23ες Πολιτιστικες εκδηλωσεις στις 2 και 3 Μαιου

Η Ομοσπονδία Θρακικών Σωματείων Ευρώπης

Η Ομοσπονδία Θρακικών Σωματείων Ευρώπης ιδρύθηκε το 1987 με στόχο την συσπείρωση των Θρακών στο γεωγραφικό χώρο της Ευρώπης ανεξαρτήτως θρησκεύματος και την προώθηση των προβλημάτων τους τόσο στην Ελλάδα όσο και στις χώρες διαμονής τους. Αποτελεί το δευτεροβάθμια συντονιστικό όργανο των Θρακών της Ευρώπης και αριθμεί ως μέλη 45 συλλόγους από Γερμανία Ελβετία, Βέλγιο και Ολλανδία εκπροσωπώντας 75000 Έλληνες μετανάστες από τη Θράκη. Η Ομοσπονδία καταβάλλει επίμονες προσπάθειες για τη σύσφιξη των δεσμών των Θρακιωτών που ζουν στις χώρες αυτές ανεξάρτητα από θρήσκευμα.

Να τονίσουμε βέβαια ότι η Ομοσπονδία Θρακικών Σωματείων Ευρώπης συμμετέχει κανονικά στις εργασίες του Παγκοσμίου Συνεδρίου Θρακών.

Οι πολιτιστικές

εκδηλώσεις

Στις 2 και 3 Μάη στη Στουτγάρδη θα πραγματοποιηθούν οι ετήσιες πολιτιστικές εκδηλώσεις της Ομοσπονδίας οι οποίες αποτελούν θεσμό και συμβάλλουν στη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των μελών και κυρίως των νέων. Η Ομοσπονδία εδώ και τριάντα δύο χρόνια οργανώνει τις πολιτιστικές εκδηλώσεις με έδρα συνήθως τη Στουτγάρδη, εφόσον οι περισσότεροι Θρακιώτες και κυρίως Εβρίτες ζουν εκεί. Στη συγκεκριμένη πόλη λειτουργούσαν πολλοί σύλλογοι Θρακιωτών, επειδή όμως δεν υπήρχε αποκλειστικά θρακιώτικος σύλλογος διευρύνθηκε ο Σύλλογος Εβριτών Στουτγάρδης και σήμερα λειτουργεί ως Θρακικός Εκπολιτιστικός Σύλλογος Στουτγάρδης με μέλη και από την πόλη της Ξάνθης.

Με αφορμή το γεγονός αυτό ο ΠτΘ συζητά σήμερα με την γραμματέα της Ομοσπονδίας Θρακικών Συλλόγων Ευρώπης κ. Ελένη Ταγκαλίδου. Η κ. Ταγκαλίδου είναι γεννημένη στην Πυλαία του Νομού Έβρου, ποντία στην καταγωγή, και βρίσκεται στη Γερμανία από τα δεκαεφτά της χρόνια. Όπως η ίδια λέει επισκέπτεται συχνά την πόλη μας γιατί σπουδάζει εδώ. Συγκεκριμένα ολοκληρώνει τις σπουδές της στο Τμήμα Κοινωνικής Διοίκησης και μάλιστα χρωστά δύο μαθήματα για να πάρει το πτυχίο της.

Φέτος οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στις Βρυξέλες όπου δραστηριοποιούνται αρκετοί σύλλογοι ελληνικοί. «Κάθε χρόνο επιλέγεται η περιοχή που θα γίνουν οι εκδηλώσεις. Συνήθως γίνονταν στη Γερμανία και θα έλεγα ότι είναι ελάχιστες οι φορές που έγιναν εκτός, γιατί από τη Γερμανία, όπου ζει και δραστηριοποιείται η πλειοψηφία των συλλόγων είναι δύσκολο να μετακινηθούν, ενώ από τις άλλες χώρες είναι ευκολότερη η μετακίνηση. Για να μην αδικηθούν όμως και οι σύλλογοι στις άλλες χώρες κατά χρονικά διαστήματα διοργανώνονται και εκεί».

Κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων θα πραγματοποιηθούν ομιλίες, θα γίνει η παρουσίαση των χορευτικών όλων των συλλόγων ενώ παρόντες θα είναι και βουλευτές από την Ελλάδα και ίσως και υπουργοί.

