Ανοιχτη προσκληση προς τον τυπο της μειονοτητας

Πρόσκληση για ένωση του μειονοτικού τύπου κάτω από ένα κοινό όργανο φιλοξενεί σήμερα η σελίδα, μεταφρασμένη από τη συνεργάτιδα του ΠτΘ, Μελτέμ Ιμάμογλου. Η ισχύς εν τη ενώσει, λοιπόν, και ο λόγος ρέει αβίαστα, γερά δομημένος και με πυρήνα την πίστη σε ένα κοινό μέλλον, πιο δυνατό, θεματοφύλακα αξιών και καλής δουλειάς στο χώρο της ενημέρωσης και της δημοσιογραφίας. Η πρόσκληση απευθυνόταν σε κάθε ενδιαφερόμενο, δημοσιογράφο ή πτυχιούχο, για χθες στα γραφεία της εφημερίδας «Τζουμχουριέτ».

Ελάτε να ενωθούμε και να οργανωθούμε

Οπως είχαμε πει όταν αρχίσαμε αυτή τη δουλειά συνεχίζουμε να ταξιδεύουμε, να βλέπουμε και να μιλάμε μ΄ αυτούς που βλέπουμε. Ακούγοντας προσεκτικά όσα μας λένε τα άτομα που συναντάμε, τις κριτικές και τους επαίνους, αξιολογούμε τον εαυτό μας και προσπαθούμε πάντα να κάνουμε το σωστό. Και όταν το κάνουμε αυτό, έχουμε ένα μόνο μέτρο: Η σκέψη του πώς μπορούμε να ωφελήσουμε, όχι τον εαυτό μας, αλλά τον άνθρωπο της μειονότητας. Οι κριτικές που μέχρι σήμερα έχουμε δεχτεί από διάφορα κοινωνικά στρώματα δείχνουν ότι είμαστε στο σωστό δρόμο.

Χθες, εκεί που καθόμουν απέναντι από τον υπολογιστή στο γραφείο μου, ήρθαν δυο φίλοι. Ο ένας εδώ και χρόνια έχει στενή επαφή με τον τύπο της μειονότητας, ασχολείται με το ραδιόφωνο. Ο άλλος ένας από τους συμμαθητές μου. Ύστερα από μια σύντομη φιλική κουβέντα καταλήξαμε να συζητάμε για τα προβλήματα του τύπου της μειονότητας, φυσικά. Ο φίλος που ασχολείται με το ραδιόφωνο, απευθυνόμενος σε μένα, είπε: «Πράγματι είναι δύσκολη η δουλειά σας. Κάθε βδομάδα γινόσαστε δημοσιογράφοι και γράφετε, υπάλληλοι τυπογραφείου και τυπώνετε, ταχυδρόμοι και μοιράζετε εφημερίδες. Εν τέλει κατά πόσο ανταμείβεστε και σε πόσους αρέσει η εφημερίδα σας; Καθόλου, νομίζω. Κι εμείς οι παραγωγοί ραδιοφωνικών εκπομπών δεν βρισκόμαστε σε καλύτερη κατάσταση. Τις περισσότερες φορές δυσκολευόμαστε να πληρώσουμε τον λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος. Αν καταφέραμε να επιβιώσουμε ως σήμερα, πάντα ήταν αποτέλεσμα των δικών μας προσπαθειών και προσωπικών θυσιών. Αν, για παράδειγμα, ενωθούμε και δημιουργήσουμε έναν συνεταιρισμό, θα έχουμε τη δυνατότητα να ωφεληθούμε από τους δημοσιογραφικούς πόρους της Ε.Ε. Όταν ανέφερα το συγκεκριμένο θέμα σε έναν ευρωπαίο πολιτικό που συνάντησα πριν από λίγο καιρό, η πρότασή του ήταν να μην ενεργούμε ο καθένας ξεχωριστά, αλλά όλοι ενωμένοι με ένα κοινό πρόγραμμα. Εμείς, όμως, δεν καταφέραμε να πραγματοποιήσουμε κάτι τέτοιο. Από όσα έχω ακούσει, κάποιοι μη μειονοτικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί επιχειρούν να κερδίσουν οικονομική υποστήριξη από την Ε.Ε., δημιουργώντας τουρκικές ενότητες. Τις ίδιες διαδόσεις έχω ακούσει κι εγώ, είπε. Όσον αφορά στα προβλήματα που αναφέραμε στην αρχή, έχετε δίκαιο. Εμείς είμαστε και δημοσιογράφοι και τυπογράφοι και ταχυδρόμοι. Κάθε βδομάδα εμείς μόνοι μας ετοιμάζουμε αυτήν την εφημερίδα για να μπορέσουν να την αγοράσουν οι αναγνώστες μας. Το ίδιο συμβαίνει και με όλες τις άλλες εφημερίδες της μειονότητας. Επειδή δεν υπάρχει ένας οργανισμός, η επιβίωση τους εξαρτάται από μεμονωμένα άτομα. Αν αυτοί οι άνθρωποι για οποιονδήποτε λόγο φύγουν από αυτή τη δουλειά, θα εξαφανιστεί και η εφημερίδα. Αν όμως υπήρχε ένας οργανισμός δεν θα συνέβαινε αυτό».

