4η Πανελληνια Φθινοπωρινη Συναντηση Μανιταροφιλων

Η φετινή συνάντηση

Φέτος η συνάντηση περιλαμβάνει τριήμερες οι εκδηλώσεις, οι οποίες ξεκινούν σήμερα το μεσημέρι και θα ολοκληρωθούν το μεσημέρι της Κυριακής. Το καινούργιο επίσης είναι ότι προστέθηκε μια ημέρα στη συνάντηση, γεγονός που αποδεικνύει ότι το ενδιαφέρον για τη συνάντηση βαίνει αυξανόμενο και, όπως τονίζει ο πρόεδρος του Μανιταρογνωστικού Συλλόγου Ξάνθης κ. Παπαδημητρίου, «φέτος περιμένουμε περισσότερο κόσμο και λόγω του ότι έχουμε μεταθέσει το χώρο της γιορτής. Μέχρι πέρσι η γιορτή γινόταν στο Λειβαδίτη και φέτος το επίκεντρο θα είναι στα Κομνηνά της Σταυρούπολης για να έρθει περισσότερος κόσμος, ο οποίος κατά την άποψή μου λόγω της απόστασης τα προηγούμενα χρόνια δίσταζε να ανέβει στο Λειβαδίτη, όπως επίσης αρκετοί ήταν εκείνοι που μας ζήτησαν να το κάνουμε κάπου πιο κοντά για να μπορέσουν να έρθουν». Ο ίδιος ξεκίνησε να ασχολείται με τα μανιτάρια, «ίσως τυχαία, αλλά συνετέλεσε και η αγάπη που είχα για τη φύση. Υπηρετούσα ως καθηγητής στη Μήλο, πριν από είκοσι πέντε χρόνια, και μια ηλικιωμένη κυρία μου έδειξε τρία περίπου ειδών μανιτάρια. Από εκεί ξεκίνησε το ενδιαφέρον μου. Κατόπιν στην Ξάνθη, παρότι τα άφησα για λίγα χρόνια ασχολήθηκα μόνος μου, αγόρασα βιβλία, χρησιμοποίησα το Ίντερνετ και φυσικά έκανα εξόδους στα δάση. Έτσι έμαθα πάρα πολλά πράγματα και μπορώ να βοηθήσω και όποιον ενδιαφέρεται».

Μεταξύ των μανιταριών που θα απασχολήσουν την συνάντηση είναι και η τρούφα, η οποία «είναι αυτό που λέμε υπόγειο μανιτάρι, ακριβέστερα υπόγειος μύκητας, που σημαίνει ότι βγαίνει μόνο κάτω από το χώμα και για να ανακαλυφθεί και να βγει από το χώμα χρειάζονται εκπαιδευμένα σκυλιά, τα οποία με την αναπτυγμένη όσφρηση που έχουν μπορούν και τα εντοπίζουν».

Πλούσια η περιοχή

σε μανιτάρια

Η περιοχή της Ξάνθης υποστηρίζει ο κ. Παπαδημητρίου «είναι πολύ πλούσια σε ποικιλία μανιταριών. Βέβαια από θέμα ποσοτήτων και ιδιαίτερα τα βρώσιμα μανιτάρια δεν έχουμε τόσο πολλά όσα η Δυτική Μακεδονία που είναι κάπως περισσότερο ευνοημένη από εμάς σε θέμα βροχοπτώσεων. Τα είδη όμως που έχουμε και η ποικιλία τους είναι πάρα πολύ μεγάλη και ένας λόγος για αυτό είναι η ύπαρξη της σημύδας ενός δένδρου που γενικώς δεν υπάρχει στην Ελλάδα αλλά μόνο στη Ροδόπη σε μεγάλα δάση».

Τα πιο συνηθισμένα είδη μανιταριών είναι γνωστά στους περισσότερους. «Οπωσδήποτε στην Ελλάδα επειδή δεν έχει γίνει συστηματική καταγραφή μέχρι σήμερα τα τελευταία χρόνια μόνο χάρη στη δουλειά του κ. Γιώργου Κωνσταντινίδη από τα Γρεβενά έχουν καταγραφεί πολλές χιλιάδες είδη αλλά υπάρχουν και πάρα πολλά που πρέπει να καταγράψουμε. Εξάλλου και στον Ευρωπαϊκό χώρο είναι χιλιάδες τα είδη που δεν έχουν καταγραφεί. Εξ όσων γνωρίζω γινόταν κάποια εργασία ειδικά πάνω στις θεραπευτικές ιδιότητες των μανιταριών. Υπάρχουν κάποια μανιτάρια τα οποία κατά τους ερευνητές είχαν θεραπευτικές ιδιότητες κατά του καρκίνου αλλά βέβαια κατά πόσο αληθεύει αυτό δεν γνωρίζω».

Τον ακριβή αριθμό των μανιταριών που βρίσκονται στην περιοχή μας δεν τον γνωρίζουμε γιατί θα «έλεγα ότι είναι και χιλιάδες αυτά τα οποία ακόμη δεν έχουμε συναντήσει ή δεν έχουμε ταυτοποιήσει επαρκώς αλλά σε αυτόν τον τομέα όσοι αγαπάμε αυτή την ενασχόληση προσπαθούμε καθημερινά και συνεχώς καταγράφουμε νέα είδη».

