«Αντιπαλο δεος στην φιλελευθεροποιημενη παγκοσμιοποιση το κινημα των πολιτων»

Η πρωτοβουλία για τη συσπείρωση της Αριστεράς έρχεται ξανά στο προσκήνιο. Και παλαιότερα έγιναν προσπάθειες προς την κατεύθυνση αυτή χωρίς όμως καμία επιτυχία. Εφτά αριστερές οργανώσεις υπέγραψαν την πρωτοβουλία διατηρώντας όμως την αυτονομία τους φιλοδοξώντας ότι αυτό το εγχείρημα θα είναι επιτυχές εφόσον η όξυνση των κοινωνικών προβλημάτων είναι τόσο μεγάλη που εκ των πραγμάτων υπαγορεύεται η συσπείρωση και η αναζήτηση νέων μορφών κοινωνικής δράσης όπως αυτές που είδαμε με τα νέα κινήματα τα οποία αποτελούν πεδίο διαμόρφωσης αριστερής πολιτικής.

Για το θέμα αυτό μιλά σήμερα στον Παρατηρητή της Θράκης ο Κλαυδιανός Παύλος, δημοσιογράφος μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Ανανεωτικής Κομμουνιστικής Οικολογικής Αριστεράς. Ο κ. Κλαυδιανός βρέθηκε στην πόλη μας προερχόμενος από την Καβάλα όπου παρέστη σε εκδήλωση συζήτηση για την προσπάθεια που γίνεται για τη συσπείρωση της Αριστεράς. Παρόμοιες εκδηλώσεις διοργανώνονται πανελλαδικά σε πολλές πόλεις.

ΠτΘ: κ. Κλαυδιανέ, πολύς λόγος γίνεται κυρίως τον τελευταίο καιρό για τη συσπείρωση της αριστεράς στην Ελλάδα. Είσθε αισιόδοξος στο θέμα αυτό;

Π.Κ: Ο λόγος για τη συσπείρωση της Αριστεράς θα γίνεται για πολλά χρόνια ακόμα. Η προσέγγιση αυτού του ζητήματος θα είναι βαθμιαία και σταδιακή και θα συνοδεύεται με την διατύπωση του περιεχομένου πάνω στο οποίο θα συσπειρώνεται η αριστερά. Διότι η συσπείρωση δεν είναι αυτονομημένη του περιεχομένου επι του οποίου θα γίνει. Θα πρέπει επομένως να δείξουμε υπομονή γιατί θα έχουμε μακρά πορεία.

Εμείς θεωρούμε ότι πετύχαμε ένα βήμα πολύ σημαντικό καθώς εφτά δυνάμεις με την αυτονομία τους η κάθε μία επεχείρησαν από κοινού να διατυπώσουν τις απόψεις τους για πολύ σοβαρά ζητήματα με μία διακήρυξη που δημοσιοποίησαν. Αυτό το θεωρούμε μία κατάκτηση που θα έχει και επόμενα βήματα.

ΠτΘ: Ποιες δυνάμεις προχώρησαν στην από κοινού διακήρυξη;

Π.Κ: Ο ΣΥΝ, η Ανανεωτική Κομμουνιστική και Οικολογική Αριστερά, η Διεθνιστική Εργατική Αριστερά, η Κίνηση για την Ενότητα της Αριστεράς, η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας, οι Ενεργοί Πολίτες με επικεφαλής τον Μανώλη Γλέζο και θεωρούμε ως μία, ακόμη δύναμη τούς ανένταχτους, επειδή είναι μία πολιτική πραγματικότητα μέσα στην αριστερά στη χώρα μας για μία σειρά λόγους. Αυτές οι δυνάμεις συγκρότησαν αυτή την πρωτοβουλία την οποία παρουσιάζουμε σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας και προσπαθούμε να εξηγήσουμε τις προθέσεις μας και τους στόχους μας.