Σε αυτό το σημείο πήρε το λόγο ο άλλος φίλος:

«Σ’αυτή τη μειονότητα τυπώνονται αρκετές εφημερίδες και περιοδικά. Οι περισσότερες από αυτές χάθηκαν μόλις έφυγαν οι ιδιοκτήτες τους. Δεν είναι καιρός πια για μια καινοτομία; Γιατί όσοι φίλοι, που έχετε την ικανότητα να γράφετε, δεν ενώνεστε με σκοπό μια πιο δυνατή εφημερίδα;».

Ναι, έχεις δίκαιο. Εγώ ως ένας δημοσιογράφος που ασχολείται μ’αυτή τη δουλειά εδώ και δυο χρόνια, πιστεύω ότι ήρθε η ώρα της ένωσης που δεν ήταν δυνατή για τον τύπο της μειονότητας. Ακόμη πιστεύω ότι είναι απαραίτητη αυτή η ένωση για την επιβίωση του τύπου της μειονότητας στο μέλλον. Διότι η επιβίωση αυτού του τύπου έχει πολύ μεγάλη σημασία για την σωστή πληροφόρηση της μειονότητας. Όπως ακριβώς η σημασία των μειονοτικών σχολείων.

Στο παρελθόν αυτό δεν ήταν δυνατό. Όμως σήμερα που υπάρχουν μορφωμένα και ικανά άτομα και είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί κάτι τέτοιο. Το μόνο πράγμα που χρειάζεται είναι να αφήσουν όλοι στην άκρη τα προσωπικά τους συμφέροντα και να ενωθούν για το συμφέρον της μειονότητας. Και το μεγαλύτερο βάρος πέφτει σ’εμάς που έχουμε δημοσιογραφικές γνώσεις. Αντί να περιμένουμε κάποια βοήθεια από οπουδήποτε, να κινητοποιηθούμε όλοι μας. Εγώ από εδώ προσκαλώ πρώτα όλους τους δημοσιογράφους και ύστερα όσους απόφοιτους πανεπιστήμιου ενδιαφέρονται και έχουν την ικανότητα να γράφουν. Ελάτε να συναντηθούμε 16 Ιουλίου, ημέρα Τετάρτη ώρα 10:00 στο γραφείο της εφημερίδας «Τζουμχουριέτ». Έτσι να συζητήσουμε και να έχουμε κάνει το πρώτο βήμα για την λύση του χρόνιου αυτού προβλήματος της ένωσης του τύπου της μειονότητας.

Sezer Riza Gazeteci,

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Τζουχουριέτ» στην εφημερίδα «Ιλερί».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.