«Αν η κοινωνια χρειαζεται τα παιδια, πρεπει να αποδειξει οτι μπορει να τα διαχειριστει»

Με τον μαιευτήρα – γυναικολόγο, Τηλέμαχο Χαμζαδάκη συζητήσαμε στην εκπομπή «Βομβιστές Δυτικών Προαστίων» για τις αμβλώσεις και τις εκτρώσεις. «Έκτρωση θεωρείται η διακοπή κυήσεως για ιατρικούς λόγους, ενώ άμβλωση είναι η διακοπή κυήσεως για κοινωνικούς λόγους, δηλαδή στην περίπτωση που έχουμε υγιές έμβρυο» εξήγησε. Έδωσε τις παραμέτρους που μια κοινωνία θα πρέπει να δημιουργεί δομές που θ’ αναλάβουν ένα υγιές παιδί μόλις γεννηθεί σε περίπτωση που η μητέρα του δε μπορεί να το φροντίσει.

Βέβαια, κάθε παρόμοια απόφαση έχει ένα κόστος ψυχολογικό και ενδεχόμενα σε περίπτωση που είναι περισσότερες οι φορές και στην υγεία της γυναίκας, μια και, όπως είπε ο κ. Χαμζαδάκης, «η μήτρα είναι ένα όργανο που έχει νοημοσύνη και αντιλαμβάνεται ότι αφαιρείται το παιδί».

Συζητώντας για ευρωπαϊκές χώρες που απαγορεύουν τις αμβλώσεις γιατί τις θεωρούν εγκληματική πράξη (Ιρλανδία, Μάλτα, Πορτογαλία), ο κ. Χαμζαδάκης θύμισε ότι στην απόφαση αυτή παίζει μεγάλο ρόλο η εκκλησία. «Απαγορεύει κάθε διακοπή κύησης, είτε πρόκειται περί υγιούς εμβρύου είτε περί μη υγιούς. Στον προγενετικό έλεγχο απλά διαπιστώνεται η βλάβη. Οι αμβλώσεις γίνονται παράνομα γιατί κινδυνεύει να κατηγορηθεί ο γιατρός για έγκλημα εκ προμελέτης καθότι κλείνεται ραντεβού.

Η χώρα μας έχει να δείξει μια διαφορετική συμπεριφορά. Η Μελίνα Μερκούρη ήταν ένας άνθρωπος που είχε προσπαθήσει να φέρει αλλαγές. Μέχρι το πρώτο τρίμηνο επιτρέπεται η άμβλωση για ιατρικούς λόγους. Σ’ αυτούς τους λόγους περιλαμβάνονται και οι κοινωνικοί. Η εκκλησία, όμως, έχει μια αρνητική άποψη» είπε.

Προγενετικός έλεγχος και προβλήματα

Ο κ. Χαμζαδάκης τόνισε ότι θα πρέπει να γίνεται έγκαιρα ο προγενετικός έλεγχος, για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει βλάβη του εμβρύου και να μην ξεπεραστεί το όριο που θα σημαίνει κίνδυνο για τη ζωή της γυναίκας. «Δεν πιστεύω ότι η φύση δεν κάνει λάθη. Ο γιατρός διορθώνει τα λάθη της φύσης, δεν πηγαίνει κόντρα στο θέλημα του Θεού».

Ένα ακόμη θέμα που σχετίζεται με παιδιά που γεννιούνται με κινητικά προβλήματα ή με νοητική στέρηση είναι αυτό της έλλειψης δομών που θα μπορούσαν να τα φιλοξενήσουν αλλά και να βοηθήσουν στην παροχή ιατρικής βοήθειας. Ο κ. Χαμζαδάκης μετέφερε ότι το Θεραπευτήριο Χρονίων Παθήσεων στην Αίγειρο παρουσιάζει πληρότητα σε σχέση με τη δυναμική του, μια και φιλοξενούνται 48 παιδιά σε 50 κλίνες. Θέλησε να εξηγήσει ότι κάποια από αυτά τα άτομα παρουσιάζουν κινητικά προβλήματα, κάποια είναι διαρκώς σ’ ένα κρεβάτι και δεν θα μπορέσουν ποτέ να μιλήσουν ή να περπατήσουν. «Είναι περίπου τα μισά από τα παιδιά» μετέφερε, έχοντας διατελέσει αντιπρόεδρος στο Θεραπευτήριο.

