Οι Δημοκρατικοι πηραν το Κογκρεσο – Τι σημαινει αυτο για τα δυο τελευταια χρονια του Τραμπ
Οι Δημοκρατικοί σάρωσαν στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ, επιβεβαιώνοντας τις προβλέψεις και λαμβάνοντας επί της ουσίας τα “κλειδιά” από την 1η Ιανουαρίου. Εκτός από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, κέρδισαν και τη Γερουσία, και έτσι θα έχουν τον τελευταίο λόγο σε κάθε διορισμό που θα επιχειρήσει ο Τραμπ, από τις κορυφαίες θέσεις σε ομοσπονδιακές υπηρεσίες και στο υπουργικό συμβούλιο έως το σύνολο της ομοσπονδιακής δικαιοσύνης και το Ανώτατο Δικαστήριο.
Πρακτικά λοιπόν ο Λευκός Οίκος θα αναγκαστεί να αναζητήσει σημεία σύγκλισης με τους Δημοκρατικούς γερουσιαστές, ώστε να αποφύγει νέα δημοσιονομικά αδιέξοδα και να περάσει κρίσιμα νομοσχέδια. Ποιο είναι το “χαρτί” που παίζουν οι Ρεπουμπλικανοί μετά την ήττα τους; Κατά το φιλοτραμπικό FOX, το “πλεονέκτημα” είναι πως πλέον θα μετακυλίουν κάθε πολιτικό κόστος από αδιέξοδα συγκλίσεων στους αντιπάλους τους, κάνοντας κάτι σαν “κυβερνητική αντιπολίτευση”. Με τη Γερουσία στα χέρια των Δημοκρατικών, ο Τραμπ μπορεί να στρέψει απευθείας προς αυτούς τη λαϊκή δυσαρέσκεια για την ακρίβεια και το κόστος ζωής κατά τα φιλοτραμπικά ΜΜΕ. Ωστόσο οι Δημοκρατικοί παραμένουν χωρίς ηγετική φυσιογνωμία με τον Τραμπ να μην έχει “εύκολο στόχο”, κάτι που για την ώρα τους βολεύει.
Ένα ζήτημα που μένει είναι να δούμε τι θα γίνει με το Ανώτατο Δικαστήριο. Οι προηγούμενες επιλογές Τραμπ ήταν φίλια προσκείμενες προς εκείνον καθώς οι Δημοκρατικοί δεν είχαν τα νούμερα για να ασκήσουν βέτο. Όλοι οι πρόσφατοι δικαστές επικυρώθηκαν από Γερουσία και ήταν της ίδιας κομματικής απόχρωσης. Η τελευταία φορά που αντιπολιτευόμενη Γερουσία έδωσε το πράσινο φως ήταν το 1991, όταν το σώμα – υπό τον έλεγχο των Δημοκρατικών – ενέκρινε τον διορισμό του Κλάρενς Τόμας επί προεδρίας Τζορτζ Μπους του πρεσβύτερου, ο οποίος παραμένει το μακροβιότερο μέλος της έδρας. Το 2016 ο Ομπάμα πρότεινε για το Ανώτατο Δικαστήριο τον ομοσπονδιακό δικαστή Μέρικ Γκάρλαντ, όμως η ρεπουμπλικανική πλειοψηφία αρνήθηκε ακόμη και να ξεκινήσει τη διαδικασία ακρόασης, επικαλούμενη την επικείμενη προεδρική εκλογή.
Την προηγούμενη φορά που οι Δημοκρατικοί κέρδισαν τη Βουλή των Αντιπροσώπων στην πρώτη θητεία του Τραμπ, ξεκίνησαν εκτεταμένες έρευνες που οδήγησαν στην παραπομπή του προέδρου σε δίκη (impeachment). Εν συνεχεία τον παρέπεμψαν εκ νέου για την εισβολή στο Καπιτώλιο στις 6 Ιανουαρίου 2021, αμέσως μετά τη διατήρηση της πλειοψηφίας τους στις εκλογές του 2020. Η Γερουσία δεν έχει τη συνταγματική αρμοδιότητα να ασκεί κατηγορητήριο παραπομπής, διατηρεί όμως πλήρη εξουσία ως προς το να καλεί μάρτυρες και να διεξάγει αυτόνομες έρευνες. Αρκετά στελέχη των Δημοκρατικών είχαν δεσμευτεί προεκλογικά να διερευνήσουν τις ενέργειες του Τραμπ και αρκετών αξιωματούχων της κυβέρνησής του. Μένει να αποδειχθεί στην πράξη πόσο επιθετικά θα κινηθούν καθώς είναι επί της ουσίας “ακέφαλοι”.
