Απεργουν σημερα οι εργαζομενοι στο ΙΔΕΚΕ και στα ΚΕΕ της χωρας

Κωνσταντίνος Στοφόρος,

πρόεδρος Δ.Σ. Συμβασιούχων

Εργαζομένων στο ΙΔΕΚΕ:

«Καλύπτουμε πάγιες

και διαρκείς ανάγκες»

Αναφερόμενος στα αιτήματα με τα οποία κατέρχονται στην απεργιακή κινητοποίηση ο κ. Κωνσταντίνος Στοφόρος πρόεδρος Διοικητικού Συμβουλίου Εργαζομένων στο Ινστιτούτο Διαρκούς Εκπαίδευσης και Κατάρτισης τονίζει ότι «είναι κοινά με αυτά των συμβασιούχων και αφορούν στη μη αλλαγή και μη επιδείνωση των εργασιακών μας σχέσεων, καθώς όλα δείχνουν μετατροπές στις συμβάσεις, τις οποίες εμείς δεν πρόκειται να δεχθούμε, αφ’ ης στιγμής δημιουργούν προβλήματα, επιδεινώνουν δηλαδή το καθεστώς με το οποίο λειτουργούμε σήμερα. Επίσης απεργούμε για την μη ανανέωση των συμβάσεων που λήγουν ή που έχουν λήξει. Όσον αφορά τους συμβασιούχους του ΙΔΕΚΕ και των ΚΕΕ, ένα σημαντικότατο πρόβλημα ίσως και πρώτο στις διεκδικήσεις μας είναι να πληρωθούμε τα δεδουλευμένα μας. Είμαστε εννέα μήνες απλήρωτοι με αποτέλεσμα να είμαστε σε πλήρες αδιέξοδο. Δεν ξέρω μήπως κάποιος θέλει να μας οδηγήσει σε παραίτηση με αυτόν τον τρόπο, αλλά θεωρώ ότι είναι απαράδεκτο σε μια ευρωπαϊκή χώρα το 2009».

Τα μέλη των σωματείων Συμβασιούχων Εργαζομένων στο Ι.Δ.ΕΚ.Ε. και στα Κ.Ε.Ε. διεκδικούν μία συνολική και δίκαιη νομοθετική ρύθμιση του ζητήματος των συμβασιούχων με την μετατροπή των συμβάσεών τους σε αορίστου χρόνου, αφού καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

«Το ΙΔΕΚΕ είναι επιφορτισμένο να έχει την εκπαίδευση όλων των ενηλίκων στην Ελλάδα, δηλαδή τα Κέντρα Εκπαίδευσης Ενηλίκων, το πρόγραμμα για τους μετανάστες «Οδυσσέας», οι Σχολές Γονέων, η Εκπαίδευση από απόσταση, η εκπαίδευση σε υπολογιστές, τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας. Όλα αυτά διεκπεραιώνονται με τρεις μονίμους υπαλλήλους και όλοι οι υπόλοιποι είναι συμβασιούχοι. Είναι οφθαλμοφανές ότι το Ινστιτούτο δεν μπορεί να λειτουργήσει μόνο με το μόνιμο προσωπικό, όπως και είναι προφανές ότι για να γίνονται όλα αυτά τα προγράμματα, τα οποία έχουν μεγάλη απόδοση, για παράδειγμα για να πάρει ένας μετανάστης το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος πρέπει να συμμετέχει στα δικά μας προγράμματα, στηρίζονται σε εμάς. Όλο αυτό το έργο δεν μπορεί να γίνει από τρία άτομα. Καλύπτουμε πάγιες και διαρκείς ανάγκες και φυσικά υπάρχουν και ωρομίσθιοι καθηγητές που ενισχύουν αυτή την προσπάθεια αλλά κανείς δεν μπορεί να ισχυρισθεί ότι μπορεί να λειτουργήσει ένα οποιοδήποτε Ινστιτούτο και όχι μόνον αυτό με τρεις υπαλλήλους».

