Αποκαλυπτουν προβληματα και ελλειψεις… Μιλουν για τις δυνατοτητες και τη μοναδικοτητα της …

Η Δήμητρα Κολοκοτρώνη από την Ξάνθη, ο Θεόδωρος Περβανάς, ο Μαρωνίτης και η Μόνα Χατζηαλέξη από την Γερμανία έχουν τουλάχιστον ένα κοινό στοιχείο που τους συνδέει μεταξύ τους: Την αγάπη για την Μαρώνεια. Επέλεξαν να μείνουν σ’ αυτόν τον τόπο επειδή τον αγαπούν. Περιγράφουν κάθε διαφορετικό χρώμα που εμφανίζεται στα κλαδιά των δέντρων, ακούν τον ήχο της θάλασσας, ξεχωρίζουν το πέταγμα των πουλιών και το θρόισμα του ανέμου. Λατρεύουν ξεχωριστά το κάθε σημείο αυτής της γης και μιλούν, με πάθος, σήμερα στο «Εμείς η Πόλις» για την Μαρώνεια που ονειρεύονται, τον τόπο που αγαπούν, την περιοχή που αγγίζει σαν «χάδι» και σαν «λαβωματιά» ταυτόχρονα τα όνειρά τους…

Δήμητρα Κολοκοτρώνη, από την Ξάνθη στη Μαρώνεια: «Η Μαρώνεια θα μπορούσε άνετα να αξιοποιηθεί οικο-τουριστικά. Είναι ένας μαγικός τόπος»

Πόσα χρόνια έχετε που γνωρίσατε από κοντά την Μαρώνεια;

Επισκέπτομαι την Μαρώνεια από το 86-87. Μου άρεσε, είναι πολύ ωραίος τόπος. Την Μαρώνεια ή την αγαπάς και την ερωτεύεσαι ή την μισείς. Είναι ξεκαθαρισμένο. Εγώ την ερωτεύτηκα. Έχει ένα μυστήριο. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που με τραβά, αλλά με κάνει και νιώθω ωραία.

Δηλαδή δεν επισημαίνετε κανένα πρόβλημα;

Σαν τόπος έχει τα προβλήματά του. Είναι υποβαθμισμένος τόπος. Πάρα πολύ υποβαθμισμένος και αυτό είναι που στεναχωρεί και μένα και πάρα πολλούς άλλους ανθρώπους. Είναι κρίμα αυτός ο τόπος να αργοπεθαίνει σιγά –σιγά και αυτό με στεναχωρεί και είναι το μοναδικό που θα με κάνει να σηκωθώ και να φύγω από εδώ.

Τι πρέπει να γίνει;

Οι άνθρωποι πρέπει να αλλάξουν. Αν μπορούσε να γίνει μια αλλαγή στους ανθρώπους, θα ήταν πάρα πολύ ωραία. Χρειάζεται πολύ δουλειά για να τους αλλάξεις τα μυαλά. Ίσως, να θέλουμε έναν Αβέρωφ. Χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο να αλλάξει τον τόπο, να δώσει νέα πνοή, μια ώθηση, κάποια κίνητρα, να καταλάβουν οι άνθρωποι ότι η ζωή προχωρά και ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει. Δεν είναι μόνο τα κατσίκια, τα έργα άρδευσης κ.α.

Τι άλλο νιώθετε να είναι;

Η Μαρώνεια είναι ένας πολύτιμος λίθος. Ό,τι και να τον κάνουν κάποιοι και να τον κρύψουν ο πολύτιμος λίθος έχει την αξία του, δεν κρύβεται. Ό,τι και να γίνει. Αυτό που μ’ ενοχλεί είναι ότι προσπαθούν κάποιοι άλλοι γύρω, που είναι τοπικοί άρχοντες να κρύψουν την αξία αυτού του πολύτιμο λίθου που λέγεται Μαρώνεια. Έχω την εντύπωση ότι ακόμη και κάποιοι αιρετοί με τις επιλογές τους προσπαθούν να σβήσουν την Μαρώνεια από τον χάρτη, αν είναι δυνατόν!

Εσείς πώς βλέπετε την ανάπτυξή της;

Η Μαρώνεια θα μπορούσε άνετα να αξιοποιηθεί οικο-τουριστικά. Είναι ένας μαγικός τόπος. Έχει πλούσια πολιτιστική κληρονομιά, αλλά παραμένει κάρβουνο.

Δύσκολος επαγγελματικά χώρος;

Πολύ δύσκολος το χειμώνα. Μόνο το καλοκαίρι είναι εντάξει, το χειμώνα είναι αυτοκτονία. Την Κυριακή παίρνουμε μια ανάσα που έρχονται οι περαστικοί από τον Έβρο και κάτι γίνεται, κατά τα άλλα μηδέν.