ΠτΘ: Είσθε ευχαριστημένοι από τις μέχρι σήμερα επαφές σας; Υπήρξε ανταπόκριση του κόσμου και όχι από άποψη αριθμητική άλλά από άποψη επιχειρημάτων στο τραπέζι του διαλόγου;

Π.Κ Οι ενδείξεις είναι καλές. Όπου πηγαίνουμε υπάρχει ενδιαφέρον κατ’ αρχάς από τις οργανωμένες δυνάμεις αυτών των κινήσεων, των συλλογικοτήτων που παίρνουν μέρος στη συζήτηση και προετοιμάζονται, αλλά κυρίως από τους ανένταχτους. Θα έλεγα λοιπόν, ότι οι μισοί που ανταποκρίνονται είναι περίπου ανένταχτοι που παίρνουν το λόγο, μας κάνουν ερωτήσεις και αυτό το θεωρούμε σημαντικό. Μας κάνουν παρατηρήσεις και μας ζητάνε ευθύνες για μία σειρά πράγματα. Δεν είναι εύκολες οι συζητήσεις αλλά αυτό μας κάνει καλό.

ΠτΘ: Η πρωτοβουλία αυτή θα προχωρήσει και στις εκλογές, θα συγκροτήσετε κοινό ψηφοδέλτιο και τι προοπτική μπορεί να έχει αυτό;

Π.Κ: Αυτό επιδιώκουμε και ήδη γίνονται συζητήσεις και για τη δυνατότητα εκλογικής συμπόρευσης και συγκρότησης κοινού ψηφοδελτίου. Καταρχάς, όλες οι δυνάμεις που υπογράψαμε τη διακήρυξη δηλώνουν ενδιαφέρον, γι΄ αυτό και συμμετέχουν. Δεν είναι σίγουρο ότι θα συμφωνήσουν όλες να συγκροτήσουν ψηφοδέλτιο. Επίσης, όλες οι δυνάμεις έχουν δηλώσει ότι, ανεξάρτητα αν θα πάρουν μέρος με υποψηφίους στους συνδυασμούς μας, θα υποστηρίξουν αυτή την εκλογική προσπάθεια. Η εκτίμησή μου είναι ότι και αυτές οι δυνάμεις που είπα προηγουμένως θα συμμετέχουν. Υπάρχει ακόμα μια δυσκολία που θα λυθεί το επόμενο διάστημα και έχει σχέση με τον τίτλο, έχει σχέση με τους επικεφαλείς του συνδυασμού, ένα πράγμα τυπικό περισσότερο, βέβαια ο τίτλος δεν είναι τόσο τυπικό θέμα. Στο περιεχόμενο όμως έχουμε συμφωνήσει, και γι΄ αυτό είμαι αισιόδοξος.

ΠτΘ: Διαφορετικές δυνάμεις με διαφορετικές αφετηρίες αντίπαλες μάλιστα από ένα σημείο και πέρα, μ ένα κείμενο διακήρυξης επιχειρείτε τη συσπείρωση της ριζοσπαστικής αριστεράς. Αυτό σημαίνει ότι μεταξύ αυτών των δυνάμεων δεν υπάρχουν διαφωνίες;

Π.Κ.. Η διακήρυξη είναι ένα κείμενο ευρύ, βεβαίως, μεγάλο, αναφέρεται σε πολλά πράγματα, πολλά πεδία, και βεβαίως δε συμπεριλαμβάνει σημεία που παραμένουν ακόμα οι διαφωνίες αυτών των δυνάμεων γιατί σαφώς οι δυνάμεις έχουν διαφορετικές αφετηρίες, αλλά η κάθε δύναμη μπορεί να προβάλλει και να εργάζεται γι΄ αυτές ξεχωριστά. Όμως η μεγάλη πλειοψηφία ήταν κοινές και αυτό διατυπώσαμε. Και μάλιστα η διακήρυξη θα αποτελέσει και τη βάση του εκλογικού μας προγράμματος.

