Αιχμαλωτιζουν το ματι τα εργα της Μπραβα στη Δημοτικη Πινακοθηκη Ξανθης
Μεταξύ των έργων που φιλοξενούνται στον αύλειο χώρο της δημοτικής πινακοθήκης της Ξάνθης στα πλαίσια των Γιορτών Παλιάς Πόλης, είναι και αυτά της ζωγράφου Στάνκα Κοστέλη («Μπράβα»).
Πρόκειται για τα πρώτα έργα που αντικρίζει ο επισκέπτης μπαίνοντας στο χώρο και κυριολεκτικά αιχμαλωτίζουν το βλέμμα. Με μια δυναμική ρεαλιστική ζωντάνια χρωμάτων, μορφών και εκφράσεων, οι εντυπωσιακοί πίνακες με τα ημίγυμνα πορτρέτα, στέκουν ανάμεσα σε άλλους και προσκαλούν τη ματιά του καθενός. Πίσω τους κρύβεται η σκληρή δουλειά και το μεράκι της αυτοδίδακτης ζωγράφου Μπράβα (Στάνκα Κοστέλη είναι το πραγματικό όνομά της), που ήρθε από τη Βουλγαρία και εδώ και πολλά χρόνια ζει στην Ξάνθη.
«Ζωγραφίζω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου» δηλώνει η ίδια σε συνομιλία μας, προσθέτοντας χαρακτηριστικά: «Από παιδί κάθε βδομάδα αγόραζα μπλοκ και η μαμά μου έλεγε “φτάνει, τόσα μπλοκ!”, ενώ ο μπαμπάς είχε διαφορετική άποψη λέγοντας “άσε το παιδί να ζωγραφίζει”… Κάθονταν στο τραπέζι να φάνε, με φώναζαν κι εγώ έλεγα ότι θα τελειώσω τη δουλειά μου και μετά θα έρθω… Ζωγράφιζα στις πόρτες και όπου έβρισκα επιφάνειες». Η ίδια δηλώνει αυτοδίδακτη, καθώς δεν πήρε ποτέ μαθήματα ζωγραφικής και λέει: «Δεν έχω πτυχίο και παλεύω μόνη μου μέσα στα χρόνια. Έμαθα το κάθε τι μόνη μου, ασχολήθηκα πολύ, διάβαζα πίνακες για ώρες όπως ένα βιβλίο, με κάθε λεπτομέρεια. Λάτρευα τον Rubens και τον Caravaggio και διάβαζα τα βιβλία και τα έργα τους. Για μένα αυτοί οι δύο ήταν σαν δάσκαλοι, αν ζούσα στην εποχή τους θα πήγαινα να με διδάσκουν αυτοί οι ίδιοι».
Μοντέλο του εαυτού της μέσα από… πρωτοποριακές μεθόδους
Για την εμφανή ροπή προς την απεικόνιση γυμνών και ημίγυμνων γυναικείων μοντέλων, η Μπράβα εξηγεί: «Μου αρέσει να αποτυπώνω την ομορφιά της φύσης, το γυμνό, τη γυναίκα. Κάθε τι όμορφο που μπορεί να βλέπει και να απολαμβάνει ο άνθρωπος. Ίσως αποτυπώσω και αντρικό γυμνό στο μέλλον, καθώς έχω διάφορα στο μυαλό μου που μια μέρα θα τα βγάλω. Ιδέες υπάρχουν αλλά θέλουν χρόνο για να ελευθερωθούν και να αποτυπωθούν».
Μέσα από τη μακρά συζήτησή μας αποκαλύπτει και το… μυστικό, που δεν είναι άλλο από το ότι «τα μοντέλα είναι ζωντανά μα και πραγματικά, καθώς ζωγραφίζω τον εαυτό μου» και προσθέτει: «Και τα φρούτα που απεικονίζονται είναι όλα πραγματικά. Για να αποτυπωθεί αυτή η μέλισσα» λέει δείχνοντάς μας ένα πίνακα «πήρα μια και την αιχμαλώτισα σ’ ένα βαζάκι, για να την αποτυπώσω “ζωντανά” και σε κάθε λεπτομέρεια». Ακόμη πιο εντυπωσιακό το γεγονός ότι κάποτε έκοψε το δάχτυλό της και άφησε να ρέει αργά το αίμα, για να το δει και να το αποτυπώσει επακριβώς και ολοζώντανα σ’ έναν άλλο πίνακα…
Δουλεύοντας μόνο με λάδι (ελαιογραφία), η Μπράβα επαναλαμβάνει ότι απέκτησε την εμπειρία της μέσα από σκληρή δουλειά: «Έτσι βρήκα δρόμους που βγαίνουν από μέσα μου χωρίς να μου δείξει κανείς».
«Θέλω να τα χαίρονται όλοι χωρίς να με νοιάζει καθόλου αν θα πουλήσω»
Αφιερώνοντας πάρα πολλές ώρες στην ενασχόλησή της, η Μπράβα λέει: «Όταν ζωγραφίζω, το κάνω από το πρωί ως αργά τη νύχτα. Κι αν κάτι δεν μου αρέσει, σηκώνομαι τη νύχτα και το διορθώνω, αφού αν μου μπει κάτι στο μυαλό δεν θα κοιμηθώ μέχρι να το σκεφτώ και να το διορθώσω!». Με την κόρη της από δίπλα να συμπληρώνει ότι «ούτε καν τρώει…», η συνομιλήτριά μας τονίζει: «Η ζωγραφική είναι η ζωή μου και θα με συντροφεύει ως το τέλος. Ασχολήθηκα και με τη μουσική παίζοντας αρμόνιο και συνοδεύοντας συχνά και την κόρη μου που παίζει μπουζούκι, αλλά με τη ζωγραφική βγάζω την ψυχή μου».
Ξεδιπλώνοντας τις φιλοδοξίες της, η καλλιτέχνιδα δηλώνει: «Θέλω να τελειοποιηθώ και να γίνω σπουδαία ζωγράφος, αυτή είναι η φιλοδοξία και το όνειρό μου. Να κάνω έργα για όλο τον κόσμο. Έτσι κι αλλιώς δεν τα κάνω για μένα, αλλά θέλω να τα χαίρονται όλοι χωρίς να με νοιάζει καθόλου αν θα πουλήσω. Ας υπάρχουν εδώ κι εκεί, σε μουσεία και εκθέσεις για να είναι για όλους. Η τέχνη πρέπει να είναι προσιτή στον καθένα, να τη βλέπουν όλα τα μάτια κι όχι κρυμμένη σε δωμάτια».
Προερχόμενη από τη Βουλγαρία και βγάζοντας κι ένα παράπονο για την αντιμετώπιση που της επιφυλάσσουν κάποιοι συμπατριώτες μας στα τόσα χρόνια που ζει στην Ελλάδα, η Μπράβα λέει ότι έχει κάνει έξι εκθέσεις στη Βουλγαρία στο παρελθόν. «Στις Γιορτές Παλιάς Πόλης εκθέτω για πρώτη φορά και είναι μια καλή εμπειρία. Ήθελα να δω σε ποιο στάδιο βρίσκομαι, να δείξω τα έργα μου, να πάρω τη γνώμη του κόσμου, να έχω επαφή με το κοινό και με άλλους καλλιτέχνες. Και δέχτηκα ενθαρρυντικά σχόλια», καταλήγει.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