Οι ενδιάμεσες εκλογές αποδεικνύονται παραδοσιακά δύσκολες για το κυβερνών κόμμα. Μπιλ Κλίντον, Μπαράκ Ομπάμα, Ντόναλντ Τραμπ και Τζο Μπάιντεν είδαν όλοι τις κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες τους να εξανεμίζονται στην πρώτη τους θητεία.
Στον χάρτη του NEWS 24/7 που ακολουθεί μπορείτε να παρακολουθήσετε live τα αποτελέσματα σε ό,τι αφορά την κατανομή των εδρών σε Βουλή των Αντιπροσώπων και Γερουσία, καθώς και την εξέλιξη της ψηφοφορίας ανά Πολιτεία. Σύμφωνα με την Εθνική Διάσκεψη Πολιτειακών Νομοθετικών Σωμάτων οι πολιτείες ανακοινώνουν τα επίσημα αποτελέσματα με βάση τον δικό τους ρυθμό, από μία εβδομάδα μετά, στην περίπτωση της Οκλαχόμα, έως τα μέσα Δεκεμβρίου, στην περίπτωση της Καλιφόρνια.
Τι μπορούν να κάνουν οι Δημοκρατικοί με την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων;
Με τους Δημοκρατικούς να ετοιμάζονται να ανακτήσουν τη Βουλή και τον Hakeem Jeffries να λαμβάνει θέση επικεφαλής της πλειοψηφίας, οι Ρεπουμπλικανοί θα χάσουν τη δυνατότητα να ψηφίζουν νομοσχέδια χωρίς τη στήριξη της αντιπολίτευσης. Μια δημοκρατική πλειοψηφία μπορεί να εκκινήσει όπως είπαμε έρευνες κατά της κυβέρνησης, να απαιτήσει έγγραφα και καταθέσεις, και να θέσει κορυφαία στελέχη υπό συνεχή κοινοβουλευτικό έλεγχο. Παράλληλα, ίσως δεχθούν πιέσεις από την εκλογική τους βάση για μια τρίτη παραπομπή του Τραμπ σε δίκη (impeachment).
Συνολικά οι Δημοκρατικοί της Βουλής των Αντιπροσώπων έχουν δεσμευτεί να χρησιμοποιήσουν την πλειοψηφία τους στη Βουλή των Αντιπροσώπων για να διερευνήσουν επιθετικά τον Τραμπ, την κυβέρνησή του και τους συμμάχους του, καθώς και να προωθήσουν πολιτικές προτάσεις για τις οποίες έκαναν προεκλογική εκστρατεία, συμπεριλαμβανομένου του τερματισμού του πολέμου στο Ιράν, της άρσης των δασμών του Τραμπ και της μείωσης του κόστους ζωής.
Τι μπορούν να κάνουν οι Δημοκρατικοί με την πλειοψηφία στη Γερουσία;
Η Γερουσία επικυρώνει τους διορισμούς υπουργών, πρέσβεων και ομοσπονδιακών δικαστών, συμπεριλαμβανομένων των μελών του Ανώτατου Δικαστηρίου. Μια δημοκρατική πλειοψηφία μπορεί να μπλοκάρει ή να καθυστερήσει πολλούς από τους διορισμούς του Τραμπ και να αναγκάσει τον Λευκό Οίκο να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για τη νομοθεσία.
Η νέα Γερουσία πιθανότατα θα ηγηθεί υπό τον γερουσιαστή Chuck Schumer της Νέας Υόρκης, ο οποίος θα ανακτήσει τον τίτλο του ηγέτη της πλειοψηφίας της Γερουσίας από τον Ρεπουμπλικάνο γερουσιαστή John Thune από τη Νότια Ντακότα.
Τι θα ερευνήσουν οι Δημοκρατικοί;
Αναμένεται να διερευνήσουν ζητήματα διαφθοράς της οικογένειας Τραμπ. Ήδη ο βουλευτής Jamie Raskin έχει ζητήσει στοιχεία για τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του γαμπρού του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, και του γιου του, Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ.
