Κωνσταντινος Χατζοπουλος, Κοσμητορας Σχολης Κλασικων και Ανθρωπιστικων Σπουδων «Παγκοσμια πρωτοτυπια ο νομος περι εκλογης Κοσμητορων»

Τα τραγελαφικά του νόμου εκλογής Κοσμητόρων περιέγραψε μιλώντας στο Ραδιόφωνο του «Παρατηρητή» και στην εκπομπή «Με το Ν και με το Β» με τη Νατάσσα Βαφειάδου και το Νίκο Βαβατσικλή ο Κοσμήτορας της Σχολής Κλασικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, κ. Κωνσταντίνος Χατζόπουλος, μια ημέρα μετά την εκλογή του. Ο κ. Χατζόπουλος αφού αναλύει το ιστορικό των τριών εκλογικών αναμετρήσεων και τον «παραλογισμό» του νόμου, εφόσον η κλήρωση ήταν αυτή που ανέδειξε τον Κοσμήτορα, καταθέτει την άποψη ότι θα πρέπει να υπάρξει τροπολογία του συγκεκριμένου νόμου για να μην εμφανιστούν ξανά παρόμοια φαινόμενα, ενώ μιλά και για τον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργήσει, δείγματα του οποίου έχει δώσει εδώ και τρία χρόνια ως Πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας – Λαογραφίας.

Κωνσταντίνος Χατζόπουλος όμως…

Είναι απίστευτος ο παραλογισμός του νόμου περί εκλογής Κοσμήτορα

ΠτΘ: κ. Χατζόπουλε, αφορμή για τη συζήτησή μας απετέλεσε η «εκλογή» σας στη θέση του Κοσμήτορα της Σχολής Κλασικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.
Κ.Χ.: Η εκλογή δεν ήταν εκλογή, αλλά κλήρωση.

ΠτΘ: Έχει συμβεί και άλλη φορά κάτι τέτοιο;
Κ.Χ.: Έχει συμβεί στη Θεσσαλονίκη. Το θέμα προέκυψε με το νέο νόμο της κ. Διαμαντοπούλου, όπως τον λέμε, τον 4009/2011, ο οποίος καθιερώνει τις σχολές. Με τον συγκεκριμένο νόμο τα τμήματα μετατρέπονταν σε προγράμματα σπουδών. Ευτυχώς ήρθε ο κ. Αρβανιτόπουλος, ο οποίος με το Ν.4076/2012 διόρθωσε αυτό το θέμα, διατήρησε μεν τα τμήματα ως αυτόνομες ακαδημαϊκές μονάδες, αλλά δημιούργησε Σχολές. Έτσι λοιπόν στο Δημοκρίτειο δημιουργήθηκαν Σχολές, μια εκ των οποίων είναι και η δική μας, δηλαδή η Σχολή Κλασικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών. Σε αυτή τη Σχολή εντάχθηκαν τρία τμήματα, το Τμήμα Ιστορίας Εθνολογίας, το Τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας και το Τμήμα Γλωσσών, Φιλολογίας και Πολιτισμού των Παρευξείνιων Χωρών. Από τη στιγμή που δημιουργήθηκε η Σχολή λογικά έπρεπε να γίνει η εκλογή και να αναδειχθεί Κοσμήτορας. Με βάση το Ν. 4076/2012 έγινε η διαδικασία της εκλογής. Θα μου επιτρέψετε να μακρυγορήσω γιατί έχει ενδιαφέρον πραγματικά ο νόμος. Είναι απίστευτο αυτό που θα σας πω, αλλά έτσι είναι.

