Υπονομευτικες τακτικες στη Συγκλητο του Δημοκριτειου;
«Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού», μας διδάσκουν οι αρχαίοι Έλληνες. Καθώς φαίνεται, ωστόσο, πολλά από τα μέλη της Συγκλήτου του Δημοκριτείου ουδόλως έχουν διδαχθεί από τη συγκεκριμένη φράση. Γιατί πώς να ερμηνεύσει κανείς διαφορετικά τη για δεύτερη συναπτή συνεδρίαση αδυναμία εξασφάλισης απαρτίας του οργάνου, προκειμένου αυτό να πάρει έγκυρες αποφάσεις και να καθορίσει τον βηματισμό του, σε ό,τι έχει να κάνει με τις αλλαγές που περιλαμβάνει το Σχέδιο «Αθηνά»; Μετά από το «ναυάγιο» της συνεδρίασης της προηγούμενης Τρίτης, το οποίο προκλήθηκε επίσης από έλλειψη απαρτίας, το «έργο» ξαναπαίχτηκε για δεύτερη φορά χθες, προκαλώντας έντονη δυσφορία και εκνευρισμό στα συνεπή μέλη του οργάνου και στους δεκάδες φοιτητές, που βρέθηκαν στην αίθουσα της Συγκλήτου, αγωνιώντας για το μέλλον τους. Αυτή τη φορά, τα παριστάμενα μέλη της Συγκλήτου ανέρχονταν σε 19, ενώ ο απαιτούμενος αριθμός για να πραγματοποιηθεί κανονικά η συνεδρίαση είναι 21. Παρά ταύτα, ακολούθησε εκτενής συζήτηση για τις εξελίξεις με το Σχέδιο «Αθηνά», χωρίς όμως η διαδικασία να έχει αποφασιστικό χαρακτήρα για το λόγο ότι η όποια απόφαση του σώματος θα έπασχε εγκυρότητας. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να απαναδιατυπωθεί μεν η αρνητική στάση της ακαδημαϊκής κοινότητας απέναντι στο περιεχόμενο του Σχεδίου «Αθηνά», χωρίς ωστόσο να τεθούν επί τάπητος οι προτάσεις για δυναμικές αντιδράσεις, όπως θα ήταν αυτή της αναστολής λειτουργίας του Ιδρύματος, προκειμένου να ασκηθεί πίεση προς το Υπουργείο Παιδείας.
Πολλά τα ερωτήματα που προέκυψαν τις τελευταίες εβδομάδες
Σε κάθε περίπτωση, αξίζει κανείς να αναρωτηθεί για τα βαθύτερα αίτια αυτής της προβληματικής κατάστασης, που δημιουργήθηκε στο Δημοκρίτειο. Γιατί, μπορεί την προηγούμενη φορά τα μέλη, που «έλαμψαν δια της απουσίας τους» να ήταν σε θέση να επικαλεστούν κάποια βάσιμα άλλοθι, σχετικά με τη μέρα και την ώρα, που επιλέχτηκε να συνεδριάσει το όργανο, η χθεσινή όμως ηχηρή απουσία τους από τη διαδικασία αν μη τι άλλο παραπέμπει σε συνειδητή επιλογή υπονόμευσης του κύρους και των αποτελεσμάτων της. Αλλά πώς είναι δυνατόν, σε ένα ζήτημα που είναι πανθομολογούμενη η κρισιμότητά του για το ακριτικό Ίδρυμα, μέλη της αυτής ακαδημαϊκής κοινότητας με τόση ευκολία να στέκονται με αδιαφορία, αν όχι με σκοπιμότητα να το υπονομεύσουν τη συζήτηση του; Και επιπλέον, θα περιοριστεί άραγε το προβληματικό αυτό φαινόμενο αποκλειστικά στις διαδικασίες που αφορούν το Σχέδιο «Αθηνά» ή με ανάλογη τακτική, θα επιχειρηθεί στο εξής να ακυρωθεί πρακτικά η λειτουργία του κορυφαίου ακαδημαϊκού οργάνου του Πανεπιστημίου; Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα έχουν ανακύψει τις τελευταίες εβδομάδες στο Δημοκρίτειο, ερωτήματα που πρέπει να απαιτηθούν με σαφήνεια και υπευθυνότητα. Γιατί αλίμονο αν η πολυπόθητη αναβάθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα μας μπορεί να πάρει σάρκα και οστά, σε ένα περιβάλλον αγωνίας και αβεβαιότητας για το αυτονόητο, για το αν δηλαδή κάθε φορά οι ακαδημαϊκοί θα μπορούν να συνέρχονται, να συνεδριάζουν και να αποφασίζουν για τα μείζονα ή ελάσσονα ζητήματα της αρμοδιότητάς τους.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
