Αυλαια για το 1ο Φεστιβαλ Κλασικης Μουσικης

Μεγάλη επιτυχία σημείωσε το 1ο Φεστιβάλ Κλασικής Μουσικής στην Κομοτηνή που διοργάνωσε ο Σύλλογος «Οι Φίλοι της Μουσικής – Θράκη» και η Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης «Ορφέας» Κομοτηνής σε συνεργασία με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο Κέρκυρας, από τις 14 έως τις 17 Μαρτίου 2010 στην αίθουσα εκδηλώσεων της Νομαρχίας Ροδόπης. Ψυχή της διοργάνωσης οι κύριοι Ιωάννης Μαλαμίδης, καθηγητής Φυσικής και τσελίστας, πρόεδρος του συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής – Θράκη» και ο Κομοτηναίος συνθέτης Δημήτρης Σβυντρίδης, οι οποίοι με την αρωγή της κυρίας Ελπινίκης Μουστάκα προέδρου Δ.Ε.Π.Α. Κομοτηνής και του διεθνώς καταξιωμένου πιανίστα και καθηγητή στο τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου Λάμπη Βασιλειάδη φρόντισαν για μία άψογη διεξαγωγή του φετινού φεστιβάλ που φιλοδοξεί να γίνει θεσμός στην πόλη της Κομοτηνής. Η ανταπόκριση των πολιτών σε αυτό το εξέχον πολιτιστικό κάλεσμα ήταν άμεση παρά την απουσία πολλών μουσικών της πόλης.

Γ. Τσομής: «Όλες οι όπερες είναι Ορφέας…»

Το Φεστιβάλ ξεκίνησε την Κυριακή 14 Μαρτίου 2010 με τη διάλεξη του Επ. Καθηγητή του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης Γιώργου Τσομή: «Όλες οι όπερες είναι Ορφέας (Th. Adorno, Η αστική όπερα): Οι οπερατικές περιπέτειες του Ορφέα από το Μοντεβέρντι στον 21ο αιώνα». Τη διάλεξη αυτή την αφιέρωσε ο ομιλητής συγκινημένος στη μνήμη του αγαπημένου του φίλου, συνθέτη Αντρέα Μπαζού, ο οποίος έφυγε ξαφνικά την Πέμπτη, 11-03-2010. Ο κ. Τσομής ταξίδεψε το κοινό του στο μαγευτικό κόσμο της όπερας μέσα από μία μουσικολογική αναδρομή των κυριότερων μουσικοδραματικών μεταφορών του μύθου του Ορφέα διάσπαρτων σε τέσσερις αιώνες με τη βοήθεια οπτικοακουστικού υλικού: από τον “Ορφέα” του Monteverdi (1607), το πρώτο μουσικό δράμα σε ποιητικό λόγο, την πρώτη σημαντική και πλήρη όπερα, στον «Ορφέα» των Landi (1619), Rossi (1647), Charpentier (1685) και Telemann (1726), από την όπερα «Ορφέας και Ευρυδίκη» του Gluck (1762), την πρώτη μεταρρυθμιστική όπερα, στον «Ορφέα» των Bertoni (1776) και Haydn (1791), από την πρώτη μεγάλη οπερέτα “Ο Ορφέας στον Άδη” (1858), του ευρετή κατά πολλούς της οπερέτας Offenbach στα «Δεινά του Ορφέα» του Milhaud (1925), την όπερα «Ορφέας και Ευρυδίκη» του Krenek (1926) και την πρώτη διαδικτυακή όπερα „Orpheus Kristall“ του Stahnke (2002). Ενδιαφέρουσες ήταν οι επισημάνσεις του ομιλητή σχετικά με τη θεμελίωση της όπερας με τον Monteverdi το 1607 στα χνάρια του Ορφέα: «Αυτό που εισάγει ο Monteverdi με τον Ορφέα του είναι η συγκινησιακή λειτουργία της μουσικής με μεταφυσικές ιδιότητες και φυσικά δεν υπήρχε καλύτερο θέμα από τον μυθικό Ορφέα, το πρότυπο του άδοντα ανθρώπου και μουσικού που χρησιμοποιούσε τη μουσική του, το τραγούδι του και το μουσικό του όργανο για να να κάμψει και να μαλακώσει τις δυνάμεις του πεπρωμένου προκειμένου ο άνθρωπος να ξεφύγει από την εξουσία και την ισχύ τους. Και ωθούμενος από την αγάπη και τον έρωτα νικά τη φρίκη του Κάτω κόσμου, νικά το θάνατο. Η δύναμη της μουσικής, η δύναμη του έρωτα σε όλες τις μορφές του εναντίον των δυνάμεων της Ειμαρμένης δεν αποτελούν το ουσιωδέστερο συστατικό, το κύριο περιεχόμενο της όπερας; Άρα, η γνωστή ρήση του Adorno «δεν θα ήταν καθόλου υπερβολή, αν λέγαμε ότι όλες οι όπερες είναι Ορφέας» φαίνεται απόλυτα κατανοητή.» Την άποψη του Adorno ο κ. Τσομής την επιβεβαίωσε επισημαίνοντας το γεγονός, ότι η δυτική ευρωπαϊκή μουσική από τις αρχές μέχρι σήμερα αναφέρεται πάντα στον μυθικό τραγουδιστή, τον Ορφέα, όταν πρόκειται να αποβάλει παγιωμένες συνήθειες μουσικών ακουσμάτων και να καινοτομήσει σε νέες ηχητικές αντιλήψεις, μορφές και φόρμες. «Ο μύθος του Ορφέα συμβολίζει τη μαγεία του τραγουδιού αλλά επίσης και τον άνθρωπο, ο οποίος εκφράζεται και επικοινωνεί μέσα από το τραγούδι και τη μουσική γοητεύοντας τους άλλους. Από τη μια μεριά αποτελεί φανερά το πιο ελκυστικό θέμα σε σημαντικούς σταθμούς της ιστορίας του μουσικού θεάτρου, από την άλλη αιτιολογεί με τον καλύτερο τρόπο το επί σκηνής άσμα και έτσι την ύπαρξη της όπερας.»

