«Απο καρδιας» του Ελληνικου Ερυθρου Σταυρου
Μια ζεστή βραδιά, όπως ζεστές είναι και οι στιγμές που δημιουργούν για τους ανθρώπους που τις έχουν ανάγκη, δημιουργήθηκε το βράδυ της Παρασκευής κατά την παρουσίαση της έκδοσης του Περιφερειακού Τμήματος Κομοτηνής του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού «Από καρδιάς», στο ξενοδοχείο Φιλία από τους συντελεστές. Οι άνθρωποι που γνωρίζουν την αληθινή προσφορά των ερυθροσταυριτισσών, είχαν την ευκαιρία να θυμηθούν διαδρομές οικείες, αλλά και όσοι δεν είχαν συνολική εικόνα, μπήκαν στον προβληματισμό γύρω από το τι σημαίνει αλτρουιστική προσφορά στον πάσχοντα συνάνθρωπο.
Ανάμεσα στο κοινό βρέθηκαν ως εκπρόσωπος του μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Δαμασκηνού, ο πρωτοσύγκελος, αρχιμανδρίτης Κωνστάντιος Παναγιωτακόπουλος, ο νομάρχης Ροδόπης Άρης Γιαννακίδης ως εις εκ των εισηγητών, μια και η νομαρχία είναι ο χορηγός της έκδοσης, ο αντινομάρχης Ροδόπης Κώστας Κατσιμίγας και πλήθος κόσμου, ανάμεσά τους αρκετοί γιατροί.
Α. Εμμανουηλίδου – Κυρατζόγλου:
«Προσφορά χωρίς προσμονή οποιουδήποτε ανταλλάγματος»
H Ασπασία Εμμανουηλίδου – Κυρατζόγλου, πρόεδρος της Εφορίας Εθελοντριών Αδελφών Περιφερειακού Τμήματος Κομοτηνής Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, ανέλαβε τη συγγραφή και την επιμέλεια των κειμένων της έκδοσης «Από καρδιάς» και ως οικοδέσποινα της βραδιάς πήρε το λόγο για έναν χαιρετισμό, πλαισιωμένη από τις ερυθροσταυρίτισσες. Μίλησε για τη συνεισφορά των ερυθροσταυριτισσών στο κοινωνικό σύνολο της Ροδόπης «χωρίς προσμονή οποιουδήποτε ανταλλάγματος μέσα από το κίνημα φιλαλληλίας του Ερυθρού Σταυρού». Η κ. Κυρατζόγλου μίλησε για έναν εθελοντισμό χωρίς διακρίσεις στην ακριτική Ροδόπη με τις πληθυσμιακές ιδιαιτερότητες, αλλά κύρια για τον ανιδιοτελή κοινωνικό ρόλο της ερυθροσταυρίτισσας. «Ανάγλυφα σχήματα και διαδρομές, εικόνες και συναισθήματα, βιώματα από στιγμές του πρόσφατου χθες. Πρότυπα που σ’ ένα βαθμό προσεγγίστηκαν και άλλα, που τυλιγμένα στην αχλή του χρόνου τείνουν να χαθούν, αλλά πρέπει να μείνουν, γιατί εκφράζουν αλήθειες και αξίες που δικαιούνται μια θέση στο διηνεκές. Ο Ντυνάν συγκλονίζεται από τα λόγια του λαβωμένου στη μάχη του Σολφερίνο «κύριε, αν φτάνατε νωρίτερα δε θα πέθαινα»…
Η ελληνίδα ερυθροσταυρίτισσα του ’40, μάνα κι αδελφή συνάμα, απανταχού, ολημερίς και ολονυχτίς παρούσα, ενσαρκώνει τη λαχτάρα του Ντυνάν για απάλειψη του πόνου. Σκηνές που εμπνέουν, θα ξαναβρούν την έκφρασή τους και στο δυναμισμό της δικής μας εθελόντριας αδελφής. Η χώρα μας, αναμφίβολα, βιώνει χρόνια τώρα μια μακρά περίοδο ειρήνης. Ωστόσο, μέτωπα από θεομηνίες, δυσίατες αρρώστιες, αλλά και από ανέχεια, λαθρομετανάστευση, μοναξιά και εγκατάλειψη, δεν έπαψαν να υπάρχουν. Εξακολουθούν ν’ ανοίγουν πληγές. Εκείνη δε θα ολιγωρήσει, αλλά θα προστρέξει, όπου η χρεία την καλεί. Θα δώσει ό,τι μπορεί, το κατά δύναμιν και θα το δώσει από καρδιάς, χωρίς να προσμένει ανταμοιβή, για να εισπράξει την αμοιβή της μέσα από ένα «ειρήνη συ».
