Βασιλης Τσανιδης: «Δεν πρεπει να επιλεγουμε οδοντιατρικη θεραπεια σαν ταξιδιωτικη προσφορα»
Την ανάγκη να επικαιροποιηθεί το θεσμικό και δεοντολογικό πλαίσιο που διέπει την άσκηση της οδοντιατρικής, αλλά και να ενημερωθούν ουσιαστικότερα οι πολίτες για το ποιος, πού και υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να παρέχει εξειδικευμένες υπηρεσίες υγείας, ανέδειξε ο πρόεδρος του Οδοντιατρικού Συλλόγου Ροδόπης και Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας κ.Βασίλης Τσανίδης, μιλώντας στο “Ράδιο Παρατηρητής 94fm».
Η συζήτηση πραγματοποιήθηκε με αφορμή τη δημόσια συζήτηση που έχει ανοίξει το τελευταίο διάστημα γύρω από τις ιατρικές και οδοντιατρικές πράξεις, τον έλεγχο των ιατρείων, τα όρια της διαφήμισης υπηρεσιών υγείας και τις ευθύνες των επαγγελματικών φορέων και της Πολιτείας, που οδήγησε και στην έκδοση σχετικής ανακοίνωσης από πλευράς της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας.
Στην ανακοίνωση αυτή μεταξύ άλλων, η Ομοσπονδία επανέλαβε το από το 2019 αίτημά της προς της Πολιτεία για την επικαιροποίηση του Κανονισμού Δεοντολογίας και λειτουργίας των Συλλόγων, γεγονός που όπως ανέφερε και ο κ.Τσανίδης, ο οδοντιατρικός κόσμος έχει επανειλημμένα, με τις σχετικές παρεμβάσεις να έχουν ξεκινήσει εδώ και χρόνια. Μάλιστα, όπως σημείωσε, λίγες ημέρες πριν από τα γεγονότα που έφεραν εκ νέου τη συζήτηση στην επικαιρότητα είχε αποσταλεί ακόμη μία σχετική επιστολή προς το αρμόδιο Υπουργείο.
Όταν η υγεία παρουσιάζεται ως «καταναλωτικό προϊόν»
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην αυξανόμενη εμπορική διάσταση που, κατά την άποψή του, αποκτούν ορισμένες υπηρεσίες υγείας και ειδικότερα στον χώρο του λεγόμενου ιατρικού και οδοντιατρικού τουρισμού.
Όπως εξήγησε, η προβολή πακέτων που υπόσχονται γρήγορες θεραπείες, χαμηλές τιμές και παράλληλες τουριστικές παροχές μπορεί να δημιουργήσει λανθασμένη εικόνα για πράξεις που στην πραγματικότητα απαιτούν εξατομικευμένη διάγνωση και επιστημονική ευθύνη.
«Διαφημιστικές υποσχέσεις για τέλειο χαμόγελο σε μία μέρα, θεραπείες σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές συνοδευόμενες από σπα σε κάποια ξενοδοχεία, εντυπωσιακές εικόνες πριν και μετά και πακέτα οδοντιατρικών υπηρεσιών που παρουσιάζονται πλέον με όρους καταναλωτικού προϊόντος, μπορούν να δημιουργήσουν στους πολίτες μία εσφαλμένη εντύπωση ότι οι σύνθετες πράξεις υγείας αποτελούν κάτι απλό και τυποποιημένο», υπογράμμισε, κάνοντας γνωστό πως δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις στις οποίες ασθενείς μεταβαίνουν στο εξωτερικό παρασυρόμενοι από ιδιαίτερα ελκυστικές οικονομικές προσφορές και στη συνέχεια επιστρέφουν στην Ελλάδα αναζητώντας αντιμετώπιση επιπλοκών.
«Ο πραγματικός μύθος είναι ότι στην Ελλάδα η οδοντιατρική κοστίζει πάρα πολύ»
«Εμείς μετά καλούμεθα να διορθώσουμε τα θέματα αυτά», ανέφερε χαρακτηριστικά, καταρρίπτοντας τον μύθο πως το κόστος των οδοντιατρικών υπηρεσιών στην χώρα μας είναι υψηλό, συνδέοντάς το και με την απουσία κρατικής ασφαλιστικής κάλυψης.
«Κάθε ποιοτική υπηρεσία υγειονομικού ενδιαφέροντος κοστίζει. Ο πραγματικός μύθος όμως είναι ότι στην Ελλάδα κοστίζει πάρα πολύ, επειδή στην ουσία δεν συμμετέχει το κράτος με τον ασφαλιστικό του μανδύα ολοκληρωτικά σε αυτόν τον λογαριασμό», σημείωσε.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο ίδιος στη συνέντευξη, στην Ελλάδα η κρατική συμμετοχή στο κόστος της οδοντιατρικής περίθαλψης είναι πρακτικά μηδενική, γεγονός που μεταφέρει το βάρος της δαπάνης απευθείας στον ασθενή, αντίθετα με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο συμμετοχής των κρατών στις οδοντιατρικές υπηρεσίες που αγγίζει το 35%.
