Τα βραβεια της Ξανθιας 2024

Καλημέρα, καλησπέρα και καλή βραδιά…

 Πώς σας βρίσκω; Εύχομαι όχι όπως σας άφησα…, αλλά αν δεν μεταναστεύσατε μακριά από τούτη την χώρα, μάλλον στα ίδια σας βρίσκω. Εγώ πάλι αν με ρωτάτε είμαι όπως με αφήσατε στον καναπέ μου, στην κατάθλιψή μου, αλλά με καλή διάθεση, γιατί όπως λέει και μια θεία μου: «αν κάθεσαι στα σκατά για πολύ…σταματάνε να μυρίζουν…».  Εγώ λοιπόν κάθισα στα σκατά μου και στα σκατά όλων των άλλων ηλιθίων που με περιτριγυρίζουν (και είναι και αρκετοί) όλο τον χρόνο και ξαφνικά τις 10 τελευταίες μέρες άρχισα να κουνιέμαι και να προσπαθώ να κάνω το δικό μου manifest και να την δω αλλιώς και να πάρω ό,τι μπορώ από τη ζωή στα χέρια μου.

Όπως έχει πει η Μαλβίνα Κάραλη «δεν θα τον χωρέσει αυτή η ζωή τον άνθρωπο που δεν δίνει, δώσ’ τα όλα και ζήσε. Στην τελική ας σκεφτούμε γιατί ήρθαμε σε αυτή τη ζωή; Γιατί να ζήσουμε τόσα χρόνια; Μόνο για να βασανιζόμαστε και να ζούμε ανάμεσα σε ηλίθιους;» (πολύ ηλίθιοι φέτος σας λέω). Στο μόνο σημείο που θα διαφωνήσω με τη Μαλβίνα είναι πως πρέπει να τα δίνουμε όλα όχι για να πάρουμε πίσω, αλλά για να το απολαύσουμε, για να χαμογελάμε, γιατί στην τελική ένα θαύμα 3 μέρες κρατάει.

Βέβαια πιστεύω πως το μεγαλύτερό μας πρόβλημα είναι πως συνεχώς είμαστε μεταξύ διαλόγου και πολέμου, με την ενδιάμεση κατάσταση, δηλαδή την πράξη, να απουσιάζει πλήρως. Είτε πραγματοποιούμε μια ιδέα, βάλουμε τα σχέδιά μας σε λειτουργία, είτε απλά πούμε στον άλλον ποια είναι τα όριά μας και πως πρέπει να τα σεβαστεί είναι πράξη.  Αλλά εγώ βλέπω πως μόνο μιλάμε, μιλάμε και μετά μαλώνουμε, μαλώνουμε… και πάλι από την αρχή χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα λοιπόν αυτής της τρομερής δουλειάς των 10 ημερών είναι: ότι έχω πάρει 3 κιλά, συνεχίζω να ανέχομαι ηλίθιους, έχω δει «τα καλύτερα μας χρόνια» για τρίτη φορά και πολλά άλλα που ντρέπομαι να πω ή αν τα πω θα σοκάρω την Τζένη. Και ξέρετε τι κατάφερα μετά από αυτές τις 10 ημέρες…; Να σκέφτομαι συνέχεια το παρελθόν, να παίζω τις σκηνές του 2024 σε επανάληψη μέσα στο μυαλό μου, να φτιάχνω καταστροφικά σενάρια που θα με κάνουν να σκέφτομαι πως η ζωή εδώ τελειώνει και να πληγώνω τον εαυτό μου. Κάπως έτσι είναι και η Βουλή τώρα που το σκέφτομαι. Οπότε το συμπέρασμα είναι πως σας άφησα όπως σας βρήκα και με βρήκατε όπως με αφήσατε. 

Αλλά πριν δώσουμε τα βραβεία έτσι για το έθιμο όπως κάνουμε κάθε χρόνο,  θα ήθελα να σας ενημερώσω για όσους δεν το ξέρετε πως η οικογένειά μας μεγάλωσε, καθώς η εκδότρια απέκτησε δύο πανέμορφα αγόρια τα οποία μας δίνουν ελπίδα για το μέλλον και μας κάνουν να χαμογελάμε και να αισθανόμαστε απέραντη αγάπη. Απεριόριστη αγάπη.

Να έχουν όλα τα καλά του κόσμου και όχι τον Μητσοτάκη πρωθυπουργό. 

 ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: Τα παρακάτω βραβεία αποτελούν μια δική μου και μόνο δική μου άποψη με δόση ειλικρίνειας, ειρωνείας, χιούμορ (ελπίζω). Μην ψάχνετε το λάθος ή σωστό απλά προσδεθείτε και απολαύστε. 

