«Αν εμεις δεν φροντισουμε να δωσουμε στα δημοσια πραγματα την αξια, τη δυναμικη και την αποτελεσματικοτητα που δικαιουμαστε, τοτε θα ειναι μοιραιο να μας κυβερνα παντα εκεινο το χαμηλο, “ολιγιστο” κο

ΠτΘ: Συνήθως, στη χώρα μας η πολιτική ασκείται από ανθρώπους, που έχουν σημειώσει ευρείες διαδρομές στο στίβο της. Πιστεύετε ότι η οικονομική, κοινωνική και ηθική κρίση που είναι κυρίαρχη στις μέρες μας αλλά και η δυσπιστία για την παλαιά γενιά πολιτικών, που οι περισσότεροι τους καταλογίζουν την κρίση, θα έχει επιπτώσεις στις εκλογές της 7ης Νοέμβρη; Θα συναινέσει δηλαδή το εκλογικό σώμα στον νέο, τον προσοντούχο και εκ προοιμίου αδιάφθορο υποψήφιo;
Α.Δ.: Κατ’ αρχάς, ας σημειώσουμε ότι κανείς δεν γεννήθηκε με την “ευρεία διαδρομή” εκ των προτέρων κατοχυρωμένη, σε οποιοδήποτε στίβο και αν δραστηριοποιείται – πολύ δε περισσότερο στην πολιτική. Παρθενογενέσεις σαφώς και δεν υπάρχουν, ωστόσο, η προσωπική διαδρομή καθενός, προτού γίνει “ευρεία” υπήρξε εν πολλοίς ένα στενό μονοπάτι με ελλιπή φωτοδότηση, ενδεχομένως και με κάποιες…λακκούβες. Το γενικευμένο κλίμα αμφισβήτησης των καθεστηκυίων αξιών της ως σήμερα πολιτικής μας ζωής, δεν μπορεί παρά να χρωματίσει ως ένα βαθμό και τις αυτοδιοικητικές εκλογές της 7ης Νοέμβρη – όμως δεν αποτελεί το μοναδικό διακύβευμά τους, ούτε είναι δίκαιο για όσους από εμάς ζητούμε για πρώτη φορά την ψήφο των συμπολιτών μας, να θεωρείται ως το καιροσκοπικό ελατήριο πίσω από την απόφασή μας αυτή. Στις εκλογές αυτές, πέραν της κριτικής ψήφου απέναντι σε όσα διέρχεται ο τόπος μας, συμπλέκονται περισσότερες συνισταμένες για το εκλογικό σώμα, λόγω και του εντοπισμένου τοπικά χαρακτήρα της εκλογικής αναμέτρησης, όπως είναι η προσωπική γνωριμία και γνώση του βίου και της πολιτείας όλων των υποψηφίων, και η πίστη στην αποτελεσματικότητα καθενός, με λιγότερη βαρύτητα στην “πολιτική προϋπηρεσία”. Ταυτόχρονα, όμως, διακυβεύονται – ίσως ανεπαίσθητα, αλλά πάντως ορατά – και οι ίδιες οι πολιτικές μας αξίες και οι αξιώσεις που έχουμε από τους πολιτικούς μας.

