1989-2003: Δεκατεσσερα χρονια φαγουρας για την διαπλοκη

Οι δύο μεγάλες πολιτικές παρατάξεις στη χώρα μας κάνουν τα πάντα για να πείσουν η καθεμιά για τον εαυτό της ότι δεν διαπλέκονται με οικονομικά συμφέροντα, την ίδια στιγμή που ποικιλώνυμα αντίστοιχα συμφέροντα συνωθούνται στις αυλές του Μεγάρου Μαξίμου και της Ρηγίλλης.

Η στενή σχέση βουλευτών, υπουργών και άλλων θεσμικών και εξωθεσμικών πολιτικών παραγόντων με οικονομικούς κύκλους είναι, πλέον, τόσο ευρέως προβεβλημένη που μόνο οι αφελείς πιονιέροι που στοιχίζονται ακόμα κάτω από τα κομματικά λάβαρα δεν μπορούν να την δούνε ή να την παραδεχτούν.

Από το 1988-89 η πολιτική ζωή του τόπου έχει εισέλθει σε ένα φαύλο κύκλο σκανδάλων και σκανδαλολογίας η ένταση για τα οποία αυξομειώνεται ανάλογα με την πολιτική, κοινωνική και οικονομική συγκυρία. Να θυμηθούμε ενδεικτικά μόνο κάποιες περιπτώσεις που συγκλόνισαν την πολιτική ζωή.

Έτσι, από τις παραπομπές του 1989 για τα «Pampers» του Κοσκωτά, το ειδικό δικαστήριο, την ποινικοποίηση του δημοσίου βίου και την ενοχοποίηση συλλήβδην της Δημοκρατικής Παράταξης που άρθηκε πανηγυρικά με την αθώωση του Ανδρέα Παπανδρέου, περάσαμε το 1993 στις καταγγελίες Μητσοτάκη ότι η κυβέρνησή του έπεσε από τη δράση των διαπλεκομένων συμφερόντων που με δούρειο ίππο των Αντώνη Σαμαρά έφεραν εκ νέου στην εξουσία τον…αιώνιο αντίπαλό του.

Η συνέχεια ήταν όντως ενδιαφέρουσα, αφού η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ συνέστησε προανακριτική επιτροπή με σκοπό την έρευνα για την πώληση της τσιμεντοβιομηχανίας ΑΓΕΤ στον όμιλο Καλτσεστρούτσι και την ενεργοποίηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών εις βάρος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Η πρόσφατη, όμως, εμπειρία τους είχε διδάξει στο ΠΑΣΟΚ ότι μετά από ένα ειδικό δικαστήριο θα μπορούσε ο «Εφιάλτης» να τους προκύψει αθώος, δικαιωμένος και πιθανώς Πρόεδρος της Δημοκρατίας, γι΄ αυτό επικράτησαν δεύτερες και νηφαλιώτερες σκέψεις, οπότε και η δίωξη απεσύρθη, και ο Μητσοτάκης δεν μπόρεσε ποτέ να αποδείξει ενδίκως την αθωότητά του!

Η περίπτωση του επιχειρηματία Σωκράτη Κόκκαλη, αποτέλεσε μείζον ζήτημα συζητήσεων για άμεση εμπλοκή του στην διαπλοκή καθ΄ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας 1993-2003, έφτασε να κατηγορηθεί ακόμα και για κατασκοπεία εις βάρος της χώρας, αλλά ουδεμία κατηγορία δεν αποδείχτηκε από τις κατά καιρούς δικαστικές και εισαγγελικές έρευνες που διατάχθηκαν.

Ο ίδιος, κατηγορήθηκε από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη ότι μετείχε στην «συνομωσία» για την ανατροπή του από την εξουσία, αλλά στις 8 Σεπτεμβρίου 1993, μια μόλις μέρα αφότου είχε απολέσει την οριακή κοινοβουλευτική της πλειοψηφία, η απερχόμενη κυβέρνηση Μητσοτάκη του ανέθεσε την εργολαβία για το Ξυστό!!

