Αναμετρηση χωρις προγνωστικα
Την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου διεξάγονται οι εκλογές στο Δικηγορικό Σύλλογο Ροδόπης. Μετά από εννέα χρόνια συνεχούς παρουσίας, αποχωρεί από την ενεργό δράση τον δικηγορικών δρωμένων ο κ. Πέτρος Ματσκίδης.
Υποψήφιοι σε αυτήν την αναμέτρηση του κορυφαίου επιστημονικού συλλόγου είναι οι κ.κ. Ζ. Μέκος, Γ. Πεταλωτής και Α. Χουρμουζέλης.
Ο ΠτΘ που πριν από ένα μήνα είχε πρώτος αποκαλύψει τα ονόματα των υποψηφίων, παρουσιάζει σήμερα τις θέσεις τους για όλα τα θέματα που απασχολούν το δικηγορικό κόσμο της Ροδόπης αλλά και τα ευρύτερα ζητήματα απονομής της δικαιοσύνης που σχετίζονται με ολόκληρη την κοινωνία.
Ζ. Μεκος:
«Δεν φοβάμαι να συγκρουστώ για τα συμφέροντα
των δικηγόρων, μετά από 25 χρόνια συνδικαλιστικής πορείας»
ΠτΘ: κ. Μέκο, πώς βλέπετε τον περίφημο διαχωρισμό μεταξύ παλαιών και νέων δικηγόρων. Κατά τη γνώμη σας υφίσταται σύγκρουση συμφερόντων και εάν ως Πρόεδρος θα εκπροσωπήσετε την μία ή την άλλη κατηγορία;
Ζ.Μ.: Υπάρχει μία ειδική σχέση μεταξύ παλαιών και νέων που όμως δεν είναι διαχωριστική. Για μένα τουλάχιστον είναι σχέση έμπειρου συναδέλφου και νέου συναδέλφου που ο ένας προστατεύει και βοηθά τον άλλον. Δεν νομίζω ότι υπάρχει αντιπαλότητα. Εγώ έτσι το βλέπω. Αν κάποιοι το βλέπουν αλλιώς δεν το εγκρίνω.
ΠτΘ: Ποια είναι αυτά που κατά τη γνώμη σας τα προβλήματα που θα πρέπει να προταχθούν ως σημαντικότερα στην πυραμίδα της ιεραρχίας του δικηγορικού συλλόγου Ροδόπης αλλά και ευρύτερα του δικηγορικού κόσμου που χρήζουν επιλύσεως;
Ζ.Μ.: Για τα ευρύτερα προβλήματα, υπάρχει η ολομέλεια των προέδρων, η Συντονιστική Επιτροπή, υπάρχουν θεσμικά όργανα που επιλαμβάνονται. Εκεί κάθε σύλλογος εκπροσωπείται και σας πληροφορώ ότι συνήθως οι αποφάσεις είναι ομόφωνες, γιατί τα προβλήματα είναι παντού ίδια.
Ο πληθωρισμός είναι ένα από τα μεγάλα προβλήματα. Τα περισσότερα γενικά προβλήματα, αν εξαιρέσουμε τον πληθωρισμό αποβλέπουν στην απαίτηση που έχει ο δικηγορικός κόσμος να λειτουργεί σωστά η δικαιοσύνη. Ο πληθωρισμός και σε εμάς είναι μεγάλος και πρέπει να εξοικονομηθεί δικηγορική ύλη ώστε να φθάνει σε όλους και για όλους. Αυτό οι δικηγόροι το καταλαβαίνουν.
Από εκεί και πέρα ο Σύλλογος Ροδόπης έχει και άλλα προβλήματα. Ένα είναι της απειλούμενης διάσπασης του Εφετείου είναι κάτι που θυμίζει περισσότερο την πόλη και λιγότερο τους δικηγόρους της Ροδόπης. Παρόλα αυτά οι δικηγόροι της Ροδόπης το βλέπουν σαν δικό τους πρόβλημα και αγωνίζονται με τα νύχια και τα δόντια να κρατήσουν αλώβητο το Εφετείο μας. Έχουμε το δικαστικό μέγαρο, που κάπου σκάλωσε και θέλει κυνήγημα από μέρους του Συλλόγου. Δεν φθάνουν οι παρεμβάσεις άλλων παραγόντων. Χρειάζεται να τρέξουμε και μόνοι μας. Άλλο στοιχείο που πρέπει να προσέξουμε είναι η εύρυθμη λειτουργία του Συλλόγου, ο οποίος έχει μία μεγάλη υπηρεσία, έχει καθημερινά νομικά προβλήματα τόσο με τους φακέλους τους δικούς μας, όσο και με αυτά που αντιμετωπίζουμε με τις υπηρεσίες ή τους δικαστές. Όλα αυτά πρέπει η διοίκηση να τα επιλύει σε καθημερινή βάση. Δεν είναι ένα πρόβλημα που θα το επιλύσεις σήμερα και τελείωσε. Καθημερινά προκύπτουν καινούρια θέματα, καινούρια προβλήματα, καινούρια ζητήματα και ιδίως ο πρόεδρος θα πρέπει να είναι σε καθημερινή βάση τουλάχιστον μία – δύο ώρες στο Σύλλογο. Αλλά, και οι Σύλλογοι πρέπει να βοηθούν τον Πρόεδρο, ο πρόεδρος πρέπει να έχει χρόνο, φοβερή πείρα, μεράκι και να μην διστάζει όταν χρειαστεί να μαλώσει με κανέναν.
Διότι αν δεν φωνάξεις δουλειά δεν γίνεται. Είπα ότι μπορώ και το χέρι μου να χτυπήσω και το χρόνο μου να διαθέσω και πείρα έχω, είμαι 25 χρόνια στο Συμβούλιο, και πολλοί λίγοι είναι αυτοί που έχουν την πείρα μου, για αυτό νομίζω ότι πριν φύγω θα μπορέσω να βοηθήσω το Σύλλογο.
