Μια εφηβικη «Ελλας» στην Πενσιλβανια

Θεωρητικά, ήταν ένας αγώνας λακρός όπως πολλοί άλλοι. Τελικός, βέβαια, διεθνούς τουρνουά, αλλά όχι από εκείνους που καθορίζουν την ιστορία μιας ομάδας. Κι όμως, οι 25 παίκτες της ελληνικής ομάδας, όλοι κάτω των 15 ετών, ένιωθαν πως το στοίχημα ήταν μεγάλο. Βγήκαν στο γήπεδο της Πενσιλβάνια φορώντας την εμφάνιση με τα χρώματα της Ελλάδας και στάθηκαν προσοχή για τον εθνικό ύμνο.

Στις κερκίδες δεν βρίσκονταν μόνο οι γονείς, αλλά γιαγιάδες και παππούδες, ακόμη και πιο μακρινοί συγγενείς που κρατούσαν ελληνικές σημαίες. Οι οικογένειες αυτές, Ελληνοαμερικανών πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενιάς, είχαν ταξιδέψει από διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ και από τον Καναδά. Δύο από τους αθλητές είχαν μάλιστα πάρει την ευχή του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου πριν από το τουρνουά.

Για τους γονείς

Ενας από αυτούς ήταν ο δωδεκάχρονος τότε Πέτρος Χατζηγιάννης. Ο πατέρας του είχε μεταναστεύσει από τον Πειραιά στις Ηνωμένες Πολιτείες πριν από 26 χρόνια, ενώ η μητέρα του είχε γεννηθεί εκεί από Eλληνες γονείς. Ο ίδιος αγαπούσε το λακρός και είχε μπει με χαρά στη συγκεκριμένη ομάδα. «Στην αρχή βέβαια ίσως το έκανα περισσότερο για τους γονείς μου», παραδέχεται. Ακόμα θυμάται τη συγκίνηση της μητέρας του την πρώτη φορά που τον είδε να φορά τη γαλανόλευκη εμφάνιση. Στη διάρκεια εκείνου του τετραήμερου τουρνουά, όμως, συνειδητοποίησε πως η συμμετοχή του είχε τελικά σημασία και για τον ίδιο.

«Ενιωσα πως δεν εκπροσωπούσα μόνο τον εαυτό μου ή μια ομάδα, αλλά την κουλτούρα που μας έχει διαμορφώσει όλους. Ηταν ένας τρόπος να τιμήσουμε την καταγωγή μας. Η εμπειρία ήταν φοβερή και όλοι οι συμπαίκτες θέλαμε πραγματικά να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό», εξηγεί. Πριν από το δεύτερο ημίχρονο του κρίσιμου τελικού, οι παίκτες αγκαλιάστηκαν σχηματίζοντας έναν κύκλο και ο Πέτρος είπε: «Τιμήστε την!». Μέτρησαν όλοι μέχρι το τρία και φώναξαν όλοι μαζί: «Ελλάς». Η νίκη τους εκείνο το απόγευμα ξεπέρασε κάθε προσδοκία, καθώς η ομάδα είχε συγκροτηθεί μόλις ένα χρόνο νωρίτερα και οι παίκτες είχαν προλάβει να κάνουν ελάχιστες προπονήσεις.

Η ομάδα αυτή δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία της Μέλανι Καπετανάκη, οδοντιάτρου, που γεννήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες από Ελληνες γονείς. Oλα είχαν αρχίσει τυχαία, το καλοκαίρι του 2018, όταν βρισκόταν στην Ελλάδα για διακοπές με την οικογένειά της. Εκείνη την περίοδο διεξαγόταν στο Ισραήλ το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Λακρός. Τα αγόρια της, πέντε και επτά ετών τότε, είχαν ήδη δείξει ενδιαφέρον για το άθλημα και έτσι η οικογένεια αποφάσισε να ταξιδέψει εκεί για να παρακολουθήσει μερικούς αγώνες. Στο ξενοδοχείο όπου διέμεναν είδαν τυχαία στη ρεσεψιόν την εθνική ομάδα λακρός της Ελλάδας.