Η δραστηριοποίηση

των συλλόγων

Στόχος των συλλόγων η διατήρηση των ηθών και εθίμων της πατρίδας. «Κάθε εβδομάδα εκτός από τα χορευτικά μας που συναντιούνται και κάνουν πρόβες, διοργανώνουμε τουλάχιστον ένα χορό κυρίως τα Χριστούγεννα αλλά και στα γενέθλια του συλλόγου συμμετέχουμε σε διάφορες δραστηριοποιήσεις. Για παράδειγμα προσωπικά είμαι ενεργό μέλος της γερμανικής κοινωνίας, με ενδιαφέρει να γνωρίζω τα διαδραματιζόμενα της Γερμανίας. Υπάρχει ένα διεθνές φόρουμ πολιτιστικό στο οποίο εκπροσωπούνται όλες οι εθνικότητες και στο οποίο διετέλεσα μέλος του Δ.Σ. Το φόρουμ έχει ως στόχο την προβολή των πολιτιστικών στοιχείων όλων των εθνικοτήτων πού ζουν στην περιοχή με αποτέλεσμα να γίνεται μια όσμωση πολιτισμών αλλά και να στηρίζονται οι μετανάστες στην επίλυση των προβλημάτων τους»,

Η αγάπη για την πατρίδα

Η Ελένη γεννήθηκε στην Πυλαία όπού και έζησε μέχρι τα δεκαεφτά της οπότε τελείωσε και το γυμνάσιο. Οι γονείς της ήταν μετανάστες στην Γερμανία. Μιλώντας για τη δεύτερη και τρίτη γενιά μεταναστών τονίζει «ότι η πλειονότητα δεν ήταν συνειδητοποιημένη. Ήταν μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας. Όλοι οι μετανάστες έχουν μέσα τους τον πόθο της πατρίδας. Όταν ζεις πολλά χρόνια μακριά από τον τόπο σου σε μια ξένη χώρα πιστεύεις ότι όλα έχουν παραμείνει στάσιμα πίσω σου. Υπάρχει η αγάπη και το πάθος για την πατρίδα αλλά έρχονται στην Ελλάδα και αισθάνονται ξένοι. Και αυτό ασυνείδητα το δείχνουν οι κάτοικοι της χώρας μας. Δεν έχει γίνει αντιληπτό ότι η ζωή προχωρά. Ειδικά η πρώτη γενιά θυμάται αυτά που άφησε πίσω. Η Ελλάδα όμως έχει εξελιχθεί. Μπορεί δηλαδή η συμπεριφορά του να είναι φυσιολογική και εγώ να τη θεωρήσω ρατσιστική.

Όσον αφορά τη χώρα που ζούμε και δραστηριοποιούμαστε προσωπικά θα έλεγα ότι έχω ενσωματωθεί σε αυτή αλλά όμως δεν θα έλεγα ότι αισθάνομαι Γερμανίδα. Κρίνω τα πράγματα, κάνω σύγκριση και τα λέω στους Γερμανούς. Βέβαια να τονίσω ότι εξαρτάται και με τι επίπεδο Γερμανών έχεις απέναντί σου. Οι μορφωμένοι έχουν μια διαφορετική αντίληψη και συμφωνούν μαζί μου. Στην Ελλάδα υπάρχει μια εικόνα για τους Γερμανούς ότι είναι μορφωμένοι και ότι είναι ανώτεροι από τους Έλληνες. Δεν είναι όμως έτσι».

Αντιμετώπιση

μεταναστών

«Υπάρχει μια ιδιαίτερη στάση απέναντι στους μετανάστες. Έχω αντιμετωπίσει διάφορες καταστάσεις για παράδειγμα με την αστυνομία. Μιλούν με αυταρχικό τρόπο σαν να μην είσαι άνθρωπος και αν τους αντιμετωπίσεις αμέσως αλλάζουν στάση και σου ζητούν και συγνώμη και μάλιστα θα έλεγα ότι σε αντιμετωπίζουν και με σεβασμό».

Οικονομική κρίση

και Γερμανία

Και η Γερμανία έχει χτυπηθεί από την οικονομική κρίση. «Δεν υπάρχουν δουλειές, οι συνθήκες εργασίας όσο περνά ο καιρός χειροτερεύουν. Στη Στουτγάρδη η αυτοκινητοβιομηχανία Μερσεντές που απασχολούσε πολλούς εργάτες και μάλιστα Έλληνες αυτή τη στιγμή λειτουργεί με ελαστικό ωράριο. Αποτέλεσμα οι εργάτες αντί να δουλεύουν πέντε μέρες δουλεύουν τρεις, αντί να δουλεύουν τέσσερις εβδομάδες το μήνα, δουλεύουν τρεις και τη μία εβδομάδα κάθονται. Η ίδια κατάσταση παντού εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και μάλιστα θα έλεγα ότι συγκριτικά με την Ελλάδα είναι χειρότερα. Γιατί μη ξεχνάμε ότι η Γερμανία είχε βαριά βιομηχανία και για το σύστημα που είχε αυτή η κρίση φαντάζει ανεπίτρεπτη. Στην Ελλάδα ποτέ δεν είχαμε τέτοιου είδους ανάπτυξη και δεν έχουμε και τώρα. Εδώ θα έλεγα ότι η κατάσταση είναι πολύ χαλιά».

