Απο τον Αραφατ στις στρατιες των εξαθλιωμενων ανεργων

Πολιτικά

Διεθνές: Ο θάνατος του Αραφάτ. Υπήρξαν και άλλα, πλην όμως ο θάνατος του Γιασέρ Αραφάτ κλείνει ένα μεγάλο κύκλο στην επώδυνη ιστορία του Μεσανατολικού. Ο Αραφάτ δεν μπήκε στη δική του Γη της Επαγγελίας αλλά έσπρωξε τον λαό του προς τα κει. Είναι εκείνος που ανέδειξε το παλαιστινιακό ζήτημα και που υποχρέωσε όλους τους μεγάλους παίκτες να μην μπορούν να το αγνοήσουν. Τους είπε επίσης με τον τρόπο του ότι αν δεν λυθεί το Παλαιστινιακό δεν θα ησυχάσουν οι Άραβες. Έκανε την ειρήνη των γενναίων αλλά έκανε και μεγάλα λάθη. Κέρδισε όμως κατά κράτος τον προσωπικό του αντίπαλο. Ο Αριέλ Σαρόν θα περάσει στην ιστορία ως ένας κακός πρωθυπουργός του Ισραήλ, ενώ ο Αραφάτ περνά ως θρύλος.

Εθνικό: Η εκλογική νίκη της Ν.Δ. μετά από περίπου 20 χρόνια. Το ΠΑΣΟΚ παρέδωσε την εξουσία και η Νέα Δημοκρατία κυβερνά από τον Μάρτιο του 2004. Η αλλαγή αυτή σημαίνει ότι ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού γνωρίζει για πρώτη φορά στη ζωή του το τι σημαίνει Δεξιά. Προφανώς δεν γνωρίζει την Δεξιά μετά τον πόλεμο, αλλά μια «νέα» εκδοχή της. Δυστυχώς αυτή η «γνωριμία» δεν εξελίσσεται επ’ ωφελεία του λαού. Κατά ένα τρόπο είχε δίκιο ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Χάρης Καστανίδης που από το βήμα της Βουλής ζητούσε συγγνώμη από τον λαό που το ΠΑΣΟΚ επέτρεψε να κυβερνά η Ν.Δ. Είναι αυτό που λέμε στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα.

Τοπικό: Η εκλογή του βουλευτή Ιλχάν Αχμέτ στη Ροδόπη. Ο μεγάλος αριθμός ψήφων που πήρε σηματοδοτούσε μια στροφή ενός μεγάλου τμήματος της μειονότητας, αλλά και την απογοήτευση από προγενέστερες εκπροσωπήσεις. Ο νεαρός δικηγόρος κατάφερε με έναν ακαθόριστο πολιτικό λόγο να καταγάγει νίκη σημαντική. Εννέα μήνες μετά οι εκκρεμότητες όσον αφορά στα μεγάλα ζητήματα της μειονότητας παραμένουν και η κυβέρνηση μέχρι τώρα δεν φαίνεται διατεθειμένη να ασχοληθεί σοβαρά με τα ζητήματα αυτά. Οι προσδοκίες των πολιτών της μειονότητας χάνονται ανάμεσα στο «βασικό μέτοχο» και την «εξεταστική». Το απόφθεγμα είναι σαφές: «Δεν ήξεραν δεν ρώταγαν;».

Κοινωνία-Οικονομία

Διεθνές: Για πρώτη φορά τόσοι λίγοι έχουν τόσα πολλά. Η παγκόσμια αναδιανομή του πλούτου είναι τόσο άδικη που ο αναπτυγμένος κόσμος πνίγει τις ενοχές του με τη δημιουργία πολλών μη κυβερνητικών οργανώσεων που παλεύουν για τα δικαιώματα των φτωχών και των κατατρεγμένων. Η συνεχιζόμενη πτώση του δολαρίου και το διογκούμενο έλλειμμα της αμερικανικής οικονομίας προκαλούν ρίγη στη παγκόσμια οικονομία. Πλην όμως ελάχιστα καταλαβαίνουν από αυτούς τους «καημούς» οι στρατιές των εξαθλιωμένων του κόσμου.

Εθνικό: ο Προϋπολογισμός. Πρώτη φορά η Βουλή ψήφισε ένα προϋπολογισμό «εικονικό». Ένα προϋπολογισμό λιτότητας και φτώχειας. Η διόρθωσή του θα φέρει και άλλη λιτότητα και άλλη φτώχεια. Την ίδια στιγμή οι δείκτες της ανεργίας καλπάζουν. Και όλο αυτό οι κυβερνώντες το ονομάζουν «ήπια προσαρμογή». Είναι αυτό που λέμε ότι οι λέξεις έχουν χάσει τη σημασία τους.

