Αποτιμηση του εργου στη Νομαρχια Ξανθης και συζητηση για το μελλον

Ακριβώς ένας μήνας απομένει μέχρι την ημέρα που οι πολίτες θα κληθούν να εκλέξουν τα πρόσωπα που θα στελεχώσουν την τοπική αυτοδιοίκηση πρώτου και δεύτερου βαθμού.

Η υλοποίηση του νέου αυτοδιοικητικού χάρτη και η αντικατάσταση του «Καποδίστρια» από τον «Καλλικράτη», συγκεντρώνουν τη μια πλευρά του ενδιαφέροντος. Στην άλλη στέκουν τα πρόσωπα που θα διασταυρώσουν τα ξίφη τους και θα διεκδικήσουν τη διοίκηση Δήμων και Περιφερειών και που –όπως είναι φυσικό- συγκεντρώνουν πάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας. Ο «ΠτΘ» συνομίλησε εφ’ όλης της ύλης με τον απερχόμενο νομάρχη Ξάνθης Γιώργο Παυλίδη, σε μια προσπάθεια λεπτομερούς παρουσίασης του πρότερου έργου και των στόχων που ο υποψήφιος περιφερειάρχης θέτει για το μέλλον της ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης.

Ξεκινώντας από την αποτίμηση του δωδεκαετούς έργου του νομάρχη, ο ίδιος λέει: «Ήταν δώδεκα χρόνια δημιουργίας, υλοποίησης νέων ιδεών, αναδιάρθρωσης της τοπικής οικονομίας σε πολλά σημεία και βελτίωσης των υποδομών σε πολλά επίπεδα. Το έργο είναι ορατό παντού και δεν υπάρχει σημείο στο νομό που να μην έχει δει από μια αισθητή ως μια μεγάλη διαφορά. Μάλιστα, υπάρχουν σημεία όπου οι παρεμβάσεις που έγιναν, αντιστοιχούσαν σε προηγούμενο χρονικό διάστημα πολλών δεκαετιών και δεν έχει καμιά υπερβολή αυτό. Η νομαρχιακή αυτοδιοίκηση είναι ένας θεσμός που δημιουργήθηκε για να ποδηγετείται, παρά ταύτα όμως καταφέραμε να δημιουργήσουμε σε όλα τα επίπεδα κι αν κανείς σηκώσει το βλέμμα του γύρω-γύρω στο νομό θα το δει». Απαριθμώντας τις δράσεις και αποτιμώντας αυτά τα δώδεκα χρόνια, ο κ. Παυλίδης σαρώνει εν συντομία το χώρο και το χρόνο και λέει: «Η πεδινή Ξάνθη είναι πια ανοιχτή κι έχει ίσως το καλύτερο οδικό δίκτυο στην Ελλάδα. Η ορεινή περιοχή έχει παντού όπου υπάρχουν κατοικημένα χωριά, δρόμους ασφαλείς και ασφαλτοστρωμένους, ακόμα και σε σημεία που δεν ήταν στην αρμοδιότητά μας. Κατασκευάζουμε τρεις πρόσθετους μικρούς κάθετους άξονες, από τα μοναστήρια προς τον Κένταυρο, από το Σούνιο κάναμε την πρώτη διάνοιξη προς τις Σάτρες, ασφαλτοστρώνουμε το δρόμο από Σταυρούπολη προς Γαλάνη δίπλα στα στενά του Νέστου και για τουριστικούς λόγους. Η ποιότητα των δρόμων είναι ξεχωριστή: δρόμοι με πεζοδρόμια, με φωτισμό, με παράπλευρες εξόδους ώστε να ανεβαίνει η αξία των οικοπέδων, δεδομένου ότι έτσι οικοδομούνται, με ποδηλατόδρομους. Προσέχθηκαν τα πάντα και από μένα και από τις τεχνικές υπηρεσίες».

Δώδεκα χρόνια δεν ήταν και λίγα…

Στον τομέα της σχολικής στέγης, ο κ. Παυλίδης σημειώνει την κατασκευή περισσότερων από τετρακοσίων νέων αιθουσών διδασκαλίας, από τις οχτακόσιες περίπου που απαιτούνται, το τέλος της απογευματινής βάρδιας που ίσχυε επί δεκαετίες, καθώς και τη δημιουργία ενός πρόσθετου εξαθέσιου μειονοτικού σχολείου, που ξεκινά στην περιοχή του Εχίνου.

