Μια Κομοτηναια ετοιμη να επιχειρησει τον θρυλικο διαπλου της Μαγχης

Η Κλεοπάτρα «Πάττυ» Στογιαννίδου κολυμπά με την ψυχή της για να ξεπεράσει τα όριά της

«Η Μάγχη είναι το όνειρο της ζωής μου»

Σε μια εποχή όπου η καθημερινότητα δεν προσφέρει γόνιμο έδαφος για στόχους και επιδιώξεις η Κλεοπάτρα «Πάττυ» Στογιαννίδου γράφει τη δική της ιστορία επιμονής, θάρρους και προσωπικής υπέρβασης. Μητέρα τριών παιδιών, δημοτική υπάλληλος, προπονήτρια και πρώην πρωταθλήτρια κολύμβησης, επιστρέφει στα μεγάλα νερά όχι για τη δόξα, αλλά για τον εαυτό της. Για τη βαθιά ανάγκη να αποδείξει ότι ποτέ δεν είναι αργά να κυνηγήσεις ένα όνειρο.

Στις 15 Ιουνίου, θα επιχειρήσει τον θρυλικό διάπλου της Μάγχης, διασχίζοντας κολυμπώντας τα άγρια, ψυχρά και σκοτεινά νερά από το Ντόβερ της Αγγλίας ως τις ακτές της Γαλλίας. Μια διαδρομή που δεν θα δοκιμάσει μόνο τις φυσικές αντοχές της, αλλά κυρίως τις ψυχικές.

Σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη συνέντευξη στον Ράδιο Παρατηρητής, η κ. Στογιαννίδου δεν έκρυψε τη συγκίνησή της που καλείται από την ιδιαίτερη πατρίδα της, τη Θράκη, να μιλήσει για το όνειρό της. «Είναι μεγάλη μου τιμή», τόνισε, «η ίδια μου η πατρίδα να με καλεί να μιλήσω για το εγχείρημά μου, που θεωρείται ένα από τα δυσκολότερα στον κόσμο της μαραθώνιας κολύμβησης».

Το όνειρο αυτό, όπως εξομολογήθηκε, γεννήθηκε το 2016, όταν επέστρεψε στην κολύμβηση μετά από 20 χρόνια αποχής λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων. Τότε, μετά από έναν τραυματισμό, άρχισε πάλι να προπονείται και ερωτεύτηκε τη θάλασσα. «Η πρώτη μου διαδρομή ήταν από την Καλλιθέα στο Νέο Μαρμαρά. Από τότε άκουγα ιστορίες για τον διάπλου της Μάγχης και τις φύλαξα μέσα μου» εκμυστηρεύθηκε.

«Ξυπνάω στις 5 π.μ., προπόνηση, δουλειά, μητέρα. Κάθε μέρα»

Η καθημερινότητα της κ. Στογιαννίδου είναι μια πράξη ακροβασίας μεταξύ καθηκόντων και φιλοδοξίας. «Είμαι μονογονεϊκή οικογένεια. Έχω χάσει τον σύζυγό μου. Οι υποχρεώσεις είναι τεράστιες, αλλά για το εγχείρημα αυτό, γύρισα στα εφηβικά μου χρόνια. Ξυπνάω στις 5 το πρωί, κάνω 5 χιλιόμετρα προπόνηση με τον προπονητή μου, τον Γιώργο Αδάμ, και έπειτα πηγαίνω στη δουλειά, μετά ξανά στο σπίτι και στην οικογένεια».

Η στήριξη που έχει δεχθεί, ιδιαίτερα από τον Δήμο Θεσσαλονίκης, όπως λέει, ήταν συγκινητική. «Θέλω να ευχαριστήσω τον Δήμαρχό μας, κ. Αγγελούδη, και την Αντιδήμαρχο Αθλητισμού, κυρία Γιαννακίδου, που με στηρίζουν από την πρώτη στιγμή. Είναι πολύτιμο αυτό».

«Η ψυχολογία είναι το παν. Εκεί παίζεται το παιχνίδι»

Στην ερώτηση για το πιο δύσκολο κομμάτι της προετοιμασίας, η απάντηση έρχεται αβίαστα: «Χωρίς δεύτερη κουβέντα, η ψυχολογική προετοιμασία. Το σώμα εκπαιδεύεται, το μυαλό όμως είναι αυτό που πρέπει να μείνει σταθερό όταν είσαι ώρες μόνος σου, σε παγωμένα, άγρια νερά».