ΠτΘ: κ. Μέκο, δίκαιη είναι η δίκη που απονέμεται σε σύντομο χρονικό διάστημα…
Ζ.Μ.: Δίκαιη δίκη είναι αυτή που απονέμεται σε σύντομο χρονικό διάστημα και αυτή που έχει δίκαιο αποτέλεσμα.
Αλλά η δίκαιη δίκη πρέπει να είναι και σύντομη αλλά και ολιγοδάπανη.
ΠτΘ: Πως θα ξεπερασθεί το πρόβλημα της φοβερής καθυστέρησης στην απονομή δικαιοσύνης; Θεωρείτε ότι είναι πολυδάπανη η ελληνική δικαιοσύνη για τον Έλληνα πολίτη;
Ζ.Μ.: Και στα δύο θα συμφωνήσω. Δεν ξέρω τι γίνεται σε άλλες χώρες. Θα έπρεπε να απλοποιηθούν πολλές διαδικασίες και να γίνουν φθηνές. Στο κάτω κάτω δεν πρέπει το Υπουργείο Δικαιοσύνης να είναι παραγωγικό από οικονομικής άποψης. Στην Ελλάδα το μόνο Υπουργείο που έχει ενεργητικό είναι το Υπουργείο Δικαιοσύνης Είναι σωστό να ξεζουμίζουμε όμως τον πολίτη που καταφεύγει στη δικαιοσύνη;
ΠτΘ: Εξωδικαστική επίλυση διαφορών. Αύξηση ή μείωση της δικηγορικής ύλης;
Ζ.Μ.: Δεν μειώνει την δικηγορική ύλη. Απλά πριν φτάσει η υπόθεση στο δικαστήριο γίνεται απόπειρα συμβιβασμού και ήδη αυτό εφαρμόζεται από το φθινόπωρο. Το πρόβλημα είναι ότι ο Έλληνας πολίτης είναι δύσπιστος. Μέχρι τώρα δεν έχω ακούσει από συνάδελφο να έχει επιτευχθεί συμβιβασμός εξωδικαστικά. Και οι δικηγόροι το θέλουν, διότι ούτως ή άλλως πληρώνονται. Για να γίνει η απόπειρα συμβιβασμού πρέπει να προσκομίσεις στο γραφείο του συναδέλφου σου το διπλότυπο αμοιβής, η οποία, είναι μικρή, αλλά είναι καλύτερα να τελειώσω με ένα συμβιβασμό και μία μικρή αμοιβή παρά να παιδεύομαι χρόνια.
ΠτΘ: Αρχαιρεσίες με κομματικούς ή χωρίς κομματικούς σε αυτές τις εκλογές;
Ζ.Μ.: Στο σύλλογο μας οι εκλογές δεν είναι κομματικές. Ο καθένας έχει πολιτικές τοποθετήσεις, αλλά ποτέ δεν έβαλε κανείς κομματική ταμπέλα. Ο καθένας ψηφίζει αυτό που πιστεύει, αλλά ο Σύλλογος έχει τόσο σοβαρά θέματα που δεν μας περισσεύουν δυνάμεις για πολιτικές διαμάχες. Λειτουργούμε ως συνδικαλιστές και όχι ως κομματικά φερέφωνα.
ΠτΘ: Δικηγορικός Σύλλογος Ροδόπης και Νομική Σχολή Δ.Π.Θ. Υπάρχει σχέση και πώς θα μπορούσε να διευρυνθεί αυτή η σχέση;
Μ.Ζ.: Προσωπικά είμαι πολύ στεναχωρημένος που οι σχέσεις αυτές είναι πενιχρές. Γίνονται εκδηλώσεις και τις παρακολουθούμε ως δικηγόροι, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι έχουμε σχέσεις. Πρότεινα και θα προτείνω, αν εκλεγώ Πρόεδρος, και θα επιδιώξω με κάθε θυσία να γίνονται σεμινάρια στους νέους συναδέλφους είτε με παλιούς συναδέλφους, είτε με καθηγητές του Πανεπιστημίου μας οι οποίοι θα βοηθήσουν στην κατάρτιση και τη συμπλήρωση των γνώσεων και όχι μόνο.
Η δικονομία συνεχώς αλλάζει, και ξέρετε πόσα προβλήματα δημιουργούνται. Με προσωπική πρωτοβουλία εξέδωσα διάφορα φυλλάδια που αφορούν αυτές τις αλλαγές. Αυτά όμως ο Σύλλογος πρέπει να τα αγκαλιάσει καθαρά σε επιστημονική βάση με συνεργασία καθηγητών εκ των οποίων πολλοί είναι μέλη του Συλλόγου μας και οι οποίοι είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν σε αυτό.
ΠτΘ: Πολλοί λένε συνάδελφοι σας υποστηρίζουν ότι οι μάχιμοι δικηγόροι αντιμετωπίζουν τους δικαστές ως αποτυχημένους δικηγόρους, Υπάρχει ψήγμα αληθείας σε αυτή τη θέση;
Ζ.Μ.: Όχι, βέβαια. Το ότι υπάρχουν κάποιοι δικαστές που μας φέρονται αυστηρά είναι γεγονός, όπως υπάρχουν και δικηγόροι που δεν σέβονται όσο πρέπει τους δικαστές. Αυτά είναι μεμονωμένες περιπτώσεις και το Συμβούλιο- ιδιαίτερα ο Πρόεδρος- θα πρέπει να παρεμβαίνει και στις δύο πλευρές. Στο κάτω – κάτω είμαστε εξίσου χρήσιμοι. Εμείς φέρνουμε την ανάσα της κοινωνίας, εμείς θέλουμε την ζωντανή υπόθεση στο δικαστήριο, ο δικαστής βλέπει τα χαρτιά του, έχει τον επαγγελματικό του προσανατολισμό, για να μην πω επαγγελματική αρρώστια, τους θεωρεί όλους ενόχους. Εμείς θα δείξουμε την αληθινή κατάσταση και με βάση αυτά που θα δείξει η κάθε πλευρά θα βγάλει συμπέρασμα.