ΠτΘ: Να πούμε ότι ήταν μια διαδικασία που παίδεψε τόσο εσάς όσο και τον συνυποψήφιό σας για δύο μήνες περίπου…
Κ.Χ.: Έτσι είναι. Ο νόμος λέει ρητά ότι Κοσμήτορας εκλέγεται αυτός που θα πάρει τις ψήφους της απόλυτης πλειοψηφίας των εκλεκτόρων. Στην περίπτωσή μας οι εκλέκτορες ήταν 59 και άρα απαιτούνταν η ψήφος τριάντα εκλεκτόρων. Αυτό αφορά στην πρώτη ψηφοφορία και θα έλεγε κανείς ότι είναι δεκτό το να ζητά στην πρώτη ψηφοφορία το αποτέλεσμα να είναι κάπως ενισχυμένο. Αυτό ας πούμε ότι το κατανοούμε. Το κακό είναι ότι το επαναλαμβάνει και στη δεύτερη ψηφοφορία. Σύμφωνα με το νόμο οι δύο πρώτοι που θα πλειοψηφίσουν στην πρώτη ψηφοφορία πηγαίνουν στη δεύτερη στην οποία και πάλι απαιτείται η απόλυτη πλειοψηφία των εκλεκτόρων. Να δεχτώ ότι και στη δεύτερη ψηφοφορία έχει κάποια λογική αυτό, αν και πιστεύω ότι δεν έχει, αλλά ας δεχτώ ότι έχει. Σε περίπτωση που κανείς δεν συγκεντρώσει την απόλυτη ψηφοφορία των εκλεκτόρων πάει σε τρίτη ψηφοφορία, σε τρίτη εκλογική αναμέτρηση για την οποία, σύμφωνα με το νόμο, απαιτείται και πάλι η απόλυτη πλειοψηφία των εκλεκτόρων. Αυτό είναι τρελό. Και εδώ είναι το πολύ ενδιαφέρον για να γίνει κατανοητός ο παραλογισμός του θέματος. Εάν στην πρώτη ψηφοφορία υπάρχουν τρεις υποψήφιοι, μπορεί να συμβεί αυτό, στη δεύτερη εκλογική αναμέτρηση λογικά περνούν οι δύο που πλειοψήφισαν και άρα ο τρίτος αποκλείεται, στην τρίτη ψηφοφορία, αν χρειασθεί, πάνε πάλι οι δύο που πλειοψήφισαν, ο τρίτος δεν υπάρχει, όταν όμως φθάνουμε στην κλήρωση επανέρχεται και ο τρίτος. Δηλαδή είναι απίστευτος ο παραλογισμός. Δηλαδή ο υποψήφιος που στην πρώτη ψηφοφορία ήρθε τρίτος στη σειρά πηγαίνει στην κλήρωση με ίσες πιθανότητες με τον πρώτο. Δεν ξέρω ποιος είναι ο συντάκτης του νόμου, αλλά θεωρώ ότι είναι παγκόσμια πρωτοτυπία. Όσον αφορά στην περίπτωση τη δική μας οι υποψηφιότητες ήταν δύο. Η υποψηφιότητα του κ. Παπάζογλου που είναι καθηγητής στο Τμήμα μας και η υποψηφιότητα η δική μου, επίσης από το ίδιο Τμήμα. Θέλω όμως να σας πω στο σημείο αυτό κάτι το οποίο έχω γνωστοποιήσει στο χώρο του Πανεπιστημίου, όχι όμως στο ευρύ κοινό. Όταν προκηρύχθηκαν οι κοσμητορικές εκλογές, επειδή στο Τμήμα Ιστορίας –Εθνολογίας, του οποίου είμαι πρόεδρος εδώ και τρία χρόνια, λειτουργούμε συλλογικά, κάναμε μια άτυπη συνάντηση των μελών ΔΕΠ του Τμήματος, δηλαδή των καθηγητών και λεκτόρων, και συζητήσαμε τι μέλλει γενέσθαι με τις κοσμητορικές εκλογές. Εκεί λοιπόν συμφωνήσαμε όλοι, και όταν λέω όλοι εννοώ η πλειοψηφία των μελών του Τμήματος, ότι ο πρώτος Κοσμήτορας της Σχολής Κλασικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών πρέπει να προέρχεται από το Τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας και αυτό γιατί στις λεγόμενες Φιλοσοφικές Σχολές πρώτο τη τάξει τμήμα είναι το Φιλολογίας και έπονται τα άλλα. Είπαμε λοιπόν ότι τηρώντας την ακαδημαϊκή τάξη ο πρώτος Κοσμήτορας να προέρχεται από το συγκεκριμένο τμήμα. Συμφωνήσαμε πάνω σε αυτό το θέμα και βέβαια ανέλαβα εγώ την πρωτοβουλία να το μεταφέρω στους συναδέλφους μου της ελληνικής φιλολογίας, προκειμένου να μας πουν ποιον θέλουν να προτείνουν από τη δική τους πλευρά. Σημειωτέρον ότι οι υποψήφιοι θα πρέπει να είναι καθηγητές πρώτης βαθμίδος. Δυστυχώς οι δύο συνάδελφοι από το Τμήμα Φιλολογίας, στο οποίο είναι τέσσερις οι καθηγητές πρώτης βαθμίδος, οι δύο όμως έλειπαν σε εκπαιδευτική άδεια, δεν δέχθηκαν για λόγους προσωπικούς, εν πάση περιπτώσει δεν θέλησαν να υποβάλλουν υποψηφιότητα. Τότε και μόνο τότε οι συνάδελφοι μου είπαν, εφόσον δεν υπάρχει άλλος υποψήφιος, να θέσω υποψηφιότητα. Δεν ανήκε στις προθέσεις μου ούτε στις φιλοδοξίες μου για να το πω ξεκάθαρα να υποβάλλω υποψηφιότητα. Υπέβαλλα λοιπόν επειδή ακριβώς δεν έγινε αποδεκτή η πρότασή μας από τους καθηγητές πρώτης βαθμίδας του τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας. Και έτσι φθάσαμε στην εκλογική αναμέτρηση. Στην πρώτη ψηφοφορία είχαμε ισοψηφία, ο κ. Παπάζογλου πήρε 28 ψήφους και εγώ 28, υπήρχαν δύο λευκά και μία αποχή, στη δεύτερη ψηφοφορία ο κ. Παπάζογλου πήρε 27 ψήφους εγώ 29 και υπήρχαν τρία λευκά. Λογικά θα περίμενε κανείς ότι η ιστορία θα τελείωνε εκεί, εφόσον πλειοψήφισε κάποιος. Δυστυχώς σύμφωνα με το νόμο οδηγηθήκαμε στην τρίτη ψηφοφορία, όπου είχαμε σχεδόν το ίδιο αποτέλεσμα, δηλαδή ο κ. Παπάζογλου 27 ψήφους, εγώ 29, δύο λευκά και μια αποχή. Φθάσαμε στην κλήρωση. Θέλω να πω ότι στην ουσία η κλήρωση ήρθε να επιβεβαιώσει το αποτέλεσμα των εκλογικών αναμετρήσεων, δηλαδή στις εκλογικές αναμετρήσεις πλειοψήφισα και για αυτό ακριβώς χαίρομαι με τον τίτλο του ρεπορτάζ σας «Η κληρωτίδα απέδωσε δικαιοσύνη».

