Αποκατασταση της αληθειας σχετικα με το θανατο του αστυνομικου, Θ. Μοσχιδη
Να προσθέσει κάποια στοιχεία προς αποκατάσταση της αλήθειας για τη μνήμη του κουνιάδου του, 42χρονου αστυφύλακα Θανάση Μοσχίδη, σχετικά με όσα γράφτηκαν είτε στον τοπικό τύπο, είτε στον αθηναϊκό για τον θάνατό του, θέλησε ο γνωστός από τη συνδικαλιστική του δράση, Πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων του Σισμανόγλειου, κ. Λάζαρος Αλατζίδης
Όπως είναι γνωστό ο Θανάσης Μοσχίδης υπηρετούσε στο Τμήμα Ασφαλείας Κομοτηνής και είχε πάει Αθήνα με την δεύτερη φουρνιά των αστυνομικών από την επαρχία. Σε πέντε μέρες περίπου, δηλαδή πριν από δύο βδομάδες, αυτοκτόνησε με το υπηρεσιακό του περίστροφο μέσα στις εγκαταστάσεις της Αμυγδαλέζας και αυτό το συμβάν προκάλεσε πολλά σχόλια τόσο στον τοπικό, όσο και στον αθηναϊκό τύπο.
Με καταγγελτικό λόγο μίλησε ο κ. Λάζαρος Αλατζίδης για την ανακοίνωση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων (ΠΟΑΣΥ), η οποία χαρακτήρισε τον κουνιάδο του ως άτομο που αντιμετώπιζε έντονα ψυχολογικά προβλήματα. Ο κ. Αλατζίδης διαφώνησε μ’ αυτό τον χαρακτηρισμό, τονίζοντας ότι «αυτό δεν ισχύει. Δεν είναι δυνατόν ένας αστυνομικός να χαρακτηρίζεται ότι έχει ψυχολογικά προβλήματα και να τον στέλνουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες», αποδίδοντας ευθύνες στους υπεύθυνους της ΠΟΑΣΥ, οι οποίοι θα μπορούσαν κάλλιστα να πάρουν τηλέφωνο στην Αστυνομική Διεύθυνση Ροδόπης για να ενημερωθούν για τον συγκεκριμένο αστυνομικό.
Ο Θανάσης Μοσχίδης, που υπηρετούσε στο Τμήμα Ασφαλείας Κομοτηνής, θα πήγαινε στην Αθήνα την 1η Ιουλίου με την πρώτη φουρνιά των αστυνομικών από την επαρχία, αλλά όπως υποστηρίζει ο κ. Αλατζίδης, «βρήκε αντικαταστάτη και έμεινε εδώ. Τον επέλεξαν για δεύτερη φορά και πήγε στις 20 Ιουλίου». Διαψεύδοντας τα όσα ειπώθηκαν τόσο στον τοπικό, όσο και στον αθηναϊκό τύπο για τους λόγους που ο Μοσχίδης δεν ήθελε να πάει Αθήνα, μεταξύ των οποίων τα χωράφια, τα δάνεια, και χαρακτηρίζοντάς τα ως «αστειότητες, γελοιότητες και φαντασιώσεις», ο κ. Αλατζίδης ισχυρίστηκε ότι «αυτός δεν ήθελε να πάει λόγω της μητέρας του, διότι είχε την επιμέλειά της».
Στα πολιτικά πρόσωπα της περιοχής μας απευθύνθηκε ο κ. Αλατζίδης για το συγκεκριμένο θέμα ώστε να το κοινοποιήσουν στον αστυνομικό διευθυντή της Ροδόπης και τώρα απορεί γιατί ο αστυνομικός διευθυντής της Ροδόπης, αν ήταν γνώστης του θέματος, «δεν κάλεσε στο γραφείο του τον αστυνομικό Μοσχίδη για να του μιλήσει για τον λόγο που δεν ήθελε να πάει στην Αθήνα», τονίζοντας ότι «ο κάθε διευθυντής, ο κάθε διοικητής στο στρατό έχει την ευθύνη». Δεν έγινε όμως κάτι τέτοιο. Ο κ. Αλατζίδης, απ’ την πλευρά του, ενθάρρυνε τον κουνιάδο του να πάει Αθήνα. «Μην ξεχνάμε ότι είχε υπηρετήσει 6 χρόνια στο Αστυνομικό Τμήμα του Λαυρίου Αθηνών που είναι δύσκολο τμήμα. Δεν φοβόταν να πάει στη συγκεκριμένη πόλη».