ΠτΘ: Πολλές φορές ο πολίτης τρέφει καχυποψία προς τον δικηγόρο, ο οποίος αναλαμβάνει υπερασπιστής ανθρώπων, που στην περιοχή μας για παράδειγμα, είναι διακινητές λαθρομεταναστών ή ναρκωτικών. Πιστεύει η κοινωνία ότι οι δικηγόροι αισχροκερδούν, αναλαμβάνοντας υποθέσεις που έχουν πολλά χρήματα, αλλά η υπεράσπιση συγκεκριμένων ανθρώπων υπερβαίνει τα όρια της κοινωνικής ανοχής.
Ζ.Μ.: Θα ξεκινήσω με ένα παράδειγμα. Έστω ότι γίνεται ένας καυγάς και αυτός που φταιει τραυματίζεται βαριά. Είναι δικός σας πρόσωπο και τον πάτε στο γιατρό, ο οποίος άκουσε ότι ο τραυματισμένος επετέθη σε ένα αθώο σε ένα πολίτη ο οποίος αναγκάσθηκε και τον έφερε σε αυτή την κατάσταση. Ο γιατρός δεν θα τον θεραπεύσει; Θα τον θεραπεύσει. Το ίδιο είμαστε κι εμείς.
Στο βιβλίο μου, «Δικηγορικά Ανάλεκτα», τοποθετούμε επιστημονικά επί του ηθικού αυτού προβλήματος. Γιατί, υπάρχει ηθικό πρόβλημα το οποίο όμως δεν απευθύνεται μόνο σε νομικούς, αλλά και στους απλούς πολίτες ιδίως σε αυτούς που δυσπιστούν προς τους δικηγόρους τους και σε αυτούς που διαβάλλουν τους δικηγόρους τους, γιατί δείχνει ποιο είναι το επάγγελμα μας , το οποίο είναι επάγγελμα δύσκολο, και κουραστικό, αλλά ως λειτούργημα υπέροχο.
Είναι η πλατύτερη επιστήμη. Έχουμε υποχρέωση από τον νόμο και βάσει του όρκου που δώσαμε να υπερασπιζόμαστε τα συμφέροντα, όχι του δίκαιο του πελάτη μας.
Αυτή είναι η δουλειά μας. Βέβαια όπως έλεγε ο Άγιος Αυγουστίνος στις εξομολογήσεις του δεν πρέπει να φθάνουμε να στέλνουμε στην αγχόνη, στο ικρίωμα, ή στη φυλακή έναν αθώο για να σώσουμε τον δικό μας ένοχο πελάτης αλλά, πρέπει να κάνουμε το πάν για να βοηθήσουμε τον πελάτη δείχνοντας όλες τις πλευρές της υπόθεσης, οι οποίες ωφελούν τον πελάτη. Ο δικηγόρος δεν έχει το δικαίωμα να κάνει βλαπτική υπεράσπιση.
ΠτΘ: Με άριστα το 10 τι βαθμό θα βάζατε στους δικηγόρους ως φορολογούμενους πολίτες;
Ζ.Μ.: Μετά τη ρύθμιση με την οποία κόβεται το διπλότυπο προείσπραξης στο Σύλλογο και γίνεται η φορολόγηση στην πηγή θα έλεγα ότι η συντριπτική πλειοψηφία των δικηγόρων δικαιούται το 9 αν όχι το 10. Μας φορολογείται το εισόδημα κατευθείαν. Από εκεί και πέρα αν δεν κόψω απόδειξη με βάση το διπλότυπο εύκολα από το κομπιούτερ μπορεί η Εφορία να με βρει. Τονίζω κι εμείς ζητήσαμε αυτό το σύστημα φορολόγησης γιατί είχαμε βαρεθεί να μας λένε φοροκλέφτες. Είμαστε υποχρεωμένοι να είμαστε φορολογικά εντάξει.
ΠτΘ: κ. Μέκο μετά από 25 χρόνια συνδικαλιστικής δράσης τι επιδιώκετε με αυτήν την υποψηφιότητα; Την περαιτέρω υπηρέτηση του Συλλόγου ή θα αποτελέσει ένα σκαλοπάτι για την ανάμειξη του με την πολιτική στο προσεχές μέλλον;
Ζ.Μ.: Καταρχήν δεν σκοπεύω να χρησιμοποιήσω τους ώμους των συναδέλφων για σκαλοπάτι για να ανέβω ψηλότερα.
Δεν πρόκειται να πολιτευθώ και δεν έχω βλέψεις πολιτικές σε κανένα επίπεδο. Σε λίγα χρόνια θα βγω στη σύνταξη και έχω πολύ εμπειρία και γνώσεις επί των συνδικαλιστικών και των αναγκών του Συλλόγου.
Τα τελευταία 15 χρόνια με ένα καλά οργανωμένο γραφείο έχω βγάλει 12 βιβλία. Παράλληλα έχω ασχοληθεί με την Εταιρεία Θρακικών Ερευνών και χίλια άλλα πράγματα που σημαίνει ότι μπορώ να οργανώσω τον χρόνο μου και να βρω τις δύο ώρες που χρειάζεται ο Σύλλογος. Δεν έχω φόβο να στεναχωρηθώ αν δυσαρεστήσω κάποιον ανώτερο για χάρη του Συλλόγου. Είμαι στην έξοδο του επαγγέλματος και δεν φοβάμαι.
ΠτΘ: Σας ευχαριστώ πολύ
Ζ.Μ.: Και εγώ σας ευχαριστώ
Γιωργος Πεταλωτης:
Με όραμα και δυναμική για το μέλλον του δικηγορικού επαγγέλματος
ΠτΘ: κ. Πεταλωτή, είστε ένας νέος δικηγόρος. Θα ξεκινήσω με την κλασσική ερώτηση εάν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων νέων ή παλαιών δικηγόρων, ένα δίλημμα που μπαίνει ειδικά στις δικές σας εκλογές.