Η κ. Στογιαννίδου εξηγεί πως η δύναμη του μυαλού είναι αυτή που την ωθεί. «Το σώμα κάποια στιγμή θα σε προδώσει. Από εκεί και πέρα, ξεκινάει το παιχνίδι του μυαλού. Θα σε γεμίσει φόβους, σκέψεις, αμφιβολίες. Πρέπει να κρατήσεις τον νου σου σταθερό και το βλέμμα στον στόχο. Είναι καθαρή ψυχοθεραπεία μέσα στο νερό».

«Κολυμπώντας με φώκιες και… τον φόβο»

Η Μάγχη δεν είναι μια συνηθισμένη θάλασσα. Είναι ψυχρή (13-15°C), σκοτεινή, βαθιά, γεμάτη εκπλήξεις. «Μου έχουν πει για τεράστια κοπάδια μέδουσες, για φώκιες που κολυμπούν δίπλα σου… Μπορεί να χρειαστεί να κολυμπήσω και νύχτα – και είμαι λίγο κλειστοφοβική», παραδέχεται.

Το μαύρο του νερού, η έλλειψη φωτός και η απουσία άλλων κολυμβητών μπορούν να τρομάξουν. «Αλλά είναι στο μυαλό», τονίζει. «Μπορείς να το δεις αλλιώς. Ότι έχεις παρέα. Ότι δεν είσαι μόνος».

Για την ασφάλειά της, θα υπάρχει συνοδευτικό σκάφος που της παρέχει πορεία, φροντίδα και στήριξη. «Θέλω να ευχαριστήσω δημόσια και την εταιρεία που μου καλύπτει το κόστος του σκάφους. Είναι ένα τεράστιο έξοδο, και χωρίς αυτούς, δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί αυτό το ταξίδι».

«Φτάνεις στα όρια και τα ξεπερνάς. Ανυπομονώ»

Το πνεύμα της κ. Στογιαννίδου δεν λυγίζει. «Φτάνεις στα όριά σου και τα ξεπερνάς. Είναι κάτι μοναδικό. Ναι, με τρομάζει, αλλά μέσα μου έχω συγκίνηση και χαρά. Είναι σαν να περιμένω το δώρο μου τα Χριστούγεννα. Ανυπομονώ να φτάσω στην απέναντι ακτή, στη Γαλλία» αναφέρει.

Με τη θάλασσα σύμμαχο, τον νου της καθαρό, την οικογένειά της στην καρδιά της και τα μάτια στραμμένα στον ορίζοντα, η κ. Στογιαννίδου δεν κάνει απλώς έναν διάπλου. Κάνει ένα ταξίδι ζωής.

«Αυτό που με τρομάζει περισσότερο είναι η υποθερμία»

Όταν τη ρωτάμε ποιο είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο που φοβάται, απαντά χωρίς δισταγμό: «Αυτό που με τρομάζει περισσότερο είναι η υποθερμία. Δεν έχω ξανακολυμπήσει ποτέ τόσο μεγάλη απόσταση, ειδικά σε τέτοιες θερμοκρασίες. Ο διάπλους της Μάγχης δεν είναι μια απλή ευθεία διαδρομή λόγω των ισχυρών ρευμάτων και των παλιρροιών που δημιουργούνται, η απόσταση μπορεί να φτάσει ακόμη και τα 50 χιλιόμετρα. Μέχρι τώρα, η μεγαλύτερη απόσταση που έχω κολυμπήσει είναι 30 χιλιόμετρα, και μάλιστα σε νερά 20-21 βαθμών Κελσίου. Τώρα θα είναι πολύ πιο χαμηλά. Είναι πραγματικά πρόκληση».

Παρότι έχει ήδη δοκιμαστεί σε σκληρές συνθήκες, όπως ο χειμερινός διάπλους των Νέων Φούρνων στη Χαλκιδική που πραγματοποίησε πρώτη στον κόσμο σε θερμοκρασίες νερού 12-13 βαθμών  η Μάγχη είναι ένα άλλο επίπεδο. «Όλα τα άλλα τα έχω δει. Την κούραση, σωματική και ψυχική. Αλλά η υποθερμία είναι αστάθμητος παράγοντας. Είναι αγώνας σε ωκεανό, όχι σε πισίνα», λέει με ρεαλισμό.

«Τα παιδιά μου είναι το στήριγμά μου»

Όταν αναφέρεται στην οικογένειά της, η φωνή της μαλακώνει. «Τα μεγάλα μου παιδιά, που είναι ενήλικες πια, με στηρίζουν καθημερινά. Μου δείχνουν πόσο πιστεύουν σ’ αυτό που πάω να κάνω. Με εμψυχώνουν, αλλά και μου υπενθυμίζουν διαρκώς να προσέχω την υγεία μου. Ο μικρός μου, επειδή βιώσαμε την απώλεια του πατέρα του, έχει άγχος, δεν θέλει να μου συμβεί κάτι – είμαι το στήριγμά του. Αλλά ξέρει ότι το κάνω και για μένα, και για εκείνους» ομολογεί.