•Δεξιοτεχνία και λυρισμός…

Την επόμενη μέρα στην κατάμεστη αίθουσα της Νομαρχίας το κοινό της Κομοτηνής απόλαυσε 4 νέους σολίστες σε έργα για πιάνο: τον Δημήτρη Παγανό Κουκάκη, ο οποίος έπαιξε τη γνωστή σπουδή του F. Chopin, op. 10 no. 12 («Επαναστατική») και την προγραμματική και γεμάτη λυρισμό σονάτα του Beethoven op. 81a (“Les Adieux”), τη Δήμητρα Κοκκινοπούλου, η οποία παρουσίασε τη μελωδική και σε φόρμα Lied σονάτα του F. Schubert D. 537, ξεχωρίζοντας όμως στη γεμάτη ζωηρότητα και πάθος ερμηνεία μίας από τις πιο σημαντικές συνθέσεις του S. Prokofiev, της σονάτας op. 28 no 3.

Ακολούθησε η μικρότερη του σχήματος Αποστολία Αναστασίου με τη γνωστή και γεμάτη συναίσθημα και θεατρικότητα σονάτα του Beethoven op. 13, no 8 (Παθητική) και τη σπουδή op. 10, no 1 του Chopin. Τη βραδιά την έκλεισε ο ταλαντούχος Γιώργος Καραγιάννης με μία εξαίρετη ερμηνεία της σονάτας του Μozart KV 281 και με το απαιτητικό σκέρτσο του F. Chopin op. 31, no 2 ξεδιπλώνοντας στο έπακρο τις δεξιοτεχνικές του ικανότητες. Το κοινό εκδήλωσε τον ενθουσιασμό του με επευφημίες σε αυτή την τεχνικά σχεδόν άρτια εκτέλεση αυτού του δύσκολου έργου.

•Όταν οι καλλιτέχνες ενώνουν τους λαούς…

Με ζωηρές επευφημίες επισφράγισε το κοινό ένα σπάνιο για τα ελληνικά δεδομένα ρεσιτάλ Μουσικής Δωματίου την Τρίτη, 15 Μαρτίου με τον γνωστό Γερμανό βαρύτονο Andreas Reibenspies και τον διακεκριμένο Καβαλιώτη σολίστα Λάμπη Βασιλειάδη, Αναπληρωτή Καθηγητή στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου της Κέρκυρας, οι οποίοι παρουσίασαν τον κύκλο τραγουδιών του Franz Schubert «Winterreise» («Χειμωνιάτικο ταξίδι»), έναν από τους πιο σημαντικούς και αγαπητούς κύκλους τραγουδιών.