Αναφερόμενος στην τελευταία μέρα πριν φύγει για Αθήνα ο κουνιάδος του, ο κ. Αλατζίδης μετέφερε τα εξής: «Μια βδομάδα προτού πάει Αθήνα πέρασε από το σπίτι μου και πήρε μια βαλίτσα για να ετοιμάσει τα πράγματά του. Την επόμενη μέρα, Τρίτη 20 Ιουλίου έφυγα γύρω στις 5.30 το απόγευμα από το σπίτι μου και πήγα να τον παραλάβω με το αυτοκίνητό μου γιατί στις 7.00 θα ταξίδευε για Αθήνα. Η πεθερά μου είχε πει ότι στεναχωριέται ο γιος της και δεν θέλει να πάει Αθήνα. Εγώ πάλι τον ενθάρρυνα, λέγοντας ότι είναι υπάλληλος της Αστυνομίας και είναι φυσικό να γίνονται μεταθέσεις, όπως και στο Στρατό. Αφού πήρε το θάρρος, τον πήγα στις 7.30 το βράδυ στο Αστυνομικό Μέγαρο όπου και τον αποχαιρέτησα και του ευχήθηκα καλό ταξίδι. Από κει και μετά η κόρη μου επικοινωνούσε τακτικά μαζί του. Τη δεύτερη μέρα, σύμφωνα με τα λεγόμενα της κόρης μου, την είχε πάρει ο Θανάσης, ο οποίος είπε ότι δεν είναι καλά, αφού είχε πάει και σε γιατρό στην Αθήνα και του έδωσε κάποια φάρμακα. Τον είχα πάρει κι εγώ για να τον ενθαρρύνω και πάλι. Αυτό το χάπι το ερεύνησα, ήταν ένα ηρεμιστικό και του είπα να μην φοβάται να το παίρνει. Τελευταία μέρα που μίλησα μαζί του ήταν η Κυριακή 25 Ιουλίου, ενώ την Δευτέρα 26 του μηνός αυτοκτόνησε.
Την Κυριακή στις 7.00 το απόγευμα με πήρε η κόρη μου στο κινητό και μου είπε να πάω σπίτι. Μου είπε ότι ξαναμίλησε με τον θείο της και της είπε ότι δεν είναι καλά. Η κόρη και η σύζυγός μου πέρασαν από το καφενείο της γειτονιάς όπου συχνάζω για να πάμε να ανάψουμε κερί στο εκκλησάκι επειδή ήταν η μέρα της Αγ. Παρασκευής, της πολιούχου της πόλης μας. Στο δρόμο (γύρω στις 9.00 το βράδυ) είπα να πάρω τηλέφωνο στον Θανάση. Όταν του μίλησα, μου φάνηκε στεναχωρημένος και οργισμένος με το γιατρό που του έδωσε αυτό το φάρμακο».
Το πρωί της Δευτέρας, αφού διαδραματίστηκαν όλα αυτά τα γεγονότα, ο κ. Αλατζίδης κάλεσε τον διοικητή Ασφάλειας, τον κ. Καπουρελάκο, για να μάθει για τον κουνιάδο του και του είπε να πάρει στις 10.00. Όμως, γύρω στις 9.15, ο κ. Αλατζίδης έμαθε το θλιβερό γεγονός για την αυτοκτονία του κουνιάδου του από τον αδελφό του, τον οποίο ενημέρωσε ο ξάδελφός του, αστυνομικός Λάζαρος Αλατζίδης, ο οποίος υπηρετεί στο Περιφερειακό Τμήμα Αστυνομίας.
