Κρυσταλλια Χουρμουζελη, «Στοχος του Οικοδιδασκαλειου ειναι η προσωπικη επαφη με τον μαθητη και η προσαρμογη του μαθηματος στις ατομικες του αναγκες»

Πρωτοποριακές μεθόδους διδασκαλίας, ήτοι την εστίαση στις ατομικές ανάγκες του κάθε μαθητή και στην ουσία των όσων αποτελούν το αντικείμενο της διδασκαλίας, εισάγει το Οικοδιδασκαλείο Φιλολογικών Μαθημάτων, το οποίο διευθύνει η φιλόλογος κ. Κρυσταλλία Χουρμουζέλη και το οποίο προσφάτως μεταφέρθηκε στην οδό Κακουλίδου 4-8, απέναντι από το Θερινό Δημοτικό Θέατρο Κομοτηνής. Η κ. Κρυσταλλία Χουρμουζέλη, μίλησε στο «Ράδιο Παρατηρητής» και στις Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη και Νατάσσα Βαφειάδου, για την ιδιαιτερότητα της στέγασης του οικοδιδασκαλείου εντός της μόνιμης κατοικίας, τις διαφορές του με τα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης, για την προσωπική επαφή με τον μαθητή που προάγει το συγκεκριμένο μοντέλο διδασκαλίας, τη συναισθηματική στήριξη στα παιδιά ως καθήκον των διδασκόντων, τις δυσχέρειες που προκύπτουν από τις συνεχείς αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά και την έλλειψη κινήτρου για ουσιαστική γνώση εκ μέρους των μαθητών, ως συνέπεια των υψηλών απαιτήσεών του.

«Πρέπει ο καθηγητής να έχει μια πολύ πιο προσωπική σχέση με το παιδί, να γνωρίζει τους προβληματισμούς του και να το στηρίζει όταν δεν έχει κέφι»

ΠτΘ: Κ. Χουρμουζέλη ποιες είναι οι διαφορές μεταξύ ενός οικοδιδασκαλείου και ενός φροντιστηρίου;
Κ.Χ.: Το οικοδιδασκαλείο έχει την ιδιαιτερότητα ότι στεγάζεται σε ένα τμήμα του σπιτιού, της μόνιμης κατοικίας, εξ ου και ο τίτλος, αλλά η ουσιώδης διαφορά σε σχέση με το φροντιστήριο είναι ότι αφορά στην παράδοση μαθημάτων σε πολύ κλειστά τμήματα, είτε σε μορφή ιδιαιτέρου, δηλαδή του ενός ατόμου, είτε σε τμήματα των δύο-τριών ατόμων το πολύ, κάτι το οποίο δεν προτείνω στα παιδιά, ώστε να εξασφαλίσω αυτό το διαφορετικό που προσφέρει το οικοδιδασκαλείο που είναι η προσωπική επαφή με τον μαθητή και η προσαρμογή του μαθήματος στις ατομικές ανάγκες κάθε μαθητή.

ΠτΘ: Επομένως αναπτύσσετε προσωπικές σχέσεις με τα παιδιά. Δεν είναι δαπανηρό αυτό σε ψυχικό κάματο;
Κ.Χ.: Αντιθέτως, αυτός ήταν και ο στόχος γιατί το φροντιστήριο, η πιο απρόσωπη σχέση μαθητή-καθηγητή γενικότερα, ειδικά στις πιο μεγάλες τάξεις δεν βοηθάει το παιδί να εξελίξει όλες αυτές τις δυνατότητες, τις οποίες έχει. Πρέπει ο καθηγητής να έχει μια πολύ πιο προσωπική σχέση με το παιδί, να γνωρίζει τους προβληματισμούς του και να το στηρίζει όταν δεν έχει κέφι –γιατί τα παιδιά περνούν και την εφηβεία, μια δύσκολη και περίπλοκη φάση. Για μένα προσωπικά, αυτός είναι ο λόγος που μου αρέσει να δουλεύω με παιδιά. Μαθαίνουμε κι εμείς πάρα πολλά από την προσωπική σχέση μαζί τους.