ΠτΘ: Μόνο με τη διακήρυξη προσεγγίζετε τον κόσμο της αριστεράς; Θα καταθέσετε και εναλλακτικές προτάσεις;

Π.Κ.: Το εκλογικό μας πρόγραμμα φιλοδοξούμε να έχει και πλούσιες εναλλακτικές προτάσεις, διότι μόνο με τη διακήρυξη δε μπορείς να προσεγγίσεις τον κόσμο της αριστεράς ή τον κόσμο κυρίως αυτόν που νοιώθει τα βάρη της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που ασκείται σήμερα από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Αυτός ο κόσμος είναι άνεργος, αυτός ο κόσμος είναι φτωχός, αισθάνεται αβεβαιότητα για το επάγγελμά του, για την εργασία του αύριο, για το μέλλον, των παιδιών του. Οι νέοι σήμερα είτε σπουδάζουν, είτε εργάζονται με το “δώρο” της μερικής απασχόλησης και βρίσκονται σ΄ ένα κλίμα μιας πολιτικής που τους προσφέρει μόνο την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια για το μέλλον. Μ΄ όλους αυτούς πρέπει να μιλήσουμε για τα προβλήματά τους, με βάση και την πολιτική που ασκείται και να τους προσελκύσουμε και βεβαίως και με τα οράματά μας ως μια αριστερά που έχει τις ευαισθησίες της, έχει τους στόχους της, την αγωνιστική προοπτική. Βέβαια χρειάζονται και εναλλακτικές προτάσεις. Αυτό λοιπόν ήδη το ξεκινάμε από τώρα. Υπάρχει η πείρα των συλλογικότητων, η γνώση η επιστημονική, και εδώ και διεθνώς και η κριτική που έχουμε άσκηση ως τώρα στην πολιτική της κυβέρνησης αλλά βεβαίως, και στην πολιτική που επαγγέλλεται η ΝΔ. Δυστυχώς έχουμε πέσει στην παγίδα ενός δικομματισμού που αφυδατώνει τα πάντα. Εμείς θα προσπαθήσουμε να αποσπάσουμε από αυτή την δαγκάνα τον κόσμο. Δεν μας αφορά μόνο λοιπόν ο κόσμος της αριστεράς και της οικολογίας αλλά ο πολίτης, οι μισθωτοί, οι αγρότες, τα μικρομεσαία στρώματα, οι νέοι άνθρωποι, οι γυναίκες, οι μειονότητες, όλοι όσοι σήμερα υποφέρουν από την κυβερνητική πολιτική.

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι έχουν γίνει βήματα, προς την κατεύθυνση του να χτυπηθεί ο δικομματισμός; Και πόσο η αριστερά ευθύνεται για την ύπαρξή του;

Π.Κ.: Πιστεύω ότι έχουν γίνει βήματα. Ο δικομματισμός δεν είναι εύκολη υπόθεση. Καταρχάς δεν έχει σχέση μόνο με το εκλογικό σύστημα, και τη δυνατότητα να προπαγανδίζουν τις θέσεις τους ή να εξουσιάζουν τον κόσμο τα δύο μεγάλα κόμματα. Σαφώς έχει σχέση και με τα προβλήματα που έχουμε εμείς σαν αριστερά, δηλαδή το πόσο ελκτική είναι η πολιτική μας και η δράση μας, το πόσο έχουμε ικανότητα να προκαλέσουμε ρωγμή στον δικομματισμό και βεβαίως στη δυνατότητά μας να φέρουμε αλλαγές στο κοινωνικό υπόβαθρο, στο παραγωγικό που ωθούν εν τέλει στον δικομματισμό. Θα κουραστούμε πολύ για να τον σπάσουμε. Ωστόσο όμως το εκλογικό σύστημα που υποβοηθά τον δικομματισμό είναι φτιαγμένο έτσι σαν να υπολογίζει ότι οι δυνάμεις της αριστεράς και της οικολογίας στην Ελλάδα δεν θα ενωθούν ποτέ, δηλαδή στηρίζεται σ΄ αυτό. Ένα λοιπόν ρήγμα στον δικομματισμό, το πρώτο ρήγμα όχι το τελειωτικό, αλλά πάντως ρήγμα σοβαρό είναι η συσπείρωση των δυνάμεων των δικών μας. Ο δικομματισμός εξάλλου τα καταφέρνει και ανανεώνεται. Βλέπουμε σήμερα το ΠΑΣΟΚ, το οποίο βρίσκεται μπροστά στο σοβαρό ενδεχόμενο να χάσει τις εκλογές ν΄ αρχίζει και αναζητά νέους διαδόχους. Και κάτι το οποίο δεν υποτιμάται, είναι ότι η πολιτική και του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ καθορίζονται από πολύ βαθύτερα πράγματα. Είτε σε διεθνές πεδίο είτε, εδώ έχουν γίνει σοβαρές μεταλλαγές στο ίδιο το ΠΑΣΟΚ και ιδεολογικές, έχει μετατοπισθεί προς τα δεξιά με αποτέλεσμα οποιοδήποτε πρόσωπο και να βγει θα ακολουθήσει την ίδια πολιτική. Θα λέγαμε λοιπόν στους πολίτες, και ιδίως στους απογοητευμένους ανθρώπους του ΠΑΣΟΚ που ετοιμάζονται να φύγουν, να συνεχίσουν το δρόμο τους προς την αριστερά και σ΄ αυτήν την περίπτωση, αυτή είναι η λύση και όχι η λύση που θα τους προτείνει ένας άλλος αρχηγός, ενδεχομένως στο κόμμα τους και πολύ περισσότερο η εναλλακτική λύση που τους προτείνει η ΝΔ.