Κόκκινος ματωμένος σταυρός σε άσπρο φόντο. Δεν είναι τυχαίο το σύμβολο του παγκόσμιου κινήματος. Είναι η έκφραση της υπέρτατης θυσίας, της αυτοθυσίας για τον συνάνθρωπο. Καταθέτουμε τη μικρή προσωπική μας θυσία με την ευχή ν’ αναδειχθούν εκείνες που δε θα αρκεστούν στο να μας αντιγράψουν, αλλά θα θελήσουν και θα πετύχουν να μας ξεπεράσουν».
Η κ. Κυρατζόγλου, θέλησε κλείνοντας να ευχαριστήσει όσους στηρίζουν τον Ερυθρό Σταυρό κι όσους συνέβαλαν σ’ αυτή την έκδοση, αρχής γενομένης από το μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Δαμασκηνό. Ευχαρίστησε επίσης το νομάρχη Ροδόπης Α. Γιαννακίδη για τη χορηγία της έκδοσης, την Ευγενία και τον Τέλη Κελεσίδη για το δημιουργικό σχεδιασμό, την Τζένη Κατσαρή – Βαφειάδη για τη φροντισμένη εκτύπωση και βέβαια όλες τις εθελόντριες, ειδικά όσες συντέλεσαν στην επιτυχία της εκδήλωσης, ήτοι την Σμαρώ Αντωνιάδου, την Καίτη Μανανά, την Αθηνά Γαρυφάλλου, την Αθηνά Χατζηπαραδείση και την κ. Παπαδοπούλου.
Α. Γιαννακίδης
«Γυναίκες που δεν «ιδιωτεύουν», που συμμετέχουν και διαπλάθουν τον κοινωνικό χώρο»
Ο κ. Γιαννακίδης μετέφερε αρχικά τη μεγάλη του χαρά που βρέθηκε ανάμεσα σε συμπολίτισσες – πρότυπα, όπως τις αποκάλεσε. «Πρότυπα, σε μια εποχή που τη χαρακτηρίζει «μεγάλη ξηρασία», όπως θα έλεγε ο ποιητής. Εποχή παρατεταμένης ξηρασίας, στέγνωσαν τα συναισθήματα σε μια περίοδο που κυριαρχεί ο ωχαδερφισμός και ο εγωκεντρισμός. Σε μια εποχή διακύβευσης των διαχρονικών αξιών της φυλής μας, ταυτοποίησης των πολιτικών φορέων, μια εποχή που δεν υπάρχει τίποτε και κυριαρχεί η «αρπαχτή».
Αλήθεια, ποια είναι η βιοθεωρία που θα εμπνεύσει τη νέα γενιά; Ποιος θα χαράξει την επόμενη γραμμή; Γιατί όλο και περισσότερες κοινωνικές ομάδες περιθωριοποιούνται; Γιατί η διαστροφή σε παγκόσμιο επίπεδο έγινε καθημερινότητα και τα συμβατικά πολιτικά κόμματα παρακολουθούν τις εξελίξεις;
Απαιτείται μια αφύπνιση κοινωνική, ένα τράνταγμα. Να γιατί είμαι σήμερα ανάμεσά μας, ανάμεσα σε συμπολίτισσες – πρότυπα, εθελόντριες αδελφές. Ο δυισμός της ζωής, λέξεις μαγικές, αναζητώντας τις υπαρξιακές μας αναζητήσεις.
Βρίσκομαι ανάμεσα σε γυναίκες, που δεν «ιδιωτεύουν», που συμμετέχουν και διαπλάθουν τον κοινωνικό χώρο. Γυναίκες που προσφέρουν περίσσια την αγάπης τους. Τεράστια αγάπη, ακοίμητη αγάπη για τον λαθρομετανάστη, τον ασθενή, τον περιθωριοποιημένο, τον οικονομικά αδύνατο, τον κοινωνικά αποκλεισμένο, τον φυλακισμένο, τον απομονωμένο παππού ή την απομονωμένη γιαγιά, το νεαρό φοιτητή ή τη νεαρή φοιτήτρια.