«Ενισχύσαμε τον αγροτικό χώρο με νέες υποδομές σε πολλά επίπεδα και δημιουργήσαμε υπεραξίες προς όφελος των αγροτών» συνεχίζει ο απερχόμενος νομάρχης: «Ξανακατοικούνται τα χωριά μας, με το οδικό δίκτυο να δίνει μεγάλες δυνατότητες σε πολλούς που γυρίζουν και οικοδομούν στα πατρικά τους οικόπεδα. Κάναμε τόσους αναδασμούς που δεν έγιναν τα προηγούμενα πενήντα χρόνια. Μεταφέραμε νερά κάνοντας κανάλια 120 χιλιομέτρων και μικρά αρδευτικά δίκτυα, προσθέτοντας πλέον νερό εκεί που αφαιρούσαμε. Έγιναν αντιπλημμυρικά έργα παντού και όλα αυτά τα χρόνια δεν έχουμε πλημμύρες. Δεκάδες οικισμοί –κυρίως στην ορεινή περιοχή- στην κυριολεξία έφυγαν από τη λάσπη. Ρίξαμε τη μπάρα της υπανάπτυξης και της υστέρησης, συγκλίνοντας το επίπεδο ζωής της ορεινής περιοχής με την υπόλοιπη Ξάνθη. Εγκαταστήσαμε τηλεοπτικούς αναμεταδότες, έστω με φωτοβολταϊκά, κατασκευάσαμε τον πρώτο κάθετο άξονα προς Βουλγαρία και κάναμε σημαντικές παρεμβάσεις στο δρόμο προς Εχίνο. Τοποθετήθηκαν δεκάδες χιλιόμετρα στηθαίων ασφαλείας στις πολύ επικίνδυνες ορεινές διαδρομές».

Περνώντας από την παράκτια ζώνη, ο νομάρχης σημειώνει τη γρήγορη πρόσβαση, την μαρίνα στο Πόρτο Λάγος και το αλιευτικό καταφύγιο στα Άβδηρα και προσθέτει: «Δημιουργήσαμε πρώτοι στην ΑΜ-Θ το Νομαρχιακό Κέντρο Καταπολέμησης Κουνουπιών και κάνουμε συστηματική καταπολέμηση με χαμηλό κόστος. Αυτό τον καιρό αναδεικνύουμε το αρχαίο θέατρο των Αβδήρων». Σημειώνει επίσης τη μελέτη κατασκευής του περιμετρικού δακτυλίου της Ξάνθης και τη δημιουργία του νομαρχιακού συμβουλίου εφήβων και περνάει στον τομέα του πολιτισμού: «Δημιουργήθηκαν οι γιορτές Νέστου και το αντάμωμα των Σαρακατσάνων στην περιοχή του Λειβαδίτη, ανακατασκευάσαμε την καπναποθήκη απέναντι από το “Αμοιρίδειο” και αναστηλώνουμε το σπίτι που γεννήθηκε ο Μάνος Χατζιδάκις. Βρήκαμε μια Ξάνθη χωρίς συμμετοχές σε εκθέσεις ή έντυπα και σήμερα έχουμε πάμπολλες εκδόσεις και τεράστιο φωτογραφικό υλικό που διακινούνται σε όλο τον κόσμο. Η Ξάνθη προβλήθηκε σε κεντρικές εκθέσεις και ετησίως κινούνται εδώ πλέον περί τους 300.000 επισκέπτες. Καταγράψαμε τα τραγούδια της ανατολικής Θράκης και σύντομα θα παρουσιαστούν και αναδείξαμε τρεις προσωπικότητες-πρότυπα, τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Αλέξανδρο Μπαλτατζή και τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο».

