8 χρονια Λεσχη ΚινηματογραφουΕργατικου Κεντρου Θεσσαλονικης
Με αφορμή τα 8 χρόνια ζωής της Λέσχης Κινηματογράφου Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης το κείμενο του Παναγιώτη Χιονίδη, εκ μέρους της ομάδας Λέσχης Κινηματογράφου του Ε.Κ.Θ.
«Φέτος συμπλήρωσε τα 8 χρόνια συνεχούς λειτουργίας η λέσχη κινηματογράφου, μια πρωτοβουλία του Εργατικού κέντρου Θεσσαλονίκης, που αποτελεί ορόσημο στα παγκόσμια συνδικαλιστικά χρονικά, μιας και ποτέ άλλοτε δεν υπήρξε κάτι παρόμοιο, μια προσπάθεια που ξεκίνησε σαν πείραμα και πρόκληση για την τότε διοίκηση του Ε.Κ.Θ. και εξελίχτηκε σε ένα σοβαρό μέσο πολιτιστικής παρέμβασης στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Οι αρχικές προβολές με στοιχειώδη υποδομή και με σοβαρές ελλείψεις, μιας και αρκετές φορές οι υπεύθυνοι της λέσχης κυριολεκτικά τύλιγαν με τα χέρια μια ολόκληρη ταινία (ολόκληρα χιλιόμετρα κινηματογραφικού φιλμ), αλλά με πολύ μεράκι και ερωτικό πάθος για την τέχνη του κινηματογράφου.
Πρέπει να σημειωθεί ότι την εποχή που ξεκινήσαμε ήταν η εποχή που οι κινηματογραφικές αίθουσες έκλειναν η μια πίσω από την άλλη δίνοντας την θέση τους σε super market και σε σκυλάδικα- πολιτιστικά κέντρα, μια εποχή που οι θεσμοθετημένοι φορείς του πολιτισμού απείχαν μακράν από τη σκέψη συνεχούς λειτουργίας τους πέραν από μια φορά το χρόνο κι αυτό χάριν της ιστορίας και την πίεση μεμονωμένων φωνών, δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι και επί «Πολιτιστικής» ούτε καν γιορτάστηκαν τα 100 χρόνια του σινεμά, παρά με ένα εβδομαδιαίο αφιέρωμα!
Πολύ γρήγορα η διοίκηση του Ε.Κ.Θ. λαμβάνοντας το μήνυμα της τοπικής κοινωνίας και ιδιαίτερα των νέων, χάρις της μεγάλης προσέλευσής τους, εξοπλίστηκε με ιδιόκτητα μηχανήματα, ανακαινίσθηκε η αίθουσα, βελτιώθηκε η ηχητική της κ.λ.π. κάτι που ώθησε την ομάδα της Λέσχης Κιν/φου σε πρωτοποριακά αφιερώματα καθώς και να εμπεδώσει στο κοινό της πόλης ότι κάθε Τρίτη πάντα θα υπάρχει μια προβολή ποιοτικής ταινίας!
Οι «κινηματογραφικές διαδρομές» από τον Τρυφώ στον Αγγελόπουλο, και από τον Κόπολα στον Γιάνναρη καθώς και σε δημιουργούς της πόλης μας δεν σταμάτησαν ποτέ, ξεφεύγοντας πάντα με επιτυχία τους σκοπέλους και της ελίτ αλλά και από φθηνούς λαϊκισμούς. Ο ελληνικός κινηματογράφος υπήρξε μια από τις προτεραιότητες της λέσχης αναδεικνύοντας τον , στην δύσκολη εποχή μας, με την παντοδυναμία του αμερικανικού σινεμά και τις σπασμωδικές ευρωπαϊκές απαντήσεις.
Πέρα από τις καθιερωμένες προβολές της Τρίτης, ποτέ δεν σταμάτησαν και τα ειδικά αφιερώματα, πάντα κάθε μήνα, άλλοτε σε ντοκιμαντέρ ή σε ταινίες μικρού μήκους φιλμ και άλλοτε σε θέματα με βάση τον σύγχρονο κοινωνικό προβληματισμό(ρατσισμός, ναρκωτικά κ.λ.π.), ιδιαίτερα πρέπει να σημειωθεί ότι κατά την διάρκεια του 1996 (έτος γιορτασμού για τα 100 χρόνια σινεμά) η λέσχη «δυστυχώς» ήταν ο μοναδικός φορέας στην χώρα μας που τίμησε με τόση πυκνότητα προβολών και εκδηλώσεων την κινηματογραφική τέχνη, κάτι που δεν την κάνει μίζερη στην κριτική της όταν διαπιστώνει ότι επιτέλους τώρα και οι αρμόδιοι φορείς επιτέλους «ξύπνησαν» κάπως από το λήθαργό τους!
