Τo μηνυμα της Κυριακης

Ένας νεαρός που προβάλλεται ως ερμηνευτής του Μωσαϊκού νόμου δίνει την αφορμή για τη σημερινή παραβολή του Καλού Σαμαρείτη, μία απ' τις πιο γνωστές του Ιερού Ευαγγελίου. Νομίζοντας ότι μπορεί να παρασύρει τον Χριστό σε αντιφάσεις, θέτει με εξωτερικό σεβασμό κάποιες ερωτήσεις. Όταν με αντερωτήσεις ο Χριστός τον αναγκάζει να απαντήσει μόνος του, αποκαλύπτεται ότι δεν ρωτούσε από γνήσιο ενδιαφέρον, αλλά με υποβολιμαία σκοπιμότητα.
 
Την ευκαιρία αυτή της ανθρώπινης κακοπιστίας χρησιμοποιεί ο Χριστός και αναφέρει τη σημερινή παραβολή. Ξεκινά με έναν ταξιδιώτη, ο οποίος κατεβαίνοντας από την Ιερουσαλήμ στην Ιεριχώ έπεσε στα χέρια ληστών, οι οποίοι αφού τον καταλήστεψαν, τον κακομεταχειρίστηκαν, τον γέμισαν πληγές και τον παράτησαν μισοπεθαμένο. Οι Πατέρες της Εκκλησίας ερμηνεύοντας την αλληγορία της παραβολής, αναγνωρίζουν στον καταπληγωμένο και μισοπεθαμένο ταξιδιώτη τη σύνολη ανθρωπότητα, η οποία πέφτοντας θύμα του διαβόλου, κατέβηκε από τον Παράδεισο της τρυφής, στην αρένα της παρούσας ζωής, καταληστεμένη από την πρώτη ομορφιά του καλού λίαν δημιουργήματος του Θεού, καταπληγωμένη από τη φθορά και τον θάνατο και μισοπεθαμένη από την πνευματική κυριαρχία της αμαρτίας.
 
Καθώς κείτεται ανήμπορος ο ταξιδιώτης, ακούει βήματα και βλέπει να πλησιάζουν πρώτα ένας Ιερέας και μετά ένας Λευίτης, πνευματικοί ηγέτες του Ισραήλ, οι οποίοι όμως, συμπεριφέρονται ακριβώς το ίδιο. Πλησιάζουν, βλέπουν και απομακρύνονται χωρίς να βοηθούν. Για τους ακροατές της παραβολής, η συμπεριφορά του νομικού Ιερέα και του Λευίτη ήταν η αναμενόμενη. Οι μωσαϊκές διατάξεις απαγόρευαν στον καθένα γενικά, ιδίως όμως σε υπηρέτη του Ναού του Σολομώντος, ν’ ακουμπήσουν πτώμα καθώς μετά θεωρούνταν «ακάθαρτοι», ενώ έπρεπε και να τελέσουν θυσία εξιλασμού για να καθαρισθούν. Με πόση άνεση η τυπολατρία και η εκνομίκευση όταν κυριαρχούν αναιρούν τον θεόσδοτο νόμο της αγάπης, και νομιμοποιούν τη σκληρότητα.
 
Και έρχεται ο Σαμαρείτης. Από αυτόν ο πληγωμένος ταξιδιώτης μοιάζει να μην περιμένει τίποτα. Είναι αλλόφυλος, αλλόθρησκος, εχθρός. Κι όμως, αυτός σταματά στον επικίνδυνο τόπο, φροντίζει τον πληγωμένο και τον περιμαζεύει. Οι Πατέρες πάλι, στο πρόσωπο του Σαμαρείτη βλέπουν τον ίδιο τον Χριστό.
 
Τι κάνει ο Σωτήρας μας; Επιχέει στο καταπληγωμένο σώμα της ανθρωπότητας «έλαιον και οίνον». Στο «έλαιον και τον οίνον» βλέπουν οι Πατέρες τα Ίερα Μυστήρια και το θείο Κήρυγμα, ως τα δύο θεοπαράδοτα μέσα που θεραπεύουν τον άνθρωπο και τον αποκαθιστούν πνευματικά υγιή.
 
Ο Χριστός μας μεταφέρει τον ασθενή στο πανδοχείο, την Εκκλησία του, όπου με ασφάλεια και άνεση μπορεί να γίνει η αποθεραπεία.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.