ΠτΘ: Είναι ελκτικός ο λόγος της αριστεράς σήμερα και μάλιστα στους νέους;

Π.Κ. Θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι είμαστε ακόμα υπό την επήρεια μιας ιστορικής ήττας της αριστεράς που την είδαμε βέβαια να συντελείται, να εκδηλώνεται το 1989, αλλά που κυοφορούνταν. Και είμαστε ακόμα κάτω από την επήρεια αυτής της ήττας. Θα ΄λεγα ότι ο νεοφιλελευθερισμός ως ιδεολογία διείσδυσε και μέσα στα λαϊκά στρώματα, και μέσα στους νέους, οι ατομικές λύσεις, η χρεοκοπία στην αντίληψη του εργαζομένου σήμερα, του πολίτη, του νέου ανθρώπου στη συλλογική δράση, είναι βασικό στοιχείο. Ηττήθηκε ουσιαστικά η συλλογικότητα, όχι μόνο η αριστερά, η έννοια της συλλογικότητας, και αυτό δύσκολα μπορούμε να το θεραπεύσουμε. Επομένως είμαστε ακόμα σ΄ αυτό το σημείο. Προσέξτε όμως. Ο νεοφιλελευθερισμός όχι μόνο δεν μπόρεσε να λύσει τα προβλήματα όπως υποσχέθηκε, είτε των φτωχών λαών, είτε των λαϊκών στρωμάτων, στον καπιταλιστικό κόσμο αλλά επιδείνωσε τις ανισότητες σ΄ όλα τα επίπεδα, και μάλιστα συνδυαζόμενος και με τον Αμερικανικό ιμπεριαλισμό, και συναποτελώντας την νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση μαζί με τον πόλεμο που ξαναήρθε πάλι ως στοιχείο της πολιτικής. Ο πόλεμος δεν είναι μια παρέμβαση, είναι ένα στοιχείο της πολιτικής διότι οι αμερικανοί σήμερα μέσω του προληπτικού πολέμου προσεγγίζουν τα προβλήματα.. Όλα αυτά έχουν επιδεινώσει την κατάσταση, έχουν αφυπνίσει σοβαρή μερίδα του κόσμου, με αποτέλεσμα να έχει συγκροτηθεί ήδη το αντίπαλο δέος. Σήμερα δεν έχουμε μόνο την νεοφιλεύθερη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση και τους συντελεστές της αλλά έχουμε και ένα παγκόσμιο κίνημα εναντίον της, έχουμε δηλαδή φτιάξει τον αντίπαλο της και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Αυτό δεν το είχαμε πριν χρόνια το έχουμε σήμερα. Δεν θεωρώ ότι αυτό ήταν έργο της αριστεράς, βεβαίως όλες οι τάσεις έχουμε ρίξει σπόρο, η κομμουνιστική, η ενωτική κομμουνιστική δημοκρατική, η μεταρρυθμιστική, η εναλλακτική, η ριζοσπαστική, όλες αυτές οι δυνάμεις που προσπαθούμε να υπάρξουμε και να συνυπάρξουμε, έχουμε ρίξει αρκετό σπόρο όμως δεν ήταν εκείνες που το συγκρότησαν. Ελπίζουμε όμως ότι ο λόγος μας θα γίνει τώρα πιο ελκτικός, για να έρθω και στο ερώτημα σας, πια από άλλο δρόμο επειδή αναδιαπαιδαγωγηθήκαμε μέσα σ΄ αυτά τα κινήματα, δανειστήκαμε πολλά πράγματα και ιδεολογικά στοιχεία, όχι μόνο πολιτικά ή μαχητικότητας αλλά και ιδεολογικά στοιχεία και είμαστε σε μια πορεία που είναι ακόμα ανοιχτή, χωρίς συντελεστή. Και θα σας πω κάτι άλλο, εκεί καταλάβαμε ότι δε μπορούμε να πάμε όλοι με τα μάξιμουμ, δε μπορούμε να πάμε όλοι με στερεότυπα πάλι. Διδαχτήκαμε πράγματα που δεν τα ξέραμε. Αυτό είναι λοιπόν, το αντίπαλο δέος, που έχουμε φτιάξει σήμερα.