Τον Σεπτέμβριο του 2000, ο Θεόδωρος Πάγκαλος φωτογράφισε τον Θεόδωρο Τσουκάτο ως συνταξιδιώτη του Κόκκαλη μέσα στο κότερο του επιχειρηματία γεγονός που προκάλεσε την αποπομπή του από το πρωθυπουργικό περιβάλλον και στην συνέχεια τον εξοβελισμό του από τα κομματικά όργανα.

Ένα χρόνο αργότερα ο διοικητής του ΟΠΑΠ και μέλος της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ, Χρήστος Σαλαλές, καταγγέλλεται από τη Ν.Δ. ότι προκηρύσσει με φωτογραφικούς όρους υπέρ των εταιριών του ομίλου της ΙΝΤΡΑΛΟΤ, συμφερόντων Κόκκαλη, τον διαγωνισμό για τα μηχανήματα των νέων τεχνικών παιχνιδιών που εισήλθαν εντωμεταξύ στην εγχώρια αγορά του νόμιμου κρατικού τζόγου.

Ο θόρυβος που ξεσπά οδηγεί τον Σαλαλέ στην αποπομπή του από τον ΟΠΑΠ, αλλά…ουδέν κακόν αμιγές καλού. Μετά από μικρό χρονικό διάστημα προσλαμβάνεται στον Όμιλο εταιριών του Κόκκαλη και παραμονές των δημοτικών εκλογών του 2002, έρχεται πρώτος στο εσωτερικό δημοψήφισμα που διεξήγαγε η οργάνωση του ΠΑΣΟΚ στον δήμο Κερατσινίου για την ανάδειξη του υποψηφίου δημάρχου!! Διαπλεκόμενο το Κίνημα, διαπλεκόμενοι και οι οπαδοί; Τελικώς η υποψηφιότητά του κόπηκε από την Χαριλάου Τρικούπη…

Τον Ιούνιο του 2000, τρία ακριβώς χρόνια πριν, σκάει η βόμβα για την ανάληψη της θέσης του εκπροσώπου τύπου της Ν.Δ., από τον μάλλον αριστερών αποκλίσεων δημοφιλή δημοσιογράφο του τηλεοπτικού σταθμού STAR, Θεόδωρο Ρουσόπουλο.

Ιδιοκτήτης του καναλιού είναι ο Βαρδής Βαρδινογιάννης και ο διευθυντής του Ελεύθερου Τύπου, Γιώργος Κύρτσος, από τότε διαρρήγνυε τα ιμάτια του, ότι η επιλογή δεν ήταν του Κωστή, αλλά μάλλον του Βαρδή. Τρία χρόνια μετά και αφού ο Καραμανλής τον είχε αποπέμψει από τον Ελεύθερο Τύπο, χάριν της ελευθερίας του τύπου βεβαίως, ο Κύρτσος αυτά που πρέσβευε τα έγραψε και σε βιβλίο.

Τον χειμώνα του 2001 ξέσπασε η υπόθεση με τα «φρουτάκια», που κόντεψε να ρίξει την κυβέρνηση, όταν ο δημοσιογράφος Μάκης Τριανταφυλλόπουλος, βιντεοσκόπησε τον πρόεδρο της επιτροπής διαφάνειας της Βουλής(!), βουλευτή Αχαίας του ΠΑΣΟΚ, Αλέκο Χρυσανθακόπουλο, να παίζει μανιωδώς φρουτάκια σε «ευαγές ίδρυμα» του τζόγου στην πόλη των Πατρών. Τα ίδια και με τον βουλευτή, Ζώη, της Ν.Δ. στην Λάρισα. Αποτέλεσμα ήταν να τεθεί εκτός Κ.Ο., ο Αλέκος Χρυσανθακόπουλος που όμως κατά πάσα βεβαιότητα θα είναι και πάλι υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ στην εκλογική του περιφέρεια…

Στην υπόθεση της Λιβεριανής off shore εταιρίας Mayo, ο Κώστας Λαλιώτης είχε επενδύσει πολλά σε σχέση με την απόδειξη της «ανάρμοστης σχέσης» της Ν.Δ. με μια, αν μη τι άλλο, ύποπτη εταιρία, της οποίας ένας τροφοδότης λογαριασμός πήγαινε κατευθείαν στα ταμεία της Ρηγίλλης από το 1988.