Γ.Π.: Είναι πραγματικά ένα σχήμα, το νέος –παλιός δικηγόρος, το οποίο όμως δεν είναι αξεπέραστο, από την άποψη πλέον ότι τα προβλήματα είναι κοινά καθώς και από την άποψη ότι η πλειοψηφία του δικηγορικού σώματος απαρτίζεται από νεότερους συναδέλφους, που σημαίνει ότι υπάρχει μία τάση να εκφράζονται με συνομηλίκους τους εκπροσώπους και να εκλέγουν μία ηγεσία που θα είναι πιο κοντά στα συμφέροντά τους , στην ηλικία τους και στην νοοτροπία τους. Νομίζω όμως ότι ο Δικηγορικός Σύλλογος ως ένας δυναμικός Σύλλογος, όπως πρέπει να είναι, πρέπει να είναι εναρμονισμένος με τη σύγχρονη εποχή. Από αυτή την άποψη και οι εκλογές οι οποίες γίνονται είναι εκλογές που ταιριάζουν με τη λογική που προανέφερα. Επαναλαμβάνω ότι τα προβλήματα είναι κοινά. Οι νεότεροι βέβαια συνάδελφοι έχουν κάποια προβλήματα πιο οξυμένα αλλά και οι παλαιότεροι αντιμετωπίζουν καινούργιες συνθήκες και φυσικά τα προβλήματά τους.
ΠτΘ: Εξωδικαστική επίλυση των διαφορών. Αύξηση ή μείωση της δικηγορικής ύλης;
Γ.Π.: Είναι ένα πολύ ιδεώδες νομικό εφεύρημα η εξωδικαστική επίλυση των διαφορών, απλώς δεν έχει προχωρήσει στην πράξη και δεν βλέπω να προχωράει. Το δικαστικό σώμα την θέλει, γιατί γνωρίζει το πόσο χρονοβόρες είναι οι δικαστικές διαδικασίες. Φυσικά δεν μειώνεται η ύλη και θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυξάνεται κιόλας. Έτσι οι πελάτες θα μπορούσαν να πληρώνουν καλύτερα αν επιλύονταν εξωδικαστικά οι διαφορές τους.
ΠτΘ: Δίκαιη δίκη αυτή που γίνεται σε σύντομο, σε εύθετο χρονικό διάστημα. Πότε θα επιτευχθεί αυτό και στη χώρα μας;
Γ.Π.: Υποπτεύομαι ότι θα κάνουν πάρα πολλά χρόνια για να γίνει αυτό, από την άποψη ότι όλοι οι νόμοι που έχουν ως επικεφαλίδα επιτάχυνση της πολιτικής διαδικασίας νομίζω ότι μόνο επιβράδυνση φέρουν, γιατί δυστυχώς είναι νόμοι που γίνονται από γραφειοκράτες και κάποια γραφεία που ελάχιστη σχέση έχουν με την τακτική απονομή της δικαιοσύνης και από αυτή την άποψη είμαστε και λάθος και μείον σε πολλά ζητήματα. Το δικηγορικό σώμα έχει προτάσεις επ’ αυτού και οι δικηγόροι είναι αυτοί που εισπράττουν μία διαδικασία που χρονικά δεν είναι στα πλαίσια που θα μπορούσε να απονέμεται δίκαιη δικαιοσύνη.
ΠτΘ: Συμφωνείτε ή διαφωνείτε με το νέο σύστημα καταγραφής από ειδικά μηχανήματα των πρακτικών των δικών στο ακροατήριο;
Γ.Π.: Συμφωνώ απόλυτα. Ο δικηγορικός κόσμος το επιζητά αυτό γιατί ο σημερινός τρόπος τήρησης των πρακτικών αρμόζει σε χώρες τρίτου κόσμου, με πάρα πολλά λάθη, με γραμματείς που έχουν μεγάλο φόρτο εργασίας οι οποίες είναι και ανειδίκευτες στον τρόπο τήρησης πρακτικών. Το ζήτημα είναι ότι έτσι όπως εφαρμόζεται πειραματικά και πιλοτικά ο νέος τρόπος καταγραφής πρακτικών με απομαγνητοφώνηση δεν είναι ο σωστός, δεν υπάρχουν και οι συνθήκες που θα επιτρέψουν κάτι τέτοιο. Διαφωνούνε ως προς το να αναλάβουν την απομαγνητοφώνηση ιδιωτικές εταιρίες. Νομίζω ότι δεν πρέπει να σταματάμε σε αυτό, στο ποια εταιρία ιδιωτική ή δημόσιος φορέας θα τα απομαγνητοφωνεί αλλά δεν υπάρχουν οι συνθήκες για να γίνει κάτι τέτοιο. Ελπίζω στο νέο δικαστικό μέγαρο να υπάρχουν αυτές οι συνθήκες.
ΠτΘ: Ζητήματα παραγραφών που απασχολούν καθημερινά τους δικηγόρους, ποιος χάνει και ποιος κερδίζει από αυτή την ιστορία;
Γ.Π.: Δεν υφίσταται πολύ το ζήτημα παραγραφών. Κάποιες ποινικές υποθέσεις φθάνουν στο σημείο να παραγραφούν μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και βέβαια υπάρχουν και οι ανάλογες ευθύνες στους δικαστές οι οποίοι αφήνουν να παραγράφονται κάποια αδικήματα. Εν τούτοις δεν είναι από τα φαινόμενα που συναντώνται συχνά και η έννοια της παραγραφής είναι μία νομική έννοια που την προβλέπει ο νομικός μας πολιτισμός, άρα δεν βλέπω να τίθεται ιδιαίτερο ζήτημα.
