Κρισιμη η εκπαιδευση για την υποστηριξη των παιδιων με ΔΑΦ

Τους τρόπους που οι μαθητές με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) μπορούν να υποστηριχθούν σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης γνώρισαν όσοι βρέθηκαν το απόγευμα της Τρίτης 5 Μαΐου στο Μουσικό Σχολείο Κομοτηνής για την ημερίδα «Ψυχοπαιδαγωγική υποστήριξη μαθητών/τριών με Δ.Α.Φ., για την ανάπτυξη της λειτουργικότητάς τους» που διοργάνωσαν η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ροδόπης, σε συνεργασία με τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευσης Ροδόπης υπό την Αιγίδα της Περιφερειακής Διεύθυνσης της Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης.

Η ημερίδα έλαβε χώρα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης (2 Απριλίου), με τους ομιλητές να εστιάζουν στη διάγνωση, τη θεραπευτική παρέμβαση, τη συμπερίληψη στην εκπαίδευση, την επαγγελματική ένταξη και τη ζωή των ενηλίκων στο φάσμα.

Όπως τόνισε η Διευθύντρια Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ροδόπης κ. Κατερίνα Σαραφίδου, έχει διαπιστωθεί από την βιβλιογραφική έρευνα ότι υπάρχει μία διάσταση ανάμεσα στη ρητορική της ενσωμάτωσης και της συμπερίληψης και στην καθημερινή πρακτική στο γενικό σχολείο.

Επειδή λοιπόν υπάρχουν πάρα πολλές δυσκολίες και κίνδυνοι αποκλεισμού αυτών των παιδιών, διοργανώνουν δραστηριότητες για την συνεχή εκπαίδευση όλων των ανθρώπων βρίσκονται στη ζωή των παιδιών αυτών, εκπαιδευτικών, γονιών, φροντιστών κτλ για να προσπαθήσουν να κάνουν καλύτερα τα πράγματα.

Δυστυχώς το Γενικό Σχολείο, τόνισε, ακόμα δεν έχει καταφέρει να πετύχει τα αναμενόμενα αποτελέσματα, για αυτό και βαδίζουν σε αυτή την κατεύθυνση για να καταφέρουν την συμπερίληψη αυτών των παιδιών, χωρίς όμως αυτό να είναι σε βάρος της γενικής τάξης.

Απώτερος στόχος η επαρκής λειτουργικότητα

Ο πρώτος ομιλητής στην ημερίδα ήταν ο Δρ Βάιος Νταφούλης, Παιδοψυχίατρος, Διευθυντής του Παιδοψυχιατρικού Τμήματος του Ιπποκράτειου Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, που τόνισε πως σήμερα η διάγνωση των διαταραχών του αυτιστικού φάσματος γίνεται πιο εύκολα, αναγνωρίζοντας τα παιδιά αυτά με ιατρική διάγνωση από μικρή ηλικία, με ολοκληρωμένη διάγνωση και αξιολόγηση να πρέπει να έχει γίνει μέχρι την ηλικία των 5-6 χρόνων, μιας και υπάρχουν συγκεκριμένες παρεμβάσεις οι οποίες όσο νωρίτερα εφαρμοστούν τόσο το καλύτερο.

Φυσικά υπάρχουν και οι σύγχρονες παιδαγωγικές παρεμβάσεις, οι οποίες όταν εφαρμόζονται στο σχολείο, που είναι το βασικό εργαλείο κοινωνικοποίησης, βοηθούν στην επαρκή ενσωμάτωση και συμπερίληψη των παιδιών, καθώς όπως υπογράμμισε «αυτά τα παιδιά, παρά τις διαφορετικές τους καμία φορά συμπεριφορές ή συναισθήματα, ανήκουν στο σχολείο, ανήκουν στους συμμαθητές τους, ανήκουν στην ομάδα».

Απώτερος στόχος βέβαια είναι να έχουν και μια επαρκή λειτουργικότητα για το μέλλον της ζωής τους. Μάλιστα μίλησε και για τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται σε κάθε ηλικία, μιας και από παιδιά γίνονται ενήλικες και έχουν φυσικά δικαιώματα τα οποία οφείλουμε όλοι, αν θέλουμε να λεγόμαστε μια προοδευτική κοινωνία, να τα προασπίζουμε.

Αναγνώρισε δε πως πλέον έχουμε σαφέστατα μιας καλύτερη αντιμετώπιση από το σύνολο της Ελληνικής Κοινωνίας του θέματος, αλλά και από το Υπουργείο Παιδείας.

Άλλωστε βασικό εργαλείο κοινωνικοποίησης πέρα και των γονέων, οι οποίοι θέλουν επαρκέστατη στήριξη, είναι το σχολείο, το οποίο σήμερα οπωσδήποτε είναι ενισχυμένο σε σχέση με το παρελθόν.

Στόχος η αυτονομία

Σε όλο το κομμάτι του αυτισμού έχουν γίνει πολλές παρερμηνείες και πολλές παραλείψεις, σημείωσε ο Δρ Πέτρος Σταγιόπουλος, Eιδικός Παιδαγωγός, Προϊστάμενος 1ου Κέντρου Διεπιστημονικής Αξιολόγησης, Συμβουλευτικής & Υποστήριξης (ΚΕ.Δ.Α.Σ.Υ.) Ανατολικής Θεσσαλονίκης, σημειώνοντας πως τα παιδιά με διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος είναι μια μεγάλη ομάδα.

Σε ένα μεγάλο ποσοστό αυτών των παιδιών εκτός από τη Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος υποθάλπεται και μια δεύτερη αναπηρία, η νοητική. Όμως μέχρι τώρα ο αυτισμός αντιμετωπιζόταν μόνο ως ένα πρόβλημα επικοινωνίας, αλληλεπίδρασης και κοινωνικότητας, και αυτή η πλευρά παραμελήθηκε.

Για αυτό και προσπάθησε να αναλύσει αυτή την πλευρά της νοητικής αναπηρίας και τις δύσκολες περιπτώσεις, που είναι η διπλή αναπηρία, και πώς θα το χειριστούν παιδαγωγικά, έτσι ώστε να μην χάνεται πολύτιμος χρόνος στην εκπαίδευση των παιδιών, που θα έχει ως αποτέλεσμα να μην αναπτύξουν καθημερινές δεξιότητες, να μην μπορούν να διαχειριστούν τον εαυτό τους και να μην μπορούν να ζήσουν αυτόνομα και ανεξάρτητα.

Για αυτό και μίλησε για τα προγράμματα τα οποία θα πρέπει να αναπτύξουν έτσι ώστε να αποκτήσουν τα παιδιά αυτά την αυτονομία στην καθημερινή ζωή και να διαχειρίζονται τον εαυτό τους.

Άλλωστε ενώ η αναγνώριση είναι ιατρικό κομμάτι, αυτό της παρέμβασης και της υποστήριξης είναι καθαρά εκπαιδευτικό θέμα, και θα πρέπει να ξεκινούν από μικρή ηλικία λειτουργικά προγράμματα τα οποία θα δώσουν όχι άχρηστες γνώσεις οι οποίες δεν θα τις χρησιμοποιήσει ποτέ το παιδί, αλλά λειτουργική γνώση η οποία θα τους εξασφαλίσει αργότερα ποιότητα ζωής ως ενήλικες και αυτό πρέπει να ξεκινάει από το νηπιαγωγείο και να εξελίσσεται εφ’ όρου ζωής.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.