Αυτή σου η ενασχόληση με το θέμα ήταν και μια αποκάλυψη του τι συμβαίνει στην πραγματικότητα;

Μ.Γ.: Προσπάθησα να δείξω ότι οι γυναίκες έχουν δικαιώματα και πρέπει να τα διεκδικούν. Πιστεύω ότι οι γυναίκες που έχουν υποστεί κάποια βία χρειάζονται περισσότερη προστασία. Δε θεωρώ, βέβαια, ότι θα λυθεί κάτι μέσα από τη δική μου την έκθεση, απλά ήθελα να μιλήσω γι’ αυτό το θέμα.

ΠτΘ: Πώς σού φάνηκε η εμπειρία της Βουλής των Εφήβων;

Μ.Γ.: Ωραία, μια εμπειρία που δε θα ζήσουμε ξανά, εκτός κι αν γίνει κάποιος βουλευτής.

ΠτΘ: Ένιωσες ότι η Βουλή είναι ο ναός της δημοκρατίας;

Μ.Γ.: Το ένιωσα.

ΠτΘ: Και οι πολιτικοί που ήταν εκεί; Ένιωσες ότι σας σέβονται;

Μ.Γ.: Κατά κάποιο τρόπο, γιατί στη διάρκεια που μιλούσαμε κάποιοι συζητούσαν μεταξύ τους, κάποιοι γελούσαν, δεν μας έδιναν σημασία, ενώ εμείς πήγαμε εκεί γι’ αυτούς, να τους μιλήσουμε για τα προβλήματά μας, να τους δείξουμε ότι νοιαζόμαστε για τα θέματα που έγραψε ο καθένας από εμάς, αλλά δεν έδωσαν την προσοχή που θα έπρεπε.

ΠτΘ: Ίσως να την είδαν σαν μια διαδικασία στην οποία θα έπρεπε να ανταπεξέλθουν τυπικά, αλλά όχι και ουσιαστικά.

Μ.Γ.: Σίγουρα, ελπίζω όμως την επόμενη χρονιά να είναι καλύτερα τα πράγματα και να είναι πραγματικά παρόντες, να προσέχουν.

ΠτΘ: Σε ποια ομάδα συμμετείχες;

Μ.Γ.: Στο πρώτο θέμα, αυτό των κοινωνικών υποθέσεων.

ΠτΘ: Υπήρχαν πράγματα που έμαθες ή κάτι που σ’ εντυπωσίασε;

Μ.Γ.: Τα θέματα ήταν παρόμοια, τα άτομα με ειδικές ανάγκες, η βία και η εγκληματικότητα…

Να αναφέρω κι ένα περιστατικό. Ήταν ένα κορίτσι που ήρθε από την Κύπρο, η οποία με το που κατέβηκε από το αεροπλάνο – όπως μας είπε – τη ρώτησε ένα κορίτσι τι δουλειά έχουν τα παιδιά της Κύπρου με τη Βουλή των Εφήβων της Ελλάδας και το κορίτσι παραξενεύτηκε και παρεξηγήθηκε. Ήθελε να δείξει ότι κι αυτοί έχουν δικαιώματα συμμετοχής, ότι είναι Έλληνες. Εκείνη τη στιγμή ήταν στη συζήτησή μας ο πρόεδρος της Βουλής, ο κ. Σιούφας και είπε ότι η Κύπρος είναι δική μας και πρέπει κι αυτοί να νιώθουν Έλληνες, όπως και ότι, κατά πάσα πιθανότητα, το κορίτσι που τη ρώτησε δεν κατάλαβε ότι η όλη αυτή διαδικασία αφορά τα παιδιά της Κύπρου, όπως και τα 20 παιδιά από το εξωτερικό που ήρθαν από την Αυστραλία, την Αμερική…

ΠτΘ: Πώς σού φάνηκαν οι ομογενείς, έχουν σχέση με την Ελλάδα;

Μ.Γ.: Έχουν σχέση με την Ελλάδα και είδα πολλούς στη δεξίωση που μας έγινε την Παρασκευή στη Βουλή ότι χόρευαν ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς.

Συγκεκριμένα, ένα παιδί από τη Γερμανία που μίλησε στην Ολομέλεια μιλούσε πολύ καλά ελληνικά και όλοι μιλούσαν ελληνικά.

ΠτΘ: Σού έδωσε αυτή η εμπειρία πολλά πράγματα σε ανθρώπινο επίπεδο;

Μ.Γ.: Είδα ότι υπάρχει ενδιαφέρον για τις ανησυχίες των εφήβων και ίσως τελικά βγει κάτι καλό μέσα από τα παιδιά.