ΠτΘ: Δικηγορικές εταιρίες περπάτησαν στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Στην Κομοτηνή τι γίνεται;
Γ.Π.: Πρώτα από όλα χρειάζεται μία διεύρυνση και ένας εμπλουτισμός του θεσμικού πλαισίου για τις νομικές εταιρίες. Στην Κομοτηνή δεν έχουμε ακόμη νομικές εταιρίες, αλλά πιστεύω ότι πρέπει να το δούμε και ως μία πρόκληση, γιατί ενδέχεται κάποιες εταιρίες να έρθουν εδώ. Εγώ πιστεύω ότι πρέπει να δημιουργηθούν εταιρίες και μεταξύ ντόπιων συναδέλφων αλλά και από έξω. Προσωπικά δεν τις φοβάμαι, όχι για το δικό μου συμφέρον αλλά για το συμφέρον του δικηγορικού κόσμου. Απλώς αυτήν την κινητικότητα που υπάρχει σε όλους τους τομείς θα πρέπει να την αντιμετωπίσουμε σαν μία πρόκληση για να αποκτήσουμε και εμείς και την τεχνογνωσία , και τις γνώσεις και να είμαστε σε διαρκή ενημέρωση κσι επαγρύπνηση ώστε να παίρνουμε τα καινούργια μηνύματα και να τα αξιοποιούμε προς όφελός μας.
ΠτΘ: Η ελληνική δικαιοσύνη είναι πολυδάπανη για τον πολίτη που καταφεύγει σε αυτήν;
Γ.Π.: Όχι ιδιαίτερα, και το λέω με πλήρη επίγνωση. Πολλές φορές υποθέσεις με μεγάλο αντικείμενο γίνονται με πολύ μικρό κόστος. Κάποια βέβαια δικαστήρια για τον πολύ κόσμο είναι δαπανηρά αλλά δεν νομίζω ότι μπορούσε να γίνει και αλλιώς. Πιστεύω ότι οι νόμιμες αμοιβές των δικηγόρων είναι χαμηλότερες από ότι θα έπρεπε να είναι.
ΠτΘ: Υφίσταται σχέση δικηγορικού συλλόγου Κομοτηνής με το ΔΠΘ και ειδικά με την Νομική Σχολή; Αν θεωρείτε ότι υπάρχουν κενά πώς μπορούν να θεραπευτούν;
Γ.Π.: Δυστυχώς δεν μπορούμε να μιλάμε για σχέσεις δικηγορικού συλλόγου και νομικής σχολής. Στο πρόγραμμά μου που ανέπτυξα στους συναδέλφους αλλά και ισχυρή πεποίθησή μου είναι ότι για τον δικηγορικό σύλλογο Κομοτηνής είναι ευτύχημα να έχει μία Νομική σχολή στον τόπο του, ανεξάρτητα από πού αποφοίτησε ο κάθε δικηγόρος. Δεν πρέπει να αντιμετωπίζουμε την Νομική σχολή σαν ένα φυτώριο ανταγωνιστών μας, γιατί κάποιοι δυστυχώς συνάδελφοι το βλέπουν και έτσι. Εγώ το βλέπω σαν ένα τρόπο εμπλουτισμού των γνώσεών μας. Θα έπρεπε να υπάρχει συνεργασία, να γίνονται ημερίδες ή σεμινάρια ώστε η Νομική σχολή να μπορεί να μας ενημερώνει και να μας καταρτίζει για τις νέες νομοθεσίες νομολογίες και εμείς αντίστροφα θα μπορούμε να προσφέρουμε τη δική μας εμπειρία, και είναι σοβαρή η πρότασή μου αυτή και δεν είναι υπερβολή, έτσι ώστε να καταστήσουμε την Κομοτηνή κέντρο του νομικού κόσμου στην ευρύτερη περιοχή και δεν εννοώ μόνο στα ελληνικά πλαίσια αλλά και στα βαλκανικά πλαίσια. Η Κομοτηνή έχει όλες τις προϋποθέσεις να καταστεί νομικό κέντρο.
ΠτΘ: Αρχαιρεσίες κομματικές ή όχι;
Γ.Π.: Σαφέστατα όχι κομματικές, αν και είναι γνωστό ότι είμαι νομαρχιακός σύμβουλος συγκεκριμένου χώρου. Το λέω όμως αυτό με πλήρη γνώση ότι οι κομματισμοί σε έναν δικηγορικό σύλλογο δεν χωράνε. Ο καθένας έχει την πολιτική του άποψη την πολιτική ή κομματική του τοποθέτηση τα προβλήματα όμως είναι κοινά και αυτό το οποίο πρέπει να έχουμε σαν κοινό κριτήριο, κοινό πρίσμα είναι να έχουμε ανοιχτό μυαλό ματιά προοδευτική από την άποψη ότι πρέπει να βλέπουμε τις καινούργιες εξελίξεις. Σε όποια περίπτωση υπεισήλθε ο κομματισμός στις δικηγορικές εκλογές λειτούργησε εις βάρος του δικηγορικού κόσμου και των υποψηφίων οι οποίοι δυστυχώς είδαν την υποψηφιότητά τους μέσα από κομματικά κριτήρια να αποβαίνει άκαρπη και εις βάρος τους.
ΠτΘ: Πολιτική και δικαιοσύνη. Σχέσεις αγάπης ή μίσους;
Γ.Π.: Ούτε αγάπης ούτε μίσους θα έλεγα συμπλήρωσης.
ΠτΘ: Να εξειδικεύσω το ερώτημά μου. Έχετε αισθανθεί ποτέ ως δικηγόρος την πολιτική να παρεμβαίνει στο έργο σας;
Γ.Π.: Κάποιες παρεμβάσεις όχι ιδιαίτερες επιχειρούνται να γίνουν. Από εκεί και πέρα νομίζω ότι η δικαιοσύνη έχει αποδείξει ότι δεν δέχεται επιρροές από την πολιτική, τουλάχιστον στα επίπεδα που δικάζουμε εμείς. Σε ανώτερα επίπεδα μπορώ να πώ ότι έχει αποδείξει το αντίθετο. Στην καθημερινή απονομή της δικαιοσύνης μπορώ να πώ ότι ούτε προσπάθειες από πολιτικούς να παρέμβουν, αλλά και προσπάθειες να γίνουν δεν πετυχαίνουν.