«Δεν είχαμε ιδέα ότι υπήρχε τέτοια ομάδα. Μας εξήγησαν πως ήταν η πρώτη επίσημη εμφάνιση της Εθνικής σε διεθνή διοργάνωση, με Ελληνοαμερικανούς αθλητές και έναν παίκτη από τη Θεσσαλονίκη», θυμάται. «Τα αγόρια έτρεξαν ενθουσιασμένα να μιλήσουν στους παίκτες και εκείνοι τα κάλεσαν στα αποδυτήρια πριν από τον αγώνα. Εμείς καθόμασταν στις κερκίδες και μιλούσαμε με τους γονείς όταν ξαφνικά είδαμε τα παιδιά μας να εμφανίζονται στο γήπεδο. Τα είχαν πάρει μαζί τους για τον εθνικό ύμνο. Ε, αυτό ήταν. Από εκείνη τη στιγμή κόλλησαν». Επιστρέφοντας στην Αμερική, τα παιδιά ήθελαν να ασχοληθούν πιο εντατικά με το λακρός και, βέβαια, να παρακολουθούν την πορεία της ελληνικής εθνικής ομάδας. Σε ένα από τα τουρνουά στα οποία πήγαν, η Μέλανι διαπίστωσε ότι υπήρχε και κατηγορία και για παιδιά κάτω των 15 ετών.

Τότε ήρθε σε επαφή με τον Αντώνη Καταγά, πρόεδρο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Λακρός, και του πρότεινε να δημιουργήσουν μια ομάδα και σε αυτή την ηλικιακή κατηγορία. Με αυτόν τον τρόπο, του εξήγησε, θα μπορούσε σταδιακά να δημιουργηθεί ένα φυτώριο παικτών, το οποίο αργότερα θα τροφοδοτούσε την ομάδα των ενηλίκων. Δεν του το είπε τότε, αλλά είχε και ένα επιπλέον, καθαρά προσωπικό κίνητρο. «Εγώ μεγάλωσα σε ένα ελληνικό σπίτι. Πηγαίναμε κάθε εβδομάδα στην εκκλησία, όπου υπήρχε μια πολύ ισχυρή ελληνική κοινότητα. Πλέον, με τις δουλειές μας και τους απαιτητικούς ρυθμούς της καθημερινότητας, αυτό αναγκαστικά είχε ατονήσει. Σκεφτόμουν, λοιπόν, ότι μια ελληνική ομάδα θα μπορούσε να βοηθήσει τα παιδιά μου να διατηρήσουν έναν πιο ουσιαστικό δεσμό με την ελληνική τους ταυτότητα».

Το «σκάουτινγκ»

Ο Καταγάς είναι παθιασμένος παίκτης του λακρός (στα 47 του ήταν τερματοφύλακας της Εθνικής στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2018 στο Ισραήλ και εξακολουθεί να παίζει ερασιτεχνικά), είναι όμως παράλληλα και δραστήριος, βραβευμένος με Οσκαρ, παραγωγός ταινιών στο Χόλιγουντ. Είδε πολύ θετικά την ιδέα της Μέλανι, της εξήγησε όμως ότι δεν είχε τον χρόνο να την υλοποιήσει ο ίδιος. «Αν θέλεις να το κάνεις, όμως, εννοείται προχωράς», της είπε. Eτσι, η Μέλανι άρχισε να πηγαίνει σε μικρότερα τουρνουά. Δεν παρακολουθούσε τόσο τους αγώνες όσο τις φανέλες των παικτών, αναζητώντας ελληνικά επώνυμα.

Στα διαλείμματα πλησίαζε τους αθλητές και τους ζητούσε να τη φέρουν σε επαφή με τους γονείς τους. Eτσι συγκροτήθηκε η πρώτη ομάδα – εκείνη που ένα χρόνο αργότερα, το 2024, θα κατακτούσε το τουρνουά. Την επόμενη χρονιά ο αριθμός των παιδιών διπλασιάστηκε. Σήμερα υπάρχουν τρεις ομάδες σε αυτή την ηλικιακή κατηγορία, ανάμεσά τους και μία κοριτσιών. Στην ιστοσελίδα που έχουν δημιουργήσει ανεβάζουν φωτογραφίες, καθεμία συνοδεύεται με διαφορετικό ελληνικό τραγούδι και background τα ελληνικά μέρη που αγαπάνε. Οι αθλητές και αθλήτριες είναι πλέον φίλοι. Κρατάνε επικοινωνία, βρίσκονται με κάθε ευκαιρία. Το ίδιο και οι γονείς τους. Γύρω από το λακρός έχει δημιουργηθεί μια νέα, διαφορετική ελληνική κοινότητα.