ΠτΘ: Οι συμμαθητές σου σού έκαναν ερωτήσεις; Υποθέτω ότι θα ήθελαν κι εκείνοι να συμμετάσχουν.

Μ.Γ.: Θα ήθελα να πω ότι όλα τα παιδιά που συμμετείχαν γράφοντας ένα θέμα και συλλέγοντας πληροφορίες άξιζαν.

Ν. Χατζόπουλος: διευθυντής Γ΄ Λυκείου Κομοτηνής

ΠτΘ: Μία από τις μαθήτριες που συμμετείχαν στη Βουλή των Εφήβων από τη Ροδόπη, η Μαρία Γκαϊδατζή είναι μαθήτριά σας στη Γ΄ Λυκείου, επομένως το σχολείο σας είχε την τιμητική του μαζί με το Α΄ Ενιαίο Λύκειο Κομοτηνής.

Ν.Χ.: Ο θεσμός της Βουλής των Εφήβων είναι ένας πολύ καλός θεσμός, με την έννοια ότι φέρνει σε επαφή τους νέους με θεσμούς που είναι αναγκαίοι για μια δημοκρατία και τους ωθεί ν’ ασχολούνται με παρόμοια θέματα. Έχω, όμως, την εντύπωση ότι φέτος απαξιώθηκε σε κάποιο βαθμό με τον τρόπο επιλογής, με την έννοια ότι παλιότερα οι εργασίες που έγραφαν οι μαθητές βαθμολογούνταν επακριβώς, με κλίμακα 0 έως 20 και οι πρώτοι τρεις μαθητές από το νομό, που είχαν συγκεντρώσει τη μεγαλύτερη βαθμολογία, ήταν οι τρεις έφηβοι βουλευτές.

Φέτος, έγινε κατηγοριοποίηση των βαθμών και μεταξύ της πιο μεγάλης κατηγορίας (από 17 και πάνω) έγινε κλήρωση. Οι φετινοί τρεις έφηβοι βουλευτές βγήκαν κατόπιν κλήρωσης, με αποτέλεσμα να μην είναι και οι καλύτεροι μαθητές.

Αυτό έφερε αντίθετο αποτέλεσμα στα παιδιά, δυσαρέσκεια και απροθυμία να δηλώσουν συμμετοχή, μια και η επιλογή επαφίεται στην τύχη.

Το θετικό που έγινε τα τελευταία χρόνια είναι ότι η εργασία γράφεται στο σχολείο και είναι καθαρά δικό τους προϊόν. Βέβαια, έχουν διαβάσει και προετοιμαστεί για το θέμα που θ’ αναπτύξουν στο σχολείο.

Το θέμα επιλέγεται από τη γραμματεία της Βουλής των Ελλήνων που έχει την εποπτεία του θεσμού. Το στέλνουν έγκαιρα στα σχολεία κι όποιες πληροφορίες μπορούν ν’ αντλήσουν οι μαθητές για το θέμα τις επεξεργάζονται και γράφουν στο σχολείο πάνω στο θέμα, από στήθους, χωρίς να έχουν βοηθήματα.

Στις εξετάσεις μετέχουν μαθητές της Β΄ Τάξης από όλη την Ελλάδα. Τα γραπτά σφραγίζονται, τα ονόματα δεν φαίνονται και τα γραπτά φεύγουν στην Επιτροπή που ορίζει η Βουλή των Ελλήνων. Αξιολογούνται και στη συνέχεια γίνεται η επιλογή, δυστυχώς με κλήρωση.

ΠτΘ: Πώς βλέπετε ότι αντιμετωπίζουν τα παιδιά το θεσμό, μέσα από την εμπειρία σας και από παλιότερες γενιές εφήβων βουλευτών;

Ν.Χ.: Παλιότερα είχε περισσότερη αίγλη. Η μαθήτριά μας που είχε επιλεγεί πριν τρία χρόνια ήταν επικεφαλής στην ομάδα εργασίας που έγινε στη Βουλή και ομιλήτρια επί του θέματος που επεξεργάστηκε η ομάδα τους.

Μαθήτριες που δεν έχουν την ανάλογη φιλοδοξία και τύχει να επιλεγούν δύσκολα θα μπορέσουν να κάνουν κάτι παρόμοιο.

ΠτΘ: Χρειάζεται ευχέρεια λόγου.

Ν.Χ.: Ευχέρεια λόγου και άνεση με το μικρόφωνο.