Ο ρόλος

των μανιταριών

στο οικοσύστημα

«Τα μανιτάρια είναι οι βασικοί ανακυκλωτές της φύσης. Οι μύκητες γενικώς, και όταν λέμε μανιτάρια εννοούμε μύκητες, έχουν ως ρόλο την αποσύνθεση της νεκρής οργανικής ύλης και έτσι γίνεται η ανακύκλωση της φύσης, γιατί αλλιώς αν τα φύλλα που έπεσαν, τα νεκρά κλαριά, οι κορμοί, έμεναν εκεί θα είχε καλυφθεί η φύση με νεκρό υλικό και θα είχε πάψει η ζωή. Βέβαια εξαρτάται και από τα είδη μανιταριών. Υπάρχουν κάποια άλλα που ζουν συμβιωτικά με κάποια άλλα δένδρα και φυτά και βοηθούν το ένα το άλλο, δηλαδή το μανιτάρι βοηθά το δένδρο να αναπτυχθεί καλύτερα, το προστατεύει από κάποιες μολύνσεις και το ίδιο παίρνει από το δένδρο κάποιες ουσίες που δεν μπορεί να συνθέσει μόνο του λόγω του ότι δεν έχει χλωροφύλλη».

Διατροφικά μυστικά

«Μυστικά υπάρχουν παντού. Ένα μεγάλο μυστικό είναι ότι ο κόσμος δεν γνωρίζει σχεδόν τίποτε για την διατροφική αξία αλλά και για τη νοστιμιά των μανιταριών και όσοι ασχολούνται εμπειρικά με τη συλλογή τους γνωρίζουν πολύ λίγα είδη, συνήθως τρία, τέσσερα, πέντε και αγνοούν αρκετές δεκάδες άλλα, τα οποία είναι πολύ νόστιμα και περιέχουν πολλά ιχνοστοιχεία τα οποία βοηθούν στην καλύτερη υγεία του οργανισμού του ανθρώπου».

Υπάρχει η άποψη ότι τα μανιτάρια είναι διαιτητικά. Τοποθετούμενος επʼ αυτού ο κ. Παπαδημητρίου τονίζει ότι «τα μανιτάρια δεν περιέχουν καθόλου λίπη και για αυτό είναι διαιτητικά, αλλά ασφαλώς δεν μπορεί να τρέφεται κανείς αποκλειστικά με μανιτάρια»

Δηλητηριώδη

μανιτάρια

«Δεν είναι καθόλου μύθος ότι υπάρχουν και δηλητηριώδη μανιτάρια», υποστηρίζει ο κ. Παπαδημητρίου. «Υπάρχουν μερικές δεκάδες μανιταριών τα οποία μπορούν να αποβούν και μοιραία για τον άνθρωπο αν τα καταναλώσει. Και βέβαια υπάρχει ένας τύπος μανιταριού ο φαλλοειδής αμανίτης και ο εαρινός αμανίτης, τα οποία λόγω του ότι εμφανίζονται κατά περιόδους σε μεγάλους αριθμούς και επειδή είναι σχετικά μεγάλα μανιτάρια μπορεί κάποιος που δεν τα γνωρίζει να τα μαζέψει και να έχουμε περιπτώσεις δηλητηριάσεων, όπως συμβαίνει αρκετά συχνά ή κάθε ένα ή δύο χρόνια να έχουμε και θανάτους όπως είχαμε στην περιοχή μας πριν από μερικά χρόνια και δηλητηριάσεις μέχρι πρόπερσι».

Διακριτή

η επικινδυνότητα

των μανιταριών

«Για κάποιον που δεν γνωρίζει δεν είναι διακριτή η επικινδυνότητά τους. Δυστυχώς υπάρχουν μύθοι που παραπλανούν πολλούς, ορισμένες γενικεύσεις. Για παράδειγμα λένε ότι αν ένα μανιτάρι έχει δακτυλίδι στο πόδι, που κάποιοι το αποκαλούν φουστίτσα ότι είναι ασφαλές. Αυτό είναι τεράστιο λάθος γιατί τα θανατηφόρα που σας ανέφερα έχουν και αυτά δαχτυλίδι στο πόδι, πρέπει να γνωρίζει κανείς πολλά άλλα χαρακτηριστικά τους εκ των οποίων τρία είναι τα κύρια: Πρώτον το δαχτυλίδι που σας είπα που βρίσκεται στο πάνω μέρος του ποδιού, μοιάζει με φουστίτσα κάποιοι το αποκαλούν και βρακί. Το δεύτερο σημαντικό είναι ότι στη βάση του ποδιού τους στο σημείο που το μανιτάρι βγαίνει από το χώμα περιβάλλονται από ένα είδος σακουλίτσας η οποία αφήνει ένα κενό αρχικά στο πόδι και κατόπιν πέφτει επάνω στο πόδι και το αγκαλιάζει και ένα τρίτο χαρακτηριστικό είναι ότι τα ελάσματά τους, δηλαδή το κάτω μέρος του καπέλου αυτό που κανείς θα έλεγε ως φυλλαράκια είναι λευκά ή το πολύ λευκοκρέμ. Όταν συνυπάρχουν αυτά τα στοιχεία τότε πρέπει να είμαστε πάρα πολύ επιφυλακτικοί γιατί μπορεί να σημαίνει θανάσιμο κίνδυνο».

Α.Π.

Πρόγραμμα συνάντησης