Τέλος, όσον αφορά τις προσωπικές πρωτοβουλίες και δράσεις του, ο κ. Παυλίδης λέει: «Ήμουν εκείνος που εμπνεύστηκε τη δημιουργία του δικτύου διασυνοριακής συνεργασίας Ελλάδας, Τουρκίας και Βουλγαρίας με συμμετοχή έντεκα νομαρχιών, έδρα την Ορεστιάδα, κάνοντας περί τις δεκαπέντε-είκοσι θεματικές συναντήσεις ουσίας. Δημιούργησα το τοπικό σύμφωνο παράδοσης και ποιότητας για την πιστοποίηση τοπικών προϊόντων. Είχα την ιδέα και την πρωτοβουλία αξιοποίησης της Εγνατίας οδού ως ισχυρού τουριστικού εργαλείου για τους έντεκα νομούς που διασχίζει, καθώς και την ιδέα κατασκευής του μεγάλου περιβαλλοντικού έργου μεταφοράς νερού στην πεδιάδα της Ξάνθης. Είχα την τιμή να εκπροσωπήσω την Ελλάδα στο Συμβούλιο της Ευρώπης σε δεκάδες συνεδριάσεις, ως επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας στο κογκρέσο των τοπικών και περιφερειακών αρχών στο Στρασβούργο». Και καταλήγει λέγοντας: «Έχουν γίνει εκατοντάδες, χιλιάδες έργα. Η παρουσία μας ήταν συνεχής και παντού, σημαδεύοντας αυτή την περίοδο».

Καθ’ οδόν για τον «Καλλικράτη»

Περνώντας στα παρόντα και –κυρίως- στα μελλούμενα και προσπαθώντας να ιχνηλατήσουμε τη «φιλοσοφία» και τους στόχους του υποψήφιου περιφερειάρχη, εισερχόμαστε στα του νέου θεσμού: «Ήμουν από εκείνους –και είναι καταγεγραμμένο στα συνέδρια- που αγωνιστήκαμε για την περιφερειακή αυτοδιοίκηση» λέει: «Η δε περιγραφή που έκανα το 2007 στο συνέδριο της Δράμας, είναι περίπου η σημερινή δομή. Αγωνίστηκα και στο Συμβούλιο της Ευρώπης και στις εδώ επιτροπές παρακολούθησής του, για να φτάσουμε σ’ αυτό το νέο θεσμό. Γιατί πίστευα και πιστεύω ότι οι μικροί θεσμοί αποτελούν άλλοθι για το κέντρο ώστε να μη δίνει τους πόρους που πρέπει και που αντιστοιχούν στην ελληνική περιφέρεια». Και συνεχίζει, υψώνοντας το δάχτυλο και δείχνοντας την κεντρική εξουσία: «Η κυβέρνηση αποστέρησε από την αιρετή περιφέρεια τους πόρους του ευρωπαϊκού γεωργικού ταμείου, δηλαδή το πρόγραμμα “Αλέξανδρος Μπαλτατζής” που έμεινε στην Αθήνα. Είναι τελείως ακατανόητο για μένα, έργα που αφορούν τον αγροτικό χώρο διεσπαρμένα σε όλη τη χώρα, να τα διαχειρίζεται το κέντρο της Αθήνας! Όπως επίσης αποστέρησε τη διαχείριση των διασυνοριακών προγραμμάτων από μια κατ’ εξοχήν διασυνοριακή περιοχή όπως εμείς. Και τώρα τελευταία πληροφορούμαι –και αυτό αποτελεί και καταγγελία μου- ότι επιχειρούν σε συγκεκριμένες περιφέρειες (τις τρεις της Μακεδονίας) να αφαιρέσουν αρμοδιότητες σχετικές με τα μεγάλα έργα και να τις μεταφέρουν με διάφορες δικαιολογίες στην “Εγνατία Οδό”! Ή πιστεύουν και υποστηρίζουν κάτι και το κάνουν για όλους κι όχι επιλεκτικά ή αλλιώς κρύβονται σκοπιμότητες. Και οι σκοπιμότητες που διαφαίνονται είναι ο φόβος ότι θα χαθούν αυτές οι εκλογικές περιφέρειες. Όμως, δεν λειτουργούμε έτσι σε μια ευνομούμενη πολιτεία…».