ΠτΘ: Οι μαθητές είχαν το δικαίωμα να μιλήσουν στη Βουλή;

Ν.Χ.: Όταν συγκεντρώνονται χωρίζονται κατά ομάδες και η κάθε ομάδα παίρνει ένα συγκεκριμένο θέμα, το επεξεργάζεται και τα μέλη τους αποφασίζουν ποιος θα τους εκπροσωπήσει στην Ολομέλεια.

ΠτΘ: Μιλήσατε με τη Μαρία Γκαϊδατζή όταν επέστρεψε από την Αθήνα;

Ν.Χ.: Ναι, ήταν πολύ θετικές οι εντυπώσεις της γιατί ήταν κάτι ιδιαίτερο για τα παιδιά να βρίσκονται μέσα στη Βουλή. Μόνο το γεγονός ότι κάθονται στα ίδια έδρανα με τους βουλευτές και απέναντί τους γίνεται μια συνεδρία με τον πρόεδρο της Βουλής, υπουργούς και βουλευτές αποτελεί μια συνταρακτική εμπειρία.

Στη δεξίωση βέβαια που ακολουθεί μετείχαν παλιότερα και οι γονείς των παιδιών, ενώ τώρα δεν γίνεται με τον ίδιο τρόπο και δεν έχουν άλλες εμπειρίες. Γνωρίζουν, όμως, μαθητές από άλλες περιοχές, ανταλλάσουν απόψεις, γνώμες και προβληματίζονται πάνω στα ζητήματα της κοινωνίας.

Α.Π.-Μ.Α.

Αγγελική Μιχαλακέα, κοινωνιολόγος στο 1ο Λύκειο Κομοτηνής

Η Αγγελική Μιχαλακέα ήταν η συνοδός καθηγήτρια των τριών κοριτσιών και όπως δηλώνει η ίδια ο ρόλος ήταν τυπικός παρά ουσιαστικός, εφόσον είχαν ληφθεί μέτρα προστασίας των παιδιών εκ μέρους της Βουλής. Παρούσα στις εργασίες τονίζει ότι «τα παιδιά και τα τρία είχαν να πουν πράγματα. Είναι ευαίσθητες ψυχές. Και η Μαρία Γκαϊτατζή που μίλησε για την ενδοοικογενειακή βία και η Τρυπίδου Χριστίνα που μίλησε για το ρόλο της γυναίκας σήμερα και η Νεφέλη Σιανίδου που μιλησε με το πρωτότυπο θέμα «Οι νέοι διψούν για πολιτισμό» και οι τρεις ήταν εισηγήτριες δυστυχώς δεν κληρώθηκαν για να ακουσθούν στην Ολομέλεια. Είδα τα παιδιά να ανησυχούν όπως ανησυχούσαμε και εμείς πάντα όμως στη στάση και τη θέση να δοθούν λύσεις. Όταν λέμε να ισχυροποιηθεί ο θεσμός της Βουλής των Εφήβων πρέπει να ισχυροποιηθεί δίνοντας και κάποιες λύσεις και κάποιες απαντήσεις. Λέμε ότι οι νέοι είναι το μέλλον της Ελλάδος. Σίγουρα πρέπει να πούμε ότι οι νέοι διψούν για ένα καλύτερο αύριο και ένα καλύτερο μέλλον. Το ερώτημα είναι εμείς τι πρέπει να κάνουμε για αυτό μέχρι οι νέοι να γίνουν εξουσία . Εμείς η εξουσία τι κάνουμε για αυτό; Πολλά είναι που πρέπει να απαντηθούν».

Ένα από τα ερωτήματα που θέτει η κ. Μιχαλακέα που τη συγκίνησε και την αναστάτωσε αφορά «στη βιωματική εμπειρία ενός παιδιού που θεωρούσε άχρηστο τον εκπαιδευτικό. Σίγουρα θα είχε άσχημες εμπειρίες. Επί του θέματος έχω να απαντήσω. Δεν μπορούσα να μιλήσω γιατί δεν ήταν η θέση μου αλλά τα γράφω στο Υπουργείο για όσους τα δουν. Θα πω όμως ότι υπάρχουν οι παιδαγωγοί άνθρωποι ακόμα ρομαντικοί δάσκαλοι ίσως είναι τα ρομαντικά «κορόιδα που έχουν απομείνει. Ίσως είναι αυτοί που έμειναν έφηβοι στην ψυχή. Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι δεν πρέπει να μας συγκαταλέγουν όλους στον ίδιο σάκκο. Δεν είμαστε όλοι έτσι».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.