Αφιερωμενο στην Παγκοσμια Ημερα των Ζωων

Επειδή κανέναν νόμος και καμία επέτειος δεν θα μας κάνει περισσότερο ανθρώπους, αν οι ίδιοι δεν το θέλουμε και δεν προσπαθούμε γι΄ αυτό, η Ζωοφιλική Εταιρεία Κομοτηνής, επιμένοντας στη σωστή ενημέρωση και την παιδεία ως τη μόνη λύση για τον εκπολιτισμό των «κοινωνικών ζώων» αυτού του πλανήτη, σας αφιερώνει το παρακάτω δημοσίευμα της ειδικής έκδοσης του περιοδικού ΕΨΙΛΟΝ «Μπάτε Σκύλοι» της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας της 14ης Σεπτεμβρίου 2003.

Επειδή οι «εύκολες λύσεις», οι αναθεματισμοί και η αδιαφορία είναι ίδιον των ανεύθυνων και καταληκτικά επικίνδυνων πολιτών, εμείς θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε στη διαμόρφωση ενός πιο όμορφου κόσμου, με την υποστήριξη όλων αυτών που γνωρίζουν να ονειρεύονται και να αγωνίζονται για το καλύτερο…

Μαμά, από πού έρχονται τα αδέσποτα;

Ιούνιος

Η νεαρή μαμά με το παιδάκι μπαίνουν στο pest shop και κατευθύνονται στα γυάλινα κλουβιά που φιλοξενούν τα κουτάβια ράτσας. Κοντοστέκονται, κοιτάζουν, χαμογελούν μπροστά στο αφοπλιστικά ματάκια, που περιμένουν το δικό τους μελλοντικό «ιδιοκτήτη». Κοντότριχα, μακρύτριχα, άσπρα, κανελί, παρδαλά, όλα ανήκουν σε γνωστές ράτσες και το κατάστημα εγγυάται τη γνησιότητά τους. Ο υπάλληλος ακολουθεί πρόθυμος, να απαντήσει και να λύσει απορίες, πόσο θα μεγαλώσει, τι τρώει, αν ο χαρακτήρας του είναι ήπιος και τα σχετικά. Η επίσκεψη ολοκληρώνεται με την αγορά του κουταβιού, μια μικρή αξιολάτρευτη σκυλίτσα βγαίνει από το μαγαζί, στην αγκαλιά του παιδιού, που εισέπραξε το «δώρο» του για τους καλούς βαθμούς της χρονιάς.

Αύγουστος

Κοντεύουν δύο μήνες από τότε που η Λούπα άφησε το γυάλινο κλουβί και ζει σ΄ ένα άλλο κλουβί, μεγαλύτερο και χτιστό. Έχει μεγαλώσει αρκετά και περνάει τις περισσότερες ώρες στη βεράντα του νέου κλουβιού. Όταν βολεύει, τη βγάζουν λίγο για περπάτημα στα γειτονικά τετράγωνα. Και τότε η Λούπα ανακαλύπτει ότι αυτό που κάνεις στις εφημερίδες που της στρώνουν στο μπαλκόνι, μπορεί να το κάνει στο πεζοδρόμιο. Τα αφεντικά πλήρωσαν πολλά χρήματα για την ίδια, από το μυαλό τους όμως δεν πέρασε, ούτε και στιγμιαία, η σκέψη ν΄ αγοράσουν ένα σκουπάκι, ένα μικρό φαράσι και μερικά σακουλάκια. Ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό τους ότι αυτό έφταιγε για τη φόλα που κάποιος καλοθελητής προσέφερε στο αδέσποτο της περιοχής… Λίγες μέρες αργότερα, η Λούπα ακολουθεί την οικογένεια στις διακοπές. Για το παιδάκι που πήρε καλούς βαθμούς και δώρο έχει περάσει η περίοδος του ενθουσιασμού και για τους γονείς έχουν ήδη αρχίσει τα δύσκολα. Το ταξίδι της επιστροφής γίνεται με διαφορετικές συνθήκες. Στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου, η θέση της Λούπας είναι κενή, αφού η οικογένεια αποφάσισε να τη «χαρίσει» στον ιδιοκτήτη της ταβέρνας που έτρωγαν.

Οκτώβριος

Η Λούπα συνήθισε τα αποφάγια της ταβέρνας. Ώρες – ώρες μελαγχολεί και καρφώνει το βλέμμα στο δωμάτιο που έμεναν τα πρώην αφεντικά. Δεν περνάει από το μυαλό της ότι η ταβέρνα θα κλείσει με τα πρώτα κρύα.

Δεκέμβριος

Η Λούπα επιβιώνει με τη λιγοστή τροφή που εξασφαλίζει. Σε λίγο θα έρθουν και τα πρώτα της κουτάβια, που θα γεννηθούν με τον τίτλο του αδέσποτου. Όσα επιβιώσουν, δεν θα πουληθούν σε pet shop, γιατί θα είναι οι ημίαιμοι απόγονοι ενός εγκαταλειμμένου κυνηγόσκυλου και της ίδιας, εγκαταλειμμένης από κάποιους που την αγόρασαν για «παιχνίδι». Ίσως οι επόμενοι καλοί βαθμοί φέρουν ένα play station, που όμως ποτέ δεν θα αποκτήσει το τρυφερό βλέμμα της Λούπα.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.