Ο κ. Χαμζαδάκης τόνισε ότι πρέπει να προχωρά ο προγενετικός έλεγχος, ο οποίος λειτουργεί θετικά για την εθνική οικονομία. «Φανταστείτε να γεννηθούν ένα στα 1.000 παιδιά μογγολάκια. Όταν γίνονται κατά μέσο όρο 100.000 τοκετοί στην Ελλάδα το 1 στα 1.000 σημαίνει 1.000 παιδιά. Εάν ένα ίδρυμα είναι δυναμικότητας 50 κλινών αυτό σημαίνει 20 ιδρύματα το χρόνο. Άρα, κάποιες φορές, ο προγενετικός έλεγχος γλιτώνει από περιπέτειες το κοινωνικό σύνολο.

Θα διαφωνήσω με την άποψη που λέει «ο θεός το στέλνει για να σε δοκιμάσει». Υπάρχουν γυναίκες που τους είχα πει ότι το παιδί τους θα έχει σύνδρομο down κι αυτές επέλεξαν να γεννηθεί το παιδί».

Δομές που θα μειώσουν τις αμβλώσεις

Θα ήταν, βέβαια, χρήσιμο να δημιουργηθούν δομές που θα μπορούν να φιλοξενούν παιδιά με κινητικά και νοητικά προβλήματα, δομές που θα λειτουργούν και σαν χώροι αποκατάστασης – βελτίωσης αυτών των ατόμων κι όχι μόνο φιλοξενίας και συντήρησης. Ο κ. Χαμζαδάκης θεωρεί χρήσιμο να δημιουργηθεί μια δομή για παιδιά υγιή, πλην όμως χωρίς «στέγη», είτε γιατί η μητέρα είναι ανήλικη είτε γιατί δεν είναι παντρεμένη και δε μπορεί να το συντηρήσει είτε γιατί πρόκειται για μια οικογένεια που έχει ήδη παιδιά και δε μπορεί να συντηρήσει άλλα είτε γιατί πρόκειται για μια κυρία που περνάει κρίση στο γάμο της και η εγκυμοσύνη είναι «ανεπιθύμητη» κι αυτό την οδηγεί στη διακοπή κύησης ενός υγιούς εμβρύου. «Η κοινωνία θα μπορούσε να αξιοποιήσει αυτά τα υγιή παιδιά, να δημιουργηθούν δομές όπου και οι γονείς να μπορούν να επισκέπτονται τα παιδιά και να τα βλέπουν. Όχι ένα ορφανοτροφείο, αλλά ένα οικοτροφείο. Ποιες γυναίκες θα αποφάσιζαν να κάνουν μια άμβλωση, αν γνώριζαν ότι ο τοκετός του παιδιού δεν θα είναι κάτι οδυνηρό κοινωνικά και οικονομικά γι’ αυτές;

Θεωρώ επίσης ότι αν επέτρεπαν οι συνθήκες κι άλλαζε η οικονομική κατάσταση μιας γυναίκας θα έπρεπε να έχει το δικαίωμα να πάρει το παιδί στο σπίτι της». Η εικόνα που περιγράφει ο κ. Χαμζαδάκης παραπέμπει σ’ ένα βαθμό στα Παιδικά Χωριά SOS, όπου τα παιδιά νιώθουν ότι φιλοξενούνται σε μια οικογένεια κι όχι ότι διαβιούν σε ίδρυμα.

Ο ίδιος δηλώνει εναντίον των αμβλώσεων για κοινωνικούς λόγους, αλλά επισημαίνει ότι δεν δίνονται διέξοδοι στη γυναίκα γι’ αυτό και σέβεται και την απόφασή της όταν αποφασίζει να διακόψει την κύηση.

Στον αντίποδα της γυναίκας που δε μπορεί να μεγαλώσει μόνη της ένα παιδί και αποφασίζει να προχωρήσει σε άμβλωση είναι οι οικογένειες, οι γυναίκες που θέλουν ν’ αποκτήσουν παιδί και για οιοδήποτε λόγο δεν μπορούν και ταλαιπωρούνται στα δαιδαλώδη γρανάζια της γραφειοκρατίας.