Γυναίκες, που σπίτι τους είναι ο κόσμος όλος, ενώ διαθέτουν μια εκπληκτική ευρηματικότητα να προσπαθούν να επιλύουν τα καθημερινά κοινωνικά προβλήματα του απλού συμπάσχοντα πολίτη, με μια εξαιρετικά ανεξάντλητη δύναμη. Γυναίκες εθελόντριες αδελφές του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, γυναίκες που αποσπούν με το έργο τους και τη σιωπηλή τους προσφορά το σεβασμό κατ’ αρχήν και την αγάπη μου, που χρόνια τώρα ως πολίτης, αλλά και ως πολιτικός παρακολουθώ όλες σας τις εκδηλώσεις. Εθελόντριες, είναι τιμή μου που σας γνώρισα.
Κι αυτό, γιατί θεωρώ τον εθελοντισμό πρώτιστη παράμετρο μιας πολιτισμένης κοινωνίας, πρότυπο καθοδηγητικό συμπεριφοράς, που έχουμε υποχρέωση να μεταλαμπαδεύσουμε και στις επόμενες γενιές, τις οποίες έχουμε ευθύνη να τις εμπνεύσουμε, να τις γαλουχήσουμε, να τις κοινωνικοποιήσουμε στις ανθρώπινες αξίες. Όταν πριν ένα χρόνο απευθύνθηκαν στο νομάρχη Ροδόπης, η απάντησή μου ήταν καταφατική. Ως προσωπικό αντιχάρισμα που αντανακλά την ευγνωμοσύνη και την αγάπη όλων των συμπολιτών μας, ολόκληρης της Ροδόπης, αξιολογώντας τη μεγάλη σας προσφορά.
Σήμερα, έτσι, έχουμε την τιμή και τη χαρά να είμαστε όλοι μαζί και να συζητάμε «Από καρδιάς» για την επετειακή έκδοση των εθελοντριών αδελφών του Ε.Ε.Σ. Ροδόπης, πολύτιμη έκδοση όχι μόνον γιατί μας θυμίζει στιγμές από την ιστορία του περιφερειακού τμήματος του ΕΕΣ Κομοτηνής στα νεότερα χρόνια (1995-2005), αλλά και γιατί μας χαρίζει δύο υπέροχα διδακτικά κείμενα του διδάκτορα καρδιολόγου Θρασύβουλου Κ. Κυρατζόγλου, τα οποία είναι και το μέγιστο προσόν της έκδοσης.
Γιατί μέσα από αυτά οι εθελόντριες αδελφές βρήκαν τον τρόπο, τον καλύτερο τρόπο, μέσα από μυθιστορηματικούς τρόπους και συγκεκριμένες ηρωίδες, την Ινώ του πρώτου αφηγήματος και τη χήρα, ωραία και δραστήρια επιστημόνισσα του δεύτερου, να μάθουμε για τα πρέποντα στις πρώτες βοήθειες, τα συμπτώματα του εμφράγματος, τα καλά της υγιεινής διατροφής, την αξία του οικογενειακού τραπεζιού, τους εχθρούς του οργανισμού που λέγονται πίεση ή χοληστερίνη.
Η έκδοση προέκυψε με την επιμέλεια του τμήματος εθελοντριών νοσοκόμων του ΕΕΣ Κομοτηνής και την προσωπική σφραγίδα της Άσπας Κυρατζόγλου, τη γραφιστική επιμέλεια της εταιρείας «Παρέμβαση» του Τέλη Κελεσίδη και την παραγωγή από την εταιρεία Επικοινωνία Α.Ε.»
Κλείνοντας, ο κ. νομάρχης ευχαρίστησε – ως πολίτης όπως είπε – τις εθελόντριες, αλλά και τον κ. Κυρατζόγλου, για την προσφορά τους.
Μ. Αμπατζή
«Ο εθελοντισμός κάνει τον κόσμο καλύτερο»
Η δημοσιογράφος Μαρία Αμπατζή μίλησε αρχικά για το ρόλο των ερυθροσταυριτισσών, δίνοντας κάποιες πληροφορίες για την έκδοση.
