Αρχιστε την ανανεωση χωρις εμενα

Των μπροστινών πατήματα,

των πισινών γεφύρια

Κρητική παροιμία

Ίσως διαβάσαμε άλλη έκδοση της «Ιστορίας της Νεώτερης Ελλάδας» του ιστορικού Τάσου Βουρνά (Εκδόσεις Αφών Τολίδη), με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Αλλιώς δεν εξηγείται πώς διέφυγε από το Γιώργο Παπανδρέου (κάνοντας αναφορά στο έργο του συγγραφέα, μιλώντας για την υπονόμευση των (νέων) προσωπικοτήτων από τους κομματικούς φατριασμούς), το παραπάνω επίγραμμα που αναφέρεται στην πρώτη σελίδα του εξάτομου έργου, του σπουδαίου ιστορικού, δημοσιογράφου και διανοητή της Αριστεράς. Η κρητική αυτή παροιμία εκτός του ότι αναφέρεται στην αξία της καταγραφής της ιστορικής αλήθειας, για τις νεότερες γενιές, αποδίδει και τη σημασία των «διορθωτικών», μετά τις αντιδράσεις στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, δηλώσεις για «ανάδειξη του καλύτερου παλιού και του καλύτερου νέου».

Ούτως ή άλλως όμως η αναφορά του προέδρου κ.Γιώργου Παπανδρέου και το σχετικό απόσπασμα από την «Ιστορία» του Τάσου Βουρνά, αναφέρονταν κυρίως «στα μειονεκτήματα του πολιτικού μας βίου να εμποδίζονται να αναδειχθούν πολιτικοί άνδρες εκ των κάτω». «Ον εστί μεθερμηνευόμενο»…αποθέωση των μηχανισμών και απαξίωση των δημοκρατικών διαδικασίων. Κάτι δηλαδή περίπου με αυτά… σύστηνε στον κ. Γιώργο Παπανδρέου(«Δεξιότερα Κουροπάτκιν») την περασμένη Παρασκευή (18/11/2005) η… ανταπόκριση του Συμεών Σολταρίδη στην «Ελευθεροτυπία». «Το άνοιγμα Γιώργου για ανανέωση στο Δήμο Κομοτηνής σκοντάφτει στις δημοκρατικές διαδικασίες και τις κομματικές εγκυκλίους» έλεγε πάνω-κάτω. Δηλαδή λίγο ή πολύ ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αυτοϋπονομεύεται. Από τη μια γουστάρει ανανέωση κι από την άλλη εφαρμόζει δημοκρατικές διαδικασίες και δεν την επιβάλλει…δημοκρατικότατα! Τι τις θέλει τις διαδικασίες;!

Και ποιοι είναι αυτοί οι… «ανανέωση»; Όλοι αυτοί που υποφώσκουν στις ανταποκρίσεις του κ. ΣΣ ή στα σενάρια των γνωστών αγνώστων του τοπικού Τύπου. Εμένα μου θυμίζουν ιερατείο. Πολιτικό ιερατείο, να μη παρεξηγούμεθα. Κάποιους που αυτοαποκαλούνται και…αντιπρόσωποι Του επί της γης.

Είχα την ευκαιρία στο περιφερειακό συνέδριο του ΠΑΣΟΚ να αναπτύξω τις σκέψεις μου για τη νέα γενιά πολιτικών (new age politics) του τοπικού ΠΑΣΟΚ, καθώς και για την πολιτική θέση της μειονότητας. Επανέρχομαι σήμερα στα δύο αυτά κρίσιμα σημεία, γιατί όπως φαίνεται είναι τα σημεία αιχμής της πολιτικής πλατφόρμας που πλασάρει η τάση των αυτοαποκαλούμενων ανανεωτικών.

Αποτελεί για μένα ένα κρίσιμο ζήτημα για την περιφέρεια και το τοπικό ΠΑΣΟΚ η ανάδειξη και η προβολή νέων στελεχών. Κατά πόσο δηλαδή αυτά πρέπει να προκύψουν μέσα από την πολιτική διαδικασία, την καθημερινή μάχη με τα προβλήματα της κοινωνίας και των εργαζομένων, στο πλευρό των καταπιεσμένων και των αδικημένων ή αν ισχύουν ως κριτήρια επιλογής η ηλικιακή ανανέωση, οι ευγενικές φυσιογνωμίες, η συναινετική ικανότητα, η «άφθαρτη» παρουσία, η τεχνοκρατική διαχείριση της πολιτικής δράσης. Αν πρόκειται για μια υπόθεση «κυνηγών ταλέντων», ρόλο που εν μέρει διαδραμάτισε και η κεντρική καθοδήγηση στην περιφέρεια όλο αυτό το διάστημα από τις προσυνεδριακές διαδικασίες μέχρι σήμερα.