Ολυμπιακή επιστροφή

Το λακρός ήταν και στο παρελθόν ολυμπιακό άθλημα. Η επιστροφή του στο Λος Αντζελες το 2028 κινητοποίησε την ελληνική ομοσπονδία και τον Αντώνη Καταγά. Το όνειρο μιας ελληνικής συμμετοχής στους Αγώνες με την ισχυρή πλέον ομάδα ανδρών είναι προφανές. Υπάρχουν όμως και άλλοι, πιο μακροπρόθεσμοι, στρατηγικοί στόχοι. Ο βασικότερος, να αποκτήσει το άθλημα ρίζες στην Ελλάδα. Για να το επιτύχει, ο Καταγάς χρειαζόταν κάποιον έμπειρο, που θα μπορούσε να αφοσιωθεί στο σχέδιό του.

Ζήτησε από τον πρόεδρο της διεθνούς ομοσπονδίας να του συστήσει κάποιον και εκείνος τον έφερε σε επαφή με τον Πιτ Γκίνεγκαρ. Εναν προπονητή με 50 χρόνια εμπειρίας σε μεγάλα αμερικανικά κολέγια και στη συνέχεια σε νεοσύστατες εθνικές ομάδες – με τελευταία εκείνη της Κένυας. Ετσι, ένα μεσημέρι στο Ναϊρόμπι, ο Πιτ άκουσε για πρώτη φορά για το ελληνικό λακρός. Μέχρι τότε δεν είχε επισκεφθεί καν την Ελλάδα. Του άρεσε όμως η πρόκληση και χωρίς πολλή σκέψη απάντησε θετικά. Μάζεψε τα πράγματά του, μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη –όπου υπήρχαν ήδη κάποιες συνεργασίες– και έπιασε δουλειά.

Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο συμβουλεύει την εθνική ομάδα ανδρών στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ παράλληλα έχει παρουσιάσει το άθλημα σε σχολεία και δεκάδες αθλητικούς συλλόγους σε όλη την Ελλάδα. Ενας από αυτούς είναι και ο σύλλογος «Νίκη» στο Κρυονέρι, τον οποίο είχε ιδρύσει ο Τάσος Γκούσης – πρώην αθλητής του στίβου και τα τελευταία χρόνια γενικός γραμματέας του χόκεϊ. «Για να είμαστε ειλικρινείς, είχα ακουστά το λακρός, αλλά νόμιζα ότι είναι κάτι σαν πόλο χωρίς τα άλογα», παραδέχεται. Εμαθε όμως το πώς παίζεται (με μπαστούνια με δίχτυ στην άκρη, για να μεταφέρουν, να πασάρουν και να σουτάρουν μια μικρή μπάλα προς την αντίπαλη εστία). Εμαθε επίσης για τη μακρά ιστορία του αθλήματος που πάει πίσω στους αυτόχθονες λαούς της Βόρειας Αμερικής και κάτι τον τράβηξε. «Κυρίως μου άρεσε η ιδέα να είμαι από τους πρώτους που θα καλλιεργούσαν ένα νέο άθλημα στη χώρα. Και το χόκεϊ με “κλεφτοπόλεμο” καταφέραμε να το ξεκινήσουμε. Γιατί όχι και το λακρός;».

Ο Πιτ ταξίδεψε συνολικά τέσσερις φορές στην Αθήνα για να δείξει στον Τάσο τα βασικά, να μιλήσει στα παιδιά και να τους παραδώσει τον απαραίτητο εξοπλισμό – τα μπαστούνια που είχε φέρει από την Αμερική. Ετσι, 25 παιδιά δημοτικού άρχισαν να παίζουν κάθε Τετάρτη λακρός στο Κρυονέρι. Πρόκειται για μια μεικτή ομάδα, με αγόρια και κορίτσια διαφορετικών ηλικιών. «Είναι ενθουσιασμένα. Ζητούσαν και άλλες ώρες και από Σεπτέμβριο θα τις αυξήσουμε», σημειώνει. Αυτός είναι άλλωστε και ο στόχος, επιβεβαιώνει ο Πιτ. «Να υπάρχουν παιδιά που θα αγαπήσουν και θα μεγαλώσουν με το λακρός, ώστε κάποια στιγμή η Ελλάδα να εκπροσωπείται και από παίκτες που θα έχουν γεννηθεί εδώ», καταλήγει.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.