ΠτΘ: Θα υπήρχε μεγαλύτερη συζήτηση αν η κληρωτίδα έβγαζε το όνομα του κ. Παπάζογλου…
Κ.Χ.: Εάν έβγαζε το όνομα του κ. Παπάζογλου θα το αποδεχόμασταν. Είμαστε υποχρεωμένοι να σεβαστούμε το νόμο.

Αν δεν υπάρξει τροπολογία είναι φυσιολογικό το πρόβλημα να εμφανισθεί σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις

ΠτΘ: Στείλατε κάποια επιστολή στο Υπουργείο για να ξαναδούν το νόμο;
Κ.Χ.: Ζήτησα στη χθεσινή Σύγκλητο, όπως και η κ. Κιρκούδη που είναι εκπρόσωπος των υπαλλήλων, νομικός στην ειδικότητα και καλή μου φίλη οφείλω να το πω, από τον Πρύτανη ακριβώς επειδή υπάρχει το πρόβλημα να αποφασίσει η Σύγκλητος ώστε να ζητήσουμε από το Υπουργείο να κάνει μια τροπολογία. Το ίδιο φαινόμενο εμφανίσθηκε στην Ιατρική Θεσσαλονίκης, στο ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης, το ίδιο φαινόμενο θα εμφανισθεί σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις από εδώ και πέρα. Είναι απολύτως φυσιολογικό. Με δύο, τρία, πέντε λευκά κανείς δεν μπορεί να πάρει την πλειοψηφία. Σκεφτείτε να συνέβαινε αυτό στις βουλευτικές εκλογές; Δεν θα είχαμε κυβέρνηση ποτέ. Θα έπρεπε να πάρεις την πλειοψηφία των εγγεγραμμένων. Άρα δεν θα είχαμε κυβέρνηση ποτέ, θα πηγαίναμε ακυβέρνητοι.