Η σημερινή «νέα γενιά» των πολιτικών του ΠΑΣΟΚ στην περιφέρεια, που διαχειρίζεται τις τοπικές εξουσίες, ατσαλάκωτη πολιτικά, είναι έτοιμη να «παραδώσει»την κομματική της ταυτότητα προκειμένου να διατηρήσει ή να διευρύνει τα κεκτημένα της πολιτικής της εξουσίας. Αποϊδεολογικοποιημένη, «ελίτ» κομματική γραφειοκρατία, χρησιμοποιεί την πολιτική, για την κοινωνική της ανέλιξη, για την αναβάθμιση του κοινωνικού της status, ενώ σήμερα προβάρει με άνεση το στυλ του «παπανδρεϊκού με μέλλον».

Πιστεύω πλέον ακράδαντα ότι αυτή η νέα γενιά είναι μια βαθειά συντηρητική γενιά, είναι ήδη μια πεπαλαιωμένη γενιά, που έπαψε εδώ και καιρό να δίνει τη μάχη της ανανέωσης, μέσα από μια καθαρή ανοιχτή διαπάλη και σύγκρουση ιδεών και προτιμά τον παλιό καλό ( πιο επικοινωνιακό) τρόπο των μηχανισμών και των μηχανορραφιών, της διολίσθησης στην εξουσία.

Μια νέα γενιά πολιτικών που δοξάζει ακόμη το αποτυχημένο μοντέλο ανάπτυξης, που οδήγησε την περιοχή σε αδιέξοδα, οικονομικές ανισότητες και οικολογικές καταστροφές, που δικαιολογεί και υπερασπίζεται ακόμη την τάξη των χρεοκοπημένων επενδυτών, που διαχειρίζεται πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα με τον αέρα ενός…Μαυρογιαλούρου. Αναζήτησα όλα αυτά τα χρόνια μια νέα, ριζοσπαστική, ανατρεπτική πρόταση, από κάποιον εκπρόσωπο της νέας πολιτικής γενιάς, στην τοπική πολιτική, στην κοινωνία, στον πολιτισμό. Μια πρωτοβουλία, μια κίνηση που να βγάζει προκλητικά τη γλώσσα στο συντηρητικό κατεστημένο αυτής της πόλης, αυτού του Νομού και να αφήνει μια ελπίδα ότι θα μπορέσει να πάει τον τόπο ένα βήμα προς το μέλλον.