Χειμαρρώδης όταν αναφέρεται στα της περιφέρειάς μας, ο Γιώργος Παυλίδης υπογραμμίζει: «Αυτός ο τόπος είναι χαρισματικός, έχει προνομιούχα γεωγραφική θέση που έμεινε αναξιοποίητη λόγω πολιτικών επιλογών, λόγω ψυχροπολεμικού κλίματος, κλειστών συνόρων και ανυπαρξίας της ενδοχώρας επί δεκαετίες, εντάσεων προς τα ανατολικά και γενικότερα λόγω του μοντέλου που εφαρμόστηκε και δημιούργησε την άλλη Ελλάδα. Αναφέρομαι σ’ ένα στρεβλό αναπτυξιακό μοντέλο μ’ ένα υδροκέφαλο κέντρο και με ισχνά τα άκρα. Κι όσο πιο μακριά ήταν τα άκρα, όπως η δική μας περιοχή, τόσο ισχνότερα παρέμειναν. Αυτή η περιοχή έχει εύφορες πεδιάδες που δεν υπάρχουν αλλού, έχει τα δύο πέμπτα του υδάτινου δυναμικού όλης της χώρας, ένα σπουδαίο ορυκτό πλούτο, υδροβιότοπους, περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, γεωθερμία, ιαματικές πηγές, καλά διατηρημένους οικιστικούς ιστούς προηγουμένων περιόδων. Έχει μια μεγάλη ιστορία που μπορεί να συνδεθεί με την ανάπτυξη, έχει ικανούς ανθρώπους, διασυνοριακότητα που για μένα δεν είναι μειονέκτημα αλλά πλεονέκτημα. Έχει πολυπολιτισμικότητα που επίσης είναι ένα ισχυρό πλεονέκτημα. Έχει τόσα πολλά κι όμως όλα αυτά έχουν μείνει για δεκαετίες αναξιοποίητα. Κι αυτό γιατί έγινε μια απλή διαχείριση με όρους πελατειακούς, χωρίς να υπάρχει αγάπη, χωρίς ολοκληρωμένο όραμα και με λογικές διαίρεσης. Στην ουσία μας οδηγούσαν να συγκρουόμαστε στη διαχείριση της μιζέριας και της φτώχιας μας. Τη διαχείριση την είχε πάντα το κέντρο και το αποτέλεσμα σε σχέση με τα ποσά που διατέθηκαν είναι πολύ κατώτερο».

Θέσεις, προτάσεις και όραμα για το μέλλον

«Εμείς έχουμε καθαρούς στόχους, όραμα και προοπτική γι’ αυτή την περιοχή» λέει ο κ. Παυλίδης: «Θέλουμε να ελευθερώσουμε αυτό τον τόπο των μεγάλων δυνατοτήτων, από ο,τιδήποτε κρατάει αιχμάλωτες κι εγκλωβισμένες τις δημιουργικές δυνάμεις του. Να ανοίξουμε τα σύνορα και να γίνει η παραλία μας σημείο κεντρικής τουριστικής αναφοράς όλων των Βαλκανίων, αλλά και της Ευρώπης. Η Θάσος και η Σαμοθράκη πρέπει να είναι οι ατμομηχανές σ’ αυτή την προσπάθεια, με διαφορετικό χαρακτήρα η κάθε μια, ανάλογα με την ταυτότητά της. Να αναδιαρθρωθεί η οικονομία στο σύνολο αλλά και στους επιμέρους τομείς, με ιδιαίτερη μελέτη, καταγραφή της σημερινής κατάστασης και των στοχεύσεων, σημείο προς σημείο. Να αλλάξει το μοντέλο της ένταξης των επιχειρήσεων στον αναπτυξιακό νόμο, όχι επιχειρήσεις που θα φεύγουν. Να αλλάξει το μοντέλο διαχείρισης και διασύνδεσης του αγροτικού τομέα με τον μεταποιητικό και την κατανάλωση. Να τεθεί τέρμα στη λογική και στη νοοτροπία “σπέρνουμε για να εισπράξουμε επιδοτήσεις”. Να ξεκινήσουμε από το τι ζητάνε οι αγορές, πόσο το ζητάνε και από εκεί να οδηγηθούμε ανάστροφα στο τι θα παράγουμε. Να αξιοποιήσουμε όλα τα πλεονεκτήματά μας. Αυτή η περιοχή πρέπει να γίνει το εφαλτήριο των καλών σχέσεων και της διασύνδεσης της Ελλάδας με τις γειτονικές χώρες, με όρους αμοιβαίου σεβασμού. Τα σύνορα πρέπει να ενώνουν και να μη χωρίζουν. Να είναι σημεία ισχυρής επαφής και όχι διαχωρισμού».