Η Ν.Δ. και οι κύριοι Μητσοτάκης και Έβερτ, μάλλον έχασαν την ψυχραιμία τους, αφού κατέφυγαν σε αρκετές αντιφάσεις στις δημόσιες δηλώσεις τους, η δικαιοσύνη, όμως, την οποία ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., υπολήπτονται όταν τους γλυκαίνουν οι αποφάσεις της και την πετροβολούν όποτε τους…αποκαρδιώνει, απεφάνθη ότι τα στοιχεία ήταν λίγα και θα έπρεπε η υπόθεση να μπει στο αρχείο.

Τελευταία βόμβα, η αποκάλυψη της δωρεάν παραχώρησης διαμερίσματος από τον επιχειρηματία Αθανασούλη της Alcatel, παλαιό μέλος της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ, στον υφυπουργό Δημόσιας Τάξης και υπεύθυνο για το έργο της ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων που διεκδικούσε η εν λόγω εταιρία, Ευάγγελο Μαλέσιο. Ο δικαστικός φάκελος της έρευνας της υπόθεσης που οδήγησε στην αποπομπή του κ. Μαλέσιου από την κυβέρνηση, έχει ήδη, αποσταλεί στη Βουλή, η Ν.Δ. ζητά τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής, το ΠΑΣΟΚ κωφεύει.

Οι παραπάνω ενδεικτικές μόνο περιπτώσεις που αφορούν την περίοδο 1989-2003 και οι πλείστες άλλες ακόμα με κορυφαία εκείνη του χρηματιστηρίου της περιόδου 1999, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο στον οιονδήποτε ώστε να καταφύγει στην απενοχοποίηση κομμάτων, εξουσιαστικών μηχανισμών και οικονομικής ολιγαρχίας.

Θα ήταν παράδοξο σε μία ελεύθερη οικονομία να επιδιώκει κανείς βίους παράλληλους ανάμεσα στην πολιτική και οικονομική εξουσία. Όμως, είναι άλλο πράγμα η θεσμική συνεργασία στα πλαίσια της εύρυθμης λειτουργίας του συστήματος και άλλο ο πλήρης και στενός εναγκαλισμός πολιτικών και επιχειρηματιών που συνηθέστατα οδηγεί σε ποδηγέτηση των πρώτων από τους δεύτερους. Σε μία χώρα που η αίσθηση της αδιαφάνειας και της ρεμούλας στο δημόσιο βίο είναι πιο έντονη από ποτέ μεταξύ των πολιτών, τη στιγμή και που οι ίδιοι οι πολίτες καταφεύγουν στο λάδωμα στις συναλλαγές τους με το δημόσιο προκειμένου να εξυπηρετηθούν, όπως πιστεύουν καλύτερα και γρηγορότερα, σε μία τέτοια στιγμή αποτελούν πομφόλυγες και μόνο, οι φραστικές εξάρσεις του Πρωθυπουργού και του Αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης από του βήματος της Βουλής, περί εμπλοκής στη διαπλοκή του αντιπάλου.

Η κοινωνία αναζητά και περιμένει θέσπιση θεσμικού πλαισίου που να καθιστά ευδιάκριτη την απόσταση ανάμεσα σε πολιτικούς και επιχειρηματίες. Οι πολίτες περιμένουν την εφαρμογή των κείμενων συνταγματικών διατάξεων που περιλαμβάνονται στην αναθεώρηση του 2001 που προνοούν σε μεγάλο βαθμό για την απεμπλοκή μεγαλόσχημων συμφερόντων από τον έλεγχο των μεγάλων αλλά και μικρών ΜΜΕ (διάταξη περί βασικού μετόχου, πλήρης και μέχρι φυσικού προσώπου ονομαστικοποίηση μετοχών κ.λ.π.).

Εν κατακλείδι, διπύθμενα φαίνεται σήμερα να είναι τα στεγανά που κρατούν όμηρο της διαπλοκής τον δημόσιο βίο της χώρας.

Μονοπύθμενα έχουν πλέον απομείνει μόνο τα τάνκερ κάποιων εγχώριων εφοπλιστών, αλλά για την μακροημέρευσή τους μπορούν αυτοί να κοιμούνται ήσυχοι, αφού υπάρχουν οι εννέα ευρωβουλευτές της Ν.Δ…

Δ.Δ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.