«Ισοζύγιο» αμβλώσεων – γεννήσεων

Ο κ. Χαμζαδάκης σε παλιότερη συζήτησή του με κάποιον παπά για το θέμα της άμβλωσης είχε πει ότι «ο γυναικολόγος είναι η σφαίρα, το όπλο είναι η κοινωνία κι αυτός που δίνει την εντολή είναι η γυναίκα.

Εγώ που είμαι η «σφαίρα» έχω το επιτίμιο από την εκκλησία ως φονέας ανθρωπίνων ζωών. Ο γυναικολόγος εκτελεί την εντολή μιας γυναίκας που έρχεται και ζητάει βοήθεια, λέγοντας ότι δεν μπορεί να κάνει άλλο παιδί. Ας σταματήσει, επομένως, η κοινωνία τα δακρύβρεχτα κατηγορητήρια με τους χαρακτηρισμούς «η φόνισσα και ο συνεργός της» που είναι ο γυναικολόγος…

Δεν είδα καμία γυναίκα να χαίρεται που χάνει το παιδί της, όλες κλαίνε μόλις ξυπνούν από τη νάρκωση χωρίς καμία εξαίρεση και αναγνωρίζουν αυτό που έχουν κάνει ως κάτι κακό. Καμία γυναίκα δε θέλει να βγάλει τη ζωή μέσα από τα σπλάχνα της, η κοινωνία την αναγκάζει.

Οι αμβλώσεις δεν έχουν μετρηθεί στην Ελλάδα, μια καμία γυναίκα δε δέχεται να γράφει στο εξιτήριο διακοπή κύησης, επομένως υπολογίζεται ότι είναι όσοι και οι τοκετοί». Προσδιορίζεται δηλαδή ότι στις 100.000 γεννήσεις αντιστοιχούν 100.000 αμβλώσεις.

Ο Τηλέμαχος Χαμζαδάκης αναγνωρίζει το δημογραφικό ζήτημα που επικαλούνται πολλοί ως πρόβλημα στην Ελλάδα και μάλιστα συμμετείχε σε συνέδριο που είχε γίνει πριν χρόνια στο ίδρυμα Παπανικολάου. «Θα ήθελα να ρωτήσω, λοιπόν: αυτό το παιδί θα είναι ο επόμενος άνεργος, θα πηγαίνει σ’ ένα σχολείο με 27 παιδιά, θα είναι ανασφάλιστο, δε θα ξέρει αν θα έχει τη δυνατότητα να σπουδάσει… Να τ’ αυξήσουμε τα ελληνόπουλα, αλλά να ξέρουμε τι θα τα κάνουμε, πώς θα διαχειριστούμε την όλη κατάσταση. Να ζουν αξιοπρεπώς και με αίσθημα ασφάλειας για το μέλλον. Αυτό που χαρακτηρίζει την ελληνική κοινωνία είναι ότι νιώθει μια ανασφάλεια. Αν αρρωστήσει το παιδί τι θα κάνω, αν είναι άνεργο μέχρι τα 35 τι θα κάνω;

Αν η κοινωνία χρειάζεται τα παιδιά πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να τα διαχειριστεί. Δε θέλω να προστεθούν στον ΟΑΕΔ άλλα 100.000 άτομα το χρόνο».

Έφηβες «σε απόγνωση»

Ένα σοβαρό κοινωνικό ζήτημα έχει να κάνει με τις εγκυμοσύνες ανηλίκων οι οποίες ενώ δε μπορούν ακόμη να διαχειριστούν το σώμα τους που αναπτύσσεται καλούνται να διαχειριστούν κι ένα παιδί που προέκυψε μάλλον «κατά λάθος». Ο Τ. Χαμζαδάκης παρατηρεί ότι το εφηβικό σεξ έχει αρχίσει να αυξάνεται αλλά στην Ελλάδα λειτουργεί ευτυχώς θετικά η συζήτηση της έφηβης με τη μητέρα και προωθείται η χρήση του προφυλακτικού. «Η μητέρα συζητάει με την κόρη της για το σεξ και το ποσοστό στην Ελλάδα είναι μειωμένο, συγκριτικά με την Αμερική και τις άλλες χώρες της αμερικανικής ηπείρου.