Η κ. Αμπατζή παρέπεμψε αρχικά στο ξεκίνημα του Ερυθρού Σταυρού αλλά και στον άνθρωπο που τον δημιούργησε, σύμβολο εθελοντισμού ανά τους αιώνες. «Δεν ξέρω αν οι σύγχρονοι πολιτικοί που επικαλούνται τον ενεργό πολίτη, όταν δε μπορούν ν’ αντιμετωπίσουν τις ανάγκες των πολιτών που τους επέλεξαν για να τους εκπροσωπήσουν, έχουν στην άκρη του μυαλού τους υπαρκτά, διαχρονικά παραδείγματα ενεργών πολιτών, όπως αυτό του Ερρίκου Ντυνάν, ενός εμπόρου (η ιστορία του οποίου περιγράφεται στη σελίδα 13 του βιβλίου), ο οποίος συγκλονίστηκε από την τραγωδία στο Σολφερίνο το 1859 και δημιούργησε εθελοντές πολίτες, που έσπευσαν να βοηθήσουν τους τραυματίες από το πεδίο της μάχης. Βέβαια, υπήρξε και η πολιτική βούληση για να στηριχτεί η πρωτοβουλία του Ντυνάν, καθώς η Ελβετική Κυβέρνηση συγκάλεσε στη Γενεύη διπλωματική διάσκεψη, τον Αύγουστο του 1864, και υπεγράφη η «Σύμβαση της Γενεύης για τη βελτίωση της κατάστασης των τραυματιών των στρατευμάτων στο πεδίο της μάχης».
Ο Ερίκος Ντυνάν είναι ο απόλυτα σύγχρονος πολίτης, ένα απτό παράδειγμα εθελοντισμού, όπως και οι ανά τον κόσμο και το χρόνο μαθήτριές του, οι ερυθροσταυρίτισσες.
Η προσφορά στον έχοντα ανάγκη
Στη συνέχεια, η ομιλήτρια τόνισε τη διαρκή και σε κάθε τόπο παρουσία των ερυθροσταυριτισσών, παραπέμποντας σε δημοσιεύματα που αφορούν σε σύγχρονα γεγονότα. «Ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου, μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής αναφέρει εισαγωγικά στο βιβλίο για τον Ερυθρό Σταυρό πως «έχει σταθεί στις επάλξεις οποιασδήποτε προκλήσεως είτε από διάφορες θεομηνίες ή πλημμύρες». Όποια σελίδα του Ερυθρού Σταυρού κι αν γυρίσουμε θα συναντήσουμε δράσεις βοήθειας σε σημαντικές στιγμές δοκιμασίας της ανθρωπότητας, σε κάθε γωνιά της γης. Ξεφυλλίζουμε τις ειδήσεις από το διαδίκτυο και τον Τύπο:
«O Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός βρίσκεται πάντα σε ετοιμότητα προκειμένου να επέμβει όσο υπάρχουν άνθρωποι σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. 152 Εθελοντές από τα άριστα εκπαιδευμένα και εξοπλισμένα τμήματα των Εθελοντών Διασωστών του Ε.Ε.Σ. για μια ακόμη φορά έδωσαν το «παρών»… από τον χτεσινό ισχυρό σεισμό στην περιοχή της Ηλείας…
Άξια μνείας είναι επίσης, η συνεισφορά Εθελοντών Διασωστών από το Ισραήλ, την Τουρκία, τη Συρία, την Αίγυπτο, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και την Αλβανία οι οποίοι βρίσκονταν στην Πάτρα στο πλαίσιο της εκπαίδευσής τους από τον ΕΕΣ στη διαχείριση διασυνοριακής αντιμετώπισης κινδύνων και κρίσεων». Η προσφορά του Ερυθρού Σταυρού δεν γνωρίζει σύνορα και δεν κάνει διακρίσεις. Υπάρχει μόνο η στιγμή και ο χρόνος μετράει σύμφωνα με την κατάσταση του Άλλου, ο οποίος τη στιγμή της κρίσης δεν έχει ταυτότητα, μόνο ανάγκη.