Τοπικό: Στην οικονομία ο αναπτυξιακός νόμος. Οι γνώμες διίστανται όπως πάντα. Εξαρτάται από ποια μεριά βλέπεις τα πράγματα. Το γεγονός δεν είναι πως υπάρχει ακόμη ένας αναπτυξιακός, αλλά είναι πως το χούι δεν κόβεται. Η απάντηση για τον αναπτυξιακό είναι πως «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός» όταν πάρουμε τα «μέσα παραγωγής στα χέρια μας». Στην κοινωνία η «κινητικότητα» περί τις επενδύσεις χρυσού. Για μιαν ακόμη φορά οι εταιρείες περιμένουν το Μόσκοβο που θα τους φέρει τα καλά μαντάτα. Ο καλός στρατιώτης, εν προκειμένω είναι ο υφυπουργός Ανάπτυξης Γιώργος Σαλαγκούδης. Πλην όμως οι εταιρείες δεν είναι μόνο αυτές που κάνουν παιχνίδι. Η υπόθεση της απόρριψης αυτής της επένδυσης είναι στα χέρια των πολιτών. Η δήλωση της χρονιάς για το θέμα «Πάτησα κυάνιο και δεν έπαθα τίποτε». Αδάμ Ρεγκούζας. Από τότε αναζητείται η τύχη του κυανίου.

Πολιτιστικό

Διεθνές: Πάντως δεν ήταν η Πολιτιστική Ολυμπιάδα.

Εθνικό: Α, μα ποιο άλλο; Το γεγονός ότι τη θέση του υφυπουργού Πολιτισμού κατέχει το άνθος της πολιτιστικής σκέψης ο Πέτρος Τατούλης. Στη χώρα συντελείται μια «πολιτιστική επανάσταση» που όμοια της δεν έχει δει ο τόπος. Οι «λεπτομέρειες» περί μη ύπαρξης κονδυλίων για τη συνέχιση των έργων της Ακρόπολης ελάχιστα επηρεάζουν τη σύνταξη του μανιφέστου εναντίον του «κρατικοδίαιτου πολιτισμού».

Τοπικό: «Αναζητώντας το χαμένο χρόνο».

Αθλητικό

Διεθνές: Οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Και κυρίως τα όσα έγιναν με Κεντέρη- Θάνου. Τα είδωλα γκρεμίζονται και είναι σαφές πως δεν μπορούμε να κάνουμε μια δουλειά σωστή. Πάντα θα υπάρχει και η «κουτοπονηριά». Είναι γνωστό άλλωστε πως πέσαμε θύματα μιας «διεθνούς ίντριγκας».

Εθνικό: Τέτοια ίντριγκα δεν υπήρξε όμως στα γήπεδα της Πορτογαλίας. Καμιά διαιτησία δεν μιας «έσφαξε» και δικαίως γυρίσαμε με την κούπα στην Αθήνα. Την ίδια στιγμή η απόπειρα δολοφονίας του δημοσιογράφου Φίλιππα Συρίγου αποδείκνυε ότι τα γήπεδα της Πορτογαλίας είναι πολύ μακριά από τις «κακοφωτισμένες αθλητικές γειτονιές της Αθήνας».

Τοπικό: Ασφαλώς η κατάκτηση του ασημένιου ολυμπιακού μεταλλίου από τον Άλεξ Ταξιλδάρη.

Σταμάτης Σακελλίων

Υ.Γ. Καλό 2005. Αν και δεν το πιστεύω. Υπήρξαν και άλλα σημαντικά γεγονότα τόσο στον κόσμο όσο και στην Ελλάδα αλλά ένα έπρεπε να προκρίνω από κάθε κατηγορία. Η αρχισυντάκτρια ήταν σαφής. ¨Όχι μόνο ένα αλλά και γρήγορα. Σε ρυθμό ταχυβόλου να γράψεις 700 λέξεις. Α, «ο κόσμος θα γίνει καλύτερος όταν ο τελευταίος εκδότης στραγγαλιστεί από τα έντερα του τελευταίου αρχισυντάκτη». «Φονιάδες των συντακτών αρχισυντάκτες» Καλή χρονιά.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.