ΠτΘ: Έχετε ασχοληθεί με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τους πρόσφυγες. Πολλές φορές η κοινωνία βλέπει τους δικηγόρους υπερασπιστές ανθρώπων που εκ πρώτης όψεως θεωρούνται ότι έχουν παρανομήσει, μιλώ για την περιοχή μας ιδιαίτερα για λαθροδιακινητές και βέβαια για τους εμπόρους ναρκωτικών. Πώς συμβιβάζονται αυτά;
Γ.Π.: Ο δικηγόρος έχει υποχρέωση να υπερασπισθεί τον καθένα ο οποίος θα του ζητήσει νομική συνδρομή. Από εκεί και πέρα αν ο δικηγόρος έχει συνειδησιακά προβλήματα που δεν του επιτρέπουν να υπερασπισθεί είναι δικό του θέμα. Αλλά νομίζω ότι πρέπει να μείνουμε στο προηγούμενο, ότι δηλαδή εκ πρώτης όψεως κάποιος φαίνεται παράνομος και τις περισσότερες φορές καταλήγει να είναι τελείως διαφορετικό όταν εκδικάζεται μία υπόθεση και εκδίδεται απόφαση.
ΠτΘ: Θεωρείτε ότι η ενασχόλησή σας με τα κοινά του δικηγορικού συλλόγου, αποτελεί πιθανώς εφαλτήριο για μελλοντική ενεργότερη ανάμειξης σας στην πολιτική ζωή του τόπου;
Γ.Π.: Σε καμία περίπτωση. Είμαι ήδη 9 χρόνια σύμβουλος στο δικηγορικό σύλλογο και έχω αποδείξει το ενδιαφέρον μου για τα προβλήματα του κλάδου.
Η ανάμειξη με την πολιτική είναι κάτι άλλο και δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση ο δικηγορικός σύλλογος να αποτελέσει εφαλτήριο πολτικής ανάδειξης.
ΠτΘ: Σας ευχαριστώ
Γ.Π: Και εγώ σας ευχαριστώ
Α.Χουρμουζελης:
«Απαιτούνται δράσεις για να λυθούν τα προβλήματα που λιμνάζουν επί δεκαετίες»
ΠτΘ: κ. Χουρμουζέλη, τι διακυβεύεται σ’ αυτές τις εκλογές του δικηγορικού συλλόγου Ν. Ροδόπης;
Α.Χ.: Υπάρχουν δύο βασικά ζητήματα τα οποία ενδιαφέρουν το σύλλογο. Ένα είναι το δικαστικό μέγαρο και ένα είναι η φημολογούμενη ίδρυση μεταβατικού εφετείου που επιδιώκεται από την Καβάλα και την Δράμα. Αυτά είναι τα δύο βασικά ζητήματα τα οποία η νέα διοίκηση αμέσως μόλις συγκροτηθεί σε σώμα να επιδιώξει την επίλυσή τους.
ΠτΘ: Ο κόσμος στην περιοχή θεωρεί ότι η ίδρυση μεταβατικού εφετείου έχει να κάνει άμεσα με στενά κλαδικά και επαγγελματικά συμφέροντα των δικηγόρων και όχι με κάποιο ειδικότερο όφελος για την περιοχή.
Α.Χ.: Αυτό είναι λάθος. Η ίδρυση μεταβατικού εφετείου είτε στην Καβάλα είτε στη Δράμα σημαίνει αυτομάτως ότι αποψιλώνεται το εδώ Εφετείο και από Εφέτες και από υπηρεσίες ενδεχομένως, διότι κάποιοι απλώς θα παρίστανται για την σύνθεση και δεν θα χρεώνονται υποθέσεις, αλλά και το κύριο πρόβλημα θα είναι ότι ενδέχεται και είναι πιθανό να εκδίδονται αντιφατικές αποφάσεις. Δεν είναι δηλαδή καθαρά επαγγελματικά τα συμφέροντα μεταξύ δικηγόρων Δράμας – Καβάλας και δικηγόρων των άλλων πρωτοδικείων. Και το ίδιο ισχύει και για το δικαστικό μέγαρο. Το δικαστικό μέγαρο δεν εξυπηρετεί μόνο τους δικηγόρους, ή μόνο τους δικαστές. Εάν ταλαιπωρούνται κάποιοι αυτοί είναι οι πολίτες. Όλοι έχουν διαπιστώσει τις συνθήκες που επικρατούν στο κτίσμα που σήμερα εδράζεται και το Εφετείο και το Πρωτοδικείο.
ΠτΘ: Πότε θα λειτουργήσει το νέο μέγαρο;
Α.Χ.: Από ενημέρωση που είχα από την Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών υπάρχει ένα χρονοδιάγραμμα ότι περίπου τον Οκτώβρη θα έχουν τελειώσει όλες οι διαδικασίες. Δεν γνωρίζω όμως αν έχει γίνει δημοπράτηση του κινητού εξοπλισμού, που επίσης απαιτεί κάποιο χρονικό διάστημα και έπρεπε η διαδικασία ήδη να έχει ξεκινήσει για να τρέχει παράλληλα με το χρόνο και επί πλέον όμως πάλι δεν θα λειτουργήσει το δικαστικό μέγαρο αν δεν προσληφθούν κάποια άτομα αναγκαία για τη λειτουργία του όπως είναι συντηρητές, ηλεκτρολόγοι, φύλακες ενδεχομένως, επί πλέον καθαρίστριες. Ας είμαστε αισιόδοξοι ότι θα μπορέσουμε μέσα στο έτος αυτό να τελειώσουν όλα αυτά και να μπορέσουμε από τη νέα χρονιά να εγκατασταθούμε. Αυτός είναι ο σκοπός μας.