Αυτοί που θεωρούν ότι τις περισσότερες αμβλώσεις τις κάνουν οι φοιτήτριες κάνουν λάθος. Είναι οι παντρεμένες με μια αναλογία 1 προς 5, διότι η φοιτήτρια γνωρίζει τους κινδύνους, λαμβάνει περισσότερα μέτρα λόγω του ότι αισθάνεται ευάλωτη, ενώ έχουμε τις παντρεμένες με ένα – δυο παιδιά που δε θέλουν άλλο παιδί. Επομένως, αυτή είναι η ομάδα στόχος που θα έπρεπε να θέσει το υπουργείο Υγείας εάν έβγαινε για μια ενημερωτική καμπάνια».

Βέβαια, για να μη φτάσει μια παντρεμένη γυναίκα στην άμβλωση είναι χρήσιμο να καταφεύγει σε συγκεκριμένα μέτρα αντισύλληψης όπως είναι το σπιράλ, το προφυλακτικό ή το αντισυλληπτικό χάπι κι όχι στη διακεκομμένη συνουσία, το κοινώς λεγόμενο «τράβηγμα».

Η «μνήμη» της μήτρας

Το λεγόμενο «ατύχημα» μπορεί, όμως, να εξελιχθεί σε δυστύχημα. «Κάθε μήτρα δεν ανέχεται να της διακόπτεις τη λειτουργία της, γιατί πηγαίνουμε κόντρα στη φύση. Η άποψη της χειρουργικής τέχνης είναι ότι θα πρέπει ν’ αντικαταστήσω τη λειτουργία του χειρουργούμενου οργάνου, μόνο που στην προκειμένη περίπτωση το όργανο λειτουργεί κανονικά. Άρα, καλούμαι να επέμβω στο φυσιολογικό όργανο χειρουργώντας το;

Ο ρόλος της μήτρας είναι να κρατά το μωρό. Επομένως, γιατί πρέπει να χειρουργηθεί; Εκτός αν υπάρχει ένας πολύποδας, ένα καρκίνωμα, ένα ινομύωμα. Τότε θα πρέπει να χειρουργηθεί για να αποκατασταθεί η λειτουργία της και να μπορεί να τεκνοποιήσει».

Ο κ. Χαμζαδάκης πρόσθεσε ότι «όποιος χτυπάει τη φύση, μερικές φορές η φύση απαντάει παράξενα. Όσο τέλεια και να είναι μια επέμβαση χειρουργικά, η μήτρα είναι ένα όργανο που έχει νοημοσύνη και αντιλαμβάνεται ότι αφαιρείται το παιδί και αντιδρά κατά το δοκούν. Οι αντιδράσεις είναι προβλέψιμες, μπορούμε και παίρνουμε τα μέτρα μας αλλά πάντα υπάρχει κάποιο ρίσκο».

Άρα, η βάση της πρόληψης μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης είναι η ενημέρωση από την εφηβική ακόμη ηλικία μέσα στο σχολείο. «Τα παιδιά στα 13 και τα 14 θα πρέπει να ξέρουν ότι σεξ κάνει ένας ώριμος άνθρωπος μ’ έναν άλλον ώριμο άνθρωπο. Δε δέχομαι την εφηβική σεξουαλικότητα με πλήρη επαφή.

Σε περίπτωση που μια έφηβη κρατήσει το παιδί θεωρούνται κυήσεις υψηλού κινδύνου, γιατί έχουμε ένα όργανο που είναι σε ανάπτυξη κι εκατονταπλασιάζει τον όγκο του. Ας μην ξεχνάμε ότι ένα φυτό αρχίζει και βγάζει καρπό όταν σταθεροποιηθεί σε πάχος και ύψος. Μέχρι τα 21 της χρόνια, ο οργανισμός της γυναίκας αναπτύσσεται, ο μαστός, οι σάλπιγγες, η μήτρα, οι ωοθήκες. Για ποιο λόγο μια κοπέλα να τεκνοποιήσει στα 16 και τα 17 της χρόνια;» είναι ένα από τα ερωτήματα που θέτει και μάλλον θα πρέπει ν’ απαντηθεί πρώτα από την οικογένεια και το σχολείο που έχουν την ευθύνη της διαπαιδαγώγησης.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.