Θα τον εγκαταλείψετε τον τόπο;

Ναι, υπάρχει μια περίπτωση να φύγω.

Δηλαδή δεν φτάνει η μαγεία που νιώσατε;

Δεν φτάνει η μαγεία τελικά. Δεν φτάνει μόνο η κατσαρόλα, το νερό και το κουτάλι. Χρειάζονται κι άλλα πράγματα για να γίνει φαγητό. Θέλει και το κάτι άλλο η Μαρώνεια, θέλει αυτό που της λείπει.

Οι φίλοι σας και οι γνωστοί, πώς σχολίασαν την απόφασή σας να αφήσετε μια πόλη και να πάτε σ’ ένα χωριό ενός άλλου Νομού;

Όλοι το βλέπουν σαν κάτι φοβερό, πολύ ωραίο. Είναι σαν αυτές τις ιστορίες των ταινιών. Λένε, «μπράβο στη Δήμητρα» και άλλα τέτοια, αλλά και πολλοί άλλοι έχουν αφήσει την Αθήνα και έχουν πάει στην Ξάνθη. Είναι το ίδιο πράγμα. Τους αρέσει, δεν το έκριναν άσχημα, το έκριναν θετικά και βέβαια για το παιδί μου, που είναι μικρό, είναι καλή η περίοδος να ζει στο χωριό.

Τον ελεύθερο χρόνο πώς τον περνάτε;

Ελεύθερος χρόνος με τη δουλειά που έμπλεξα δεν υπάρχει. Αν είχα ελεύθερο χρόνο, θα έκανα πολλά. Τώρα εκτός από την διαδρομή που κάνω από το σπίτι μέχρι το περίπτερο, δεν έχω χρόνο για κάτι άλλο. Αλλά υπάρχουν πολλά πράγματα να κάνεις στην Μαρώνεια.

Τι θα αλλάζατε οπωσδήποτε στον τόπο, αν το μπορούσατε;

Ένα μόνο; Τα δίποδα μαρωνίτικα γαϊδούρια. Όπως σωστά μου το είχε επισημάνει, χρόνια πριν έρθω στην Μαρώνεια, ο πεθερός μου. Μου τα έλεγε και δεν τα πίστευα. Έλεγα, «αποκλείεται! Οι άνθρωποι είναι φιλόξενοι». Εγώ μαγεύτηκα από ένα ζευγάρι ανθρώπων, τον κύριο Τούλη και την κυρία Γαριφαλιά και νόμιζα ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίδιοι. Αλλά, δύο χρόνια μετά την μόνιμη εγκατάσταση έπαθα σοκ, γιατί δεν έχει καμία σχέση αυτό που πίστευα ότι είναι η Μαρώνεια μ’ αυτό που είναι πραγματικά. Τους το λέω καθημερινά, δεν είναι κάτι που είναι ξένο, δεν ακούγεται για πρώτη φορά και οι ίδιοι το ξέρουν. Ας το ακούσουν, ας το βάλουν στο μυαλό τους, ας το δουλέψουν και είναι η ευκαιρία να το αλλάξουν. Από την αρχή που ήρθα εδώ τους έλεγα ότι: «πρέπει να κάνετε μαθήματα θετικής σκέψης, να μην σκέφτεστε αρνητικά, αλλά θετικά». Εδώ με το παραμικρό που γίνεται κάτι, το πρώτο πράγμα που σκέφτονται είναι το αρνητικό και αυτό είναι που τους «καίει».

Ο Μαρωνίτης…

Θεόδωρος Περβανάς, επιχειρηματίας στην Μαρώνεια

«Πρέπει από την πολιτεία να γίνουν κάποιες παρεμβάσεις στον τόπο για να επιστρέψουν οι νέοι»

Δύσκολο το «επιχειρείν» στην Μαρώνεια;

Καθόλου δύσκολο, είναι κάτι που κάνω εδώ και πάρα πολλά χρόνια και μ’ αρέσει. Δραστηριοποιούμαι στο κέντρο της πλατείας της αγαπημένης μου Μαρώνειας και είναι κάτι το ιδανικό για μένα. Το πιο δύσκολο σημείο είναι το ωράριο που απαιτείται, από τις επτά το πρωί μέχρι τις έντεκα το βράδυ. Καταλαβαίνετε ότι χρειάζεται οπωσδήποτε και ένα δεύτερο άτομο. Κατά τα άλλα είναι μοναδικό!

