Χασαν Αχμετ, Ποιηματα γιατρικα ψυχης

Η ποίησή του είναι πολιτικά ενταγμένη, με σαφή ανθρωπιστικά σήματα. Ο λόγος για τον γιατρό Χασάν Αχμέτ που μέσα από το καταφύγιο της ποίησης κατορθώνει να διαφυλάξει ανέπαφες τις κοινωνικές του ευαισθησίες. Βλέπει, ακούει, γεύεται όσα συμβαίνουν γύρω του και μας τα κοινωνεί. Με στίχους ανεπιτήδευτους μας μυεί στο κοινωνικό γίγνεσθαι και μας καλεί να αφουγκραστούμε τις αγωνίες του. Ξεκάθαρος, εύστοχος και πάντα τόσο ανθρώπινος…
Τα ποιήματά του πηγάζουν κατευθείαν μέσα από την ψυχή του με εμφανή πρόθεση να εκφράσει την πραγματικότητα, όπως την ζει ο ίδιος. Γιατί σήμερα περισσότερο από ποτέ η πραγματικότητα χρειάζεται την ποίηση…
Χασάν Αχμέτ όμως…

…ΑΛΗΘΕΙΑ

Ονομάζομαι μειονότητα.
Δεν χωράω στην πλειονότητα.
Αγαπώ τον άνθρωπο,
Όμως τον εαυτό μου πρώτα!

ΓΝΩΘΙ Σ’ ΑΥΤΟΝ!

Από το ένα μπαίνει,
Από το άλλο βγαίνει,
Η δικιά σου φωνή.
Η συνείδησή μου με καθοδηγεί.
Τις δεισιδαιμονίες απορρίπτω,
Την επιστήμη αγκαλιάζω.
Μελετώ,
Μαθαίνω,
Διευκολύνω
Και ομορφαίνω τον βίο.
Επικρίνω τον εαυτό μου πρώτα,
Μετά,
Τα πάντα.
Δεν αμαυρώνω όμως κανένα.
Ανέχομαι τον αγράμματο,
Λατρεύω τον σοφό.
Ο καθένας μας αν γνώριζε την θέση του,
ο κόσμος θα είχε βρει την ισορροπία του.

ΕΙΜΑΙ ΠΙΚΡΑΜΕΝΟΣ

Δεν ζητώ,
Την συμπαράσταση κανενός.
Πώς να ζητήσω,
Πώς;
Όλοι τους εκμεταλλευτές,
Νομίζω,
Ως υπαλληλάκο,
με αντιμετωπίζει ο κόσμος.
Υπάρχουν
και εξαιρέσεις,
ασφαλώς!
Έπαθε έμφραγμα ο συνάδελφος,
Πάνω στη δουλειά,
Από το πολύ σφίξιμο,
Από το πολύ άγχος.
Αμέσως,
Κυκλοφόρησε η είδηση,
Ότι
πέθανε αυτός.
Ποιος ξέρει,
Πόσοι θα χαρήκανε;
Ευτυχώς,
καλά είναι αυτός.
Παιδί μου,
αντιγιατρός ο κόσμος,
ακόμα
και o Ιατρός!
Ένταξη,
είναι άνθρωπος και αυτός.
Όπως όλοι
Και αμαρτωλός.
Με μόνη διαφορά,
Είναι της υγείας o λειτουργός.
Προφανώς,
Δεν βλάπτει ο λίγος σεβασμός!
Ξέρει ο ίδιος
και ο Θεός,
τι αντιμετωπίζει,
τι τραβάει και αυτός!

ΞΥΠΝΑ!

Χάθηκε η ανθρωπιά,
κυριαρχεί το χρήμα.
Είμαστε πιο φτωχοί από χθες,
Αύριο ίσως νηστικοί.

Παντού η κρίση,
η ανεργία θερίζει.
Απρόβλεπτο το μέλλον,
αν πάει έτσι.

Τελικά σήμερα όποιος κατέχει
και όποιος αντέχει.
Τι άλλο περιμένεις;
Αυτή η κατάσταση δεν σου αρμόζει.

Κατάσταση σχιζοφρενική.
Κατάσταση απελπιστική.
Αν δεν ξυπνήσεις,
Ποιος ξέρει τι θα μας φέξει!

ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ…

Φίλοι του οι διανοούμενοι,
εχθροί του οι αφώτιστοι.
Απ’ αυτόν συντηρούνται οι ψυχές,
φοβούνται τα κατεστημένα τον ποιητή.

Ρέει σαν τρελό ποτάμι,
Διασχίζει τα βουνά, τις πλαγιές, τους βράχους,
Σκορπάει ελπίδα στους απελπισμένους,
Φοβούνται τα κατεστημένα τον ποιητή.

Με αυτόν βρίσκουν παρηγοριά οι σπαραγμένες καρδιές,
Με αυτόν ανέρχονται οι έρωτες,
Με αυτόν αποκτούν έννοια οι ελευθερίες,
φοβούνται τα κατεστημένα τον ποιητή.

Αυτός αγκαλιάζει τους ξεπεσμένους,
Αυτός ενθουσιάζει τους θερμόαιμους,
Αυτός ποτέ δεν πεθαίνει,
φοβούνται τα κατεστημένα τον ποιητή.

Δες τι γεννάει η δακρυσμένη μάνα,
η φωνή του ξεπερνάει τα σύνορα,
τον καταλαβαίνουν όλοι,
φοβούνται τα κατεστημένα τον ποιητή,

Καλλιεργεί την αδελφοσύνη,
τονίζει και την ειρήνη,
πάει κόντρα στους εκμεταλλευτές,
φοβούνται τα κατεστημένα τον ποιητή.

Δεν μπορούν να τον φέρουν βόλτα,
τον αρπάζουν, τον ρίχνουν μέσα,
γράφει έπος εκεί,
φοβούνται τα κατεστημένα τον ποιητή.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ!

Βολεμένοι λίγοι,
σε απόγνωση πολλοί.
θερίζει η ανεργία,
ποιος φταίει ;

Όποιος ξέρει,
ας μας πει!
Πώς;
Γιατί;

Σιωπά η επιστήμη,
ανίκανοι οι πολιτικοί.
Παντού η μαυρίλα,
απελπιστική η κατάσταση.

Χρειάζεται η μελέτη,
λείπει η γνώση.
ναι αλλά,
είναι πανάκριβη.

Κάτι πρέπει να γίνει.
Όμως τι;
Αυτό το πρόβλημα,
ποιος θα το λύσει;

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.