82 χρονια απο τη μικρασιατικη καταστροφη

Την ημέρα μνήμης της Μικρασιατικής Καταστροφής τίμησαν την Κυριακή, αντί της καθιερωμένης 14ης Σεπτεμβρίου, τα προσφυγικά σωματεία της Κομοτηνής και η ΧΧΙ Τ/Θ με δοξολογία στον Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, εκφώνηση του πανηγυρικού και κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο.

Μετά την τελετή ακολούθησε μια ζεστή συγκέντρωση στη Λέσχη Αξιωματικών Φρουράς Κομοτηνής με οικοδεσπότη τον ταξίαρχο κ. Βενέτη.

Ο Σύλλογος Καππαδοκών επέλεξε να συμμετάσχει ενεργά στην επέτειο με μια έκθεση ζωγραφικής που έλαβε χώρα στη λέσχη αξιωματικών και περιελάμβανε φωτογραφίες από κτίρια κι εκκλησίες που έμειναν στις «χαμένες πατρίδες». Στην επέτειο αναφέρθηκε ο πρώην πρόεδρος του συλλόγου Βασίλης Μαυρίδης. «Για την ημέρα μνήμης αναφέρεται, σύμφωνα με τον τίτλο του νόμου, όπως ψηφίστηκε το 1998 από τη Βουλή των Ελλήνων, ‘γενοκτονία των ελλήνων της Μικράς Ασίας από το τουρκικό κράτος’. Γίνεται αντιδιαστολή με τον τουρκικό λαό, ο οποίος δεν έχει ευθύνη για τα όσα τραγικά συνέβησαν κατά τη διάρκεια της μακραίωνης συνύπαρξης των δύο λαών στο χώρο της Μικράς Ασίας.

Πρόκειται για ένα ολόκληρο έθνος, γιατί η σημερινή Ελλάδα ήταν μία μικρή επαρχία του βυζαντίου εκείνη την περίοδο. Αυτός ο ελληνισμός συρρικνώθηκε με διάφορους τρόπους, ως επί το πλείστον εγκληματικούς και βάρβαρους, ώστε φτάσαμε σε σημείο στο τέλος της συνύπαρξης των λαών, την περίοδο της ανταλλαγής των πληθυσμών να έχουμε μόνο 1,5 εκατομμύριο έλληνες οι οποίοι εγκατέλειψαν τις πατρογονικές τους εστίες κι εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα.

Απόγονοι αυτών των προσφύγων είμαστε κι εμείς και θεωρούμε ότι είναι πάντα χρέος μας να τηρούμε άσβεστη τη μνήμη του τόπου εκείνου και της λαμπρής ιστορίας την οποία επί αιώνες είχανε γράψει».

Μια ζωντανή σελίδα της ιστορίας

Ο Σταύρος Φαρασόπουλος ήρθε στην Κομοτηνή σε ηλικία 14 ετών και διατηρεί ζωντανές τις μνήμες από την πατρίδα. Κατάγεται από τους Άγιους Ανάργυρους της Καππαδοκίας. «Είμαι πολύ συγκινημένος που γνωρίζω αυτές τις εικόνες από την πατρίδα, εκεί που μεγάλωσα. Για την Καισάρεια έχω να πω δύο λόγια. Ήταν το καταφύγιο και η κιβωτός των ελλήνων. Από τις κακές προϋποθέσεις, τους πολέμους, όλοι καταφεύγανε στην Καππαδοκία, αυτοί που διώκονταν, οι έλληνες. Οι Καππαδόκες, για μένα, είναι άξιοι. Όταν στην καταστροφή της Μικράς Ασίας, έστελναν ομήρους από την περιφέρεια της Σμύρνης στα σύνορα της Ρωσίας να κάνουν τα ‘καμένα’ του πολέμου της Ρωσίας με την Τουρκία οι Καππαδόκες οι προύχοντες σκέφτηκαν πονηρά κι έκαναν την τούρκικη κυβέρνηση να τους κρατήσει στην Καππαδοκία και να τη διορθώσουν. Ένα σχολείο το έφτιαξαν ατόφιο οι όμηροι από την περιφέρεια της Σμύρνης.

Το χωριό μου ήταν 500 οικογένειες. Το 1908 αλλοιώθηκε κι έμειναν 80 οικογένειες από 3-4 άτομα. Στο σχολείο είχε 40 άτομα ενώ 400 κρύβονταν στο χωριό». Ο Σταύρος Φαρασόπουλος νιώθει μεγάλη φόρτιση παρατηρώντας τις φωτογραφίες που φιλοξένησε η έκθεση των Καππαδοκών στη λέσχη αξιωματικών.

Το 1970 επέστρεψε στα πάτρια εδάφη κι έμεινε για 40 μέρες. Η αναχώρηση από τον τόπο τους έγινε με βάσει την ανταλλαγή των πληθυσμών και χωρίς ταραχές. «Η ανταλλαγή ρυθμίστηκε από επιτροπή Αυστραλών, Σουηδών, Αμερικάνων και δε μπορούσαν να μάς κάνουν τίποτε. Πήραν ό,τι είχαμε και δεν είχαμε από τα ακίνητα.

Ένα ζώο που είχαμε το κάναμε τράμπα μ’ ένα χαλί κι όταν ήρθαμε είχαμε τη συρμαγιά (ή σερμαγιά)».

Ο Βασίλης Μαυρίδης, νυν πρόεδρος των Καππαδοκών, θυμάται στις ιστορίες που άκουγε από τους δικούς του, που αφορούν τον αγώνα της επιβίωσης. «Ο πατέρας μου σώθηκε από το χαλί. Ήρθε μικρό παιδί. Τα αδέλφια της γιαγιάς μου ήταν τεχνίτες, ξυλουργοί κι έστηναν τον αργαλειό, έφτιαχναν χαλιά, τα πουλούσαν και ψώνιζαν τα φαγώσιμα.

Το χωριό μας δεν πειράχτηκε, όπως είπε ο Σταύρος Φαρασόπουλος. Είχαμε τον Σινάν, ο οποίος είναι Σινανίδης, το στολίδι της Τουρκίας. Έθετε βέτο. Ήταν μακροβιότατος, έζησε με 5 σουλτάνους, τους οποίους επηρέαζε γιατί ήταν ο αρχιτέκτονας της εποχής εκείνης. Σήμερα, στα πανεπιστήμια της Τουρκίας, όσοι σπουδάζουν πολιτικοί μηχανικοί, αρχιτέκτονες, τοπογράφοι από το πανεπιστήμιο του Βοσπόρου το δίπλωμά τους γράφει πανεπιστήμιο Σινάν».

Ο Σταύρος Φαρασόπουλος θυμάται το διάσημο αρχιτέκτονα της εποχής, Σινάν. «Ήταν ελληνόπαιδο, αυτός που έκανε το τζαμί του Διδυμοτείχου, της Αδριανούπολης. Βοήθησε το χριστιανισμό την εποχή που τους έδιωχναν. Μεσολαβούσε για να απαλλάξει κάποιους από την υποχρεωτική μετακόμιση. Προστάτευε τους έλληνες μέχρι να πεθάνει. Οι Τούρκοι επιστήμονες τον τιμούν κι ένας τούρκος συγγραφέας έχει γράψει την πάσα αλήθεια».

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.