Σοφια Μιχαλιτσουδη για δικη Τεμπων: «Σε αυτην την αιθουσα δεν μπορουν να διασφαλιστουν οι συνθηκες μιας δικαιης δικης»

Την πίστη στον θεσμό της δικαιοσύνης, αλλά και στο γεγονός ότι ουδείς «εμπλεκόμενος» λειτουργός αυτής – δικαστές και δικηγόροι – δεν επιθυμούν να συμμετάσχουν σε κάτι που προσβάλλει και την ιδιότητα του και τον θεσμό αυτό καθ’ αυτό πρόταξε μιλώντας το πρωί της Τρίτης, 24 Μαρτίου, στο «Ράδιο Παρατηρητής 94fm» κ.Σοφία Μιχαλιτσούδη, ως άλλο απολογισμό των όσων διεμείφθησαν κατά την πρώτη ημέρα της δίκης για το σιδηροδρομικό έγκλημα των Τεμπών.

Η κ.Μιχαλιτσούδη παραβρέθηκε στην Λάρισα, εκπροσωπώντας τον Δικηγορικό Σύλλογο της περιοχής μας, όπως έγινε και για 46 ακόμα Δικηγορικούς Συλλόγους της χώρας, που δήλωσαν παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας, με σκοπό, όπως είπε, τη διασφάλιση της δίκαιης δίκης.

Κληθείσα να περιγράψει τα όσα έλαβαν χώρα κατά την  πρώτη ημέρα της δίκης η κ.Μιχαλιτσούδη μίλησε για την καταλληλόλητα του χώρου διεξαγωγής του, τονίζοντας εξ αρχής ότι η αίθουσα στην οποία επιχειρήθηκε να ξεκινήσει η διαδικασία δεν πληρούσε τις απαραίτητες προδιαγραφές, ούτε από άποψη χωρητικότητας ούτε από άποψη ασφάλειας και λειτουργικότητας.

Όπως εξήγησε το αρχικό πλάνο διευθέτησης ήταν διαφορετικό, για το οποίο μάλιστα όλοι οι συμμετέχοντες δικηγόροι, εκπρόσωποι των Δικηγορικών Συλλόγων, είχαν ενημερωθεί από το βράδυ της Κυριακής επί τόπου στο σημείο της δίκης, με φιλοξενία του Προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Λάρισας, μαζί με οδηγίες που έλαβαν για την είσοδό τους, το πού θα κάτσουν και συνολικά τη διευθέτησή τους στον χώρο.

Ακατάλληλη εκ κατασκευής της η αίθουσα

Παρόλα αυτά το επόμενο πρωί η πολυπληθής παρουσία των συγγενών των θυμάτων που έφτασαν πρώτοι στην αίθουσα δημιούργησε σύγχυση, πολλαπλασιάζοντας το ήδη υφιστάμενο ωστόσο πρόβλημα. «Κατανοείτε ότι όταν υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν χάσει τα παιδιά τους, το να προσπαθήσεις εσύ να τους πεις ότι πρέπει να σηκωθούν, γιατί εδώ είναι τα έδρανα των δικηγόρων αφενός δεν είναι εκ μέρους μας σωστό, αφετέρου θα πρέπει να τηρηθούν και κάποιες ισορροπίες» ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι εξ αρχής δεν υπήρχαν οι υποδομές για να διεξαχθεί η δίκη αυτή και ο χώρος που επιλέχθηκε επίσης εξ αρχής δεν έφερε τις κατάλληλες προδιαγραφές για μια δικαστική αίθουσα.

«Θα σας πως το πιο απλό, στον χώρο δεν υπήρχαν παράθυρα, ενώ ήμασταν 600 άνθρωποι ο ένας πάνω στον άλλον» συνέχισε εξηγώντας πως υπήρξαν και λιποθυμίες, υπογραμμίζοντας πέραν του συνωστισμού και της φασαρίας, την ψυχική – και όχι μόνο – ένταση πρωτίστως των συγγενών και ακολούθως και των δικηγόρων και συνολικά όλων των παριστάμενων.

«Δεν είμαστε ρομπότ. Είχαμε δίπλα μας ανθρώπους που έχασαν τα παιδιά τους, είχαμε επιζώντες κ.α. Το πιο τραγικό που εγώ μπορώ να σας μεταφέρω είναι ότι υπήρχαν παρόντες ως μάρτυρες κατηγορίας άνθρωποι οι οποίοι διεσώθησαν και οι οποίοι έχουν ζητήματα κλειστοφοβίας στην  καθημερινότητά τους και υπέστησαν αυτό το καθεστώς του χάους» ανέφερε περιγράφοντας τις συνθήκες.