ΠτΘ:Η πολιτική στις μέρες μας, τουλάχιστον στην πλειοψηφία των περιπτώσεων μέχρι τώρα ασκήθηκε με ηγεμονικό τρόπο. Θεωρείτε ότι ο «Καλλικράτης» που βάζει στο «παιχνίδι» της πολιτικής, τις λαϊκές συνελεύσεις και είναι ο ίδιος στη διαχείρισή του δύσκολο πολιτικό πλαίσιο, προϋποθέτοντας γνώσεις, μόρφωση και εξειδίκευση, θα αναβαθμίσει τόσο το αίσθημα της μεγάλης πλειοψηφίας των συμπολιτών μας, αφού συμμετέχοντας μπορούν να διαμορφώνουν τις τύχες τους, όσο και ότι θα απομακρύνει τους «ευκαιριακούς» παίκτες της πολιτικής, ένας μικρός αριθμός των οποίων συμπληρώνει πάντοτε ψηφοδέλτια;
Α.Δ.:Όσα νομοθετικά πλαίσια και αν θεσπίσουμε, όσες πολυδαίδαλες διατάξεις και αν επιχειρήσουμε να εφαρμόσουμε, αυτό που κανείς νόμος δεν μπορεί να μεταβάλει ούτε κατ’ ελάχιστο είναι τη διάθεση των πολιτών να συμμετάσχουν πραγματικά στην διαμόρφωση της κοινής τους μοίρας μέσω της ενασχόλησης με τα κοινά – με άλλα λόγια, την πίστη τους στην πολιτική ως αξία, ως εργαλείο για τη βελτίωση της ζωής τους και ως παρακαταθήκη για τα παιδιά τους. Και η διάθεση αυτή, ο ιδεαλισμός αυτός, έχουν πληγεί σοβαρά τα τελευταία χρόνια. Το γεγονός ότι προβλέπονται οι δομές της τοπικής συμμετοχικότητας από το πλαίσιο του “Καλλικράτη” αποτελεί ταυτόχρονα ενθάρρυνση αλλά και πρόκληση για όσους από εμάς ενδεχόμενα θα κληθούμε να τον εφαρμόσουμε από 01.01.2011 – η αληθινή πρόκληση, ωστόσο, παραμένει να φέρουμε τους συμπολίτες μας αντιμέτωπους με την πραγματική τους δυναμική, να τους πείσουμε να συμμετάσχουν ενεργά, να μην αφήσουμε όλες τις ευκταίες εξαγγελίες του νομοθετικού πλαισίου να μείνουν στα χαρτιά, πρακτικά ανεφάρμοστες. Και τούτο δεν θα μπορέσουμε να το πετύχουμε αν δεν δώσουμε πρώτοι εμείς το παράδειγμα, αποεμπορευματοποιώντας την ψήφο τους και απέχοντας από παλαιοκομματικές αντιλήψεις που μας θέλουν υπέρ πάντων εχθρούς – διεκδικητές κάποιου αόριστου θώκου. Αν κατορθώσουμε να εμπνεύσουμε εκ νέου την εμπιστοσύνη και την ελπίδα στους συμπολίτες μας, τότε και μόνο τότε, δεν θα υπάρξει χώρος σε κανένα ψηφοδέλτιο για “ευκαιριακούς” υποψηφίους. Τότε και μόνο τότε, δεν θα χρειάζεται να αποκαλούμε ανενδοίαστα την άσκηση της πολιτικής “παιχνίδι”.

ΠτΘ: To δικό σας κίνητρο ενασχόλησης με την πολιτική στην παρούσα φάση ποιο είναι;
Α.Δ.: Η απάντησή μου στο ερώτημα αυτό είναι δανεισμένη από τις επαναστάσεις άλλων εποχών, αλλά είναι η μόνη αρμόζουσα στον πολύπλοκο καιρό μας: αν όχι τώρα, πότε; και, αν όχι εμείς, ποιοι; Πιστεύω ακλόνητα ότι η πολιτική δεν είναι προνόμιο – κληρονομικού ή περιουσιακού δικαίου. Είναι ευθύνη και δικαίωμα που βαρύνει και τιμά όλους μας. Κι αν εμείς οι ίδιοι δεν φροντίσουμε να δώσουμε στα δημόσια πράγματά μας την αξία, τη δυναμική και την αποτελεσματικότητα που δικαιούμαστε, τότε θα είναι μοιραίο να μας κυβερνά πάντα εκείνο το χαμηλό, το “ολίγιστο” κομμάτι του εαυτού μας – εκείνο το κομμάτι που πρέπει να ξορκίσουμε επιτέλους για να φανούμε αντάξιοι των παιδιών μας. Για να γεφυρώσουμε το χάσμα που μας χωρίζει από τη δυνατότητα να ορίσουμε τη μοίρα μας. Γιατί η πολιτική, αυτό είναι – αυτό θα ‘πρεπε να σημαίνει για όλους: τη δυνατότητα να μην ετεροκαθοριζόμαστε ανάλογα με το πόσο αφήσαμε να κοστολογείται η ψήφος μας. Και γιατί η ψήφος μας δεν είναι, δεν θα ‘πρεπε να είναι απλώς το σταυρωμένο ψηφοδέλτιο που χάνει την αξία του την επομένη των εκλογών. Δεν είναι οι μεγάλες λέξεις που μας αξιώνουν, ούτε καν οι πομπώδεις και θεατρικές πράξεις. Εκείνο που μας αξιώνει και μας καταξιώνει όλους, στην ιδιωτική του καθενός οδό, είναι αυτό που αφήνουμε πίσω μας μετά το κλείσιμο της προσωπικής μας αυλαίας. Αυτό που κληροδοτούμε στους επόμενους. Γι’ αυτό και είναι καιρός να πάψουμε να χαϊδεύουμε ο ένας τ’ αυτιά του άλλου, είναι η στιγμή ν’ απευθυνθούμε στο ευγενέστερο κομμάτι μας και να κοιτάξουμε μπροστά, σύμμαχοι και συνειδητοί πολίτες όλοι μας πλέον.
Αυτή μου η πεποίθηση είναι που με ώθησε να δεχτώ με απόλυτη ευθύνη τη μεγάλη τιμή που μου έκανε ο νυν Δήμαρχός μας Δημήτρης Κοτσάκης να συνταχθώ μαζί του στην Συμμαχία για τη Νέα Κομοτηνή

