Αγωνιστες της ΕΟΚΑ στο Αυξεντιο της Ξανθης

Δύο λεωφορεία με αγωνιστές της ΕΟΚΑ, συγγενείς και φίλους τους υποδέχτηκε ο Σύλλογος Κυπρίων Ξάνθης την Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου, στις 9:30 το πρωί στη θέση Αυξέντιο Ν. Ξάνθης. Μια επίσκεψη που προγραμματίστηκε και σχεδιάστηκε σε συνεργασία με το Σύλλογο Κυπρίων Ν. Ξάνθης από τα μέσα του καλοκαιριού.
Η αποστολή ήλθε με πούλμαν από Αλεξανδρούπολη όπου ελλιμενίστηκε το κρουαζιερόπλοιο. Το πρόγραμμα περιελάμβανε εκκλησιασμό στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στον οικισμού του Αυξεντίου, κατάθεση στεφανιών στο ηρώο που έχει την προτομή του Γρηγόρη Αυξεντίου, παράθεση καφέ από τον Σύλλογο Κυπρίων Ν. Ξάνθης στο παρακείμενο καφενείο του οικισμού, όπου έγινε και μικρή γιορτή, στην οποία κλήθηκαν και παρέστησαν ο Δήμαρχος Αβδήρων, ο ιερέας του οικισμού και πλήθος κατοίκων του οικισμού.
Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκε στο «Κέντρο Ανάδειξης της Λαογραφικής και Ιστορικής Ενότητας Θράκης- Κύπρου «Γρηγόρης Αυξεντίου»», το Μουσείο Γρηγόρη Αυξεντίου όπως γενικότερα είναι γνωστό. Το πρόγραμμα ακόμη περιλάμβανε επίσκεψη στον διατηρητέο οικισμό της Παλιάς πόλης με τα απίθανα αρχοντικά, ένα από τα οποία στεγάζει και το Λαογραφικό Μουσείο, το οποίο και επισκέφθηκαν. Μετά το γεύμα πραγματοποιήθηκε επίσκεψη στο Άλσος Αγνοουμένων της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974, που ο Σύλλογος Κυπρίων ίδρυσε στα Άβδηρα και στην συνέχεια η αποστολή προσκύνησε στο Μετόχι του Αγίου Νικολάου της Μονής Βατοπεδίου και αναχώρησε για την Αλεξανδρούπολη.

Ελένη Χατζηγεωργίου, πρόεδρος του Συλλόγου «Το ότι υπάρχουμε και το ότι έχουμε το κράτος μας το οφείλουμε στους δικούς τους αγώνες»

Εκφράζοντας τα συναισθήματά της από την συνάντηση με τους αγωνιστές της ΕΟΚΑ, η πρόεδρος του Συλλόγου Ελένη Χατζηγεωργίου τονίζει ότι «ήταν ένα συνταρακτικό γεγονός για μένα. Άνθρωποι που πολέμησαν με τόλμη τον αποικιοκράτη Άγγλο, που πολλές φορές συνελήφθησαν και υπέστησαν βάρβαρα βασανιστήρια στις φυλακές του εχθρού, άνθρωποι που έζησαν μέσα στα κρατητήρια και στα βασανιστήρια στα χέρια των Άγγλων και Τουρκοκύπριων βασανιστών κάθε είδους μαρτύριο, περιμένοντας με στωικότητα την ώρα που θα τους οδηγούσαν στην αγχόνη, χωρίς ν’ ανοίξουν το στόμα τους, παρά μόνο για να τραγουδήσουν την λευτεριά, την μάνα Ελλάδα και τον Εθνικό Ύμνο. Συγκινήθηκα ακόμη βαθύτατα όταν ανακαλύπτω ανάμεσα στην αποστολή ένα γείτονα μου τον Ανδρέα Παπαπολυβίου, πρώην έπαρχο Λευκωσίας και πρώην Βουλευτή του ΔΗΣΥ τον οποία είχα να συναντήσω πάνω από 30 χρόνια, αλλά και δύο άλλους συγγενείς μου που τώρα τους γνώρισα. Αυτά δυστυχώς είναι τα τραγικά κατάλοιπα της τουρκικής εισβολής και κατοχής στο νησί μας.
Ας γυρίσουμε όμως και πάλι στους αγωνιστές του τότε, που μπορεί σήμερα να έχουν άσπρα μαλλιά, μπορεί ακόμη κάποιοι να έχουν μπαστουνάκια αλλά η ψυχή και το θάρρος παραμένει η ίδια και εξακολουθούν ακόμη να τραγουδούν τα τραγούδια του αγώνα του τότε. Μας συγκίνησαν βαθύτατα με την μικρή εκδήλωση που έγινε εκεί στο καφενείο του οικισμού, με τις ομιλίες, τα τραγούδια και τις θύμισές τους μας οδήγησαν σε δρόμους πλήρους συγκίνησης αλλά και εθνικής περηφάνιας, σε δρόμους άγνωστους σε μας τους απλούς θνητούς που νοιώθεις δέος όταν βλέπεις δίπλα σου τον αγαπητό μου Αυγουστή Ευσταθίου να ευχαριστεί και πάλι τον Θεό που τον αξίωσε να ζήσει από κοντά τον Γρηγόρη Αυξεντίου, τον μεγάλο ηρωισμό του αλλά και την υπέρλαμπρη θυσία του που έκανε ακόμη και τους εχθρούς του, να γράφουν μπαλάντες και να υμνούν την μεγάλη του θυσία.
Αυτές τις ηρωικές μορφές πρέπει να τις γνωρίσουν οι νέοι μας, γιατί μόνο τότε θα καταλάβουν πόσο βαριά κληρονομιά κουβαλάνε. Μια κληρονομιά που πρέπει να μείνει ανέπαφη και να περάσει στις επόμενες και στις μελλούμενες γενιές.
Αυτούς τους ανθρώπους οφείλουμε να τους αγαπάμε και να τους τιμούμε όλοι εμείς οι Έλληνες της Κύπρου, γιατί το ότι υπάρχουμε και το ότι έχουμε το κράτος μας το οφείλουμε στους δικούς τους αγώνες.
Αυτοί οι αγωνιστές λοιπόν ήλθαν εδώ στο Αυξέντιο ταπεινοί προσκυνητές στο σπίτι του Γρηγόρη Αυξεντίου, να του αποδώσουν και πάλι τιμές, παρέα με τον μιτσή του Αυξεντίου, τον Ματρόζο, τον Αυγουστή Ευσταθίου. Ήλθαν ακόμη εδώ για να πουν ένα μεγάλο ευχαριστώ στους κατοίκους του οικισμού του Αυξεντίου που τίμησαν τόσο πολύ τον ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου, δίνοντας το όνομά του στον οικισμό τους. Κι εμείς με την σειρά μας τους ευχαριστούμε θερμά γιατί υπήρξαν, γιατί υπάρχουν και μας δείχνουν τον δρόμο του αγώνα και της τιμής».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.