«Θα ακολουθήσω την ίδια λογική με αυτή που ακολούθησα στο Τμήμα Ιστορίας – Εθνολογίας»

ΠτΘ: «Ζημιωμένη» βέβαια βγήκε και η φοιτητική κοινότητα, γιατί όλο αυτό το διάστημα μέχρι την εκλογή σε συζητήσεις που είχαμε μαζί τους εξέφραζαν τον προβληματισμό τους για το μέλλον της συγκεκριμένης Σχολής, γιατί διαφορετική γραμμή θα ακολουθήσετε ως Κοσμήτωρ εσείς και διαφορετική θα ακολουθούσε ο κ. Παπάζογλου.
Κ.Χ.: Υποθέτω πως ναι. Εγώ το δείγμα γραφής μου το έχω δώσει στο Τμήμα Ιστορίας Εθνολογίας εδώ και τρία χρόνια. Το Τμήμα μας νομίζω ότι έχει κάνει πολύ σημαντικά βήματα προόδου, έχει αναπτύξει πολύ σημαντικές δραστηριότητες και σεμνύνομαι να πω ότι έχει αλλάξει σε αυτά τα τρία χρόνια. Την ίδια λογική θα ακολουθήσω και στη Σχολή Κλασικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών. Βέβαια είναι καινούργια η Σχολή και θα πρέπει να στηθεί από την αρχή, κυριολεκτικά από το άλφα. Χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί η μεγάλη πλειονότητα των συναδέλφων, όχι μόνο από το δικό μας τμήμα, αλλά και από τα άλλα τμήματα, αντιμετωπίζουν θετικά την πρόκληση αυτής της νέας σχολής και είμαι βέβαιος ότι θα βοηθήσουν. Ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που πιστεύουν στη συλλογική προσπάθεια και όχι στην ατομική και στο τμήμα μας αυτό έχει αποδώσει. Είμαι βέβαιος ότι θα αποδώσει και σε επίπεδο Σχολής.

«Πρώτος στόχος είναι βέβαια να λύσουμε τα προβλήματα τα οποία δημιούργησε ο νέος νόμος»

ΠτΘ: Ποια είναι τα σχέδιά σας και πώς θα κινηθείτε όσον αφορά στη νέα σας θέση;
Κ.Χ.: Αυτή τη στιγμή ψάχνω να βρω γραφείο, γιατί δεν υπάρχει πουθενά χώρος να στεγασθώ. Βέβαια δεν είναι αυτό το πρόβλημα. Το ζήτημα είναι να μπορέσουμε να οργανώσουμε την Κοσμητεία, διότι οι αρμοδιότητες του Κοσμήτορα πλέον είναι αυξημένες, σε σχέση με το παρελθόν. Έχει να κάνει και με τα Προγράμματα Σπουδών των Τμημάτων και με τις εξελίξεις και τις εκλογές των μελών ΔΕΠ, δηλαδή έχει αρμοδιότητες αυξημένες ο κοσμήτορας συγκριτικά με τις αρμοδιότητες που είχε στο παρελθόν. Επομένως έχουμε δουλειά να κάνουμε και με δεδομένο ότι το πανεπιστήμιο περνάει, όπως και όλη η χώρα, κρίση σοβαρή, έχουμε μεγάλα οικονομικά προβλήματα. Πρέπει να οργανωθούμε να οργανώσουμε τη Σχολή με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ούτως ώστε κάποια προβλήματα δυσλειτουργίας να μπορούν να εξομαλυνθούν στο πλαίσιο και των τριών τμημάτων, να τα αντιμετωπίσουμε και να τα λύσουμε πολύ γρήγορα, αν είναι δυνατόν. Μπορούμε να το κάνουμε. Πιστεύω ότι αν λειτουργήσουμε συλλογικά μπορεί το ένα τμήμα να βοηθήσει το άλλο. Έχουμε αυτή τη δυνατότητα και έχω την εντύπωση ότι και το πνεύμα του νόμου είναι αυτό. Είναι άλλο να λειτουργείς μέσα σε ανεξάρτητα τμήματα που μερικές φορές λειτουργούν με τη λογική του ανάδελφου και άλλο να λειτουργείς στο πλαίσιο μιας Σχολής, όπου μπορείς να εντάξεις, θα πω ένα παράδειγμα, μαθήματα του ενός τμήματος στο πρόγραμμα του άλλου και αντιστρόφως. Δηλαδή έχει κάτι τέτοιες δυνατότητες. Ο πρώτος στόχος είναι βέβαια να λύσουμε τα άμεσα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, τα οποία δημιούργησε ο νέος νόμος