«Και όταν λέμε ασφαλιστική βοήθεια δεν μας κάνουν δώρο. Είναι κάτι τα οποία πληρώνουμε κάθε μήνα και τα οποία πρέπει αυτοί με κατάλληλο τρόπο να εκμεταλλευτούν» πρόσθεσε.
Επιχειρηματικά σχήματα και ο ρόλος του επιστημονικά υπευθύνου
Ένα ακόμη ζήτημα που έθεσε αφορά τη δυνατότητα λειτουργίας εταιρικών σχημάτων στον χώρο της υγείας στα οποία η πλειοψηφική ιδιοκτησία δεν ανήκει υποχρεωτικά σε γιατρό ή οδοντίατρο, με την εταιρεία να απασχολεί επιστημονικά υπεύθυνους επαγγελματίες υγείας.
Κατά τον ίδιο, αυτή η πραγματικότητα ενισχύει τον κίνδυνο να αντιμετωπίζεται η υγεία πρωτίστως ως οικονομική δραστηριότητα.
«Μπορεί ένα ιατρείο, για παράδειγμα, να ανήκει σε κάποιον ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με την οδοντιατρική, να είναι ένας επιχειρηματίας έχοντας το 51% και από κει και πέρα να τον ενδιαφέρει μόνο το κέρδος», υποστήριξε, εξηγώντας πως και οι επαγγελματίες υγείας που απασχολούνται σε τέτοιες θέσεις, ενδεχομένως να λειτουργούν και υπό καθεστώς μισθολογικής βίας.
Στο ίδιο πλαίσιο εξέφρασε τον προβληματισμό του για τη συγκέντρωση μεγάλων ιδιωτικών μονάδων υγείας σε επενδυτικά σχήματα και funds και για την αυξανόμενη παρουσία ασφαλιστικών εταιρειών στον χώρο, συνδέοντας τις εξελίξεις αυτές με τη γενικότερη συζήτηση περί εμπορευματοποίησης της υγείας.
«Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή όλοι οι μεγάλοι φορείς υγείας που είναι στον ιδιωτικό τομέα ελέγχονται από funds. Και το περίεργο είναι ότι πλέον οι ασφαλιστικές εταιρείες αγοράζουν αυτά τα νοσοκομεία και τις κλινικές. Οπότε φαντάζεστε “Γιάννης πίνει, Γιάννης κερδίζει”» ανέφερε εξηγώντας ότι σε αυτήν την πραγματικότητα οφείλονται και τα υπέρογκα κόστη νοσηλίων στα οποία ο μέσος άνθρωπος δεν μπορεί να ανταποκριθεί.
«Το ΕΣΥ είναι υποστελεχωμένο και υποχρηματοδοτούμενο»
Παράλληλα, ο κ. Τσανίδης αναφέρθηκε και στην κατάσταση του δημόσιου συστήματος υγείας, σημειώνοντας ότι οι εργαζόμενοι σε αυτό καταβάλλουν προσπάθειες μέσα σε συνθήκες που, όπως υποστήριξε, χαρακτηρίζονται από ελλείψεις προσωπικού και χρηματοδότησης.
«Όσο και αν λέμε ότι οι άνθρωποι στο ΕΣΥ κάνουν ό,τι μπορούν, είναι υποστελεχωμένο, υποχρηματοδοτούμενο και δυστυχώς η υγεία του κόσμου είναι στον αέρα», σημείωσε.
Τι ισχύει για το botox από οδοντιάτρους
Ερωτηθείς με τις πρακτικές που τελικά σήμερα επιτρέπεται με βάση το θεσμικό πλαίσιο να ασκούν οι οδοντίατροι, θέμα που ξεκαθάρισε η Πανελλήνια Ομοσπονδία και στην προαναφερθείσα ανακοίνωση, ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι η οδοντιατρική επιστήμη δεν περιορίζεται αποκλειστικά στα δόντια, αλλά καλύπτει το στόμα, τις γνάθους και τους παρακείμενους ιστούς.
Στο πλαίσιο αυτό, όπως ανέφερε, υφίστανται συγκεκριμένες δυνατότητες εφαρμογής σχετικών με το Botox ουσιών από κατάλληλα εκπαιδευμένους οδοντιάτρους, όταν πρόκειται για πράξεις που εμπίπτουν στο επιστημονικό τους αντικείμενο και πραγματοποιούνται για θεραπευτικούς σκοπούς.
«Ναι, μπορούν να γίνουν μέσα οριοθετημένα μόνο για θεραπευτικούς σκοπούς, δηλαδή μόνο στη στοματική και περιστοματική περιοχή που εμπίπτει στο γνωστικό και επαγγελματικό αντικείμενο της οδοντιατρικής», εξήγησε.
Υπογράμμισε ωστόσο ότι απαραίτητες προϋποθέσεις είναι η σωστή διάγνωση, η απαιτούμενη επιστημονική κατάρτιση και η ασφάλεια του ασθενούς.