Ένα μεγάλο ερώτημα βάζει ο κ. Αλατζίδης σχετικά με την αμέλεια (αδράνεια) του γιατρού, ο οποίος είχε εξετάσει τον Μοσχίδη στην Αθήνα και του είχε δώσει ηρεμιστικά χάπια, καθώς και το διοικητή Ασφάλειας, ο οποίος είχε ενημερωθεί από τους συναδέλφους του απ’ την Αθήνα για την κατάσταση του Μοσχίδη:
«Αφού τον εξέτασε ο γιατρός και είδε την κατάστασή του, δε σκέφτηκε να ειδοποιήσει το διοικητή του για να τον ενημερώσει ,ώστε να του αφαιρέσουν το υπηρεσιακό όπλο; Όλα αυτά τα μάθαμε μετά την κηδεία του.
Ο διοικητής Ασφαλείας Ν. Ροδόπης, κ. Καπουρελάκος. που ήταν διοικητής του κουνιάδου μου, την Πέμπτη παρουσία του αστυνομικού Λ. Αλατζίδη, αφού έγινε η κηδεία την Τετάρτη, μου είπε ότι πριν από δύο ημέρες τον είχε πάρει ένας συνάδελφος αστυνομικός από την Αθήνα και του είπε ότι ο Μοσχίδης δεν είναι καλά. Το ήξερε και δεν μας ειδοποίησε. Πως γίνεται αυτό; Του μίλησα οργισμένα και μου ζήτησε συγγνώμη. Τι να την κάνουμε τη συγγνώμη τώρα που έφυγε ένας άνθρωπος; Αυτά τα λέω με αγανάκτηση και οργή διότι μπορούσαν να τον προφυλάξουν. Δεν είμαι νομικός, αλλά αυτή η συμπεριφορά είναι κακούργημα».
Όσο για την απόφαση αυτοκτονίας του Αθανάσιου Μοσχίδη οι δικοί του έμαθαν μετά την κηδεία του. «Την Παρασκευή, τη δεύτερη μέρα μετά την κηδεία, ο διοικητής μού εκμυστηρεύτηκε ότι μισή ή μια ώρα πιο μπροστά από την αυτοκτονία ένας συνάδελφος του κουνιάδου μου, χτυπώντας του την πλάτη, του είπε ότι την επόμενη μέρα, δηλαδή την Τρίτη 27 Ιουλίου, θα πάει Κομοτηνή και ο κουνιάδος μου του απήντησε ότι ήθελαν να γυρίσει στην Κομοτηνή ως τρελός. Και φεύγει και δίνει τέρμα στη ζωή του. Επίσης, ένας αστυνομικός από την Αθήνα, ο κ. Σμιλάνης που ήρθε στην κηδεία, μου είπε ότι ο κουνιάδος μου είχε πάρει 3μερη αναρρωτική άδεια. Κι αυτά τα μάθαμε μετά την κηδεία του». «Γιατί δεν μας ενημέρωσε η διοίκηση της Αθήνας;», αναρωτιέται ο κ. Αλατζίδης.
«Δεν είναι δυνατόν ένα αστυνομικό, ο οποίος ήταν από τους καλύτερους αστυνομικούς, δεν είχε απασχολήσει ποτέ την υπηρεσία του, όπως είπε ο ταξίαρχος ανακριτής από την Αθήνα, να τον βγάλουν τρελό μέσα σε πέντε μέρες. Έστειλαν έναν έντιμο, καθαρό, υγιή αστυνομικό και μας τον έφεραν σε φέρετρο», τόνισε ο κ. Αλατζίδης, ο οποίος επιμένει στο να αποδοθούν οι ευθύνες «εκεί που υπάρχουν γιατί αν δεν τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι, θα ξαναγίνει».
Μαρία Παπαδοπούλου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