ΠτΘ: Ο κλάδος σας παρουσιάζει ιδιαίτερο πληθωρισμό. Τι θα συμβουλεύατε κατ’ αρχάς σ’ ένα νέο δικηγόρο που βγαίνει στην αγορά εργασίας τώρα και δεύτερον πως πιστεύετε ότι μπορεί να ξεπερασθεί το πρόβλημα του πληθωρισμού των δικηγόρων;
Α.Χ.: Ο υπερπληθωρισμός είναι δεδομένος και υπάρχει και στα άλλα επαγγέλματα. Είχε συσταθεί μια επιτροπή στο Υπουργείο που υποτίθεται ότι θα είχε σαν θέμα τη λήψη μέτρων για τον πληθωρισμό. Τελικά δεν έγινε τίποτα. Υπάρχουν μέτρα και τα ανακοίνωσα στους συναδέλφους μου για το πως μπορούμε στους νέους συναδέλφους μου πραγματικά να δώσουμε έδαφος και πεδίο εργασίας. Εκείνο που θέλω ειδικά να τους πω είναι να μην απογοητεύονται. Όλοι περάσαμε από αυτή τη θέση και πράγματι είναι δύσκολο να πηγαίνεις στο γραφείο σου και να σκέφτεται αν θα ‘ρθει πελάτης, αλλά αυτό θα ξεπερασθεί. Σκοπός και πρόθεσή μου είναι να ληφθούν σε τοπικό τουλάχιστον επίπεδο αρκετά μέτρα προκειμένου να υπάρξει αντικείμενο και εργασία στους νέους συναδέλφους. Πολλά βέβαια πρέπει να γίνουν και σε πανελλήνια επίπεδο, χρειάζεται και πολιτική βούληση.
ΠτΘ: Υπάρχει περίπτωση να λυθεί αυτό το χάσμα μεταξύ παλαιών και νέων δικηγόρων;
Α.Χ.: Δεν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ παλαιών και νέων δικηγόρων. Κάποιοι παλαιότεροι συνάδελφοι είναι δεδομένο ότι έχουν και κάποιους πελάτες και κάποιες υποθέσεις περισσότερες. Όμως ο πελάτης δεν είναι κτήμα κανενός.
ΠτΘ: Πώς θα ξεπερασθεί το πρόβλημα της ιδιαίτερα αργής απονομής της δικαιοσύνης, που πολλές φορές δημιουργεί πολλά προβλήματα στους διαδίκους;
Α.Χ.: Αν υποθέσουμε ότι υπάρχουν κάποιες τέτοιες περιπτώσεις μη δίκαιης απονομής, αυτό δεν τελεί σε συνάρτηση παρουσία ή έλλειψη δικαστών. Λάθη θα γίνουν και είναι δεδομένο. Η καθυστέρηση μπορεί να αντιμετωπισθεί με επιπλέον δικαστές. Αν έχουμε δηλαδή διπλασιασμό των δικαστών που υπάρχουν σήμερα μπορούμε κάλλιστα να διπλασιάσουμε και τις ημέρες λειτουργίας των δικαστηρίων. Αυτή τη στιγμή για παράδειγμα στο Πρωτοδικείο οι αστικές υποθέσεις δικάζονται κάθε 15 ημέρες, κάθε δεύτερη Τετάρτη. Την Τετάρτη που μεσολαβεί και δεν υπάρχει πολιτική συνεδρίαση, για να την εκμεταλλευτούμε πρέπει να έχουμε και άλλους δικαστές. Αν είχαμε ενδεχομένως άλλους τρεις και η δεύτερη Τετάρτη θα ήταν δικάσιμος.
ΠτΘ: Σας έθεσα το θέμα γιατί συμβαίνει κάποιος κατηγορούμενος να εξαντλεί το δεκαοχτάμηνο της προφυλακίσεώς του και στη συνέχεια να αθωώνεται.
Α.Χ.: Σήμερα πιστεύω ότι έχει διορθωθεί κατά πολύ η κατάσταση, τουλάχιστον εδώ.
ΠτΘ: Τι θα λέγατε για την εξωδικαστική επίλυση των διαφορών;
Α.Χ.: Πιστεύω ότι δεν θα περπατήσει, γιατί μία υπόθεση που θα κλείσει εξώδικα δεν χρειάζεται να γίνει αναγκαστικά. Εάν μπορεί η υπόθεση αυτή να κλείσει εξώδικα θα κλείσει πριν πάει στο δικαστή. Απ’ τη στιγμή που θα πάει στο δικαστήριο υπάρχει όξυνση και η αντιδικία. Τις περισσότερες φορές τις υποθέσεις που χειριζόμαστε κλείνουν είτε την ημέρα της δικασίμου είτε την προηγούμενη. Δεν μπορεί να κλείσει με προθεσμίες μια τέτοια υπόθεση.
ΠτΘ: Υπάρχει μια φήμη που λέει ότι οι Έλληνες έχουν ιδιαίτερα ροπή στο να καταφεύγουν στα δικαστήρια. Το έχετε διαπιστώσει αυτό;
Α.Χ.: Οι Έλληνες έχουμε άλλο μειονέκτημα. Πηγαίνουμε στο δικηγόρο όταν η υπόθεση φτάνει στο δικαστήριο. Όταν όμως κάνουμε τη συναλλαγή μας δεν πάμε στο δικηγόρο. Θα έπρεπε ο κόσμος να γνωρίζει ότι σε κάθε συναλλαγή, σε κάθε σύμβαση, σε κάθε πράξη καθημερινή και που θ’ αφορά τα συμφέροντά του θα πρέπει να έχει βοηθό του το δικηγόρο. Θα του κοστίσει πολύ λιγότερα χρήματα και θα έχει μεγαλύτερη ασφάλεια στη συναλλαγή του. Επειδή ακριβώς δεν συμβαίνει αυτό και ο καθένας μόνος του συναλλάσσεται έρχεται και το πρόβλημα.
ΠτΘ: Είναι πολυδάπανη η καταφυγή του πολίτη σε δικηγόρο;
Α.Χ.: Αν την συγκρίνουμε με τις δαπάνες άλλων κρατών είναι δαπανηρή και μιλώ βέβαια για τα εισοδήματα της μάζας. Το θέμα όμως είναι ότι οι αμοιβές μας είναι προκαθορισμένες από το κράτος. Δεν μπορούμε να πάρουμε λιγότερα, διότι για αυτά τα χρήματα φορολογούμαστε.
