Αλκης Δερβιτσιωτης, αναπλ.καθηγητης Συνταγματικου Δικαιου Δημοκριτειο Πανεπιστημιου Θρακης «Η κ. Λεπεν και οι υποστηρικτες της σε επιπεδο κρατων-μελων δεν ειναι ευρωσκεπτικιστες, ειναι ευρωαρνητες»
Βασικός συνομιλητής στον ραδιομαραθώνιο του «Ράδιο Παρατηρητής» ήταν ο συνταγματολόγος και καθηγητής της Νομικής Σχολής του Δ.Π.Θ. κ. Άλκης Δερβιτσιώτης. Ο κ. Δερβιτσιώτης έκανε λόγο για σαφείς ενδείξεις της πρώτης Κυριακής των εκλογών που μαρτυρούσαν άνοδο της Χρυσής Αυγής και ενδεχομένως δεν αξιοποιήθηκαν, αναφέρθηκε στην κ. Λεπέν και τους συνεργάτες της, τους οποίους χαρακτήρισε «ευρωαρνητές» διακρίνοντάς τους από τους «ευρωσκεπτικιστές» και τόνισε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί «μια προσπάθεια ξεπεράσματος των “φαντασμάτων” του παρελθόντος», ενώ το Γαλλικό Μέτωπο και οι υποστηρικτές του σε επίπεδο κρατών-μελών «θέλουν να μας γυρίσουν στο 1914, έναν αιώνα πίσω».
«Απαιτούνται πολλές και ποιοτικές μετρήσεις των αποτελεσμάτων των εκλογών για να έχουμε χρήσιμα συμπεράσματα»
ΠτΘ: κ. Δερβιτσιώτη, ήταν αναμενόμενη η αύξηση των ποσοστών της Χρυσής Αυγής;
Α.Δ.: Αν είχαμε τη δυνατότητα να δούμε εκλογικό τμήμα προς εκλογικό τμήμα και να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα με αυτά των ευρωεκλογών του 2009, θα βγάζαμε πολύ χρήσιμα συμπεράσματα. Θα φεύγαμε δηλαδή από αυτό το σχηματικό ότι ένας ψηφοφόρος της ΝΔ θα ψηφίσει ένα δεξιό κόμμα και ότι ένας του ΠΑΣΟΚ, θα πάει προς τα αριστερά. Δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα. Απαιτούνται πολλές και ποιοτικές μετρήσεις. Θα σας αναφέρω ένα απλό παράδειγμα: Η Αθήνα έχει 58 δημοτικά διαμερίσματα. Ποιος κατάλαβε ότι η Χρυσή Αυγή είναι μπροστά σε 11 από αυτά; Και αν δούμε σε ποιες περιοχές είναι, θα αντιληφθούμε ότι πρόκειται για τις πιο φτωχικές συνοικίες της Αθήνας, εκεί δηλαδή που παραδοσιακά το ΠΑΣΟΚ και η αριστερά συγκέντρωναν υψηλά ποσοστά. Πρόκειται για ένα ποιοτικό στοιχείο που δεν ξέρω κατά πόσο αξιοποιήθηκε.
ΠτΘ: Τι πιστεύετε για την άνοδο των εθνικιστικών κομμάτων πανευρωπαϊκά;
Α.Δ.: Η ύπαρξη εθνικιστικών κομμάτων θέτει αντανακλαστικά, τα οποία η Ευρώπη τα είχε ξεχάσει από το 1945. Έτσι όπως υπάρχουν οικονομικές διαφορές που δημιουργούνται μεταξύ των Ευρωπαίων, τίθενται ζητήματα, τα οποία, κατά τον προηγούμενο αιώνα, η Ευρώπη τα επέλυσε με αίμα, δύο φορές και όχι μία. Οι πολιτικές δυνάμεις, και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, που θα έπρεπε να έχουν μία επεξεργασμένη πρόταση δεν το πράττουν.
«Η Ευρώπη είναι μια προσπάθεια ξεπεράσματος των «φαντασμάτων» του παρελθόντος, των δύο Παγκοσμίων Πολέμων και, ταυτόχρονα, μία προσπάθεια ισχυροποίησης των πάλαι ποτέ ισχυρών αποικιακών δυνάμεων»
ΠτΘ: Γι’ αυτό προκύπτει και αυτό το αυξανόμενο ρεύμα ευρωσκεπτικισμού;
Α.Δ.: Η κ. Λεπέν δεν είναι ευρωσκεπτικίστρια. Η κ. Λεπέν μαζί με όλο της το κόμμα είναι ευρωαρνητές. Ευρωσκεπτικιστές είμαστε εμείς, που είμαστε Ευρωπαίοι, που θέλουμε την πολιτική ένωση της Ευρώπης και τη βλέπουμε να καθυστερεί. Εμείς σκεπτόμαστε το μέλλον της πολιτικής Ευρώπης. Η κ. Λεπέν και οι πολιτικοί της σύμμαχοι σε κάθε κράτος-μέλος είναι αυτοί οι οποίοι αρνούνται το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και ψευδεπίγραφα μιλάνε για το κυρίαρχο κράτος, τη στιγμή που γνωρίζουν ότι η Ευρώπη είναι ακριβώς ένας συμβιβασμός μεταξύ της εθνικής κυριαρχίας και μιας νέας κυριαρχίας που απλώς δεν ολοκληρώνεται. Φοβάμαι ότι η κ. Λεπέν και όσοι τη στηρίζουν σε επίπεδο κρατών-μελών θέλουν να μας γυρίσουν στο 1914, έναν αιώνα πίσω. Η Ευρώπη αυτή τη στιγμή έχει να ανταγωνιστεί τα προϊόντα που παράγονται από τις ευρωπαϊκές εταιρείες στην Ινδία και στην Κίνα με φθηνό εργατικό δυναμικό, δηλαδή πάμφθηνα εργατικά προϊόντα. Δεν αντέχουν οι ευρωπαϊκές εταιρείες τον ανταγωνισμό, γι’ αυτό και πάρα πολλές μεταφέρονται εκεί. Αυτό δημιουργεί ανεργία στην Ευρώπη, εξασθένηση του κοινωνικού κράτους, και ζητήματα στον ευρωπαϊκό νότο που δεν μπορεί να ακολουθήσει τους ρυθμούς που έχει επιβάλει το κέντρο. Όλο αυτό οδηγεί σε μια Ευρώπη που σταδιακά αλλά σταθερά θα έχει θέματα φυγόκεντρων δυνάμεων. Τα πρώτα δείγματα είναι η κ. Λεπέν και ο κ. Φάρατζ. Η Ευρώπη είναι μια προσπάθεια ξεπεράσματος των «φαντασμάτων» του παρελθόντος, των δύο Παγκοσμίων Πολέμων και, ταυτόχρονα, μία προσπάθεια ισχυροποίησης των πάλαι ποτέ ισχυρών αποικιακών δυνάμεων. Εάν αυτό δεν τελεσφορήσει θα είναι εξαρτημένη πολιτικά από τη μόνη δύναμη που μπορεί να παράσχει εγγυήσεις σε παραγωγικές δυνάμεις που επιθυμούν αυτούς τους ρυθμούς ανάπτυξης. Και αναφέρομαι στις ΗΠΑ.
Συνέντευξη: Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη, Νατάσσα Βαφειάδου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
