Ο κοσμος μεσα απο τα ματια του Μαξιμου

Προβλήθηκε σε ειδική εκδήλωση που συλλόγου παράλληλα με την προβολή της ταινίας «Ρουτίνα» της Καλλιόπης Βίλλυ Κωτούλα

Έναν ευφάνταστο τρόπο προκειμένου να δούμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια των παιδιών που βρίσκονται στο φάσμα, παρουσίασαν το πρωί της Κυριακής, 29 Μαρτίου, στο στέκι της Πολιτιστικής Κίνησης ν.Ροδόπης  τα μέλη και  οι ωφελούμενοι του Συλλόγου Μέριμνας Ατόμων με Αναπηρίες ν.Ροδόπης «ΑξίΖΩ».

Ειδικότερα στο πλαίσιο της εκδήλωσης που διοργάνωσε ο Σύλλογος με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού, στις 2 Απριλίου, παρουσιάστηκε το κόμικ που δημιούργησε ο μαθητής της τετάρτης τάξης του Δημοτικού και ωφελούμενος του Συλλόγου Μάξιμος.

Ένα κόμικ το οποίο επεξεργάστηκε η σκηνοθέτης και ηθοποιός κ.Βούλα Παναγιωτίδου και ο κ.Δημήτρης Πολίτης οι οποίοι με την σειρά τους δημιούργησαν ένα animation βίντεο  με τίτλο «Ο  κόσμος του Μάξιμου» το οποίο και προβλήθηκε κατά  την διάρκεια της εκδήλωσης.

Όπως εξήγησε η ψυχολόγος του Συλλόγου εισαγωγικά της προβολής το κόμικ αυτό δεν είναι απλώς μια ιστορία, αλλά ένας τρόπος να δούμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια Μάξιμου, καθώς ο ίδιος συμμετείχε ενεργά, φέρνοντας ιδέες, εικόνες και στοιχεία από την καθημερινότητά του με έναν δικό του, πολύ ξεχωριστό τρόπο σκέψης και έκφρασης.

Η τέχνη ως θεραπευτικό εργαλείο

Μιλώντας  για το δημιουργικό κομμάτι η ίδια έκανε λόγο για μια διαδικασία με σημαντική θεραπευτική αξία για τον ίδιο τον δημιουργό, καθώς του έδωσε την δυνατότητα να εκφράσει συναισθήματα και σκέψεις, να οργανώσει τις εμπειρίες του και να επικοινωνήσει με έναν πιο ασφαλή τρόπο μέσα από τους χαρακτήρες, ενώ παράλληλα ο τρόπος αυτός λειτούργησε και ως γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ τους.

Άλλωστε «η τέχνη και τα δημιουργικά μέσα, όπως τα κόμικ, μπορούν να αποτελέσουν ένα πολύ σημαντικό τρόπο έκφρασης για τα παιδιά στο φάσμα, καθώς μέσα από εικόνες και ιστορίες δίνεται η δυνατότητα να αποτυπώσουν τον εσωτερικό τους κόσμο, ακόμα και αν η λεκτική επικοινωνία παρουσιάζει δυσκολίες» όπως εξήγησε για να εξειδικεύσει στο παράδειγμα του Μάξιμου, που όπως τόνισε το κόμικ λειτούργησε ως ένα θεραπευτικό εργαλείο, ενισχύοντας την έκφραση, την αυτοεκτίμηση και την επικοινωνία.

Στόχος της άλλωστε ήταν μέσα αυτή την θεραπευτική πρακτική να δοθεί φωνή στο ίδιο το παιδί, να γίνει περισσότερο κατανοητός στους γύρω του και να δημιουργηθεί ένας τρόπος επικοινωνίας πέρα από τον λόγο, αναδεικνύοντας κυρίως τις δυνατότητές του.

Ο μικρός Μάξιμος μετά το πέρας της προβολής ανέβηκε στην σκηνή καταχειροκροτούμενος για να εκφράσει και ο ίδιος την χαρά του για το τελικό αποτέλεσμα.

Μια ταινία για την αθέατη πλευρά του αυτισμού

Ακολούθησε η προβολή της πολυβραβευμένης ταινίας μικρού μήκους με τίτλο «Ρουτίνα» της κ.Καλλιόπης Βίλλυ Κωτούλα που είναι αφιερωμένη στον αυτισμό.

Παρουσία της ίδιας της δημιουργού η οποία εργάζεται στην Ελληνική Εταιρεία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων εδώ και 17 χρόνια.

Ερωτηθείσα σχετικά με την πρωτοβουλία της ταινίας η ίδια εξήγησε πως όταν ξεκίνησε η επαγγελματική της ενασχόληση με τον αυτισμό,  ως ψυχιατρική νοσηλεύτρια δεν είχε ιδέα σε τι αυτός αφορά.

Αυτήν την αθέατη πλευρά του αυτισμού θέλησε δια μέσου της ταινίας να αναδείξει, προκειμένου το κοινό να ευαισθητοποιηθεί γύρω από αυτόν και να αρθούν λανθασμένες αντιλήψεις. « Όταν ρώταγα φίλους και γνωστούς τι είναι ο αυτισμός οι περισσότεροι μου απαντούσαν ότι είναι εκείνοι οι άνθρωποι που δεν έχουν αυτιά, δεν ακούν κ.ο.κ. ή θεωρούσαν ότι είναι σε επίπεδο Άσπεργκερ, παιδιά χωρίς κατανόηση κ.ο.κ. Δεν είχαν ιδέα για τον βαρύ αυτισμό, για τα μη λεκτικά παιδιά που έχουν μία χαμηλή νοημοσύνη, που δεν μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν και δεν μπορούν να κάνουν πράγματα μόνοι τους» ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι στο πέρασμα των ετών η μεγαλύτερη αλλαγή που έχει συντελεστεί είναι στο κομμάτι της αποδοχής.

Κυρίως, όπως τόνισε, από τους ίδιους τους γονείς που «παλαιότερα έκρυβαν τα παιδιά τους και τώρα βγαίνουν μπροστά με τα παιδιά τους, διεκδικούν για τα παιδιά τους και τα δικαιώματά τους». Επισημαίνοντας πως «όταν διεκδικεί ο γονέας και αποδέχεται και βγάζει το παιδί του μπροστά, μετά και το κοινό και ο γείτονας κ .α. αποδέχονται, μαθαίνουν και καταλαβαίνουν».

Ερωτηθείσα για το τι πρέπει να ακολουθήσει για την καθολική αποδοχή αλλά και την βοήθεια στους ανθρώπους που βρίσκονται στο φάσμα, η κ.Κωτούλα μίλησε κυρίως για μέτρα της Πολιτείας, που αφορούν στην δημιουργία στεγών, ξενώνων, προκειμένου ειδικά στις περιπτώσεις ενηλίκων στο φάσμα να υπάρχει η επιλογή του προστατευμένου χώρου φιλοξενίας, που είναι ικανός να τα φροντίσει, εκτός του οικογενειακού περιβάλλοντος.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.