Θα περίμενα παραδείγματος χάριν ένας πολιτικός της νέας γενιάς πολιτικών να μπορεί να «εξεγείρει» τους κολασμένους αυτού του τόπου, να συγκρουστούν με αυτά που τους καταπιέζουν(σ.σ. Λόγω της νέας μου εργασίας διαπίστωσα για πρώτη φορά το μέγεθος του προβλήματος της ανεργίας και της νέας φτώχιας στην πόλη μας, από τις εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες βεβαιώσεις που δίνει ο Δήμος για την έκδοση βιβλιαρίου της Πρόνοιας), ώστε να μπορεί και ο κ. Παπανδρέου να χρησιμοποιεί αποσπάσματα και από συγγραφείς της σύγχρονης ριζοσπαστικής Αριστεράς, όπως για παράδειγμα τον Μάικ Ντέιβις, τον συγγραφέα των «Νεκρών Πόλεων» και του «Πλανήτη των παραγκουπόλεων», τον συγγραφέα που προείπε όσα έμελλαν να συμβούν σήμερα με την εξέγερση των κολασμένων στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Όσον αφορά τη μειονότητα, τίθεται ένα ζήτημα ηθικής τάξης. Κατά τη γνώμη μου για όσους προβάλλονται ως δυνάμεις της ανανέωσης, ως αντιπρόσωποι του κ. Παπανδρέου στη Θράκη και ως εγγυητές της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ για τη μειονότητα. Και για να γίνω πιο σαφής, επανερχόμενος σ΄ένα ερώτημα που με απασχολεί, για τους λόγους που το ΠΑΣΟΚ «έχασε» τη μειονότητα στις τελευταίες εθνικές εκλογές, θα έλεγα ότι αυτές οι δυνάμεις θα έπρεπε να είναι περισσότερο προσεχτικές όταν θολώνουν τα νερά, αναφερόμενοι σε λανθασμένες προτάσεις, προς τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ στο θέμα της συμμετοχής του μουσουλμάνου από τη Ξάνθη στο ευρωψηφοδέλτιο, αποδίδοντας την ευθύνη στο ΠΑΣΟΚ Ροδόπης, θέλοντας έτσι να μειώσουν την αξιοπιστία του και να αυτοπροταθούν ως η μόνη έγκυρη άποψη περί των μειονοτικών ζητημάτων . Όταν οι ίδιοι με δημοσιεύματα και με την «ντεμέκ» προσωπική επιρροή στον Πρόεδρο επέμεναν στην πρόταση ανανέωσης του ψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ στη Ροδόπη, με την υποψηφιότητα του κ.Χατζηοσμάν! Είναι φυσικά η μόνιμη επωδός τους, το μοναδικό πολιτικό επιχείρημά τους, όταν τους ρωτάς για την καταψήφιση του ΠΑΣΟΚ από τη μειονότητα. Ότι το ΠΑΣΟΚ δεν ανανέωσε τους υποψηφίους του. Μια πολιτική θεώρηση με καθαρά επικοινωνιακά χαρακτηριστικά, που αναδεικνύει προσωπικές πολιτικές, πολιτικές προσώπων.

Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να προχωρήσει σε τολμηρές θεσμικές πρωτοβουλίες για την αποκατάσταση του πολιτικού και κοινωνικού ρόλου της μειονότητας. Ενός κατ’ εξοχή προλεταριακού πληθυσμού, που παρέμεινε στο περιθώριο, υφιστάμενος τις συνέπειες της πίεσης, της κυρίαρχης εθνικής και πολιτικής ιδεολογίας. Τα τελευταία γεγονότα και η επανεμφάνιση εθνικιστικών αντανακλαστικών δεν μας αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να στραφεί σε μια περισσότερο ειλικρινή και ουσιαστική πολιτική σχέση με τη μειονότητα και να εγκαταλείψει τις πολιτικές «βιτρίνας» και μικροκομματικής ευφορίας. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να δει το ζήτημα της μειονότητας από μια περισσότερο ταξική θέση. Άνθρωποι χειρώνακτες στην πλειοψηφία τους αποτελούν μια κατ’ εξοχή προλεταριακή κοινωνία, που υφίσταται μέχρι και σήμερα την οικονομική εκμετάλλευση και την πίεση ενός είδους ανάπτυξης που τα τελευταία τριάντα χρόνια διεύρυνε το χάσμα ανάμεσα σε αυτούς που επωφελήθηκαν από αυτήν και σε αυτούς που έγιναν θύματά της. Τα καίρια σημεία αυτής της πόλωσης είναι η διαρθρωτική ανισότητα και η μεροληπτική και διακριτική πολιτική που εφαρμόστηκε. Η ανισότητα στην πρόσβαση στους παραγωγικούς πόρους και η γενικευμένη απουσία στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων, αποτέλεσε πολλές φορές απειλή για την πολιτισμική ποικιλία της περιοχής. Τα μοντέλα ανάπτυξης που ακολουθήθηκαν στην περιοχή και η μεγιστοποίηση του πλούτου, αποδείχθηκαν ασύμβατα με την πολιτισμική πολυφωνία και την κοινωνική δικαιοσύνη και προκάλεσαν μια περαιτέρω περιθωριοποίηση του κοινωνικού ρόλου της μειονότητας.

Ήμουν ο τελευταίος πολίτης και μέλος του ΠΑΣΟΚ που πίστευα ότι ο Γιώργος Παπανδρέου θα έχανε τις εκλογές στη Ροδόπη. Και ήμουν από αυτούς που πίστευαν ότι θα ήταν η ψήφος της μειονότητας προς το ΠΑΣΟΚ περισσότερο πολιτική και ουσιαστική από ποτέ άλλοτε, λόγω των προτάσεων και των αποφάσεων της τότε κυβέρνησης αλλά και την προσωπική επιρροή του σημερινού προέδρου του ΠΑΣΟΚ, ως υπουργού εξωτερικών τότε.