Αντίπαλο δέος, δηλαδή, είναι το κίνημα των πολιτών με άποψη, πολύχρωμο. Στην Ελλάδα, δεν είναι όσο πολύχρωμο θα θέλαμε, στις άλλες χώρες το έχουν πετύχει πιο πολύ, αλλά και εμείς το προσπαθήσαμε.

ΠτΘ: Στην Ελλάδα το είδαμε αυτό το κίνημα διασπασμένο. Με αυτή τα βάση, με ποια προοπτική να αισιοδοξούμε ότι η αριστερά θα συσπειρωθεί; Το ΚΚΕ σήμερα εκπροσωπεί το μεγαλύτερο μέρος των αριστερών. Συζητάτε με αυτό;

Π.Κ.: Εμείς αυτό δεν το αγνοούμε. Η άποψή μας είναι ότι πρέπει όλοι να συζητάμε και όλα τα θέματα και να επιχειρούμε να δράσουμε από κοινού. Για το μαζικό κίνημα είμαστε υποχρεωμένοι και δεν καταλαβαίνουμε γιατί πρέπει να κάνουμε ξεχωριστές συγκεντρώσεις Πρωτομαγιάς. Αυτό είναι ακατανόητο. Κατά την γνώμη μου ήταν τεράστια και η ευθύνη μας που δεν τα καταφέραμε στην περίοδο της διακυβερνητικής που η Ελλάδα τότε, είχε την προεδρεία της ΕΕ και οι Ευρωπαίοι πολίτες είχαν στρέψει τα βλέμματά τους για να δούνε πόσο δυναμικό θα ναι το κίνημα στη Θεσσαλονίκης, εμείς δεν τα καταφέραμε να πορευτούμε όλοι μαζί με τις διαφορετικές μας απόψεις.

ΠτΘ: Γιατί να συμβαίνει αυτό;