ΠτΘ: Ποια είναι τα κυριότερα εξ αυτών;
Κ.Χ.: Έχουν να κάνουν, όπως είπα, με τις εξελίξεις και εκλογές των μελών ΔΕΠ, με την οργάνωση των τμημάτων, δηλαδή το Πρόγραμμα Σπουδών, αλλά έχουν να κάνουν και με τη στελέχωση των τμημάτων σε διοικητικό προσωπικό

«Όλοι πρέπει να βάλουμε πλάτη, δεν γίνεται διαφορετικά»
 

ΠτΘ: Θα είναι εύκολο αυτό;
Κ.Χ.:Όχι δεν είναι εύκολο, τίποτα δεν είναι εύκολο, αλλά θα πρέπει να σας πω ότι πρέπει να βάλουμε πλάτη. Εμείς στο τμήμα μας βάλαμε πλάτη. Όταν βάζουν όλοι πλάτη, ή έστω οι περισσότεροι, υπάρχει αποτέλεσμα. Αυτό το πιστεύω ακράδαντα. Δεν γίνεται αλλιώς. Αυτή είναι η βασική αρχή. Θα σας πω ένα απλό παράδειγμα. Στις εξετάσεις έχουμε μεγάλο πρόβλημα με τις επιτηρήσεις. Δεν έχουμε προσωπικό βοηθητικό. Σας πληροφορώ ότι δεν έχουμε κανένα πρόβλημα. Το λύνουμε ομαδικά. Εγώ θα βοηθήσω τον συνάδελφό μου, ο συνάδελφος εμένα, έχουμε μεταπτυχιακούς που βοηθούν, δηλαδή το πρόβλημα θα το λύσουμε συλλογικά και το λύνουμε με το χαμόγελο στα χείλη και όχι με τη μιζέρια γιατί εγώ και όχι εσύ.

«Για να έχει ενδιαφέρον ο φοιτητής θα πρέπει να του δώσεις ερεθίσματα»

