Ανευ φυλλου συκης

Επί χρόνια ολόκληρα, η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας ήταν εγκλωβισμένη στα αναπαραγόμενα αδιέξοδα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται εντός της ΕΟΚ και της Ενωμένης Ευρώπης αργότερα, ως η χώρα που εμπόδιζε την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας. Είναι δε, σήμερα, γενικώς αποδεκτό από τον πολιτικό κόσμο της Ελλάδας, ότι η χώρα μας χρησιμοποιήθηκε από τους εταίρους της ως πρόσχημα προκειμένου οι ίδιοι να αποφεύγουν συστηματικά να τοποθετούνται πάνω στο φλέγον ζήτημα των ευρω-τουρκικών σχέσεων.

Επενδύοντας πολιτικά, ήδη, από το 1994, στην ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε., με την ταυτόχρονη άρση του βέτο τελωνειακής σύνδεσης Ε.Ε. -Τουρκίας, το 1995, η ελληνική εξωτερική πολιτική διέγραψε μια θεαματική στροφή δια της οποίας κατά πρώτον, έπαψε να αποτελεί το αντι-τουρκικό άλλοθι των Ευρωπαίων και κατά δεύτερον, συνειδητοποίησε ότι μόνο η ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. και η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας θα καθιστούσαν τις διμερείς ελληνοτουρκικές διαφορές, ζητήματα που θα λύνονταν σε πλαίσιο ευρωπαϊκό. Φιλοδοξία της πολιτικής τάξης της χώρας, έγινε λοιπόν η επίλυση του Κυπριακού ζητήματος, που σύμφωνα με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, ήταν πρόβλημα «εισβολής και κατοχής», μέσω της εφαρμογής του ευρωπαϊκού κεκτημένου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, σε ολόκληρη την επικράτεια της νήσου. Αλλά και η επίλυση του προβλήματος καθορισμού της υφαλοκρηπίδας και άλλων ζητημάτων που έθετε υπό την μορφή διμερών διενέξεων η Άγκυρα, όπως οι γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο, με την συνυπογραφή συνυποσχετικού και την προσφυγή ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.

Οι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, απέρριψαν το σχέδιο Ανάν στο δημοψήφισμα της 26ης Απριλίου 2004 με ποσοστό 75%, με αποτέλεσμα την 1η Μαΐου του ίδιου έτους, να ενταχθεί στην Ε.Ε. μόνο η Κυπριακή Δημοκρατία και όχι ολόκληρη η Κύπρος, δηλαδή και το υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση τμήμα της, με τη παραδοχή από την πλευρά της Ε.Ε., ότι η Βόρεια Κύπρος αποτελεί το μοναδικό κομμάτι γης, όπου το ευρωπαϊκό κεκτημένο τελεί εν αναστολή μέχρι επιλύσεως του πολιτικού προβλήματος της μεγαλονήσου.

Αναλύοντας με νηφαλιότητα την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Καραμανλή τους τελευταίους 16 μήνες παρατηρούμε τα εξής: 1) Η ελληνική κυβέρνηση δεν τόλμησε να εκφράσει δημοσίως τους φόβους που απεδείχθη αργότερα ότι βασίμως διατηρούσε, για την εθνικιστική εκτροπή της πολιτικής Παπαδόπουλου. 2) Το χρονοδιάγραμμα για την προσφυγή στη Χάγη εντός του 2004, ακυρώθηκε στην πράξη. 3) Αποδύθηκε σ΄ έναν αγώνα δρόμου προκειμένου να πείσει ότι αποτελεί προνομιακό σύμμαχο της Άγκυρας στο δρόμο της προς την έναρξη διαπραγματεύσεων για την ένταξη στην Ε.Ε., αλλά από την άλλη καλείται σήμερα να διαχειριστεί τα αποτελέσματα της πολιτικής της ατολμίας που μεταφράζεται ως εξής: Οι Γάλλοι και άλλοι ευρωπαίοι, ωθούμενοι και από τις αντιδράσεις των πολιτών τους, χρησιμοποιούν πλέον την μη αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία ενόψει της έναρξης διαπραγματεύσεων στις 3 Οκτωβρίου, ως πρόσχημα για να αποκλείσουν την Τουρκία δια παντός από την Ευρώπη ή για να δυσκολέψουν τις προοπτικές της.

Η Ελλάδα, δηλαδή, σύρεται στα αδιέξοδα της πολιτικής του Κύπριου πρόεδρου, που όμως τον ίδιο, τον ωφελούν πολιτικά στο εσωτερικό της Κύπρου, από τη στιγμή που η πλειοψηφία του πολιτικού κόσμου εκεί, δεν θέλει λύση του Κυπριακού στη βάση του σχεδίου Ανάν. Η κυβέρνηση Καραμανλή ασφαλώς και δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να δεχθεί την άρνηση αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία, από την άλλη όμως δεν είναι δυνατόν να συνταχθεί με τις ακραίες αντι-τουρκικές φωνές της Ε.Ε. που ποντάρουν πλέον πάνω στο διαφαινόμενο κυπριακό αδιέξοδο. Πιθανή υιοθέτηση αυτής της αντι-τουρκικής υστερίας και από την Ελλάδα, θα την οδηγούσε στην άρνηση της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας στην οποία λογικό είναι ο κ. Καραμανλής και η κυβέρνησή του να επενδύουν πολιτικά, επιζητώντας ως συνομιλητή μια ευρωπαϊκή και όχι μια «ευρω-φοβική» και «ευρω-αποξενωμένη» Τουρκία.

Μήπως τελικά, όπως σημειώνει στη χθεσινή Ελευθεροτυπία, ο Μακάριος Δρουσιώτης, το τίμημα όλων αυτών θα είναι η «ευρωδιχοτόμηση» της Κύπρου;

Και τότε πώς θα κυκλοφορούν χωρίς φύλλο συκής οι υπερπατριώτες σε Ελλάδα και Κύπρο που αναγόρευσαν σε «εθνικούς μειοδότες» όσους διαφώνησαν μαζί τους στο δημοψήφισμα;

Μάλλον όμως το φύλλο συκής δεν το χρειάζονται εκ των πραγμάτων, αφού το έχουν απολέσει προ πολλού.

Δάμων Δαμιανός

Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Κομοτηνής

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.