ΠτΘ: Είστε ικανοποιημένοι με την σημερινή εικόνα του δήμου σας και της πρωτεύουσάς του, μετά από άσκηση τόσων χρόνων πολιτικής, σε όλους τους τομείς του κοινού τους βίου;
Α.Δ.: Όπως καθένας από εμάς φροντίζει για το σπίτι του, έτσι φροντίζουμε και φτιάχνουμε την πόλη μας, το κοινό μας σπίτι. Έτσι φτιάχνουμε και αναδεικνύουμε και τους πολιτικούς που μας διοικούν. Όχι, ασφαλώς και δεν είμαι ικανοποιημένη από την εικόνα της Κομοτηνής – είναι ένα έργο εν εξελίξει, και παρά το γεγονός ότι έχουν σημειωθεί σημαντικά βήματα βελτίωσής της, πολλά απομένουν να γίνουν. Όμως πιστεύω ακράδαντα ότι δεν είναι η εικόνα που πρέπει να μας αναλώνει, αλλά ή ψυχή και η ουσία της πόλης – και αυτή είμαστε εμείς οι ίδιοι. Σίγουρα οι πρακτικές παρελθόντων ετών σε νευραλγικούς τομείς της καθημερινότητάς μας ως Κομοτηναίων μας έχουν αποθαρρύνει και σίγουρα έχουμε πολύ και σοβαρό δρόμο μπροστά μας, όμως η πόλη μας έχει ανάγκη να την προσέξουμε εμείς οι ίδιοι – και αυτό πρώτιστα σημαίνει να μεταβάλουμε τη νοοτροπία του περιθωρίου που μας καταβάλλει, να αναμειχθούμε ενεργά αντιλαμβανόμενοι ότι και η ελάχιστη πράξη μας έχει αντίκτυπο στη μορφή της πόλης μας και εν τέλει, να επιλέξουμε τους εκπροσώπους μας με κριτήριο τα έργα τους.

ΠτΘ:Ποιο πρόβλημα αξιολογείτε ως μείζον και θα επιθυμούσατε αυτήν την τετραετία και με τη δική σας συμμετοχή να λυθεί;
Α.Δ.: Η πληθώρα των προβλημάτων που ενδεχομένως θα μπορούσαμε να καταμετρήσουμε ως ενεργοί πολίτες και να απελπιστούμε έχουν, κατά τη γνώμη μου μια κοινή συνιστώσα, και αυτή δεν είναι άλλη από την απροθυμία μας να βγούμε από την περιχαράκωση της καθημερινότητάς μας και να διεκδικήσουμε, να δημιουργήσουμε, να συνεργαστούμε – να συμμετάσχουμε σε ό,τι μας πονάει, σε ό,τι μας ενοχλεί, αλλά και σε ό,τι μας ανυψώνει. Επιλέγουμε στην πλειονότητά μας να μένουμε στο περιθώριο, κρίνοντες μεν αλλά αποφεύγοντας να κριθούμε. Η προσωπική μου εμπειρία εστιάζεται βέβαια στον τομέα του πολιτισμού – έναν τομέα που η οικονομική κρίση θα μας βάλει στον πειρασμό να τον θεωρήσουμε πολυτέλεια στους καιρούς που έρχονται. Αλλά δεν πρέπει να λησμονούμε ότι στους καιρούς της αντιξοότητας είναι που έχουμε ανάγκη από αχτίδες ελπίδας – και αυτό δεν είναι πολυτέλεια. Θα ήθελα συνεπώς, αν οι συμπολίτες μου με εμπιστευθούν, να επιδιώξω αυτό που τόσα χρόνια και στην ιδιωτική επαγγελματική μου ζωή αποτέλεσε μόνιμο στόχο: να κινητοποιηθούν οι συμπολίτες μου, να συμμετάσχουν και να υποστηρίξουν κάθε δημιουργική προσπάθεια. Η τόνωση της πολιτιστικής ζωής της πόλης, ιδίως με την εκμετάλλευση του ντόπιου δυναμικού μας, θα οδηγήσει σταδιακά και σε ενίσχυση της τοπικής μας αγοράς. Η ανάγκη να συμμετέχουμε σε όσα διαδραματίζονται γύρω μας είναι πιο επιτακτική σήμερα από ποτέ – και αν η συμμετοχή μας απλωθεί σε κάθε τομέα της δημόσιας ζωής μας, έχω την πεποίθηση ότι τα αποτελέσματα θα μας εκπλήξουν όλους ευχάριστα.