Δεν θα πιανόμουν όμως αφελής να πιστέψω ότι οι εκλογές για το ΠΑΣΟΚ χάθηκαν γιατί στη θέση του κ.Γκαλήπ δεν ήταν ο κ. Χατζηοσμάν!

Όλα αυτά μου θυμίζουν κάτι από τη σημερινή πόλωση, τοπικά, μεταξύ παλαιού και νέου.

Θυμίζουν όλα αυτά κάτι από παλαιότερες πολώσεις για την εκλογική συμπεριφορά της μειονότητας. Νέοι καιροί παλαιά ήθη.

Και δεν αρκεί μόνον αυτό αλλά εμφανίζονται και ως οι μοναδικοί εγγυητές και διαχειριστές της ψήφου της μειονότητας, άλλοτε ως οι πιο αξιόπιστοι συνομιλητές του Προξένου και άλλοτε ως συνοδοιπόροι μιας «ηγετικής ελίτ» της μειονότητας. Ερώτημα: Πόσοι από τους αιρετούς της περιοχής, ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης (Νομάρχες, Δημάρχους, αντινομάρχες, αντιδημάρχους, προέδρους δημοτικών και Νομαρχιακών συμβουλίων οι οποίοι διατηρούν το «προνόμιο» να συναντιούνται με τον κ. Πρόξενο, θεώρησαν δημοκρατική τους υποχρέωση να ενημερώσουν το σώμα που εκπροσωπούν για τις οποιουδήποτε είδους επαφές τους με τον εκπρόσωπο μιας ξένης χώρας; Θα είναι αυτή η ανανεωμένη τοπική πολιτική εφεξής; Η μειονότητα δεν έχει λαϊκή βάση; Δεν λειτουργεί δημοκρατικά με τη συμμετοχή της στους θεσμούς;

Και τους απαλλάσσει ότι «μπαίνουν και βγαίνουν» στο Προξενείο με το φώς του ήλιου, όπως έγραψε τοπικό φύλλο; Θα σχολιάσω τη νέα αντίληψη με αυτά που λέει η λαϊκή θυμοσοφία για την περίπτωση: «Με τον ήλιο τα βάζω, με τον ήλιο τα βγάζω τι έχουν τα έρμα και ψοφούν;».

Καλούμαστε σήμερα να πάρουμε θέση και να στηρίξουμε την πορεία και το έργο μιας δημοτικής παράταξης, την πολιτική παρουσία και καθοδήγηση ενός προσώπου, του Τάσου Βαβατσικλή, που υπήρξε, μαζί με τον αείμνηστο Δήμαρχο Γιώργο Παπαδριέλλη η δύναμή της και η ψυχή της. Πρωτοπόρος μιας νικηφόρου πορείας εδώ και 15 χρόνια. Και το ζήτημα που τίθεται σήμερα είναι η συνέχιση της πορείας αυτής. Χρειαζόμαστε σταθερά βήματα και αξιοπιστία. Συμμετέχουμε όλα αυτά τα χρόνια σε αυτήν τη δημοτική παράταξη με κοινό στόχο να αναζητήσουμε διεξόδους και λύσεις, να ψάξουμε πιο πρόσφορους πολιτικούς δρόμους και να υποστηρίξουμε ανανεωτικές ιδέες, για μια αυτόνομη και αυτοτελή τοπική αυτοδιοίκηση, για μια σύγχρονη και ανθρώπινη πόλη, για την ουσιαστική συμμετοχή του πολίτη.

Οι αγώνες για την ανανέωση που έδωσε αυτή η παράταξη και η εμπιστοσύνη των συνδημοτών μας σε κρίσιμες φάσεις την αναγέννησαν ως δημοκρατική, αριστερή παράταξη. Καλούμαστε σήμερα να επαναβεβαιώσουμε με σοβαρότητα και ευθύνη χωρίς πολιτική σύγχυση και ψευδαισθήσεις την ανανέωση της εμπιστοσύνης μας στη «Νέα Πορεία» και τον Τάσο Βαβατσικλή.

Ο Τάσος Βαβατσικλής δεν αμφισβητείται, δεν αμφισβητήθηκε μέχρι σήμερα για το μεγάλο έργο που γίνεται στην πόλη και τους οικισμούς της. Ο Δήμος μας παραμένει μέσα στους λίγους Δήμους με νοικοκυρεμένη και διαφανή οικονομική διαχείριση των χρημάτων των δημοτών του. Και με τεράστια παρουσία και παρέμβαση στην κοινωνική πολιτική και την υποστήριξη και συμπαράσταση μειονεκτικών ομάδων της πόλης.

