Αλιτζικ Αλη, κατοικος Αρατου: «Τα παιδια στο σχολειο σιγα – σιγα μαθαινουν τα ελληνικα»
Ο Αλιτζίκ Αλή, κάτοικος Αράτου και ο Μουμίν Μεμέτ, κάτοικος Μίσχου μιλούν σήμερα στον «Κόσμο». Αναφέρονται στις δυσκολίες της ζωής τους, στην ανάγκη γνώσης της ελληνικής γλώσσας και στα προβλήματα που οι ίδιοι αντιμετωπίζουν, επειδή δε μιλούν καλά τα ελληνικά. «Οι γυναίκες δεν έρχονται στο καφενείο, δεν πηγαίνουν πουθενά. Μένουν στα σπίτια, γιατί τα δικά τους «καφενεία» που είναι και πολλά είναι οι επισκέψεις τους στις γειτόνισσές τους» δηλώνει ο κ. Αλιτζίκ, καφετζής στο επάγγελμα. «Είμαι 62 ετών, πέρασαν τα χρόνια. Αλλά ο καημός έμεινε καημός. Θέλω κι εγώ να μάθω καλά ελληνικά» δηλώνει ο κ. Μουμίν Μεμέτ.
Από πού είστε κύριε Αλιτζίκ;
Από τον Άρατο είμαι. Ασχολούμαι με τη γεωργία και έχω και ένα καφενείο. Ο κόσμος πίνει καφέ από τα χέρια μου τα τελευταία δεκατρία χρόνια.
Ψήνετε καλό καφέ;
Αν κάνεις κάτι συνέχεια, στο τέλος μαθαίνεις και το κάνεις σωστά, έτσι και με τους καφέδες.
Πώς πίνουν τον καφέ τους οι συγχωριανοί σας;
Ανάμεικτο. Άλλοι γλυκό, άλλοι μέτριο και άλλοι σκέτο. Ανοίγω στις επτά το πρωί και κλείνω στις δώδεκα το βράδυ. Το έχω ανοικτό, γιατί έρχεται ο κόσμος και έτσι δε μένω χωρίς πελάτη.
Πόσα καφενεία έχετε στο χωριό σας;
Στο χωριό μας έχουμε άλλα πέντε καφενεία. Είμαστε 1.500 άνθρωποι. Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι, όλοι μαζί.
Οι γυναίκες έρχονται για καφέ στο καφενείο σας;
Οι γυναίκες δεν έρχονται στο καφενείο, δεν πηγαίνουν πουθενά. Μένουν στα σπίτια, γιατί τα δικά τους «καφενεία» που είναι και πολλά είναι οι επισκέψεις τους στις γειτόνισσές τους.
Τι καλλιεργείτε στο χωριό σας;
Καλλιεργούμε βαμβάκι, τεύτλα και κάποιοι καπνά. Φέτος, όμως, που δεν έβρεξε, τα πράγματα ήταν δύσκολα.
Στο χωριό, οι γονείς στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο;
Τα παιδιά τώρα πηγαίνουν στο σχολείο και σιγά – σιγά μαθαίνουν τα ελληνικά και γράμματα.
Μουμίν Μεμέτ, κάτοικος Μίσχου: «Στην Ελλάδα ζούμε, αν δεν ξέρουμε ελληνικά, τι Έλληνες είμαστε;»
Εσείς τι κάνετε κύριε Μουμίν; Με τι ασχολείστε;
Δεν ξέρω καλά ελληνικά. Θα ήθελα να σας πω πολλά, αλλά δεν μπορώ.
Από πού είστε;
Από τον Μίσχο.
Τόσο κοντά στην πόλη και δεν μιλάτε ελληνικά;
Εντάξει, είμαστε κοντά στην πόλη, αλλά δεν ξέρω καλά ελληνικά.
Πήγατε στο σχολείο;
Πήγα μέχρι την Ε’ Δημοτικού, αλλά τότε μαθαίναμε μόνο τουρκικά. Τώρα, προτιμώ να δώσω και 1000 ευρώ για να μάθω ελληνικά. Αλλά νομίζω ότι άργησα.
Γιατί λέτε ότι αργήσατε;
Είμαι 62 ετών, πέρασαν τα χρόνια. Αλλά ο καημός έμεινε καημός. Θέλω κι εγώ να μάθω καλά ελληνικά.
Στα παιδιά σας τι συμβουλή δίνετε;
Λέω στα παιδιά μου να μάθουν καλά τα ελληνικά, η γλώσσα μας χρειάζεται πολύ στην καθημερινότητά μας. Στην Ελλάδα ζούμε, αν δεν ξέρουμε ελληνικά, τι Έλληνες είμαστε;
Τι προβλήματα αντιμετωπίζετε τώρα;
Είναι πολλά τα προβλήματα, όταν δεν μπορείς να συνεννοηθείς. Ακόμη και τα πιο απλά είναι πρόβλημα. Ίσως να οφείλεται και στο γεγονός ότι στο χωριό μας έχουμε μόνο μουσουλμάνους, αν είχαμε και χριστιανούς, θα ήταν καλύτερα, θα μιλούσαμε και ελληνικά, τώρα μιλάμε μόνο τουρκικά και το πρόβλημα παραμένει. Δεν καταλαβαίνω όσα λέγονται στην τηλεόραση, δεν μπορώ να παρακολουθήσω τις ειδήσεις.
Οι νέοι σήμερα μαθαίνουν τα ελληνικά;
Τα παιδιά μου πήγαν στο σχολείο για να μάθουν ελληνικά. Τώρα οι νέοι έχουν ανοίξει τα μάτια τους, ξέρουν ότι πρέπει να μάθουν σωστά τα ελληνικά, ότι πρέπει να μορφωθούν για να έχουν μια καλύτερη ζωή.
Εσείς;
Για μας πέρασαν τα χρόνια. Γι’ αυτό πάντα λέω να δώσω και 1000 ευρώ σε κάποιον, αρκεί να μάθω τα ελληνικά.
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