«Οι αλλεπάλληλες αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να είναι θετικές για τους μαθητές»

ΠτΘ: Επομένως έχετε διπλό έργο να διεκπεραιώσετε: της στήριξης αλλά και της διδασκαλίας της ύλης. Δύσκολο έργο;
Κ.Χ.: Είναι και μία πρόκληση, γιατί στον κάθε μαθητή θα χρειαστεί να βρω και έναν διαφορετικό τρόπο για να προσλάβει τις γνώσεις, όπως είναι διαφορετικός ο τρόπος της συναισθηματικής στήριξης κάθε φορά. Με το πέρασμα των χρόνων ασθενεί το ενδιαφέρον ως προς την ύλη εφόσον επαναλαμβάνονται τα ίδια και τα ίδια, όμως μια βασική έγνοια μας είναι και το πώς θα εφεύρουμε τρόπους να προσεγγίσουμε ένα παιδί, και αυτό κρατάει τον καθηγητή σε εγρήγορση.

ΠτΘ: Πώς αντιλαμβάνεστε τις αλλαγές των τελευταίων χρόνων στο εκπαιδευτικό σύστημα; Με βάση την επαφή με τους μαθητές σας…
Κ.Χ.: Οι αλλεπάλληλες αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα σε καμία περίπτωση δεν νομίζω ότι μπορούν να είναι θετικές για τους μαθητές, γιατί όταν από χρόνο σε χρόνο τα παιδιά δεν ξέρουν τι πρόκειται να γίνει έχουν μια χαοτική εικόνα για το σχολείο, μπερδεύονται, δεν μπορούν να έχουν μια συγκεκριμένη εικόνα της δουλειάς που πρέπει να καταβάλουν, και, σίγουρα, δεν μπορούν να συνηθίσουν σε έναν τρόπο διαβάσματος και μετά αυτός να πρέπει να διαφοροποιηθεί. Για μένα η παιδεία θα έπρεπε να έχει περισσότερο ουσιαστικό χαρακτήρα και να μην προωθούνται τρόποι εκμάθησης είτε μέσω των εξετάσεων είτε μέσω της τράπεζας θεμάτων. Επειδή τα παιδιά είναι σε θέση να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις του σχολείου με μια επιφανειακή μελέτη –δεν εξετάζονται πολλές φορές επί της ουσίας της γνώσης τους– δεν έχουν κίνητρο για ουσιαστική γνώση.

«Πάντα υπάρχει εκείνο το λεπτό, το πεντάλεπτο που θα ξεφύγουμε και θα δούμε την ουσία όλου αυτού που διαβάζουμε»

ΠτΘ: Υπό αυτές τις συνθήκες, στο Οικοδιδασκαλείο καταφέρνετε να περισώσετε την αγάπη του παιδιού για τον Σοφοκλή, τον Βιζυηνό, τον Σεφέρη κ.ά., και αν υπάρξει πληθώρα μαθητών που θέλουν να έρθουν στο οικοδιδασκαλείο μπορείτε ν’ ανταπεξέλθετε;
Κ.Χ.: Στις μικρότερες τάξεις –γυμνάσιο και 1η λυκείου– μου δίνεται πολλές φορές το περιθώριο να προεκτείνω το μάθημα και να δούμε κάποια πράγματα πέρα από το επίπεδο της εξέτασης, να συζητήσουμε και να δώσουμε ερεθίσματα στα παιδιά που έχουν να κάνουν και με την ουσία των κειμένων αυτών. Δυστυχώς στις μεγαλύτερες τάξεις, στη 2α και κυρίως στην 3η λυκείου, επειδή είναι πάρα πολύ απαιτητικά τα δεδομένα, πάρα πολύς ο χρόνος που ξοδεύουν τα παιδιά για διάβασμα, είναι λίγο δυσκολότερο. Αλλά και πάλι πάντα υπάρχει εκείνο το λεπτό, το πεντάλεπτο που θα ξεφύγουμε και θα δούμε την ουσία όλου αυτού που διαβάζουμε, και θα μας βοηθήσει –όχι σε σχέση με το σχολείο αλλά ως ανθρώπους.

Όσο για τον αν μπορώ μέχρι στιγμής να ανταπεξέλθω στον αριθμό των μαθητών που προστρέχουν στο οικοδιδασκαλείο, ναι μπορώ. Σίγουρα, υπάρχει ένας συγκεκριμένος αριθμός μαθητών που μπορώ να εξυπηρετήσω αλλά μέχρι στιγμής τα καταφέρνω. Αν υπάρξει υπερπληθώρα, αυτό το ζήτημα θα προσπαθήσω να το διαχειριστώ.

Συνέντευξη: Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη, Νατάσσα Βαφειάδου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.