Βραβείο : «Πες, πες κάτι θα μείνει»

Η φράση έχει αποδοθεί στον Γιόζεφ Γκέμπελς  ο οποίος ήταν ο Υπουργός Προπαγάνδας της Ναζιστικής Γερμανίας από το 1933 έως το 1945 και ένας από πιο ένθερμους υποστηρικτές της εξόντωσης των Εβραίων. Για να σας τα κάνω πενηνταράκια η φράση «Πες, πες, πες, κάτι θα μείνει» είναι το δόγμα ενός φασίστα το οποίο σημαίνει πως δεν έχει σημασία αν αυτό που λέμε είναι αλήθεια, είναι σωστό ή δίκαιο. Ο σκοπός είναι αυτό που λες να το επαναλαμβάνεις συνέχεια για να παίζει η ίδια κασέτα η οποία θα περάσει στο υποσυνείδητο του αποδέκτη. Και επειδή μου αρέσει να τα κάνω όλα εικόνα, κλείστε τα μάτια σας και σκεφτείτε τον Άδωνι….

Αυτό που πρέπει να του δώσω του Άδωνι είναι πως είναι διαβασμένος και πάντα ενημερωμένος. Ενώ είναι Υπουργός Υγείας ενημερώνεται  ꟷκαι ενημερώνει και εμάςꟷ  για όλα τα τεκταινόμενα. Και όταν θέλει να μας πείσει για κάτι, το λέει ξανά και ξανά… όπως ξέρετε η υγεία δεν εξαρτάται μόνο από το ΕΣΥ, τα νοσοκομεία και τις επισκέψεις μας στους γιατρούς, τα απογευματινά χειρουργεία, αλλά και από την ποιότητα ζωής μας. Η ποιότητα ζωής ενός ανθρώπου εξαρτάται τόσο από το αν ο Δήμος έχει φροντίσει να υπάρχει σωστό σύστημα αποχέτευσης, όσο και το να υπάρχει ασθενοφόρο στην πόλη σου για να εξυπηρετήσει. Η υγεία, το μέγιστο αγαθό για τους ανθρώπους, όπως είπε ο Σωκράτης, είναι ένας συνδυασμός πολλών  παραγόντων και είναι δικαίωμα όλων μας να έχουμε πρόσβαση σε αυτό το αγαθό. Αλλά φαντάζομαι πως τώρα με τους νέους Διοικητές Νοσοκομείων, θα εξασφαλιστεί η ισότιμη πρόσβαση όλων στη δημόσια δωρεάν υγεία. Η φτώχεια λοιπόν διαχωρίζεται σε υποκειμενική και σε πραγματική. Τι αισθανόμαστε δηλαδή και τι πραγματικά είμαστε… Και σύμφωνα με τον Υπουργό αν εσύ θέλεις να πάρεις το Tesla (έχει γεμίσει η πόλη μας, τα μοιράζουν κάπου τζάμπα;) που το έχει πάρει ο δίπλα σου δεν είσαι φτωχός, φαντασμένος είσαι και ζηλιάρης. Και αν είσαι φαντασμένος και ζηλιάρης τι είσαι; Κομμουνιστής. Και τι κάνει ο φτωχός κομμουνιστής; Ζηλεύει και κλέβει τους πλούσιους καπιταλιστές. Το συμπέρασμα λοιπόν είναι πως δεν είμαστε μόνο φτωχοί, ζηλιάρηδες, είμαστε και κλέφτες. Α… και ψωνισμένοι και αχάριστοι, γιατί δεν μας φτάνει μόνο αυτό που έχουμε θέλουμε να κλέψουμε και του δίπλα.

Να ξυπνάτε κάθε μέρα το πρωί και να φωνάζετε δεν είμαι κομμουνιστής, δεν είμαι κλέφτης. Είμαι πλούσιος… Πες πες κάτι θα μείνει..

Βραβείο Ανοησίας

Χωρίς πολλά λόγια, χωρίς πολλές σκέψεις το βραβείο ανοησίας φέτος θα το δώσουμε στον ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί είναι τόσο «ανόητο» σαν κόμμα, που ούτε να διαλυθεί μπορεί. Λοιπόν αυτό που έχει πάθει ο ΣΥΡΙΖΑ το έχω πάθει εγώ με γκόμενο. Κάποτε έναν τον ήθελα πολύ και με ήθελε και αυτός, έκανε τα πάντα για εμένα, ανέβαινε σε τρακτέρ να φωνάζει, έπαιρνε και έβαζε το κάρο πίσω από το άλογο και όχι μπροστά σαν κάτι άλλους. Διοργάνωνε φιέστες, πάρτυ,  με πήγαινε για μπάνια και όλα αυτά που έκανε ο Στέφανος και ο ΣΥΡΙΖΑ μαγεύτηκε και τον έκανε πρόεδρο. Και μετά αυτός αφού με είχε δεδομένη, είχε άλλες βλέψεις και ήθελε και άλλες γυναίκες. Φυσικά όχι φτωχές σαν εμένα. Άρχισε να κάνει κάτι κουλά και εγώ μετά δεν τον ήθελα και τον έδιωξα, και έπαθα μεγάλη ζημιά η ανόητη, αντί να του πω «μην ανεβαίνεις αγάπη μου στα τρακτέρ και υπόσχεσαι, είσαι και μεγάλος άνθρωπος».