Αφαιρούμε τα δικά μας λεγόμενα από την καταγραφή της συζήτησης και αφήνουμε τον κ. Παυλίδη να ξεδιπλώσει τις σκέψεις του: «Βασικό στοιχείο είναι η δημιουργία βαθιάς περιφερειακής συνείδησης. Το όχημα αυτό, ο νέος θεσμός, μπορεί να πορευτεί προς το μέλλον με ενότητα και με κοινή κατεύθυνση. Δεν υπάρχει η πολυτέλεια των τοπικών συγκρούσεων και των διαφοροποιήσεων κι αυτή θα είναι μια μόνιμη αρχή πάνω στην οποία θα κινηθούμε. Θα πρέπει οι υποδομές να γίνουν και να συμπληρωθούν. Δεν κατανόησα προχθές που βρέθηκα στον Οργανισμό Λιμένα Αλεξανδρούπολης, γιατί ένα τόσο σημαντικό λιμάνι να παραμένει κλειστό και να μη διατίθεται για το άνοιγμα ενός δρόμου ένα ποσό ανάμεσα σε πεντακόσιες χιλιάδες και ένα εκατομμύριο ευρώ! Σε ένα καίριο λιμάνι για την πατρίδα μας, όπου θα γινόταν απόσβεση σε λιγότερο από ένα χρόνο! Πού πάμε, γιατί το κάνουμε;» αναρωτιέται και συνεχίζει: «Σημαντικό σημείο που θα τύχει της ιδιαίτερης προσοχής μας είναι οι περιοχές που μειονεκτούν. Αυτές θα πρέπει να προσεχθούν ιδιαίτερα και να διασυνδεθούν με τις πλούσιες περιοχές. Αναφέρομαι σε όλες τις ορεινές περιοχές και –σε επίπεδο διοικητικών περιφερειών- στην περιοχή της Ορεστιάδας και σ’ αυτή της Δράμας. Ο,τιδήποτε γίνεται νοτιότερα πρέπει να ωφελεί και να εισπράττουν κι αυτές οι περιοχές».

Ο κ. Παυλίδης δεν παραλείπει να αναφερθεί στη δύσκολη οικονομική και κοινωνική συγκυρία, τονίζοντας ωστόσο ότι η κατάσταση δεν είναι μη αναστρέψιμη: «Έχουμε ένα καθαρό όραμα, ιεραρχούμε τα πράγματα, ξέρουμε τι θέλουμε και πού θα πάμε. Μας ενδιαφέρει ο άνθρωπος και είναι επίκεντρο κάθε δράσης μας. Συχνά ακούω για δέκα και δεκαπέντε τοις εκατό ανεργία. Αυτός που είναι άνεργος είναι εκατό τοις εκατό, αν όμως είναι άνεργοι όλοι στην οικογένεια και κινδυνεύουμε με ανέχεια και με κοινωνική αποδόμηση, τότε υπερβαίνουμε τα όρια του όρου “ανεργία”. Περνάμε μια περίοδο που τα πράγματα είναι δύσκολα, χρειαζόμαστε παρεμβάσεις, ρευστότητα στην αγορά. Η φτώχια, τα λουκέτα, η έλλειψη ανάπτυξης χωρίς λόγο πολλές φορές, πρέπει να μας προβληματίσουν. Είμαστε αποφασισμένοι να δώσουμε ώθηση και κίνηση στην αγορά. Ξέρουμε ότι είναι δύσκολο, θα κινηθούμε όμως έτσι που με όσους πόρους έχουμε να παράγουμε ανάπτυξη. Και μπορούμε να το κάνουμε. Θα επιλέξουμε ο,τιδήποτε έχει πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα, όχι τυχαία αλλά ουσιαστικά και στοχευμένα. Το όραμά μας είναι μια διαφορετική πολιτική, οι ρήξεις και οι ανατροπές σε ο,τιδήποτε δεν πήγε καλά, να δούμε και να κάνουμε ό,τι δεν είδαμε και δεν κάναμε ως τώρα. Αυτή την άλλη πολιτική θα υπηρετήσουμε με τον ίδιο ζήλο και με το ίδιο πάθος, μέσα από την εμπειρία που αποκτήσαμε μαζί με τους συνεργάτες μου όλα αυτά τα χρόνια».