Οι δύο ερμηνευτές, ένα παράδειγμα συνεργασίας και φιλίας των λαών της Γερμανίας και της Ελλάδας par excellence, προσκάλεσαν το κοινό τους σε ένα «χειμωνιάτικο ταξίδι» από 24 τραγούδια σε ποίηση του Wilhelm Mueller (1794-1827), σε ένα φανταστικό οδοιπορικό μέσα σε μία χειμωνιάτικη νύχτα. Με μεγάλη εκφραστικότητα και έντονο πάθος και συναίσθημα ερμήνευσε ο Andreas Reibenspies, παρά το κρυολόγημά του, τα ζοφερά τραγούδια του Schubert που επιμένουν στη μοναξιά και το απαρηγόρητο του Εδώ και Τώρα, ενώ ο Λάμπης Βασιλειάδης απέδειξε με το παίξιμό του, ότι το πιάνο στα τραγούδια του Schubert αποτελεί ένα ισόβαρο (αισθητικά και τεχνικά) με τη φωνή κομμάτι του έργου.

•Λάμπης Βασιλειάδης, ένας ανιδιοτελής υπηρέτης της κλασικής μουσικής

Κορύφωση του φεστιβάλ αποτέλεσε την Τετάρτη 15 Μαρτίου το ρεσιτάλ του διακεκριμένου σολίστ πιάνου και καθηγητή του Ιονίου Πανεπιστημίου Λάμπη Βασιλειάδη, ο οποίος ερμήνευσε με την εκρηκτική του δεξιοτεχνία, το πάθος του και την πλαστικότητα στο παίξιμο τη μεταγραφή του S. Feinberg για σόλο πιάνο από το Largo της σονάτας για όργανο σε Ντο μείζονα, Νο 5 του J. S. Bach, τη Συμφωνία αρ. 7 του Ludwig van Beethoven σε μεταγραφή για πιάνο σόλο του αρχηγέτη των μεταγραφών, δεξιοτέχνη πιανίστα και συνθέτη Franz Liszt, το Μephisto-Βαλς αρ. 1 του ίδιου συνθέτη και την απαιτητικότατη σονάτα Op. 53, No 5 του A. Scriabin.

Το κοινό της συναυλίας επευφήμησε όρθιο τις ερμηνείες του Λάμπη Βασιλειάδη, ο οποίος επιβεβαίωσε για μία ακόμη φορά τον χαρακτηρισμό «σπάνιο φαινόμενο πιανιστικής τέχνης» που του έχουν αποδώσει μεγάλοι δάσκαλοι και κριτικοί μουσικής σε όλον τον κόσμο.

Όμως πρέπει να επαινεθεί ο κύριος Βασιλειάδης και για έναν άλλο λόγο, εξίσου σημαντικό με την μεγάλη τέχνη του: Ο κ. Βασιλειάδης μάχεται αφιλοκερδώς ως καλλιτέχνης και δάσκαλος για την ενίσχυση και εξάπλωση της κλασικής μουσικής στην περιφέρεια δίνοντας ρεσιτάλ και διοργανώνοντας συναυλίες με άλλους εξέχοντες καλλιτέχνες στο κοινό της επαρχίας, το οποίο δεν έχει πάντοτε τη δυνατότητα πρόσβασης στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας μας για να παρακολουθεί τέτοιες εκδηλώσεις υψηλής τέχνης. Μεγάλη η προσφορά του και στους νέους μας, οι οποίοι έτσι έρχονται σε επαφή με την κλασική μουσική, μυούνται στο μεγαλείο της, ένα μεγαλείο που μας εισάγει σε έναν άλλο κόσμο πολλές φορές λυτρωτικό από την πεζότητα της καθημερινής ζωής.

Έπαινος, λοιπόν, στον κύριο Βασιλειάδη, ο οποίος εύχεται να συνεχιστεί αυτή η συνεργασία και να αποκτήσει προοπτικές, αλλά και στους υπεύθυνους της διοργάνωσης, την κυρία Μουστάκα και ιδιαίτερα στους κυρίους Μαλαμίδη και Σβυντρίδη για τις επιτυχείς προσπάθειές τους.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.