Αθωοι και φταιχτες

Η μνήμη δεν ικανοποιεί στους «Αθώους και φταίχτες» κάποια ακατανίκητη νοσταλγία, και δεν εκφράζει παρά μόνο δευτερευόντως τη συναισθηματική φόρτιση των πρωταγωνιστών. Εκπροσωπεί, αντιθέτως, ένα είδος πικρά αντλημένης και κερδισμένης γνώσης, που βοηθάει τους ανθρώπους όχι να μην επαναλάβουν τα λάθη των προγόνων τους, αλλά, απλώς, να εννοήσουν καλύτερα τον εαυτό τους και τον κόσμο μέσα στον οποίο γεννήθηκαν.

Υπό αυτή την έννοια, μοιάζουν δραματουργικά νόμιμες οι μακροσκελείς περιηγήσεις των ηρώων στα Χανιά και στα σβησμένα μουσουλμανικά τους ίχνη ή οι συνεχείς προσπάθειές τους να συλλάβουν κάτι από την αύρα και το κλίμα της πόλης επί Ενετοκρατίας. Ενας αυστηρότερος, παρ όλα αυτά, έλεγχος του όγκου και της κατανομής του πραγματολογικού υλικού θα έδινε οπωσδήποτε μεγαλύτερη νευρικότητα και πύκνωση στην αφήγηση. Φτάνοντας στην ωριμότητά της, η Δούκα προχωρεί με συνέπεια στη διαδρομή που χάραξε από την αφετηρία της, για να μας προσφέρει ένα αποτελεσματικά οργανωμένο και προσεκτικά σκηνοθετημένο μυθιστόρημα, που επαναφέρει τον πολιτικό προβληματισμό στην καρδιά των συγγραφικών αναζητήσεων.

Βαγγέλης Χατζηβασιλείου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.