Ας κάνουμε μια στάση στην έκδοση, στη σελ. 15. «Πάλι θα φύγεις» τη ρώτησε. Δεν του αποκρίθηκε. Φόρεσε βιαστικά το παλτό της. Άνοιξε γρήγορα την πόρτα. Ο αέρας αγρίευε. Το χιόνι έπεφτε πυκνό. «Δύσκολα θα βρεις ταξί». «Δεν πειράζει. Ας είναι. Θα πάω με τα πόδια». Και πήγε. Ανήμερα Χριστούγεννα. Για να της συμπαρασταθεί. Με ένα λόγο. Με ένα χάδι…»
Σεισμός στην Πελοπόννησο, τυφώνας στη Μιανμάρ όπου έγινε προώθηση της ανθρωπιστικής βοήθειας στις πληγείσες περιοχές από τον Ερυθρό Σταυρό. «Τρία αεροσκάφη του Κινήματος Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου προσγειώθηκαν στη Μιανμάρ την Παρασκευή 9 Μαΐου, ενώ άλλες επτά πτήσεις είχαν προγραμματιστεί ως και τη Δευτέρα 12 Μαΐου.
Εθελοντές και προσωπικό του Ερυθρού Σταυρού της Μιανμάρ με τη συνδρομή της Διεθνούς Ομοσπονδίας Συλλόγων Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου καταβάλλουν προσπάθειες για τη μεταφορά της με κάθε μέσο (φορτηγά και πλοιάρια) στο εσωτερικό της χώρας. Ωστόσο, η επιχείρηση βοηθείας αντιμετωπίζει αρκετές δυσκολίες, με χαρακτηριστικό το ατύχημα που συνέβη την Κυριακή 11 Μαΐου, όταν επιχειρήθηκε η πρώτη μεταφορά βοήθειας μέσω του ποταμού, στις περιοχές του Δέλτα του Ιραγουάντι. Το πλοιάριο, που μετέφερε προμήθειες για 1.000 πληγέντες, βυθίστηκε κοντά στην πόλη Μπογκαλέι μετά από πρόσκρουση σε κορμό δέντρου. Το πλήρωμα και οι τέσσερις εθελοντές του Ερυθρού Σταυρού της Μιανμάρ κατάφεραν να σωθούν».
Δε θα πρέπει να ξεχνάμε ότι οι άνθρωποι που συμπαρίστανται σε ανθρώπους που βρίσκονται σε κίνδυνο κινδυνεύουν και οι ίδιοι» σχολίασε.
Οι Εθελοντές
Η Μαρία Αμπατζή τόνισε για τις ερυθροσταυρίτισσες του Περιφερειακού Τμήματος Κομοτηνή ότι παρουσιάζουν μια πλούσια δράση, την οποία μερικώς γνωρίζουν οι συμπολίτες του, καθώς «ο εθελοντισμός είναι μια πράξη που δεν κάνει θόρυβο, κάνει έργο» και στάθηκε σε κάποιες από τις ουσιαστικές παρουσίες τους. «Επισκέψεις στο ΚΑΠΗ, στο Γηροκομείο, στο νοσοκομείο, στις φυλακές, γεύμα αγάπης στη στρατιωτική λέσχη, γνωστά στους δημοσιογράφους κάποια από αυτά, αλλά όχι όλα. Συμμετοχή, παρουσία, επικοινωνία, προσφορά, δημιουργία θαλπωρής σε ανθρώπους που την έχουν ανάγκη, αλλά και ενεργοποίηση άλλων πολιτών, όπως για παράδειγμα βλέπουμε τους μαγαζάτορες αλλά και μεγάλες αλυσίδες τροφίμων (σελ. 36) να συνδράμουν, μέσα από τις πρωτοβουλίες που αναλαμβάνουν οι ερυθροσταυρίτισσες που είναι κινητήρια δύναμη εθελοντισμού σε μια πόλη με πολλές ιδιαιτερότητες, όπως σε πολλά σημεία της έκδοσης επισημαίνεται. Ανεξάρτητα από την κοινωνική προέλευση της κάθε μιας από τις ερυθροσταυρίτισσες η ανθρώπινη επαφή με τους ανθρώπους που συναντούν, που επιλέγουν να τους βοηθήσουν είναι άμεση κι όχι εξ’ αποστάσεως.
Φυλακές Κομοτηνής, 2005, ένας μικρός κύκλος ελπίδας γύρω από ανθρώπους της διπλανής πόρτας. «Διαβάσαμε της ψυχής σας τα σκιρτήματα στα χειροτεχνήματά σας. Επιδέξιοι τεχνίτες και δημιουργοί, ανάμεσά μας». Ανάμεσα κι όχι πίσω από τα κάγκελα, όχι εκτός του κοινωνικού συστήματος όπως συνήθως τους αντιμετωπίζουμε.