Εκτιμάται από τους δημότες και υποστηρίζεται από τα μέλη και τους φίλους του Κινήματος, για την πολιτική του άποψη και την πολιτική του παρέμβαση. Παραμένει από ιδρύσεως της τοπικής οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ στο Νομό μας ένας αυθεντικός και μαχητικός εκφραστής των θέσεων και των πολιτικών επιλογών του Κινήματος. Σήκωσε το κύριο βάρος της μάχης του ΠΑΣΟΚ στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης από τις εκλογές του 1978, ως υποψήφιος Δήμαρχος στα δύσκολα εκείνα χρόνια και αποτέλεσε τον πιο χρήσιμο συνεργάτη όλων των Δημάρχων, που επέλεξε το ΠΑΣΟΚ να υποστηρίξει πολιτικά όλα αυτά τα χρόνια. Ως υποψήφιος το 2002 προχώρησε σε ανανέωση του συνδυασμού του στο 70% περίπου. Στο ψηφοδέλτιό του συμμετέχουν και εκλέγονται μαζί του στη δημοτική αρχή ικανά στελέχη της τοπικής οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ.

Ο νέος πολιτικός αυταρχισμός, όπως εκδηλώνεται από τοπικούς αυτόκλητους οπαδούς της άνωθεν και «βίαιης» επιβολής της ανανέωσης(Τα συμπεράσματά μου προκύπτουν από μια έντονη παρασκηνιακή δραστηριότητα γνωστών αγνώστων) δεν μπορεί να ανακόψει τον Τάσο Βαβατσικλή από τη συνέχιση της πολιτικής του στήριξης από το Κίνημα. Η ανανέωση είναι μια πολιτική πράξη που επιτυγχάνεται με δημοκρατικές διαδικασίες, που ήδη ξεκίνησαν στο ΠΑΣΟΚ και μια πρωτοβουλία, που πρέπει να έχει πολιτική εξήγηση και λογική. Είναι μια συνεχής μάχη στην κοινωνία, με ιδέες και ρήξεις. Με εναλλακτικές προτάσεις λειτουργίας. Με δουλειά.

Ως παράταξη η «Νέα Πορεία» δεν έμεινε ποτέ στο παρελθόν και δεν θα παίξει ποτέ με το μέλλον. Είναι σήμερα ενωμένη όσο ποτέ. Πιο ώριμη και πιο τολμηρή.

Ανανεωμένη και συνεχώς ανανεούμενη. Η παρουσία και η δράση νέων, σε μεγάλο αριθμό, προσώπων στις πολιτικές θέσεις διαχείρισης της δημοτικής πολιτικής εξουσίας, από όλες τις κοινωνικές τάξεις και από όλες τις πληθυσμιακές ομάδες που ζουν και δημιουργούν στην πόλη και το Δήμο μας, υποδηλώνουν την εμπιστοσύνη που περιβάλλει ο Τάσος Βαβατσικλής τους νέους και την τεράστια παρακαταθήκη για ένα σταθερό και νικηφόρο μέλλον της «Νέας Πορείας».

Την ώρα που η τοπική αυτοδιοίκηση αντιπαρατίθεται πολιτικά κόντρα στην κυβερνητική επίθεση που δέχεται, η «Νέα Πορεία» επιμένει με συνέπεια στην πολιτική των πλατειών συνεργασιών. Τη «Νέα Πορεία» και τον Τάσο Βαβατσικλή τίμησαν με τη ψήφο τους η πλατιά λαϊκή βάση της Αριστεράς. Με το έργο του στο Δήμο και την εκτίμηση που έδειξε η δημοτική αρχή, στα πρόσωπα στις αξίες και τα ιδανικά του μεγάλου αυτού πολιτικού χώρου, συνεχίζεται μια ειλικρινής προσπάθεια για συνεννόηση και συνεργασία. Οι σχέσεις της «Νέας Πορείας» και του Τάσου Βαβατσικλή με τις δυνάμεις της Αριστεράς, είναι σχέσεις συντροφικότητας, φιλίας, αγάπης και πολιτικών δεσμών ακατάλυτων. Πρέπει να συμπορευτούμε και θα συμπορευτούμε, μέσα από τις διαφορές μας.