Μια προσωπική διαδρομή που έγινε συλλογικό στοίχημα

Αυτό που ξεκίνησε ως εσωτερικό στοίχημα, μετά από την απώλεια του πατέρα και του συζύγου της, γρήγορα πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις. «Είχα φτάσει σε σημείο ασφυξίας. Το νερό για μένα είναι οξυγόνο, και όταν ξαναμπήκα να κολυμπήσω, ήταν σαν να πιάνω μια σανίδα σωτηρίας. Έτσι ξαναβγήκε το όνειρο του διάπλου. Κι από προσωπικό στοίχημα, έγινε υπόθεση πολλών. Ο κόσμος με σταματά στον δρόμο, μου λέει “εμπνέεις, μας δίνεις δύναμη”. Αυτό μου δίνει φτερά».

Η απήχηση δεν σταματά στην πόλη της: «Η Κομοτηνή, από όπου κατάγομαι, με έχει αγκαλιάσει συγκινητικά. Δέχομαι συνεχή μηνύματα και στήριξη, ενώ στήθηκε ακόμη και ένας κουμπαράς για να καλυφθούν τα έξοδα της προσπάθειας. Από ανθρώπους που ούτε περίμενα  όχι μόνο από τον υγρό στίβο, αλλά και εκτός. Αυτό είναι το γούρι μου: η αγάπη του κόσμου».

«Είμαι από τη Θράκη»

Αν και ζει και δραστηριοποιείται στη Θεσσαλονίκη, η καταγωγή της είναι από τη Θράκη – κάτι που για την ίδια είναι ισχυρή ταυτότητα: «Η Θεσσαλονίκη είναι η δεύτερη πατρίδα μου. Εκεί μεγάλωσα τα παιδιά μου και έχω τεράστια στήριξη. Αλλά η καρδιά μου είναι στην Κομοτηνή. Είμαι περήφανη για το θρακιώτικο αίμα μου. Με  λένε “Θεσσαλονικιά” ή “από τη Χαλκιδική”, αλλά πάντα διορθώνω είμαι από τη Θράκη».

Δεν κρύβει και την απογοήτευσή της για την έλλειψη υποδομών και ευκαιριών στον τόπο της: «Στεναχωριέμαι που βλέπω την Κομοτηνή και τη Ροδόπη να παραμένουν αναπτυξιακά πίσω. Το παλιό κολυμβητήριο δεν λειτουργεί. Υπάρχουν αξιόλογοι άνθρωποι, αλλά χρειάζονται πόροι και στήριξη. Βλέπω πολλούς νέους να φεύγουν  και είναι κρίμα» σημειώνει.

Το όνειρο της Μάγχης έφερε κοντά όλη την Ελλάδα

Η συμμετοχή της στη Μάγχη έχει ξεπεράσει τα όρια μιας προσωπικής πρόκλησης. Έχει αγγίξει και ενεργοποιήσει πολίτες, τοπικές κοινωνίες, συναθλητές και φίλους σε όλη την Ελλάδα. «Με έχει αγκαλιάσει η Κρήτη, η Θράκη, η Θεσσαλονίκη… Μου στέλνουν αγάπη και ενέργεια. Το αφιερώνω στον πατέρα μου, στον σύζυγό μου και σε όλους εκείνους που με πίστεψαν» τονίζει.

Κι αν όλα πάνε καλά;

Ερωτηθείσα για τα επόμενα σχέδιά της λέει με χαμόγελο πως «δεν θέλω να κάνω μεγάλα σχέδια για μετά» και συνεχίζει: «Θέλω να συγκεντρωθώ αποκλειστικά σε αυτό. Αλλά σίγουρα υπάρχουν κι άλλες προκλήσεις. Αγώνες στο Ιόνιο, στην Ικαρία… Θέλω να στηρίζω ακριτικά νησιά. Όμως η Μάγχη είναι το όνειρο της ζωής μου».

Και τι θα κάνει όταν φτάσει στη Γαλλία; «Αν δω Γάλλο, θα τον αγκαλιάσω. Δεν ξέρω αν θα με περιμένει κόσμος. Μπορεί και να είμαι μόνη  αλλά θα το αφιερώσω στους δικούς μου ανθρώπους. Κάθε μου βήμα είναι και ένα κομμάτι αυτών που έχασα, αλλά και αυτών που με στηρίζουν» υπογραμμίζει κλείνοντας τη συζήτησή μας.

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.