Σύμφωνα με τον κ. Στοφόρο την παρούσα χρονική περίοδο το σύστημα της Δια Βίου Μάθησης απειλείται με κατάρρευση, αφού συνεχείς αναβολές και καθυστερήσεις στη λήψη αποφάσεων και στην προώθηση διοικητικών ενεργειών από την προηγούμενη διοίκηση της Γ.Γ.Δ.Β.Μ. και του Ι.Δ.ΕΚ.Ε. έχουν ως αποτέλεσμα την καθυστέρηση στην έναρξη χρηματοδότησης των δράσεων με συνεπακόλουθη την αναβολή έναρξης της εκπαιδευτικής περιόδου. «Πουθενά δεν λειτουργούν τμήματα των Κέντρων Εκπαίδευσης Ενηλίκων. Εκτός από τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας κανένα τμήμα δεν λειτουργεί. Αυτό σημαίνει ότι το σύστημα οδηγείται σε κατάρρευση αν σκεφτούμε μάλιστα ότι χρηματοδοτούνται κατά 70% από την Ευρωπαϊκή Ένωση και αν συνεχισθεί αυτή η κατάσταση όχι μόνο δεν θα συνεχίσει τη χρηματοδότησή τους αλλά πολύ πιθανό να ζητήσει και εκατομμύρια πίσω ως επιβάρυνση του ελληνικού φορολογούμενου».

Εν αναμονή του νέου γενικού γραμματέα οι εργαζόμενοι οι οποίοι παραμένουν απλήρωτοι για εννέα μήνες. «Τα προβλήματα τα οικονομικά προέκυψαν τους τελευταίους μήνες. Υπήρξε ένα πρόβλημα κατά τη διάρκεια της πρώτης ένταξης σε ευρωπαϊκό πρόγραμμα αλλά τότε η καθυστέρηση ήταν τριών μηνών. Αυτό που ζούμε είναι πρωτοφανές», σημειώνει ο κ. Στοφόρος.

Δέσποινα Ναβροζίδου,

προϊστάμενη του Κέντρου

Εκπαίδευσης Ενηλίκων στην

Ροδόπη:

«Μέχρι σήμερα δεν

γνωρίζουμε αν θα

γίνουν προγράμματα»

Η αξιοποίηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων του Γ’ ΚΠΣ από τη Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης για τις δράσεις στον τομέα της Δια Βίου Μάθησης κατά την προηγούμενη περίοδο είχε ως αποτέλεσμα την υλοποίηση ενός μεγάλου αριθμού προγραμμάτων και εκπαιδευτικών παρεμβάσεων όχι μόνο σε πανελλαδικό επίπεδο αλλά και σε τοπικό, οι οποίες έτυχαν ιδιαίτερης αναγνώρισης από τους ενηλίκους πολίτες.

Σύμφωνα με την προϊσταμένη του Κέντρου Εκπαίδευσης Ενηλίκων στην Ροδόπη κ. Δέσποινα Ναβροζίδου κατά το προπερσινό έτος, 20007-2008 «είχαν υλοποιηθεί 91 προγράμματα σαν ΚΕΕ, γιατί υπάρχουν και άλλα προγράμματα, όπως αυτά των Σχολών Γονέων, τα οποία αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα με εμάς απλά δεν είναι οργανωμένα διοικητικά. Εμείς είμαστε δομή εκείνα είναι αυτόνομα προγράμματα. Τα προγράμματα αυτά, είτε αφορούσαν εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας στη μουσουλμανική μειονότητα, είτε προγράμματα εκμάθησης ξένων γλωσσών, υπολογιστών, οικονομίας διαχείρισης ελεύθερου χρόνου στο γενικό πληθυσμό, είτε προγράμματα τοπικής ιστορίας γλώσσας σε παλιννοστούντες, είτε προγράμματα σε κρατούμενους φυλακών, τα παρακολούθησαν περίπου 1800 άτομα. Πέρσι το ακαδημαϊκό έτος 2008-2009 είχαμε περικοπές, δηλαδή μας μείωσαν τον αριθμό των τμημάτων που θα μπορούσαμε να υλοποιήσουμε ως νομός. Από τα 91 τμήματα μας έδωσαν το όριο των σαράντα τμημάτων με αριθμό επιμορφούμενων περίπου 1000 άτομα. Αυτά τα άτομα έπαιρναν πιστοποιητικό επιμόρφωσης. Για παράδειγμα πέρσι βγήκε σχετική εγκύκλιος σύμφωνα με την οποία όσοι παρακολούθησαν τα προγράμματα εκπαίδευσης ενηλίκων στα Κέντρα μπορούν έχοντας ολοκληρώσει ένα κύκλο μαθημάτων να συμμετάσχουν στις εξετάσεις για το Κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας. Σε κάθε περίπτωση κάποιοι που ήθελαν να συμμετάσχουν σε διαγωνισμούς εξυπηρετήθηκαν, είτε ήθελαν να παρακολουθήσουν για προσωπικούς τους λόγους διάφορα θέματα επίσης ικανοποιήθηκαν».