Φτάνει αυτό για να μένει ένας νέος όπως εσείς στο χωριό του;

Υπάρχουν και τα δεδομένα. Μιλάμε για ένα τόπο, που έχει μια απίθανη ιστορία που δεν κουράζομαι ποτέ να την λέω. Επισκέπτης της Μαρώνειας που θα έρθει να με ρωτήσει, την «έχει πατήσει άσχημα». Θα καθίσω να του πω μια απίθανη ιστορία και πολλές φορές κάποιοι έχουν τύχει να αναβάλουν τον προγραμματισμό τους για να καθίσουν να την ακούσουν, να συζητήσουμε. Για μένα είναι πολύ ευχάριστο, όσες φορές κι αν γίνεται. Το να μιλάς για όλα αυτά τα απίθανα πράγματα που συνέβησαν στο παρελθόν σ’ όλη αυτή την περιοχή για μένα είναι πολύ ευχάριστο. Η Μαρώνεια είναι ένας συνδυασμός που σπάνια συναντάς παγκοσμίως! Απίθανος πλούτος, ομορφιές, συναρπαστικά σημεία. Μιλάμε για ένα σπήλαιο με δέκα μοναδικές μορφές ζωής που δεν υπάρχουν πουθενά αλλού. Είναι ασύλληπτο!

Τι είναι αυτό που προσδοκούν οι κάτοικοι;

Περιμένουμε κάποια στιγμή να τα δούμε με ένα ήπιο τρόπο αναπτυγμένα όλα αυτά. Δεν ευχόμαστε τον μαζικό τουρισμό. Η Μαρώνεια από μόνη της έχει γίνει ένας πόλος έλξης πολύ ιδιαίτερος, βλέπεις ανθρώπους οι οποίοι έχουν αποφασίσει να επισκεφτούν την περιοχή της Θράκης για να δουν οπωσδήποτε την Μαρώνεια συν κάτι άλλο. Η Μαρώνεια είναι ένας από τους σίγουρους προορισμούς. Το θέμα είναι ότι η πολιτεία θα πρέπει να ανταποκριθεί σ’ αυτά τα οποία έχει και ο δήμος ετοιμάσει.

Το πρώτο βήμα πού πρέπει να γίνει;

Σίγουρα το Σπήλαιο, γιατί έρχεται πάρα πολύς κόσμος και ειλικρινά σας λέω δεν ξέρω με ποιόν τρόπο να τους πω ότι δεν είναι ανοιχτή η σπηλιά. Με το να λέω συνεχώς, «γίνονται εργασίες και γίνονται εργασίες», δεν οδηγεί πουθενά. Έτυχε να έρθει και άνθρωπος δεύτερη φορά και του ξαναείπα πάλι ότι «γίνονται εργασίες» για να δικαιολογήσω το κενό. Πρέπει να ολοκληρωθεί αυτό το έργο της ανάδειξης του σπηλαίου. Από την Αλιστράτη έως τον Έβρο, δεν υπάρχει κάτι παρόμοιο.

Για να παραμείνουν οι νέοι τι πρέπει να γίνει;

Πρέπει κάτι να τους κρατήσει. Η αγροτική ενασχόληση είναι μια εργασία η οποία δεν είναι και τόσο ανταποδοτική, ειδικά αν είσαι ένας δραστήριος και ανήσυχος άνθρωπος, δεν μπορεί να σε κρατήσει. Τα σημερινά χρόνια άλλαξαν τα δεδομένα. Επιχειρηματικά για να κινηθεί κάποιος χρειάζεται ένα minimum κατανάλωσης, το οποίο θα του το δώσει ο επισκέπτης. Ακόμη και εκείνοι που αποτόλμησαν την λειτουργία ξενοδοχειακών επιχειρήσεων, δεν έχουν τα οικονομικά οφέλη που ήλπιζαν. Ευελπιστούν ότι από τις υποσχέσεις που έδωσε η πολιτεία τα προηγούμενα χρόνια, κάποιες θα τηρήσει και θα υλοποιηθούν.

Δηλαδή, η Μαρώνεια ζει μόνο το Καλοκαίρι;

Το καλοκαίρι ζει σίγουρα. Με τα σημερινά δεδομένα δεν μπορεί να εξυπηρετήσει κάτι περισσότερο. Υπάρχει και μια επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου προς το Φθινόπωρο και την Άνοιξη, η κίνηση ξεκινά λίγο νωρίτερα. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που κατά καιρούς έχτισαν τα σπίτια τους εδώ, έρχονται. Έχει δημιουργηθεί μια τεράστια πολιτεία, από τον Προφήτη Ηλία και όλη την παραλιακή ζώνη. Ακόμη και μέσα στο χωριό τα σπίτια των ξένων έχουν ξεπεράσει των ντόπιων. Ακόμη και το φθινόπωρο είναι υπέροχη η Μαρώνεια!

