Απατηλη εικονα η κεντροαριστερα

Η Φωνή της Ελλάδας, η φωνή της ελεύθερης και αδούλωτης πατρίδας, συνεχίζει και σήμερα 29 χρόνια μετά τις 17 Νοέμβρη του 1973, να αντηχεί με το ίδιο πάθος και την ψυχική φόρτιση, όταν καλείται να μιλήσει για τα σύγχρονα κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα.

Είναι ο Δημήτρης Παπαχρήστος, ο συγγραφέας του «Νηρέα Βάρα» που πριν από τρία χρόνια ανέβηκε από το ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής, εκείνος που δηλώνει αν και κατάγεται από την Εύβοια ότι είναι γνήσιος Θρακιώτης. Ο Δημήτρης Παπαχρήστος θα είναι καλεσμένος στην εκδήλωση που θα γίνει την Κυριακή στον κινηματογράφο ΑΣΤΕΡΙΑ στην Κομοτηνή για την προώθηση του αιτήματος της επαναλειτουργίας του αρχαίου θεάτρου της Μαρώνειας.

Ο ΠτΘ, μίλησε σήμερα μαζί του για τη σύνδεση του θεάτρου με τη δημοκρατία, αλλά και για την πορεία της αριστεράς και την προβληματική που παρουσιάζουν σήμερα τα ανθρώπινα δικαιώματα παγκοσμίως.

Τη συνέντευξη αποτυπώνει με ευκρίνεια τον αγωνιστικό του παλμό, αλλά και την ανάγκη για την αντίσταση έναντι εκείνων που επελαύνουν εναντίον των λαϊκών κατακτήσεων.

ΠτΘ: κ. Παπαχρήστο, το θέμα που θα διαπραγματευτείτε αφορά το θέατρο ως κορυφαία στιγμή του δημοκρατικού πολιτεύματος. Να σας ρωτήσω πώς πιστεύετε ότι το θέατρο προάγει τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Δ.Π.: Το θέατρο δημιουργήθηκε μέσα από το λαό, μέσα από τις τελετουργίες, και ως τέχνη πλέον, βγήκε ξεπερνώντας τους μύθους και έγινε αποτέλεσμα μιας κοινωνικής διαδικασίας.

Άρα, για να έχουμε θέατρο, εκείνο τον καιρό, εσήμαινε ότι είχαμε και μια πολιτεία δημοκρατική, που επέτρεπε μία ελευθερία. Είναι λοιπόν αποτέλεσμα, αλλά ταυτόχρονα είναι και η αρχή μιας ιστορικής-πολιτιστικής στιγμής στην πατρίδα μας, που τελικά όπως λένε όλοι, αυτή γέννησε τη δημοκρατία και το θέατρο.

Τα θέατρα στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου είναι πάρα πολλά. Φανταστείτε ότι στην Αλεξάνδρεια, υπήρχαν μέχρι πέντε χιλιάδες θέατρα. Για αυτό ερχόμαστε στην Κομοτηνή για να μιλήσουμε για το πως θα αναδείξουμε το θέατρο της Μαρώνειας.

Και αν δεν μπορεί αυτό να λειτουργήσει στο σημείο που βρίσκεται, θα μπορούσε να γίνει ένα άλλο όμοιο δίπλα γιατί «όπου θέατρο και ελληνισμός».

ΠτΘ: Επειδή κ. Παπαχρήστο, ζήσατε πολύ έντονα την περίοδο της αρχαιολαγνείας, φοβάστε ότι σε πολλούς μπορεί να δημιουργηθεί εντύπωση ότι μέσα από αυτούς τους μεγαλεπήβολους στόχους, αναζητούμε το ένδοξο παρελθόν μας;

Δ.Π.: Διαχωρίζω την κατάσταση που έχει να κάνει με την αρχαιοπληξεία, η οποία στο όνομα του αθάνατου αρχαίου πνεύματος. Όχι μόνο κάποιοι που εμφορούνταν από αυτό το πνεύμα, έγιναν σωβινιστές, ακροδεξιοί και ρατσιστές, και φθάσαμε στο σημείο να θεωρούμε ότι είμαστε ο υπέρτατος λαός, αλλά ζημίωσαν και την πατρίδα μας.