Όμως η ομάδα της λέσχης δεν έμεινε αυστηρά στην προβολή κάποιων αξιόλογων ταινιών, κάτι που από μόνο του κάνει το κοινό απλώς καταναλωτή εικόνων, αλλά προχώρησε και σε διοργάνωση σεμιναρίων γύρω από την ιστορία , τις τεχνικές, τα παγκόσμια ρεύματα, τις «σχολές» του σινεμά κ.λ.π. καθώς και στη διοργάνωση και μουσικών και θεατρικών εκδηλώσεων σε συνεργασία με τοπικούς φορείς και καλλιτέχνες καθώς και σε εικαστικές εκδηλώσεις αποδεικνύοντας έτσι πως η τέχνη του σινεμά είναι συνισταμένη όλων των άλλων τεχνών, κάτι όμως που δεν απαγόρευσε να κρατήσει (όπως άλλοι φορείς) για τον εαυτό της, μιας και δεν ήταν λίγες οι φορές που μετέφερε τις εκδηλώσεις και σε άλλες πόλεις σε συνεργασία με τα Τοπικά Εργατικά Κέντρα και τις κινηματογραφικές λέσχες.
Χωρίς δογματισμούς και φοβίες για τη σύγχρονη εποχή και την τεχνολογία, προχώρησε στη δημιουργία μιας ηλεκτρονικής σελίδας (www cineek.gr) που χάρις στο μεράκι των ανθρώπων της Λέσχης αποτελεί πλέον την μεγαλύτερη βάση, για Ελλάδα , κινηματογραφικών δεδομένων , καθώς και στη δημιουργία ενός θεσμού του Διεθνούς Πανοράματος Ανεξάρτητων Δημιουργών που τον προσεχή Οκτώβριο, θα είναι η τέταρτη χρονιά διεξαγωγής του. Ένας θεσμός που στόχο έχει την ελεύθερη και χωρίς μικροσυντεχνιασμούς και μικρόψυχες λογικές, μιας και προκριματική επιτροπή δεν υπάρχει, προβολή ανεξαρτήτων δημιουργών από Ελλάδα και εξωτερικό, κάτι που έχει κατακτήσει πολύ γρήγορα, δείγμα το οποίο είναι ότι για την τέταρτη διοργάνωση, έχουν δηλώσει (μέχρι τώρα) 75 σκηνοθέτες από 53 χώρες και 23 έλληνες σκηνοθέτες, όπου περιλαμβάνει ταινίες μεγάλου και μικρού, ντοκιμαντέρ, video clip,με «μοναδικό» αποκλεισμό σε ταινίες που εξυμνούν τον ρατσισμό. Φυσικά οι τακτικές προβολές θα συνεχίσουν πάντα με τη με τη διάνθισή τους κάθε φορά σε μια εισήγηση (κάτι που γίνεται από την πρώτη στιγμή λειτουργίας της λέσχης ), από έναν προσκεκλημένο με αναφορές που θα έχουν να κάνουν με τη φύση του κινηματογραφικού αφιερώματος και τα κοινωνικά θέματα που θίγει, κάτι που έχει να κάνει με την δημιουργία κινηματογραφικής και κοινωνικής παιδείας των θεατών και με στόχο πάντα την δημιουργία ελευθέρου διαλόγου του εισηγητή με το κοινό.
Θα ήθελα να τελειώσω με ένα ερωτηματικό!
Όταν σε αυτή την πόλη, λίγοι και «μικροί» ερασιτέχνες αλλά με «ερωτικό»επαγγελματισμό και πάθος κάνουν το μεράκι τους πραγματικότητα, δημιουργούν νέους θεσμούς, κάνουν , σε μικρό βαθμό ανάλογα με τις δυνάμεις τους, πράξη την κινηματογραφική παιδεία, όταν είναι διαπιστωμένη η «δίψα» των νέων να ανακαλύψουν την τέχνη του σινεμά(φωτεινό παράδειγμα η μεγάλη προσέλευση στους «Νέους Ορίζοντες» είναι ανώριμο το αίτημα η δημιουργία στην πόλη μας της Κινηματογραφικής Ακαδημίας, είναι ανώριμο το αίτημα όχι μόνο η διεξαγωγή αλλά και η οργάνωση και επιμέλεια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου από ανθρώπους της πόλης μας».
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