Ο κ. Δαμασκηνός στα σχόλια που κάνει για τις ερυθροσταυρίτισσες στο χαιρετισμό του λέει «Δε θέλω λόγια, θέλω έργα αγάπης και προσφοράς σε κάθε αναξιοπαθούντα συνάνθρωπο, ανεξαρτήτως κοινωνικού επιπέδου ή θρησκευτικών αντιλήψεων και πολιτικής διακρίσεως». Όπως ακριβώς η Ινώ, η εξαίρετη ηρωίδα του κ. Κυρατζόγλου που «είχε το θεό μέσα της. Κι εύρισκε εντελώς αδιανόητη την αντίληψη που αναζητούσε στο ύψος του καμπαναριού ή του μιναρέ και όχι στην καρδιά τη θρησκευτικότητα και την πίστη σ’ Εκείνον».
Λίγο πιο πάνω διαβάζουμε στο διήγημα για την Ινώ. «Δε διδάσκουμε εκείνο που θέλουμε. Δε διδάσκουμε εκείνο που ξέρουμε. Διδάσκουμε εκείνο που είμαστε». Ακριβώς αυτό κάνουν οι ερυθροσταυρίτισσες, εθελόντριες.
Εθελοντής είναι ο πολίτης εκείνος που προσφέρει ανιδιοτελώς τον ελεύθερο χρόνο του ή τη γνώση του για χρήσιμες δράσεις προς όφελος άλλων, χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα.
Η εθελοντική αλληλέγγυα προσφορά βρίσκεται στο θεμέλιο της δράσης του Κινήματος και ήταν ανέκαθεν η βάση της ύπαρξης και της δραστηριότητας του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.
Οι Εθελοντές προσφέρουν τον χρόνο, την ενέργεια, τις γνώσεις και, πάνω από όλα, την αγάπη τους προς τους πάσχοντες συνανθρώπους, κάνοντας καθημερινά πράξη τα διαχρονικά λόγια και το όραμα του Ερρίκου Ντυνάν. Το μήνυμα του Ερίκου Ντυνάν, είναι να ξεπερνιέται το ατομικό συμφέρον για να πραγματωθεί το συλλογικό όφελος».
Ρόλος παιδαγωγικός μέσα από το«πρόγραμμα ψυχοκοινωνικής υποστήριξης»
Στη συνέχεια, η κ. Αμπατζή μίλησε για δράσεις παιδαγωγικού χαρακτήρα του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, στις πυρόπληκτες περιοχές, συνδέοντάς τες με το ρόλο της ηρωίδας (η γνωστή Ινώ) του διηγήματος του καρδιολόγου, Διδάκτωρα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Θρασύβουλου Κυρατζόγλου. Ρόλος παιδευτικός προς τα παιδιά και τους ενήλικες αυτός των ερυθροσταυριτισσών μέσα από προγράμματα όπως το παραπάνω αλλά και μέσα από ποικίλες εκδηλώσεις. Πολύ πετυχημένη, για παράδειγμα, η θεματική της εκδήλωσης για τα διατροφή, με ομιλητή τον διατροφολόγο Χρήστο Μαχαίρα. Αποδεικνύει ανθρώπους, κυρίες που νοιάζονται για τον συνάνθρωπο αλλά φροντίζουν παράλληλα την ισορροπία, το σώμα τους να είναι σε καλή φυσική κατάσταση, δείγμα υγείας κι όχι μόνο ομορφιάς. Αλλά και ρόλος εκπαιδευτικός από το Περιφερειακό Τμήμα Κομοτηνής, όπως τα μαθήματα Α΄ Βοηθειών σε σχολεία από την εκπαιδεύτρια κ. Ειρήνη Παπάζογλου.
Ενημέρωση σημαντική ακόμη και μέσα από τη διήγηση της πρωταγωνίστριας του καρδιολόγου κ. Κυρατζόγλου. Η Ινώ, η πολυτάλαντη, η ζεστή Ινώ δίνει συμβουλές για τη μεσογειακή διατροφή και διαλέγει όχι τυχαία τη γυναίκα Ινώ ο κ. Κυρατζόγλου για να το κάνει, γιατί η γυναίκα κρατάει την οικογένεια, δίνει τις συντεταγμένες της διατροφής, μαθαίνει στους άλλους τη ζωή. Τη ζωή που ερωτεύεται η έτερη ηρωίδα του κ. Κυρατζόγλου, η μαθηματικός στο διήγημα «Γυναικεία καρδιά», μέσα από τη στάση ζωής του γοητευτικού γιατρού.