Δυστυχώς όμως φέτος κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι το μέλλον το προγραμμάττων. «Το δυσάρεστο είναι ότι μέχρι στιγμής φέτος, ενώ υπό άλλες συνθήκες ξεκινούσαμε τις εγγραφές στις αρχές Σεπτεμβρίού και τα τμήματα αρχές Οκτώβρη, μέχρι δεν έχουμε καμία ενημέρωση αν θα ξεκινήσουν τα προγράμματα και τι είδους προγράμματα θα τρέξουν. Μέχρι σήμερα 250 άτομα έχουν δηλώσει πρόθεση να συμμετάσχουν σε προγράμματα χωρίς να υπάρχει ακόμη διαφήμιση. Δυστυχώς εμείς εμφανιζόμαστε αφερέγγυοι, γιατί ενώ λέγαμε ότι μπορείτε να συμμετέχετε σε προγράμματα, έρχονται οι ενδιαφερόμενοι και τους λέμε ότι υπάρχει καθυστέρηση».

Η καθυστέρηση, κατά την κ. Ναβροζίδου, οφείλεται αφενός στο γεγονός ότι «δεν υπάρχουν χρήματα, δεν υπάρχουν καθηγητές γιατί πάγωσαν όλες οι διαδικασίες. Από τον Αύγουστο έγιναν οι προκηρύξεις καθηγητών ανά ειδικότητα, βγήκαν τα προσωρινά αποτελέσματα αλλά πάγωσαν τα πάντα. Έτσι δεν έχουμε ακόμη ούτε καθηγητές που θα αναλάβουν τα προγράμματα όταν ξεκινήσουν. Είναι μια κατάσταση δυσάρεστη για όλους».

Ακόμη και σήμερα πλην των εργαζομένων στο ΙΔΕΚΕ και στα ΚΚΕ υπάρχουν πολλοί εκπαιδευτές απλήρωτοι. «Ακόμη δεν έχουμε πάρει τα περσινά χρήματα. Αν ένας καθηγητής για παράδειγμα είχε δύο ή τρία τμήματα έχει να παίρνει ένα αρκετά σεβαστό χρημάτων. Όλα αυτά είναι στον αέρα. Από τη στιγμή που δεν υπάρχει χρηματοδότηση καθυστερούν όλες οι εργασίες και άρα και η έναρξη νέων προγραμμάτων. Και η χρηματοδότηση να βρεθεί, θα πρέπει να ξεκινήσει η διαδικασία των προσλήψεων καθηγητών, που έχει παγώσει, και οι οποίοι θα αναλάβουν τα προγράμματα και θα ακολουθήσει η δημοσιοποίησή τους. Είμαστε δηλαδή δύο με τρεις μήνες πίσω στη λειτουργία του προγράμματος σε σχέση με τις υπόλοιπες χρονιές».

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι οι υποστηρίζοντες τη λειτουργία του ΙΔΕΚΕ και των Κ.Ε.Ε. εργάζονται έως και 5 χρόνια με συμβάσεις έργου, οι οποίες υποκρύπτουν εξαρτημένη εργασία και καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες σε έναν ιδιαίτερα προβεβλημένο το-μέα της εκπαίδευσης, τη Δια Βίου Μάθηση. Οι εργαζόμενοι στο ΙΔΕΚΕ και στα ΚΕΕ έχουν απευθυνθεί σε εργατολόγους όσον αφορά στο καθεστώς των συμβάσεών τους. «Οι συμβάσεις μας είναι έργου, ουσιαστικά όμως είναι συμβάσεις εργασίας, γιατί προβλέπουν κανονικό οκτάωρο απασχόλησης αποκλειστικής με συγκεκριμένες αρμοδιότητες. Ακόμη και στις βεβαιώσεις που παίρνουμε από τον ασφαλιστικό φορέα, γιατί οι περισσότεροι από εμάς έχουμε ασφάλιση ΙΚΑ, αναφέρεται ότι υπάρχει σχέση εξηρτημένης εργασίας. Και εκεί είναι το θέμα. Για παράδειγμα, είμαι στα ΚΕΕ από το Σεπτέμβριο του 2006, έχω συνεχόμενη εργασία με χωρίς μια μέρα διακοπή, εφόσον οι συμβάσεις είναι ανανεούμενες. Σε περίπτωση που αυτές οι συμβάσεις αναγνωρίζονταν ως εργασίας, που ουσιαστικά αυτό είναι, θα είχαμε πρόβλημα και για αυτό τις ονόμασαν έργου», τονίζει η κ. Ναβροζίδου.

Α.Π.

Αιτήματα