Έτσι και ο Σύριζα  βρήκε τον Στέφανο, τον αποθέωσε, τον έκανε πρόεδρο μέχρι που εμφανίστηκαν «προδότες». Αρχικά η Νέα Αριστερά. Κάποιοι δεν μπόρεσαν να αντέξουν το κίνημα «κασελίστας» και την κάνανε με ελαφρά, με τη σιγουριά πως θα ακολουθήσουν πολλοί… αλλά δεν ακολούθησαν. Μετά ο Πολάκης, η Γεροβασίλη, ο Γκλέτσος, ο Φαραντούρης, ο Φάμελος ήταν πιο δραστικοί και απλά κάνανε το εξής δημοκρατικό και πάνω από όλα αριστερό, συνέδριο μόνοι τους, αφήσαν όποιον δεν βόλευε απέξω και εξέλεξαν αυτό που θέλανε. Καταστάσεις για γέλια και για κλάματα..

Από πέρυσι τον Ιούνιο που ο Αλέξης είπε “bye bye” στον ΣΥΡΙΖΑ, το μόνο που κάνει αυτό το κόμμα είναι να προσπαθεί να ξεφτιλιστεί και να  διαλυθεί όχι μία αλλά τρεις φορές… αλλά δεν του κάθεται. Κατάφερε πλέον και να μην είναι αξιωματική αντιπολίτευση.

Ένας χρόνος ανοησίας για όλο τον ΣΥΡΙΖΑ και τα μέλη του ήταν το 2024.

Βραβείο beef

Όπως είπαμε και πέρυσι, Το beef χρησιμοποιείται όταν θέλουν οι νεολαίοι να περιγράψουν πως υπάρχει μια διαμάχη ανάμεσα σε δύο ανθρώπους, αλλά μόνο λεκτική. Οι νεολαίοι το χρησιμοποιούν έτσι, οι ενήλικες και πιο συγκεκριμένα οι άντρες ενήλικες το έχουν εξελίξει. Όταν δύο μεγάλοι άντρες, συνειδητοποιημένοι και κατασταλαγμένοι για το τι θέλουν στη ζωή, φροντίζουν να ανταγωνίζονται. Κοινώς τις βγάζουν να τις μετρήσουν για το ποιος την έχει μεγαλύτερη… μην με ρωτήσατε τι μετράνε για βάρκες μιλάω…!

Στην παράστασή του Μαθιουλάκη άκουσα πως όταν οι άντρες περάσουν τα 40 και τους πιάσει κρίση μέσης ηλικίας, το πρώτο πράγμα που κάνουν είναι να πάρουν μια βάρκα, και να την μετράνε με τις βάρκες των άλλων, και ας μην κουνιέται η βάρκα, ας είναι δεμένη συνέχεια στο λιμάνι. Η φάση είναι έχω βάρκα και την έχω και μεγάλη.

Έτσι λοιπόν και ο Δούκας και ο Χαρδαλιάς αφού λύσανε όλα τα προβλήματα του Δήμου Αθηναίων και της Περιφέρειας Αττικής, αποφάσισαν να κάνουν μια τελετή λήξης για το 2024, αλλά ο καθένας σε άλλο σημείο την ίδια ώρα και την ίδια μέρα, και μιλάμε φυσικά για την παραμονή πρωτοχρονιάς. Ο ένας στο κέντρο της Αθήνας και  ο άλλος στο Πεδίο του Άρεως. Και έχουν διχάσει και προβληματίσει όλη την Αθήνα, γιατί όπως απάντησε και ο Δούκας σε ερώτηση δημοσιογράφου του Mega για το αν υπάρχει κόντρα με τον περιφερειάρχη Αττικής, Νίκο Χαρδαλιά,: «Να έχουμε και ένα δίλημμα την Πρωτοχρονιά, για να μην είναι εύκολες οι αποφάσεις». 