Κλείνοντας τη μακρά συζήτησή μας, ο Γιώργος Παυλίδης ευχαρίστησε «όλους τους συνεργάτες στις τρεις τετραετίες, τους συνυποψήφιους σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, τους νομαρχιακούς συμβούλους και όλους τους υπηρεσιακούς παράγοντες, τα ΜΜΕ, όλους εκείνους που δούλεψαν καθ’ οιονδήποτε τρόπο στην πορεία αυτού του τόπου» προσθέτοντας: «Κυρίως όμως, ευχαριστώ τους κατοίκους της περιοχής που για μένα ήταν ο καλύτερος σύμβουλος όλα αυτά τα χρόνια. Οι πολίτες που έβρισκα στους δρόμους και στα καφενεία και συζητούσαμε για την προοπτική, τα προβλήματα αλλά και τις λύσεις τους…».

Το βιογραφικό του υποψήφιου περιφερειάρχη ΑΜ-Θ

Ο Γιώργος Παυλίδης είναι ένας άνθρωπος με στενούς δεσμούς με την Ξάνθη, αλλά και με την Κομοτηνή, ιδιαίτερη πατρίδα της συζύγου του Αθηνάς. Άλλωστε, στην Κομοτηνή τελείωσε τη Νομική, έχοντας πολλούς προσωπικούς φίλους και συγγενείς.

Ο 54χρονος απερχόμενος νομάρχης Ξάνθης υπηρέτησε τη θητεία του στην αστυνομία ενώ ταυτόχρονα τελείωσε τη Νομική Σχολή στο ΔΠΘ. Εξελέγη για πρώτη φορά νομαρχιακός σύμβουλος Ξάνθης το 1990. Διετέλεσε αιρετό μέλος του περιφερειακού συμβουλίου Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης και ασχολείται ενεργά με τα προβλήματα του νομού Ξάνθης από το 1985 και από διάφορες θέσεις και ιδιότητες. Υπηρετεί τον θεσμό της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης από το 1994 και συμμετείχε σε όλα σχεδόν τα συνέδρια και ειδικά σεμινάρια για θέματα Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Το 1998 εκλέχθηκε νομάρχης Ξάνθης με τον συνδυασμό «Αναγέννηση» της Διευρυμένης Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δράμας – Καβάλας – Ξάνθης, ο οποίος υποστηρίχθηκε από τη Νέα Δημοκρατία.

Επανεξελέγη νομάρχης από την πρώτη Κυριακή, τον Οκτώβριο του 2002 με ποσοστό 53,24% και τον Οκτώβριο του 2006 με 56%. Είναι εκλεγμένος πρόεδρος, εμπνευστής και ιδρυτικό μέλος του Δικτύου Διασυνοριακής Συνεργασίας των Νομαρχιών Ελλάδας – Βουλγαρίας – Τουρκίας που έχει έδρα την Ορεστιάδα, από το 2004. Κλήθηκε σε αυτοδιοικητικές συναντήσεις κορυφής της Ε.Ε. και είναι, επίσης, επικεφαλής και τακτικό μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στο Congress of Local and Regional Authorities of Council of Europe (Κογκρέσο των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών του Συμβουλίου της Ευρώπης) και μέλος της μόνιμης και της θεσμικής επιτροπής του Κογκρέσου Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών, από το 2007. Τέλος, είναι πρόεδρος της καινοτόμου δομής μεταξύ έντεκα νομαρχιών με την επωνυμία «Εγνατία – Τουρισμός» για την αναπτυξιακή και τουριστική αξιοποίηση της.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.