Αν η Τουρκια θελει να μπει στην Ευρωπη ας επιτρεψει τη λειτουργια της Σχολης

Ο Συμεών Σολταρίδης είναι δρ. Θρησκειολογίας του ΑΠΘ, δημοσιογράφος και ένα από τους τελευταίους αποφοίτους του λυκειακού τμήματος της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.

Θυμάται με συγκίνηση και χαρά τα χρόνια της φοίτησης του στη Σχολή, καταθέτοντας ταυτόχρονα και την επιστημονική του άποψη, που απορρέει από πολυετή μελέτη και έρευνα, για την παύση λειτουργίας της.

Πως αισθάνεστε εβρισκόμενος στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, μετά από τόσα χρόνια;

Αισθάνομαι χαρά, γιατί υπήρξα μαθητής και είμαι μέλος της μικρής μειονότητας «των τελευταίων μοϊκανών» που σπούδασαν στο λυκειακό τμήμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Ενός μεγάλου πνευματικού φυτωρίου, από όπου πέρασαν μεγάλοι άνδρες, που διέπρεψαν στις τέχνες, τα γράμματα και τις επιστήμες.

Χαίρομαι ιδιαίτερα που σπούδασα σε αυτή τη Σχολή, διότι η γνώση την οποία λάβαμε ήταν κι εκτός της θεολογικής επιστήμης. Μπορούσε ο κάθε μαθητής που αποφοιτούσε από τη Σχολή, να έχει ανθρωπιστική παιδεία, για την οποία τόσα πράγματα είχε πει ένας από τους παλαιότερους σχολάρχες μας, ο Μητροπολίτης Νεοκαισαρείας Χρυσόστομος. Ο ίδιος σε μια τελετή αποφοίτων το 1948, είπε απευθυνόμενος στους θεολόγους της τότε εποχής «να διδάξετε στα παιδιά τη θεολογική επιστήμη μέσα από τα νάματα της ανθρωπιστικής παιδείας και του ουμανισμού».

Πως σχολιάζετε το γεγονός της παύσης λειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης;

Το κλείσιμο της Σχολής είναι μια άδικη ενέργεια που εντάσσεται σε μια γενικότερη πολιτική που άσκησε η Άγκυρα και βασίζεται στη γνωστή θεωρία της τουρκοποίησης της Τουρκίας. Αυτή η πολιτική έχει στόχο όχι μόνο την συρρίκνωση του Ελληνισμού αλλά και την αποδυνάμωση του Ελληνισμού της Πόλης , της Ίμβρου και της Τενέδου, από πλευράς εκπαιδευτικής.

Με μια αιτιολογία η οποία θα πρέπει να χαρακτηριστεί ως παράβαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου, η Σχολή έκλεισε το 1971, με την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου και του Αρείου Πάγου. Κατά τα λεγόμενα της Άγκυρας η Σχολή έπρεπε να υπαχθεί στην Ανώτατη Επιτροπή Παιδείας της Τουρκίας, κάτι που δεν ήταν δυνατό να γίνει, διότι αυτομάτως καταργούνταν η Επιτροπή Διοίκησης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, της Θεολογικής Σχολής.

Η σχολή υπαγόταν στους τουρκικούς νόμους και τηρούσε κατά γράμμα το καταστατικό του 1952 που είχε συνυπογράψει και η Άγκυρα. Παρά ταύτα κι ενώ από πλευράς Οικουμενικού Πατριαρχείου τηρούνταν τα πάντα η Άγκυρα μονομερώς κατήργησε και αυτήν την συμφωνία κι έκλεισε τη Θεολογική Σχολή.

Αν η Άγκυρα θέλει πραγματικά να θεωρεί ότι βρίσκεται κοντά στα ευρωπαϊκά κεκτημένα θα πρέπει να επιτρέψει τη λειτουργία της Σχολής. Όχι όμως σύμφωνα με τη δική της θεώρηση αλλά με τα δεδομένα του Πατριαρχείου, δηλαδή τα όσα προβλέπονται από το καταστατικό του 52’.

Νατάσσα Δοσεμετζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.