Μετάφραση: «Να ξοδέψουμε και οι δύο λεφτά για να δούμε ποιος την έχει μεγαλύτερη, τη γιορτή…»

Βραβείο Έμπνευσης

«Ό,τι έχω ζήσει το έχει πει η Βίσση», γιατί έχει πάντα μεγάλη έμπνευση… Αυτό που ζήσαμε φέτος ήταν η μετατροπή των Ελλήνων πολιτικών σε influencer. Πήγε το tik tok και το βίντεο σύννεφο. Δεν είχαν άλλη δουλειά, φτιάχνανε και ανεβάζανε. Μέχρι και για τον Μάριο Θεμιστοκλέους μάθαμε πως δεν έχει φάει μελομακάρονα. Το ξεχείλωσαν το brainstorming οι επικοινωνιολόγοι των πολιτικών. Ωραίες στιγμές… Και για όλα αυτά φταίει ο Στέφανος  που μας έφερε την αμερικάνικη κουλτούρα. Αλλά, πρέπει να προσέχουμε από πού εμπνεόμαστε και πώς να μην επαναλαμβανόμαστε. Γιατί κάποιοι από εμάς είμαστε κακοπροαίρετοι.

Κάπου εκεί στις ευρωεκλογές αν δεν με απατά η μνήμη μου, βγήκε ένα βίντεο του ΣΥΡΙΖΑ όπου ο Στέφανος μας ενημέρωνε πως «Μια Καλύτερη ζωή είναι στα χέρια σας» και εμένα μου φαινόταν τόσο γνωστό αυτό. Σκρολάροντας λοιπόν για ακόμα ένα μοναχικό βράδυ έπεσα πάνω στον Άρη Σπηλιωτόπουλο που ανήκει στο επιτελείο Κασσελάκη πλέον, και μου ήρθε στο μυαλό ένα παλαιότερο σύνθημα… Το γνωστό «Υπάρχει καλύτερη Ελλάδα και τη θέλουμε», εμπνευστής του οποίου ήταν ο Σπηλιωτόπουλος. Οπότε όταν είσαι δεξιός, υπάρχει μια καλύτερη Ελλάδα και τη θέλεις, και όταν είσαι κασσελίστας, μια καλύτερη ζωή είναι στα χέρια σου.

Μεγάλη έμπνευση είχαν λοιπόν οι επικοινωνιολόγοι και αφού δεν έπιασε η «καλύτερη Ελλάδα» το ρίξαμε στην «καλύτερη ζωή».

Βραβείο Αλαζονείας

Η γιαγιά μου, η οποία παραδόξως ήταν από τους βασιλικούς, έλεγε πως ο άνθρωπος φαίνεται αν είναι αλαζόνας όταν του δίνεις εξουσία ή στολή. Αν γίνει τραμπούκος είναι αλαζόνας. Ένα από τα πράγματα που δεν  καταλάβαινα ποτέ είναι η παρουσία καμερών σε δημόσιους χώρους. Είμαι σίγουρη πως με έχουν αποθανατίσει σε πολλά βίντεο να σκαλίζω τη μύτη μου και να σκέφτομαι τώρα όντως δουλεύει αυτή; Και αν δουλεύει τα βλέπει κάποιος αυτά τα βίντεο; Και αν τα δει κάνει κάτι για αυτά… μέχρι να έρθει το τρένο, το αεροπλάνο, αυτά σκέφτομαι.

Και μέσα στο 2024 ήρθε η απόδειξη και πως δουλεύουν οι κάμερες και πως γράφουν κανονικά και πως κάποιος τις ελέγχει.  Και θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Αυγενάκη που βοήθησε στο να μην έχω αυτή την απορία. Σαν απόλυτος άρχοντας εκνευρίστηκε με το αεροπλάνο που δεν τον περίμενε να έρθει όποτε θέλει για την πτήση. Μαζί εκνευρίστηκε και με τον υπάλληλο που δεν του έκανε τη χάρη να γυρίσει πίσω το αεροπλάνο και επειδή δεν μπορούσε να δείρει το αεροπλάνο «έδειρε» τον άνθρωπο…. Παρόλα αυτά με χαρά σας ανακοινώνουμε και από εδώ πως αν είσαι αλαζόνας όλα καλά σου πάνε στη ζωή γιατί κάνεις ό,τι θέλεις, εξαφανίζεσαι για λίγο και κατεβάζεις το κεφάλι, όχι επειδή θέλεις αλλά επειδή πρέπει, και μετά από λίγο καιρό σε παίρνουν πίσω στην κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας και ξανά προς τη δόξα τραβάς…

Βραβείο ξανθιάς δεν έχει φέτος γιατί δεν μπορώ να αποφασίσω…

Αλλά θα κλείσω με μια ευχή και προτροπή, να ερωτευτείτε!!!!

 Να ζήσετε!!!! Να αγαπήσετε!!!!! Να ξεχυθείτε και να απολαύσετε τη ζωή!!!

Και του χρόνου τα λέμε ξανά!!!

Να αγαπάτε!!!

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.