ΠτΘ: Έχετε εικόνες της ιδεατής για σας πρωτεύουσας του νέου σας δήμου, και αν ναι ποιο θεωρείτε ότι είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο για την υλοποίησή τους;
Α.Δ.: Ασφαλώς και έχω εικόνες μιας πόλης με πολύ περισσότερο πράσινο, διατηρημένα ιστορικά κτίρια, ποδηλατοδρόμους παντού, χωρίς ίχνος σκουπιδιών και με έντονη πολιτιστική ζωή – όλα στοιχεία που μας λείπουν και όλα υποδομές που πέρα από τον οραματισμό μας χρειάζονται και σοβαρούς υλικούς πόρους για να γίνουν. Το μεγαλύτερο εμπόδιο για την πραγματοποίηση των ονείρων που κάθε πολίτης κάνει για τον τόπο του δεν είναι άλλο από την έλλειψη χρηματοδότησης – οι πενιχροί πόροι των ΟΤΑ που εν όψει της οικονομικής κρίσης που διερχόμαστε θα γίνονται ίσως και πενιχρότεροι αποτελούν σίγουρα ανασταλτικό παράγοντα που οδηγεί ίσως και στην αδυναμία μας να ονειρευτούμε την πόλη που πραγματικά μας αξίζει. Δεν θα ‘πρεπε όμως να το χρησιμοποιήσουμε ως άλλοθι για την αδράνειά μας – αντίθετα, συνειδητοποιώντας ότι με τις δικές μας ντόπιες δυνάμεις μπορούμε να επιφέρουμε μικρές αλλαγές στο τοπίο του τόπου μας θα πρέπει να αναλάβουμε δράση και να συνεργαστούμε ειλικρινά ώστε οι όποιοι πόροι μας σε συνδυασμό με την προσωπική συμβολή καθενός μας να διατίθενται πραγματικά να πιάνουν τόπο στον τόπο μας.

ΠτΘ: Τι αναμένετε για σας, και τον συνδυασμό με τον οποίο είστε υποψήφιοι, από αυτόν τον εκλογικό αγώνα;
Α.Δ.: Μετά από μια τετραετία κατά την οποία ο συνδυασμός του νυν Δημάρχου κ. Κοτσάκη πέτυχε πολλά και σημαντικά βήματα για την βελτίωση της πόλης μας, είμαι αισιόδοξη και πιστεύω ότι οι συμπολίτες μας θα αναγνωρίσουν το έργο που πραγματοποιήθηκε και θα ανανεώσουν την εμπιστοσύνη τους στο πρόσωπο του Δημάρχου – ταυτόχρονα δε, εύχομαι και ελπίζω ότι θα αναγνωρίσουν την διάθεσή μου να συν-εργαστώ μαζί τους με όλες τις δυνάμεις μου και θα με τιμήσουν με την ψήφο τους.

Η Αντζελα Δράκου αυτοσυστηνόμενη

«Γεννήθηκα στην Κομοτηνή, Δευτεριάτικα. Μεγάλωσα φυσιολογικά, χωρίς κανείς ν’ αντιληφθεί ότι κουβαλούσα το «μικρόβιο» της ενασχόλησης με τα κοινά. Κατέβαλα φιλότιμες προσπάθειες ν’ αποκτήσω παιδεία. Κι αν ισχύει ότι διδάσκουν και τα λάθη, τότε έχω καταπληκτική μόρφωση. Μιλάω γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά και κάποτε έπαιζα πιάνο και βιολί. Ουχί όμως άρπα. Ήθελα διακαώς να γίνω ψυχολόγος. Καθοριστικός σταθμός μου όμως, το Θρακικό Ωδείο Κομοτηνής. Ατυχώς για την μουσική. Γιατί ήμουν πάντα παρούσα. Από μαθήτρια έως διευθύντρια -δεν την άφησα στην ησυχία της… Ευτυχώς για την ψυχολογία. Στο τρένο της πολιτικής ταξιδεύω χρόνια τώρα, συνειδητή πολίτις… καθισμένη στα πίσω βαγόνια… Τώρα όμως η μεγάλη στροφή. Ένα βήμα μπροστά…»

Tηλ. 6948-376619,e-mail:[email protected]

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.