Διότι το αρχαίο πνεύμα δεν αφορά εμάς ως λαό αλλά ανήκει σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Δεν μπορεί να υπάρχει φολκλορική αντιμετώπιση της ιστορίας μας, της συνείδησης και του πολιτισμού μας.

Δεν είναι τυχαίο ότι στην Αθήνα σήμερα, υπάρχουν 120 θέατρα και είναι περισσότερα και από τους κινηματογράφους. Δεν είναι εκπληκτικό λοιπόν, δίπλα στα καινούρια θέατρα, να λειτουργούν και κάποια παλιά και αν υπάρχουν σαν χώροι να τους προφυλάξουμε και να τους μνημονεύσουμε, γιατί η μνήμη για μας είναι η ίδια μας η ύπαρξη;

Με αυτή την έννοια η πρωτοβουλία που πήραν οι Κομοτηναίοι για να διασώσουν το αρχαίο θέατρο της Μαρώνειας, είναι σημαντική γιατί αυτό μπορεί να είναι και σήμερα εστία πολιτισμού.

Αυτό θα δείτε ότι θα βγει και από την ταινία του Φίλιππου Κοτσάφτη.

Η πρόταση συνεργασίας των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς

ΠτΘ: κ. Παπαχρήστο, υπάρχει ένα κλίμα συνεργασίας των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς στην Ελλάδα, που τροφοδοτείται από τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ προς τον ΣΥΝ και άλλες αριστερές δυνάμεις. Πώς εκτιμάται ότι θα εξελιχθεί αυτό το ειδύλλιο; Πιστεύετε ότι μπορεί να δώσει αποτελεσματική απάντηση κυβερνητικής συνεργασίας;

Δ.Π.: Υπάρχει η ανάγκη αυτή, αλλά θα πρέπει να γίνει σε όλους ξεκάθαρο ότι επειδή έχει πλέον αποδειχθεί πολιτικά και ιστορικά το αδιέξοδο που προκάλεσε η Κεντροδεξιά αλλά και η Κεντροαριστερά, και επειδή αυτή η πρωτοβουλία προέρχεται από φόβους και ανασφάλειες, και από την διαπίστωση ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά, είναι ναρκοθετημένη.

Για μένα η ανάγκη είναι βαθύτερη. Η Αριστερά θα πρέπει να αποκτήσει την αυτοπεποίθησή της, πρέπει να λειτουργήσει αυτοδύναμα και να εμπνεύσει ξανά τον κόσμο.

Η ανάγκη της Αριστεράς προκύπτει από την ίδια την κοινωνική πραγματικότητα. Αυτό το βλέπω όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Δεν μπορεί να επικρατήσει η βαρβαρότητα του καπιταλισμού, είτε ως οικονομική, είτε ως πολιτική και πολιτιστική διάσταση. Αυτό φαίνεται από τις αντιδράσεις που δημιουργεί η δράση των κρατούντων παγκοσμίως. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή η αντίδραση βγαίνει μέσα από τη μήτρα του καπιταλισμού, τις ΗΠΑ.

ΠτΘ: Προ ημερών πάντως, μιλώντας σε ραδιοφωνική εκπομπή ο ευρωβουλευτής του ΣΥΝ, κ. Αλαβάνος, ήταν εξαιρετικά απαισιόδοξος για το μέλλον των κεντροαριστερών κυβερνήσεων στην Ευρώπη.

Δ.Π.: Οι κυβερνήσεις αυτές επειδή είναι ακριβώς προϊόν διαχείρισης της εξουσίας, και δεν είναι μια κατάσταση που γεννιέται από τα «κάτω», είναι καταδικασμένες να αποτύχουν. Για αυτό μιλώ για την ανάγκη αυτονομίας του αριστερού κινήματος. Αυτονομία, μαζί με την αυτοπεποίθηση που θεωρώ ότι είναι ιστορική αναγκαιότητα.