Π.Κ: Εγώ νομίζω ότι υπάρχει ακόμα ένα υπόλοιπο ανταγωνισμού μέσα στην αριστερά που πια μας καταδυναστεύει και πρέπει να τελειώσει. Ευθύνη σ΄ αυτό το σημείο κύρια, δε λέω μοναδική έχει το ΚΚΕ, το οποίο μπορούσε να μπει σε μια συζήτηση μαζί με όλους τους άλλους, δεν το θέλησε. Όταν ξεκινάγαμε τις διαδικασίες για διάλογο και κοινή δράση προτάθηκε στο ΚΚΕ να πάρει μέρος σ΄ αυτή τη διαδικασία. Δεν το δέχτηκε. Πήγαμε όμως μετά, όταν άρχισε να φουντώνει το κίνημα και φαινόταν ότι και στην Ελλάδα πρέπει να αντιμετωπίσουμε τα καθήκοντα μας ως κομμάτι του διεθνούς κινήματος, παγκοσμιοποιημένου να ρωτήσουμε τι θα γίνει. Το ΚΚΕ δε δέχτηκε καμία συζήτηση, διότι είναι παγιδευμένο σε μια στείρα στόχευση του να υπερισχύσει πρώτα μέσα στο χώρο της αριστεράς, και μετά να δει όλα τα άλλα θέματα. Νομίζω ότι αυτό είναι λάθος. Είναι δηλαδή μία αντιπαλότητα που δεν είναι μόνο στείρα, είναι και βλαπτική, διότι ο κόσμος έχει προβλήματα. Δεν τον ενδιαφέρει,- τον ενδιαφέρει και στο τέλος επιλέγει βεβαίως και με βάση την ιδεολογία του καθενός, τις απόψεις του, – όταν είναι να δράσει, για παράδειγμα πώς αναλύουμε την Οκτωμβριανή επανάσταση οι μεν και οι δε. Εκεί λοιπόν, βρισκόμαστε τώρα. Το ΚΚΕ πρέπει να καταλάβει όμως, και το λέω πολύ προσεκτικά, ότι όπως και στο κοινωνικό πεδίο συγκροτήθηκαν τελικά δύο ισχυρά κέντρα, και ένα άλλο κέντρο πέρα από το δικό του και μπορούσε να προγραμματίζει και να υλοποιεί αγώνες, θα γίνει αυτό και στο πολιτικό πεδίο και αυτό πρέπει να το σκεφτεί, να δεχτεί την συνύπαρξη, τον διάλογο και την κοινή δράση.

ΠτΘ: Σήμερα υπάρχουν, νέοι κυρίως, που επειδή βλέπουν να μην τους αντιπροσωπεύει κάποιο κόμμα να στρέφονται στο λευκό. Έχετε εναλλακτική λύση να προτείνετε;

Π.Κ.: Εγώ πιστεύω ότι είναι ο τομέας που πραγματικά η αριστερά έχει την μεγαλύτερη υστέρηση, δηλαδή στο να έχει βρει τη γλώσσα και το περιεχόμενο επικοινωνίας με αυτόν τον κόσμο, τους νέους και το κίνημά τους. Δεν είναι εύκολο πράγμα διότι όπως σας είπα προηγουμένως ο νεοφιλελευθερισμός έχει εισχωρήσει και μέσα στην ιδεολογία την νέων. Νομίζω ότι πρέπει πρώτα – πρώτα να έχουμε καθαρά οράματα, έναντι αυτών των ανθρώπων, με μεγάλη σαφήνεια. Δεν μας αρέσει αυτός ο κόσμος, αυτό το σύστημα, θέλουμε να το ανατρέψουμε, θέλουμε να το αλλάξουμε. Είμαστε ανταγωνιστική δύναμη λοιπόν, η αριστερά, δεν είναι καθοριστικό πράγμα. Εδώ δεν παίρνει συμβιβασμό. Αν αυτό το πεις, βεβαίως θα βρεις και προτάσεις που θα συσπειρώσουν περισσότερο κόσμο, επομένως θα δανειστείς και από τη μεταρρύθμιση στοιχεία για να μεταρρύθμισεις, με βάση την δική σου όμως λογική, πολλά πράγματα. Βασικά θα ξέρει όμως ο νέος ότι εσύ αυτό το σύστημα δεν το θέλεις, θέλεις να το αλλάξεις, να το ανατρέψεις. Χρειάστηκε να περάσουν μερικές δεκαετίες για να ξαναπούμε πάλι αυτό το απλό, ότι δε δεχόμαστε τα κέρδη πάνω από τον άνθρωπο. Χρειάστηκαν δεκαετίες για να το ξαναπεί φανερά, θαρρετά, η αριστερά στον κόσμο, ότι είναι ένας άλλος κόσμος εφικτός. Αυτό είναι το πρώτο αγκίστρι, η πρώτη επαφή μ΄ αυτό το κίνημα των νέων ανθρώπων. Και όχι το κίνημα με την έννοια αυτών που κατεβαίνουν στο δρόμο, μ΄ αυτό τον κόσμο των νέων ανθρώπων. Από κει και πέρα όμως να βρούμε και άλλα πράγματα.

ΠτΘ: Σας ευχαριστούμε πολύ

Π.Κ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.