ΠτΘ: Με άριστα το δέκα αν σας ζητούσα να κρίνετε την φορολογική συνέπεια των δικηγόρων έναντι του κράτους τι βαθμό θα βάζατε;
Α.Χ.: Νομίζω ότι είναι μία εξαίρεση συναδέλφων δικηγόρων που θα μπορούσαν να αποκρύψουν φορολογητέα είδη και αυτό το λέω με δεδομένο ότι οι αμοιβές είναι διασφαλισμένες ούτως ή άλλως από το κράτος. Αντίγραφο του τετραπλοτύπου που κόβεται κατατίθεται στη ΔΟΥ και συνεπώς είναι δεδομένο ότι θα δηλωθεί. Αν δεν δηλωθεί κινδυνεύουμε στη διασταύρωση των στοιχείων. Ενδεχομένως σε κάποιες άλλες πόλεις να υπάρχουν κάποιοι συνάδελφοι που μπορούν να αξιώνουν να πάρουν μεγαλύτερες αμοιβές τις οποίες όμως τις περισσότερες φορές κι αυτοί τις δηλώνουν, διότι δεν διακινδυνεύει σήμερα κανείς να μην δηλώσει μια αμοιβή που θα πάρει.
ΠτΘ: Πολλοί μάχιμοι δικηγόροι λένε ότι δικαστές γίνονται οι αποτυχημένοι δικηγόροι. Ποια η σχέση του μάχιμου δικηγόρου με το δικαστή πάνω στην έδρα;
Α.Χ.: Κατ’ αρχάς σήμερα υπάρχει σχολή δικαστών και νομίζω ότι βγαίνουν αξιόλογοι δικαστές. Εξαιρέσεις πάντα υπάρχουν σ’ όλα τα επαγγέλματα και σ’ όλους τους κλάδους. Σήμερα πιστεύω ότι έχουμε καλούς δικαστές. Οι σχέσεις με τους δικαστές στο Πρωτοδικείο είναι καλές και όταν ο δικαστής έχει περάσει από τη θέση του δικηγόρου μπορεί και κατανοεί τη θέση στην οποία βρίσκεται ο δικηγόρος κατά την διεξαγωγή της δίκης. Και οι νέοι δικαστές είναι κοντά μας. Έχει αλλάξει τη συμπεριφορά των δικαστών που ήταν απρόσιτοι, φοβούνταν να μιλήσουν με δικηγόρους. Σήμερα οποιοσδήποτε συνάδελφος από το νεότερο μέχρι τον παλαιότερο έχει τη δυνατότητα να μιλήσει με τον δικαστή, να συζητήσει μια υπόθεση, ένα νομικό πρόβλημα και αυτό νομίζω ότι είναι θετικό και για την απονομή της δικαιοσύνης, αλλά και για εμάς τους ίδιους στις μεταξύ μας σχέσεις και στις σχέσεις με τους δικαστές.
ΠτΘ: Ποιος ο ρόλος των πολιτικών κομμάτων σε σχέση με τις εκλογές του δικηγορικού συλλόγου;
Α.Χ.: Δεν παρεμβαίνουν τα κόμματα. Οι εκλογές δικηγόρων των επαρχιακών πόλεων δεν είναι κομματικές. Δεν κατεβαίνουμε με τα ψηφοδέλτια. Υπάρχει ξεχωριστή εκλογή για τους Προέδρους και ενιαίο ψηφοδέλτιο για τους συμβούλους. Επειδή στην Κομοτηνή ο αριθμός είναι περιορισμένος όλοι γνωριζόμαστε, το θέμα της ψηφοφορίας και επιλογής του υποψηφίου δεν είναι μόνο θέμα πολιτικής θέσης είναι και θέμα καθημερινής πρακτικής και συμπεριφοράς, εκτίμησης ή μη εκτίμησης του συναδέλφου.
ΠτΘ: Τι θα σημαίνει για σας πιθανή εκλογή σας στο ύπατο αξίωμα του δικηγορικού συλλόγου Κομοτηνής; Πιο δυναμική ενασχόληση με τα κοινά του δικηγορικού συλλόγου ή πιθανότατα και ένα βήμα προς μια περαιτέρω πολιτική ενασχόληση στο μέλλον και με τα πολιτικά δρώμενα της περιοχής;
Α.Χ.: Στη διοίκηση του Συλλόγου μετέχω ενεργά 15 χρόνια και ήμουν και γενικός γραμματέας. Ποτέ στις φιλοδοξίες μου δεν ήταν η ενασχόληση με την πολιτική και ούτε είναι. Εάν εκλεγώ και η συμμετοχή μου στην εκλογική διαδικασία έχει σαν σκοπό αποκλειστικό την επίλυση των προβλημάτων τα οποία αντιμετωπίζουν οι δικηγόροι. Αυτός είναι και ο μοναδικός μου σκοπός. Φιλοδοξίες για περαιτέρω ενασχόληση με την πολιτική δεν υπάρχει.
ΠτΘ: Υπάρχει στην Κομοτηνή Νομική Σχολή. Είναι μοναδικό το προνόμιο αυτό σε όλη την Ελλάδα για επαρχιακή πόλη. Πώς ο Δικηγορικός Σύλλογος μέχρι τώρα, μια που τον διακονείτε για 15 χρόνια εκμεταλλεύτηκε αυτή τη σχέση ή την προώθησε και πώς αν εκλεγείτε πρόεδρος θα μπορέσετε να κάνετε κάποια βήματα;
Α.Χ.: Θεωρώ ότι το Πανεπιστήμιο δεν το έχουμε κοντά μας, γιατί είμαι και επιστημονικός συνεργάτης του Πανεπιστημίου. Υπάρχει όλη η καλή διάθεση για την οποιαδήποτε μεταξύ μας συνεργασία. Θα πρέπει το Πανεπιστήμιο να το «εκμεταλλευτούμε» όσο μπορούμε περισσότερο είτε για την διοργάνωση ομιλιών και ημερίδων για κοινωνικά θέματα αλλά και για θέματα που αφορούν τον κλάδο μας. Αυτό δεν έχει γίνει και θα πρέπει να γίνει γιατί είναι ένα πλεονέκτημα που δεν έχουν άλλοι σύλλογοι.
ΠτΘ: Σας ευχαριστώ πολύ.
Α.Χ.: Κι εγώ.
Ρεπορτάζ: Δάμων Δαμιανός
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