Δεν ξεμπερδέψαμε με την ιστορία επειδή η κατάρρευση του ανύπαρκτου σοσιαλισμού και της γραφειοκρατίας που τον συνόδευε, οδήγησε κάποιους στο να πουν ότι δεν υπάρχει ελπίδα και όραμα για το μέλλον.

Φτάσαμε στο σημείο να αμφισβητείται ο ΟΗΕ και να χρησιμοποιείται για να νομιμοποιεί τις αυθαιρεσίες των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Είναι πλέον αδήριτη ανάγκη να γεννηθεί η αριστερά από τα συντρίμμια της κεντροαριστεράς, της κεντροδεξιάς και του καπιταλισμού. Η σοσιαλδημοκρατία δεν απέτυχε σήμερα. Εδώ και χρόνια έχει αποτύχει, διότι είναι μπαλώματα του συστήματος. Το θέμα είναι να ξυπνήσει και η αριστερά που τρώγεται διασπασμένη σε ένα μετεμφυλιακό πόλεμο παραγοντικό μεταξύ της.

Αυτή τη στιγμή ζούμε κάτω από μία παγκόσμια δικτατορία, που αφαιρεί δικαιώματα που κατακτήθηκαν ακόμα και μέσα στον καπιταλισμό.

ΠτΘ: Πάντως με όρους τρέχοντος πολιτικού ρεαλισμού η πρόταση του κ. Λαλιώτη φαίνεται ότι είναι σωστή, υπό την έννοια ότι σε αντίθετη περίπτωση θα βγει στην εξουσία η ΝΔ.

Δ.Π.: Γνωρίζω ότι η πρόταση του κ. Λαλιώτη, είναι αποτέλεσμα ανάγκης. Βλέπουν ότι δεν πάει άλλο, ότι τελείωσε το θέμα της μεταπολίτευσης και του δικομματισμού. Εγώ εξοργίστηκα στις τελευταίες εκλογές, όταν είδα τον δικομματισμό να φτάνει στο 87%. Είναι ντροπή για τους νεοέλληνες οι οποίοι θα πρέπει να παρατήσουν το τηλεοπτικό μπανιστήρι και την κατανάλωση για να αντιπαρέλθουν στην βαρβαρότητα που επικρατεί σήμερα.

Το νέο του βιβλίο

ΠτΘ: Ετοιμάζετε κάτι καινούριο αυτή την περίοδο, αντίστοιχο με το υπέροχο θεατρικό «Νηρέας Βάρας» που είδαμε πριν από λίγα χρόνια από το ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής;

Δ.Π.: Έχω δεθεί με τη Θράκη σαν να είμαι από εκεί. Σίγουρα με το τελευταίο μου βιβλίο, που χαίρομαι που πέρασε στον κόσμο, η «Έξοδος ονείρου» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις του Καστανιώτη, έχει τα στοιχεία ενός θεατρικού έργου. Αυτή την περίοδο δουλεύω πάνω σε αυτό το βιβλίο που είναι ένα ιστόρημα με μύθο την πραγματικότητα μας, και θίγει την παγκοσμιοποίηση που μας αλλοτριώνει, και μας ισοπεδώνει ως ανθρώπους και ως λαούς.

Θίγει ακόμα το θέμα της τεχνολογίας, που αντί να είναι εξάρτημά μας, γινόμαστε εμείς οι άνθρωποι εξάρτημα της τεχνολογίας.

Δυστυχώς σήμερα στα μάτια κάποιων εξουσιαστών εμείς που υπερασπιζόμαστε κάποια πράγματα, φαινόμαστε ως τρελοί, ως γραφικοί, λέγοντας «ασ’ τους να φωνάζουν, η ζωή είναι ρεαλιστική και θα πρέπει να ζήσουμε και να επιβιώσουμε».

Δεν είμαι υπέρ της επιβίωσης, είμαι υπέρ του ευ ζην. Ο φόβος για μένα στρώνει το δρόμο στο φασισμό. Και αυτό δεν πρέπει να περάσει.

ΠτΘ: Σας ευχαριστώ κ. Παπαχρήστο.

Δ.Π.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Δάμων Δαμιανός

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.