Η «Νέα Πορεία» ιδρύθηκε το 1990, ως δημοτική παράταξη, σε μια κρίσιμη περίοδο. Σε μια εποχή κρίσιμη και επικίνδυνη για την αρμονική συμβίωση των δημοτών της. Προηγήθηκαν τα σοβαρά γεγονότα του Ιανουαρίου του 1989 και του Ιανουαρίου του 1990, που δίχασαν τους πολίτες και μετέτρεψαν την πόλη σε ένα εκρηκτικό πεδίο αντιπαραθέσεων. Η ειρήνη διαταράχθηκε σοβαρά και η αξιοπιστία μεταξύ των συνδημοτών κλονίστηκε. Έβλεπε κανείς ότι οι πληγές της πόλης δεν θα έκλειναν ποτέ. Οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου μοιραίες και άβουλες να αντιληφθούν την πολιτική σημασία των γεγονότων και να δώσουν λύσεις. Μια πόλη και μια περιοχή στο έλεος των παραμηχανισμών και της εθνικιστικής υστερίας.

Μια τοπική δημοτική κίνηση που ιδρύεται τότε, έρχεται δυναμικά για να προτείνει διέξοδα, να ενώσει τους δημότες και να ξανανανεώσει την αξιοπιστία, μέσα από την κοινή συμμετοχή και την κοινή δημιουργία για το όφελος της πόλης. Μια δημοτική κίνηση που πρώτη κάνει σεβαστά, στην πράξη, τα δικαιώματα του μειονοτικού πολίτη, να συμμετέχει ισότιμα στη διοίκηση του Δήμου και να συνδιαχειρίζεται τα κοινά. Είναι αυτή η δημοτική κίνηση που αντιμετώπισε τους μειονοτικούς πολίτες ως δημότες, ως πολίτες και όχι ως υπηκόους. Είναι η δημοτική κίνηση που με σωστές πολιτικές προτάσεις για τον τόπο και το μέλλον του,εξουδετέρωσε τις άναρθρες εθνικιστικές κραυγές και τον στείρο σωβινισμό. Είναι αυτή η δημοτική κίνηση που σήμερα μπορεί να ισχυρίζεται ότι έκανε την Κομοτηνή μια ισχυρή, σύγχρονη πόλη, να αποτελεί πρότυπο μιας πολυπολιτισμικής πόλης στην Ευρώπη και τα Βαλκάνια.

Ποιος λοιπόν, ποια πολιτική ανανέωση θα μπορούσε να αμφισβητήσει και να απαξιώσει αυτή τη δυναμική πολιτική παρέμβαση στην πόλη και στην περιοχή τα τελευταία 30 χρόνια από τον Τάσο Βαβατσικλή και το Γιώργο Παπαδριέλη; Μια δημιουργική πορεία που παραμένει νέα αυτοανανεούμενη και αναβαπτιζόμενη στις σταθερές εκείνες αρχές και αξίες. Καμμιά ανανέωση άνωθεν δεν μπορεί να αναπληρώσει μια πολιτική διαδρομή μιας παράταξης που λειτουργεί όλα αυτά τα χρόνια με δημοκρατικές διαδικασίες, διαφάνεια, συνέπεια και ήθος.

Αν λοιπόν έτσι τίθεται το ζήτημα της ανανέωσης, όπως η πολιτική συμπεριφορά κάποιων το εκδηλώνει ή το αφήνει να διαφαίνεται, τότε έχω να πω σε αυτούς, που παρ΄όλα αυτά συνεχίζω να τους βλέπω ως φίλους και συντρόφους, να αρχίσουν την ανανέωση χωρίς εμένα.

Από πολιτική αντίδραση , για όσα συμβαίνουν παρασκηνιακά τον τελευταίο καιρό, τα οποία υπονομεύουν την ενότητα και την προοπτική της δημοκρατικής δημοτικής παράταξης, χάριν και μόνο της ικανοποίησης προσωπικών φιλοδοξιών, χωρίς καμιά ουσιαστική πολιτική πρόταση, αισθάνομαι την ανάγκη να υποστηρίξω τον Τάσο Βαβατσικλή και να θέσω όσες δυνάμεις διαθέτω στη διάθεση της «Νέας Πορείας».

ξάνθος κώστογλου

[email protected]

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.