ΠτΘ: κ. Χατζόπουλε συνομιλώντας με συναδέλφους σας υπάρχει η άποψη ότι πλέον παρατηρείται στους πρωτοετείς φοιτητές μια αλλαγή και ότι λαμβάνουν πλέον τις σπουδές τους πιο σοβαρά, παρακολουθούν τα μαθήματα περισσότερο και μάλιστα δεν παίρνουν τη μάθηση απλά ως παθητικοί ακροατές, αλλά στέκονται κριτικά. Αυτό είναι κάτι πολύ αισιόδοξο και το εντάσσω στην έννοια του συλλογικού που είπατε προηγουμένως. Το βλέπετε και εσείς αυτό;
Κ.Χ.: Πιστεύω ότι πάντοτε οι φοιτητές, όχι μόνο οι πρωτοετείς, που έρχονται στο πανεπιστήμιο ενδιαφέρονται. Το ζήτημα είναι να γίνει και το πανεπιστήμιο ελκυστικό. Αυτό το έχω πει από την πρώτη αρχή που ανέλαβα τα καθήκοντα του προέδρου του τμήματος. Θα σας πω ένα απλό παράδειγμα. Θα πηγαίνατε ποτέ εσείς να κάνετε μάθημα σε μια αίθουσα στην οποία τρέχουν τα νερά απ΄ το ταβάνι, κρέμονται οι κουρτίνες, παμβρώμικες εδώ και μια δεκαετία και δεν τολμάς να πας δίπλα, όταν τα μισά έδρανα είναι σπασμένα ή ξεβιδωμένα, όταν δηλαδή οι συνθήκες είναι άθλιες; Θα πηγαίνατε; Σας διαβεβαιώ ότι ούτε ο καθηγητής δεν αισθάνεται καλά να μπει μέσα στην αίθουσα και να κάνει μάθημα. Εγώ πιστεύω ότι τα νέα παιδιά έχουν ενδιαφέροντα, αλλά παίζουν ρόλο και οι συνθήκες που θα διαμορφώσεις, ούτως ώστε να μη χάσουν αυτό το ενδιαφέρον, αλλά να τους δώσεις και τα ερεθίσματα. Το έχουμε πει επανειλημένα, δεν φθάνει να κάνεις ένα ξερό μάθημα, δεν φθάνει ο φοιτητής, όπως είπατε, να είναι παθητικός ακροατής, να σε κοιτάει με τα μάτια της αγελάδας για μια ώρα ή δυο και τελείωσε. Πρέπει να κάνεις ημερίδες, συμπόσια, συνέδρια, πρακτική άσκηση, προγράμματα ανταλλαγών, εκπαιδευτικές εκδρομές. Είναι μια σειρά από δραστηριότητες που πρέπει να γίνονται και όταν αυτές γίνονται φυσικά και τα παιδιά ενδιαφέρονται. Επίσης θα πρέπει να δώσεις και πρωτοβουλία στα παιδιά και να μη τους φέρεσαι σαν να είναι ανδρείκελα. Να τους αφήσεις να πάρουν πρωτοβουλία. Όταν η βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου είναι ελκυστική, όταν υπάρχουν εργαστήρια, όταν υπάρχουν υπολογιστές και το παιδί μπορεί να μπαίνει σε προγράμματα, όταν… όταν… όταν… φυσικά ο φοιτητής θα έρθει. Έτσι τον προσελκύεις και έτσι αναπτύσσεις και ενδιαφέρον. Στο τμήμα μας τουλάχιστον εμείς δεν έχουμε κανένα παράπονο από τα παιδιά, είναι πάντα γεμάτο. Το θέμα δεν είναι αν θα μπούνε μέσα στην αίθουσα πενήντα ή εκατό, αλλά να αναπτύξεις δραστηριότητες και εμείς έχουμε αναπτύξει πολλές πρακτικές ασκήσεις σε όλα τα επίπεδα. Οι φοιτητές πηγαίνουν σε αρχαιολογικούς χώρους για ανασκαφές, πηγαίνουν στα Γενικά Αρχεία του Κράτους, στο Μουσείο, στο Λαογραφικό Μουσείο, στο Εθνολογικό Μουσείο, πηγαίνουν στα σχολεία για να κάνουν παιδαγωγική κατάρτιση, συμμετέχουν στα προγράμματα εκπαίδευσης μουσουλμανοπαίδων, κάνουν επιτόπια έρευνα με την έννοια ότι τους βγάζουν οι συνάδελφοι στο πεδίο για να γνωρίσουν, έχουμε κάνει πάνω από δεκαπέντε συμπόσια και συνέδρια. Στις αρχές Δεκεμβρίου θα κάνουμε τη δεύτερη επιστημονική διημερίδα για τη διδακτική της ιστορίας, την οποία διοργανώσαμε για πρώτη φορά πριν δύο χρόνια. Δεν γίνεται διαφορετικά, αν δεν έχει ενδιαφέρον το παιδί δεν θα έρθει. Αν είναι να πιει καφέ τον πίνει στην πλατεία ή στο κυλικείο και όχι κάτω από τις συνθήκες που επικρατούν.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.