«Γι’ αυτό λοιπόν εμείς φωνάζουμε να γίνει και να ψηφιστεί ο δεοντολογικός κανονισμός, ώστε να μπορούμε εμείς οι ίδιοι να φυλάξουμε τα του σπιτιού μας» ανέφερε εξηγώντας πως «δεν μπορεί λοιπόν ο καθένας σε αυτά που είπα και μας έχει δώσει το Υπουργείο και η πολιτεία να εφαρμόζει αυτά χωρίς να έχει συνεχιζόμενη εκπαίδευση. Εκεί λοιπόν μπλέκονται τα χλωρά με τα ξερά».
Η συνεχιζόμενη εκπαίδευση ως βασική προϋπόθεση
Για τον ίδιο, η συνεχιζόμενη εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας, δεδομένων των διαρκών εξελίξεων στην επιστήμη, στις τεχνικές και στα υλικά, είναι άλλωστε κομβικής σημασίας.
«Δεν μπορεί ένας γιατρός ή ένας οδοντίατρος που έχει πάρει πτυχίο πριν από 35 χρόνια, για παράδειγμα, να ασκεί ιατρική και οδοντιατρική με τους κανόνες του σήμερα», σημείωσε, παραπέμποντας στον θεσμό της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και στα σχετικά εκπαιδευτικά κέντρα.
Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της αργής προσαρμογής του ελληνικού θεσμικού πλαισίου στις εξελίξεις της επιστήμης ανέφερε την ενσυνείδητη καταστολή στην οδοντιατρική για φοβικούς ασθενείς, παιδιά ή άτομα με ειδικές ανάγκες, τονίζοντας ότι χρειάστηκαν δεκαετίες διεκδικήσεων προκειμένου να δημιουργηθούν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις εφαρμογής της και στην Ελλάδα.
«Δεν πρέπει να επιλέγουμε οδοντιατρική θεραπεία σαν ταξιδιωτική προσφορά»
Ταυτόχρονα έστειλε σαφές μήνυμα και προς τους ίδιους τους ασθενείς, τους οποίους κάλεσε να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί απέναντι σε εντυπωσιακές διαφημίσεις και προσφορές.
«Δεν πρέπει λοιπόν να επιλέγουμε οδοντιατρική θεραπεία σαν ταξιδιωτική προσφορά ή σαν μια εντυπωσιακή φωτογραφία», υπογράμμισε, τονίζοντας και την εξατομίκευση της θεραπείας που αποτελεί θεμελιώδη αρχή.
«Το κάθε στόμα και ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός», ανέφερε, τονίζοντας ότι η ύπαρξη σαφών και σύγχρονων κανόνων προστατεύει τόσο τον ασθενή όσο και τον επαγγελματία υγείας.
«Ένας γιατρός δεν πάει για το κέρδος, αλλά για να βοηθήσει τον ασθενή»
Κλείνοντας, πέρα από νόμους και ελεγκτικούς μηχανισμούς, ο κ. Τσανίδης έθεσε στο επίκεντρο την έννοια της επαγγελματικής και ανθρώπινης ευθύνης.
«Κυρίως πρέπει να υπάρχει η ενσυναίσθηση από τους γιατρούς. Δηλαδή ένας γιατρός πρέπει να έχει την ενσυναίσθηση ότι δεν πάει για το κέρδος, αλλά για να βοηθήσει τον ασθενή», σημείωσε, καλώντας ταυτόχρονα τους πολίτες να παραμένουν ενημερωμένοι και προσεκτικοί στις επιλογές τους.
«Για να το πω σε πολύ λαϊκή έκφραση, είναι καλύτερα να έχουμε έναν άσχετο διαιτητή παρά ένα στημένο» ανέφερε ο ίδιος συνοψίζοντας τη θέση του για την ανάγκη ύπαρξης αποτελεσματικού θεσμικού ελέγχου.
Οι Οδοντιατρικοί Σύλλογοι ελέγχουν τα ιατρεία
Ερωτηθείς τέλος ως προς την ευθύνη αλλά και τις αρμοδιότητες των κατά τόπους οδοντιατρικών συλλόγων, ο κ.Τσανίδης εξήγησε πως οι Οδοντιατρικοί Σύλλογοι έχουν πλέον ευθύνη ελέγχου των οδοντιατρείων, ενώ οι πολίτες μπορούν να απευθύνονται σε αυτούς όταν θεωρούν ότι υπάρχει ζήτημα νομιμότητας ή δεοντολογίας.
Μάλιστα όπως εξήγησε «έχουμε παραπέμψει πολλούς συναδέλφους στα πειθαρχικά και υπάρχουν κανόνες και όρια».
Ωστόσο περιέγραψε προβλήματα που εμφανίζονται στη συνέχεια της διαδικασίας, με προσφυγές, ανακοπές και καθυστερήσεις, οι οποίες, όπως υποστήριξε, μπορούν να αποδυναμώσουν στην πράξη την αποτελεσματικότητα των πειθαρχικών ελέγχων.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