Αρνητικά δεν έχει ο τόπος σας;

Πώς δεν έχει, αλίμονο. Αλλά εγώ λέω και βλέπω τα θετικά μας. Αρνητικό είναι, ίσως, ότι δυσκολεύεται το χωριό να δει την πρόοδό του με μια νεανική, οπτική πλευρά και όσο να είναι δεν μπορείς να περιμένεις από την πλειοψηφία των μεγάλων σε ηλικία ανθρώπων, να μπορεί να έχεις απαιτήσεις. Πρέπει από την πολιτεία να γίνουν κάποιες παρεμβάσεις στον τόπο για να επιστρέψουν οι νέοι, αλλά και να έρθουν και άλλοι απ’ έξω.

Εσείς μετανιώσατε που μείνατε;

Για την ώρα όχι. Δεν το φοβάμαι ούτε το εύχομαι. Βλέπω ότι πάμε μπροστά. Είναι ένα μέρος που ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα για πολλούς λόγους. Δεν σηκώνει αναβολή, κάποια στιγμή θα πρέπει να ξεκινήσουν όλες αυτές οι δράσεις, γρήγορα και ξαφνικά.

Μόνα Χατζηαλέξη, από την Γερμανία στην Μαρώνεια:

«Είναι πάρα πολύ όμορφη περιοχή, ακόμη και το χειμώνα»

Πόσα χρόνια μένετε στην Μαρώνεια;

16 χρόνια μένουμε εδώ, ήρθαμε από την Γερμανία. Πολύ μεγάλη η πληθυσμιακή διαφορά. Μου έκαναν πολύ μεγάλη εντύπωση οι άνθρωποι που μένουν εδώ, η θάλασσα, το βουνό. Είναι πάρα πολύ όμορφη περιοχή, ακόμη και το χειμώνα.

Μα τότε δεν έχει κόσμο…

Δεν πειράζει αυτό, τον χειμώνα την χαιρόμαστε εμείς. Δεν πειράζει, που αδειάζει. Έχω τρία παιδιά, πηγαίνουμε βόλτες. Έχει νηπιαγωγείο, δημοτικό, είναι ωραία για κάποιον που έχει μικρά παιδιά.

Δεν παρατηρείτε κάτι αρνητικό αν συγκρίνετε τον τόπο αυτό με την Γερμανία;

Αν συγκρίνουμε γενικά τα συστήματα που εφαρμόζονται είναι μεγάλη η διαφορά! Καμιά σχέση! Έχω παράπονα για ελλείψεις σε τομείς, όπως η παιδεία, η υγεία. Στην Ευρώπη γενικά είναι καλύτερα.

Υπάρχει κάτι που να σας ανησυχεί;

Δεν ανησυχώ. Προς το παρόν, το μέλλον θα δείξει. Για τα παιδιά είναι ακόμη πιο καλά που μεγαλώνουν στο χωριό. Χαίρονται τη θάλασσα, το βουνό, τη φύση. Δεν υπάρχει βία, εγκληματικότητα. Έχουμε το κρέας, τα αυγουλάκια, το λάδι, το τυρί όλα φρέσκα και αγνά.

Οι γονείς σας πώς αντέδρασαν στο άκουσμά σας να έρθετε στην Ελλάδα και μάλιστα στην άγνωστη γι’ αυτούς Μαρώνεια;

Η μητέρα μου τρόμαξε. Αλλά αφού το ήθελα τι να έκανε; Δεν μπορούσε να μου το απαγορεύσει, δική μου ήταν η ζωή. Στην Γερμανία μεγαλώνουμε και λίγο πιο υπεύθυνα.

Και πήγαν όλα κατ΄ ευχή;

Όλα πήγαν καλά! Έχω τρία παιδιά, η πρώτη μου κόρη στα 16, η μικρότερη στα 13 και ο μικρός στα 5. Κι έναν σύζυγο πολύ καλό, εργατικό.

Τι λείπει απ’ αυτόν τον τόπο;

Οι καλύτερες υπηρεσίες στην υγεία. Ένα φαρμακείο. Στο δημοτικό σχολείο, θα ήταν καλό να μάθαιναν τα παιδιά και αγγλικά και να έκαναν και σωστή γυμναστική. Τα βασικά που χρειάζονται στην παιδεία και στην υγεία.

Και οι ντόπιοι πώς είναι ως χαρακτήρες;

Οι άνθρωποι είναι πολύ καλοί. Πιο ζεστοί δεν γίνεται.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.