Γιατρός καρδιολόγος, ο κ. Κυρατζόγλου βρίσκει έναν πετυχημένο τρόπο να περάσει το μήνυμα της υγείας που συνδέεται με τον τρόπο διατροφής και ζωής, τη διήγηση, την πλοκή, τους ήρωες που ζουν και παθαίνουν. Δεν είναι ίσως οι ήρωες των σεισμών και των φυσικών καταστροφών, οι ήρωες της ανάγκης με τους οποίους συναναστρέφονται οι ερυθροσταυρίτισσες, αλλά είναι άνθρωποι που πάσχουν, υποφέρουν, χαίρονται και τους είναι πολύτιμες, όπως σε όλους μας, οι χρήσιμες οδηγίες για την υγεία.
Και μάλιστα συμβουλές μέσα από μια πετυχημένη ηρωίδα, την Ινώ, στην ψυχολογία της οποίας εύστοχα μπαίνει ο κ. Κυρατζόγλου, δείχνοντας ότι γνωρίζει τη γυναικεία καρδιά, όχι μόνο ως καρδιολόγος αλλά και ως άντρας.
Η Ινώ εκπροσωπεί το μέτρο (σελ.61) στη ζωή της, το μέτρο που τη βοηθάει να εξυπηρετήσει το σκοπό, για παράδειγμα μέσα από την αναφορά που γίνεται στη σχέση της με τη θρησκεία γιατί η Ινώ δεν είναι θρησκόληπτη. «Θρησκόληπτη η Ινώ; Όχι. Με τη μανία, ποτέ, δεν συμπορεύτηκε. Απεναντίας, διαλεκτικά, θρησκευόμενη. Ναι. Σεβόταν την ιδιαιτερότητα του καθενός. Συνδιαλεγόταν με τους άλλους, ό,τι κι αν πίστευαν…»
Πολύ καλή η προσέγγιση, επομένως, της γυναικείας ματιάς από τον συγγραφέα μέσα από την Ινώ, εντυπωσιακή, ιδιαίτερα είναι η ουσιαστική και τρυφερή σχέση που έχει αναπύξει με τη νύφη της, σχέση μάνας, πεθεράς με νύφη, κόρη».
Η τοποθέτησή της έκλεισε μ’ ένα ερώτημα, το οποίο μπορεί κύρια να προβληματίζει δημοσιογράφους, στην ουσία όμως αφορά τον κάθε σκεπτόμενο πολίτη, αν θέλει να διακρίνει την αληθινή προσφορά από την εικόνα που πλασάρεται από κάποια ΜΜΕ. «Να δημοσιοποιείται η φιλανθρωπία, η προσφορά στο συνάνθρωπο, να γίνεται αντικείμενο προβολής από τα ΜΜΕ που πηγαίνουν συνήθως λίγο και «στα πεταχτά» για μια δήλωση, μια και συχνά συμβαίνει να γίνονται και άλλες εκδηλώσεις την ίδια στιγμή και να είμαστε πανταχού παρόντες – παρούσες (όπως για παράδειγμα σήμερα, την ώρα αυτή της εκδήλωσης έχουμε τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου);
Θα έλεγα ναι, πλην όμως με μέτρο, μια και στην προκειμένη περίπτωση αναφερόμαστε στον εθελοντισμό κι όχι στη φιλανθρωπία, ένα δρόμο που τον κουβαλάμε ως άνθρωποι αλλά ταυτόχρονα διδάσκεται, γι’ αυτό εκτιμώ πως μέσα από την παρουσίαση σοβαρών δράσεων, όπως είναι αυτές του Ερυθρού Σταυρού, υπάρχει το ενδεχόμενο να υπάρξουν κι άλλοι συνοδοιπόροι.
Ενεργοί πολίτες είναι οι συνειδητοποιημένοι πολίτες που δεν
εφησυχάζουν κι αυτό το αποδεικνύουν οι ερυθροσταυρίτισσες».
Τ.Β.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