Ερωτηθείσα σχετικά με το αίτημα και του Προέδρου της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων και των υπολοίπων παραγόντων της δίκης για την αλλαγή του τόπου διεξαγωγής της, η κ.Μιχαλιτσούδη εξέφρασε την άποψη ότι η συγκεκριμένη αίθουσα δεν θα καταφέρει να αποκτήσει τις απαραίτητες προδιαγραφές για την φιλοξενία της δίκης, υπενθυμίζοντας ότι το ζητούμενο της «δίκαιης δίκης», εμπεριέχει μια σειρά συγκεκριμένων πραγμάτων όπως το να ακούνε όλοι, να υπάρχει επαρκής χώρος για όλους, να υπάρχουν συνθήκες ασφάλειας κ.α. και αφορούν σε όλους τους παράγοντες, ανάμεσά τους φυσικά και τους κατηγορουμένους.

Μάλιστα, περιέγραψε ως ενδεικτικό της ακαταλληλότητας του χώρου το γεγονός ότι, όπως πληροφορήθηκε, κλήθηκαν συγγενείς θυμάτων να καθίσουν δίπλα σε κατηγορούμενους, κάτι που, όπως σημείωσε, δημιουργεί εξαιρετικά φορτισμένες και λεπτές συνθήκες, ασύμβατες με τη σοβαρότητα μιας ποινικής δίκης τέτοιας έκτασης.

Αβέβαιο το αν θα είναι καλύτερη η εικόνα την 1η Απριλίου

Η κ. Μιχαλιτσούδη ανέφερε ότι η ίδια δεν πρόλαβε να δηλώσει παράσταση, καθώς η διαδικασία διεκόπη βίαια εξαιτίας λιποθυμικού επεισοδίου στο ακροατήριο, ενώ, όπως είπε, δεν είχαν καν ολοκληρωθεί οι παραστάσεις των συνηγόρων υπεράσπισης.

Ερωτηθείσα για το αν θεωρεί ότι την 1η Απριλίου, ημερομηνία στην οποία μεταφέρθηκε η διαδικασία, θα είναι καλύτερες οι συνθήκες, εμφανίστηκε επιφυλακτική.

«Δεν θέλω να είμαι απαισιόδοξη, αλλά δεν πιστεύω ότι την 1η Απριλίου τα πράγματα θα είναι καλύτερα, αν η δίκη δεν μεταφερθεί σε αίθουσα που έχει πραγματικά τις προδιαγραφές δικαστηρίου», υπογράμμισε.

Ως πιθανή καταλληλότερη λύση ανέφερε ότι θα μπορούσε να εξεταστεί χώρος όπως το Εφετείο Αθηνών, σπεύδοντας πάντως να επισημάνει ότι το ζήτημα δεν είναι μόνο η χωρητικότητα, αλλά συνολικά η δομή και οι υποδομές που απαιτεί η διεξαγωγή μιας τόσο μεγάλης δίκης.

«Το γρήγορο δεν σημαίνει και σωστό»

Κλείνοντας, η πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Ροδόπης αναφέρθηκε και στη διάρκεια που αναμένεται να έχει η δίκη, επισημαίνοντας ότι πρόκειται αντικειμενικά για μια πολύχρονη διαδικασία, δεδομένου ότι περιλαμβάνει 36 κατηγορούμενους και περίπου 200 μάρτυρες.

Η ίδια τάχθηκε κατά της πίεσης για ταχεία ολοκλήρωση της διαδικασίας, τονίζοντας ότι η ταχύτητα δεν μπορεί να υπερισχύει της ορθότητας και της θεσμικής πληρότητας.

«Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί υπάρχει αυτή η πίεση να τελειώσει κάτι άμεσα. Το να γίνεται κάτι γρήγορα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι γίνεται και σωστά. Ας αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της. Ας αφήσουμε τους λειτουργούς και τους δικαστικούς και εμάς να κάνουμε τη δουλειά μας και να είμαστε – και να είστε και όλοι εσείς –  σίγουροι ότι ο καθένας από την πλευρά του θα κάνει το καλύτερο, γιατί αυτό είναι αυτό για το οποίο έχει ορκιστεί», ανέφερε.

Και κατέληξε με το μήνυμα ότι όλοι οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης, δικαστικοί και δικηγόροι, έχουν έναν κοινό στόχο «να γίνει μια πραγματικά δίκαιη δίκη, που να μην προσβάλλει ούτε την ιδιότητά τους ούτε τον θεσμό που υπηρετούν».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.