Εκπαίδευση

των ελληνοπαίδων

Για ρατσισμό στο εκπαιδευτικό σύστημα κάνει λόγο η κ. Ελένη. «Ο ρατσισμός όμως αυτός είναι καλυμμένος. Αν αυτό μου το έλεγαν πριν δεκαπέντε χρόνια ότι οι Γερμανοί είναι ρατσιστές θα επαναστατούσα. Το έζησα όμως προσωπικά και το έχω συζητήσει ακόμη και με ανθρώπους του υπουργείου παιδείας. Όπως μου είπαν κυριαρχεί ένας άγραφος νόμος, ώστε μόνο το 20% των ξένων να επιτρέπεται να σπουδάσουν στα ανώτατα ιδρύματα. Κοιτάζουν να τα κόψουν τα παιδιά από τη μικρή ηλικία.

Όσον αφορά στα ελληνικά σχολεία θα έλεγα ότι λειτουργούν βέβαια με κάποιες ιδιαιτερότητες. Επειδή η Γερμανία είναι χωρισμένη σε ομοσπονδιακά κρατίδια η λειτουργία των σχολείων είναι ανάλογη με την περιοχή. Για παράδειγμα στη Βάδη – Βυτεμβέργη δεν επιτρέπεται η λειτουργία των ολοήμερων και των αποκλειστικά ελληνικών σχολείων. Είναι επιβεβλημένο να στέλνουμε τα παιδιά μας στο γερμανικό σχολείο. Στο Μόναχο μπορείς να επιλέξεις. Υπάρχουν σχολεία αποκλειστικά ελληνικά, κάτι όμως που δεν θα χαρακτήριζα τέλειο. Εξαρτάται με το τι θέλει ο μετανάστης. Θέλει το παιδί του να σπουδάσει στη Γερμανία ή θέλει να σπουδάσει στην Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια στο ομοσπονδιακό κρατίδιο της Βάδης Βυτεμβέργης δεν υπάρχει τίποτα συγκεκριμένο. Υπήρχαν τα ενταγμένα σχολεία όμως σταμάτησαν να λειτουργούν, τα μητρικής γλώσσας υπολειτουργούν. Έρχονται επανειλημμένως από την Ελλάδα αρμόδιοι να τα στηρίξουν αλλά τουλάχιστον εδώ και πέντε χρόνια δεν έχει γίνει τίποτα. Επανειλημμένα το υπουργείο Παιδείας της Ελλάδας πραγματοποιεί συναντήσεις με φορείς για το θέμα αυτό. Μάλιστα με κάλεσαν στο υπουργείο και ήμουν παρών σε συνάντηση που είχαμε όπου και εκθέσαμε τα προβλήματά μας η επίλυση των οποίων προσδιορίστηκε στο αύριο και έτσι έχει παραμείνει. Εκείνο βέβαια που δεν μπορώ να αμφισβητήσω είναι ότι διαθέτουν χρήματα».

Δεύτερη και τρίτη γενιά και η σχέση με την πατρίδα

Τα περισσότερα παιδιά των μεταναστών θέλουν να γυρίσουν πίσω «αλλά το σύστημα δεν τα ευνοεί. Πρώτον γιατί δεν γνωρίζουν τη γλώσσα και δεύτερον τα παιδιά που έχουν γεννηθεί στη Γερμανία έχουν επηρεασθεί όχι μόνο από τη Γερμανική κουλτούρα αλλά και από άλλες κουλτούρες. Γιατί και στα σχολεία δεν φοιτούν μόνο παιδιά Γερμανών. Ζουν θα έλεγα μια ενδιάμεση κατάσταση. Στο σπίτι ζεις με την ελληνική νοοτροπία και έξω μια διαφορετική με αποτέλεσμα τα παιδιά να αφομοιώνουν λίγο απ’ όλα. Αυτό βέβαια είναι αναπόφευκτο. Η γλώσσα τους δεν είναι τέλεια γιατί οι γονείς δεν γνωρίζουν να μιλούν τέλεια ελληνικά. Έρχονται στην Ελλάδα και αντιμετωπίζουν πρόβλημα και αυτό δεν το έχει προβλέψει η ελληνική πολιτεία. Εκτός τούτου αντιμετωπίζουν και μια υποτίμηση είτε συνειδητή είτε ασυνείδητη. Πολλά παιδιά δεν το αντέχουν και επιστρέφουν ξανά στη Γερμανία. «Μη μου μιλήσεις για Ελλάδα» λένε.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.