Χάρη στην κοινή προσπάθεια Δημοκρατικών βουλευτών το Υπουργείο Δικαιοσύνης υποχρεώθηκε πέρυσι να αποχαρακτηρίσει εκατομμύρια έγγραφα που σχετίζονται με τον Τζέφρι Έπσταϊν. Ωστόσο, εξαρχής το υπουργείο παραβίασε τη νόμιμη προθεσμία δημοσιοποίησης καθώς έδωσε στη δημοσιότητα μόνο περίπου 3,5 εκατομμύρια σελίδες από τα 6 εκατομμύρια που διέθετε, υποστηρίζοντας ότι τα υπόλοιπα ήταν διπλότυπα. Επιπλέον, υπήρξε διακομματική έντονη ανησυχία για εκτεταμένη λογοκρισία (μαυρισμένα σημεία) σε ορισμένα τμήματα, αλλά και για τη φαινομενικά κατά λάθος διαρροή ονομάτων θυμάτων, σε άλλα. Με τα νέα δεδομένα, η έρευνα αυτή αναμένεται να ενταθεί.
Ο Jason Crow, βουλευτής από το Κολοράντο που συμμετέχει στις Επιτροπές Ενόπλων Δυνάμεων και Πληροφοριών και συμπροεδρεύει της κοινοβουλευτικής ομάδας κατά της διαφθοράς, δηλώνει ότι θα ξεκινήσει έρευνες από το Πεντάγωνο, επικαλούμενος αναφορές για διοχέτευση αμυντικών κονδυλίων σε εταιρείες συνδεδεμένες με την οικογένεια Τραμπ.
Ο πόλεμος στο Ιράν
Με βάση τα εκλογικά αποτελέσματα των ενδιάμεσων εκλογών του 2026, όπου οι Δημοκρατικοί κερδίζουν τη Γερουσία και ανακτούν την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων, το τοπίο για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Τραμπ και τη χρηματοδότησή τους αλλάζει ριζικά. Καμία επιχείρηση δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί χωρίς νομοθετική πράξη. Η Βουλή των Αντιπροσώπων είναι το σώμα από το οποίο πρέπει υποχρεωτικά να ξεκινούν όλα τα φορολογικά και δημοσιονομικά νομοσχέδια. Κοινώς, ο Τραμπ διατηρεί τη δυνατότητα για μεμονωμένα τακτικά πλήγματα ως επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων, αλλά δεν μπορεί να συντηρήσει παρατεταμένο πόλεμο χωρίς τη χρηματοδότηση του Κογκρέσου.
Με τον Hakeem Jeffries στο “τιμόνι” η κυβέρνηση Τραμπ δεν θα μπορεί να περάσει συμπληρωματικά πολεμικά κονδύλια ή έκτακτους αμυντικούς προϋπολογισμούς χωρίς να υποκύψει στους όρους τους.
Ωστόσο ο Τραμπ προλαβαίνει αν θέλει να διατάξει άμεσα νέα πλήγματα καθώς έχει τη συνταγματική εξουσία να δώσει εντολή για αεροπορικά πλήγματα, επιχειρήσεις ειδικών δυνάμεων ή αμυντικές ενέργειες, ενώ μπορεί να εμπλέξει στρατεύματα για διάστημα έως 60 ημερών χωρίς έγκριση του Κογκρέσου. Μετά το πέρας των 60 ημερών (συν 30 ημέρες για ασφαλή απόσυρση), εάν το Κογκρέσο δεν κηρύξει πόλεμο ή δεν εγκρίνει ειδική εξουσιοδότηση (AUMF), είναι νομικά υποχρεωμένος να τερματίσει την εμπλοκή.
Με δεδομένο ότι η δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων για τον πόλεμο με το Ιράν και τον πληθωρισμό έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ήττα των Ρεπουμπλικανών, οι Δημοκρατικοί στο Κογκρέσο θα κινηθούν άμεσα για να περιορίσουν τις επιθετικές ενέργειες με ακροάσεις και ψηφίσματα για απαγόρευση διάθεσης κονδυλίων.
Οι Δημοκρατικοί παραδοσιακά υποστηρίζουν τη στρατιωτική και οικονομική ενίσχυση του Κιέβου. Έχοντας τον έλεγχο και των δύο σωμάτων, μπορούν να συντάξουν και να ψηφίσουν νέα πακέτα βοήθειας (με τη στήριξη και μετριοπαθών Ρεπουμπλικανών). Ο Τραμπ μπορεί να ασκήσει βέτο, αλλά το Κογκρέσο μπορεί να το παρακάμψει με πλειοψηφία δύο τρίτων ή να συνδέσει τη βοήθεια με νομοσχέδια που ο Τραμπ αναγκαστικά πρέπει να υπογράψει (π.χ. συνολικός προϋπολογισμός του κράτους).
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
