Αναστασια Πολιτου: «Και οι μεταναστες ειναι ανθρωποι»

Είναι νοσηλεύτρια 25 χρόνια. Η Αναστασία Πολίτου είναι η «μαμά» των παράνομα εισερχομένων μεταναστών που φιλοξενούνται στο Κέντρο Φύλαξης Μεταναστών της Βέννας. «Μαμά» την αποκαλούν οι ίδιοι οι μετανάστες και εκείνη συγκινείται και ανταποδίδει την αγάπη. «Είναι άνθρωποι με καλά αισθήματα» σπεύδει να γνωστοποιήσει και κάθε φορά που αντικρίζει έναν ξυπόλητο μετανάστη, είναι, όπως τονίζει, «σαν να βλέπει ένα δικό της παιδί».

Από πότε δουλεύετε στο Κέντρο Φύλαξης Μεταναστών στη Βέννα ως νοσηλεύτρια;

Από τον Σεπτέμβριο του 2002.

Νοσηλεύτρια πόσα χρόνια είστε;

Συνολικά 25 χρόνια.

Γιατί επιλέξατε να εργαστείτε ως νοσηλεύτρια σε ένα τέτοιο χώρο;

Μ΄ αρέσει η δουλειά που κάνω πάρα πολύ. Προσφέροντας γεμίζουμε κενά δικά μας, χαιρόμαστε διπλά.

Τι είδους άνθρωποι είναι;

Είναι άνθρωποι! Είναι άνθρωποι με καλά αισθήματα. Στην αρχή είναι συγκρατημένοι, επιφυλακτικοί, δεν ξέρουν τι θα συναντήσουν, μετά ανοίγονται.

Οι συνθήκες διαμονής τους εντός του Κέντρου είναι ικανοποιητικές;

Τώρα ναι. Σερβίρονται τρία γεύματα κατά τη διάρκεια της ημέρας. Λειτουργούν τα καλοριφέρ και οι συνοριακοί φύλακες επιδεικνύουν πολύ καλή συμπεριφορά.

Πώς σας αποκαλούν;

Την γιατρό με το μικρό της όνομα, «Άννα», εμένα με λένε «μαμά». Όταν παίρνουν τηλέφωνο σπίτι και συζητούν με τους δικούς τους λένε: «Έχουμε κι εδώ μια μαμά που μας φροντίζει».

Τι περιστατικά αντιμετωπίζετε;

Ιώσεις. Δεν είχαμε σοβαρά περιστατικά. Αλλεργίες συνήθως, παίρνουμε και προληπτικά μέτρα.

Συνήθως αναζητούν μια καλύτερη τύχη άντρες ή γυναίκες;

Άντρες.

Έρχονται από ποιες χώρες;

Ιράκ, Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Σομαλία, Αλγερία.

Δημιουργείτε σχέσεις μαζί τους, τους γνωρίζετε καλύτερα;

Δενόμαστε μ΄ αυτούς τους ανθρώπους, μαθαίνουν ελληνικά. Έχουν ζωγραφίσει και την ελληνική σημαία στον τοίχο και γύρω – γύρω έχουν βάλει και τις δικές τους σημαίες.

Θυμάστε κάποιο συγκινητικό περιστατικό να μας διηγηθείτε;

Είχα δυο βραστά αυγά ένα πρωί, ένα για μένα και ένα για την γιατρό, το δικό μου το έδωσα στον μετανάστη που εκτελούσε χρέη διερμηνέα. Μ΄ ευχαρίστησε πάρα πολλές φορές σαν να του είχα χαρίσει το πιο πολύτιμο πράγμα στον κόσμο. Μου ζητούν να προσεύχομαι γι αυτούς για να έχουν καλή τύχη, μου λένε: «Μαμά, πες μια προσευχή και για μας». Με συγκινούν πάρα πολύ.

Πώς είναι όταν φεύγουν από το Κέντρο;

Τις τελευταίες μέρες είναι αγχωμένοι, φοβισμένοι, ανήσυχοι. Το άγνωστο τους τρομάζει.

Έτυχε να επικοινωνήσουν κάποιοι μαζί σας;

Ναι, μερικοί παίρνουν τηλέφωνο και μας λένε τα νέα τους. Είναι ηθική ικανοποίηση και για μας.

Ο κόσμος έξω ανησυχεί με την παρουσία μεταναστών.

Όλοι είμαστε άνθρωποι και δεν ξέρουμε αύριο τι μπορεί να προκύψει. Ας προσφέρουν ό,τι μπορούν κι ας μην ανησυχούν. Τους βλέπω να πατούν ξυπόλητοι και σκέφτομαι ότι θα μπορούσε να ήταν παιδιά μου. Είναι φτωχοί άνθρωποι αυτό μόνο, ούτε επικίνδυνοι, ούτε κάτι άλλο. Ας μην λέμε λοιπόν έχουν μικρόβια και τέτοια, τα μικρόβια είναι παντού. Είναι άνθρωποι αυτό ας μην το ξεχνάμε.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.