Ατομα με χαρισματα σε μια πολιτεια με αναπηριες
Τέσσερις αθλητές κολύμβησης από τη Βόρειο Ελλάδα, τέσσερα νεαρά Άτομα με Αναπηρία μιλούν για την αγάπη τους για τον αθλητισμό και το πείσμα τους για τη ζωή. Αποκαλύπτουν ποιοι στέκονται στο πλευρό τους και επισημαίνουν ότι παρά τη διοργάνωση της Παραολυμπιάδας έγιναν ελάχιστα για τα Άτομα με Αναπηρίες.
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ:
1Η Τι πρόβλημα αντιμετωπίζεις;
2η Γιατί ασχολείσαι με τον αθλητισμό;
3η Μετά την διοργάνωση της Παραολυμπιάδας άλλαξε κάτι προς το καλύτερο;
4η Ποιοι σας στηρίζουν, από πού αντλείτε δύναμη;
5η Τι προτρέπετε στα Άτομα με Αναπηρίες;
Έφη Γαϊτανίδου,
33 ετών
«Αγαπώ την πατρίδα μου
και θέλω να προσφέρω σ’ αυτή»
1η Έχω εγκεφαλική παράλυση εκ γενετής. Δεν επηρεάζει τη ζωή μου. Αν ήμουν από ατύχημα θα ήταν διαφορετικά αλλά τώρα το έχω μάθει πλέον, το έχω συνηθίσει.
2η Από τον Οκτώβριο του 94 ασχολούμαι με το κολύμπι. Έχω τρία παγκόσμια ρεκόρ. Στα πενήντα ελεύθερο και πενήντα ύπτιο. Στα εκατό ελεύθερο έκανα πανελλήνιο ρεκόρ στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Αργεντινής το 2002.
3η Δεν είναι οι χώροι προσπελάσιμοι. Έγινε η παραολυμπιάδα, αλλά δεν έγιναν και πάρα πολλά στην προσβασιμότητα των αγωνιστικών χώρων.
4η Οι γονείς μου, πάνω από όλα. Αν δεν ήταν η οικογένεια δεν πιστεύω ότι θα τα κατάφερνα. Αγαπώ την πατρίδα μου και θέλω να προσφέρω σ΄ αυτή όσα περισσότερα μπορώ, αυτό μου δίνει δύναμη.
5η Όσο μπορούν τα ΑμεΑ να βγαίνουν έξω από το σπίτι. Μέσα στο σπίτι είναι πολύ δύσκολα, το ξέρω γιατί ήμουν κι εγώ μέσα στο σπίτι.
Τριαντάφυλλος Αναγνωστάρας,
30 ετών
«Αντλώ δύναμη
από τον αθλητισμό»
1η Έχω εγκεφαλική παράλυση εκ γενετής.
2η Αντλώ δύναμη από τον αθλητισμό. Προπονούμαι δέκα χρόνια, ξεκίνησα από την τετάρτη δημοτικού.
3η Δεν αντιμετωπίζω ιδιαίτερα προβλήματα προσβασιμότητας ή άλλα ίσως επειδή έχω την στήριξη των γονιών μου.
4η Οι γονείς, οι προπονητές και οι φίλοι μου
5η Να συμμετέχουν όλοι, μόνο η συμμετοχή και η επαφή με τον κόσμο σου δίνει τη χαρά της ζωής. Ας σπάσουν την απομόνωση τους.
Κυριάκος Χατζημιχαήλ 28 ετών,
«Αγωνιώ για την επαγγελματική μου αποκατάσταση»
1η Έχω αναπηρία στα κάτω άκρα εκ γενετής. Ασχολούμαι 18 χρόνια με το κολύμπι και μπάσκετ με καρότσι τρία χρόνια.
2η Στην αρχή το έκανα για να μπω σε μια αθλητική ομάδα Τώρα έχω ήδη πολλά χρόνια στον αθλητισμό επειδή μου αρέσει. Η αγωνία μου είναι το θέμα της επαγγελματικής αποκατάστασης. Θα ήθελα κάτι να κάνω
3η Δεν έχει αλλάξει τίποτα απολύτως. Παραμένουν τα ίδια προβλήματα. Συναντάμε καθημερινά τους ίδιους σκοπέλους. Τα ίδια και τα ίδια.
4η Οι γονείς και οι φίλοι μου. Αρκετά συχνά αντλώ δύναμη από μένα τον ίδιο.
5η Να βοηθήσουν όσο μπορούν τον αθλητισμό. Και τα ΑμεΑ να βγαίνουν έξω από το σπίτι τους, να ασχολούνται με τον αθλητισμό για να μπορούν να ξεφεύγουν.
Αντριάνα Γαλατίδου,
27 ετών
«Μετά την Παραολυμπιάδα
δεν άλλαξε τίποτα»
1η Έχω σπαστική ημιπληγία.
2η Παίρνω από πολύ μικρή μέρος , ξεκίνησα για θεραπευτικούς λόγους, αλλά από το 94 είμαι στην Εθνική Ομάδα της Ελλάδος και παίρνω μέρος σε αγώνες στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό.
3η Οι γονείς, οι προπονητές μου και λιγοστοί φίλοι
4η Δεν υπάρχουν χώροι άθλησης. Δεν έχουμε καν ζεστό νερό για να κάνουμε ντους στα αποδυτήρια. Δεν άλλαξε τίποτα μετά την Παραολυμπιάδα, αντιθέτως πάνε από το κακό στο χειρότερο, μακάρι από εδώ και μπρος να γίνει κάτι καλύτερο
5η Να βγούνε τα παιδιά έξω από το σπίτι τους και να ασχολούνται με τον αθλητισμό. Το σύνθημά μου είναι: «Αγαπώ τον αθλητισμό και προσπαθώ», ο αθλητισμός μού έδωσε κουράγιο να αγαπώ και τη ζωή.
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
