Κλεινουν πλεον σαραντα χρονια απο την ιδρυση και δημιουργια του Δημοκριτειου Πανεπιστημιου Θρακης…

του Ιωάννη Χ. Βούλγαρη, Ομότιμου καθηγητή Νομικής ΔΠΘ, [email protected]

Ι. Το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (ΔΠΘ) σήμερα δεν είναι μόνο το τρίτο Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (ΑΕΙ) στην Ελλάδα, με βάση τα μέλη Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού (ΔΕΠ), τον αριθμό των Τμημάτων και Σχολών και τον αριθμό των φοιτητών του, αλλά και είναι γνωστό σε πολλές χώρες όλων των πέντε Ηπείρων. Έτσι, αρκετά από τα μέλη του ΔΕΠ, συνεργάζονται (ερευνητικά, διδακτικά ή και διοικητικά) με ξένα ΑΕΙ (ευρωπαϊκά, αμερικανικά, αυστραλιανά ή νεοζηλανδικά, αλλά ακόμα και της Άπω Αναστολής), καθώς και με διάφορους διεθνείς Οργανισμούς (Πολιτικού, Οικονομικού ή άλλου επιστημονικού χαρακτήρα), όπως το Συμβούλιο της Ευρώπης (ΣΕ)1, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα και Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΚ/ΕΕ)2, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ)3, ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ)4, οι Αμερικανική (ΝΑSΑ) & Ευρωπαϊκή (ΕSΑ) Υπηρεσίες (Agencies) Διαστήματος5, Το «Διεθνές Ινστιτούτο για την Ενοποίηση του Ιδιωτικού Δικαίου» (UNIDROIT της Ρώμης)6 κλπ., αλλά και φοιτητές του και πτυχιούχοι του έχουν επιτυχή θητεία και διαδρομή σε ξένα ΑΕΙ. Οι τελευταίοι διακρίθηκαν, είτε στα πλαίσια ανταλλαγής φοιτητών (π.χ. προγράμματα Erasmus της ΕΚ/ΕΕ), είτε σε μεταπτυχιακό επίπεδο, όπου έλαβαν οι περισσότεροι επάξια μεταπτυχιακούς τίτλους, και ορισμένοι συνέχισαν σ’ αυτά και πανεπιστημιακή σταδιοδρομία. Πιο συγκεκριμένα, για να μιλήσουμε για πτυχιούχους Νομικής του ΔΠΘ, αρκετοί πλέον διδάσκουν, σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού, όπως εκείνα της Ιταλίας, της Ολλανδίας, της Αιγύπτου7 ή άλλων μη ευρωπαϊκών χωρών, αλλά και ορισμένοι πέρασαν και από Αμερικανικά Πανεπιστήμια (π.χ. Χάρβαρντ)8, πριν καταλήξουν στο Πανεπιστήμιό μας, ως συνάδελφοι του γράφοντα, αφού προηγούμενα υπήρξαν και φοιτητές του, καθώς και άλλοι συμφοιτητές τους διαπρέπουν ήδη στον οικονομικό, καλλιτεχνικό9 και δημοσιογραφικό χώρο10, καθώς και εκείνο της πολιτικής11 αλλά και της νομικής, όπου διακρίθηκαν πολλοί πτυχιούχοι μας12 [για το τελευταίο μπορούμε να αναφερθούμε ειδικά στον σημερινό (2013) Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ)]13.

Όμως, αν όλα αυτά είναι γνωστά πλέον και κανείς δεν μπορεί να τα αμφισβητήσει χωρίς κίνδυνο να διαψευστεί από τα πραγματικά γεγονότα, δεν είναι το ίδιο γνωστές και οι λεπτομέρειες της ίδρυσης και της δημιουργίας του Πανεπιστημίου αυτού (ΔΠΘ), ήδη πριν από σαράντα (40) χρόνια πλέον από σήμερα (έστω και στα χαρτιά στην αρχή), κάτι που επιχειρείται στο παρόν κείμενο, σε συντομία μεν, αλλά όχι με βλάβη της σαφήνειάς του, έτσι:

ΙΙ. Tο ΔΠΘ ιδρύθηκε στις 27 Ιουλίου του 1973 με το νομοθετικό διάταγμα (στη συνέχεια ν.δ.) 87/7314, από τη δικτατορία των συνταγματαρχών κ.ά. επίορκων κρατικών λειτουργών, που δυνάστευσαν τον τόπο για επτά συναπτά έτη (1967-1974), πρώτος δε πρόεδρος της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής του (στη συνέχεια ΠΔΕ) υπήρξε ο συνταγματάρχης Δ. Γκαντώνας, που λίγο πριν είχε διατελέσει, με το ίδιο καθεστώς, Υπουργός Παιδείας. Τον συνταγματάρχη Δ. Γκαντώνα, ο οποίος δεν έκανε σχεδόν τίποτα, γιατί το Πανεπιστήμιο υπήρχε στα χαρτιά μόνο και για την ακρίβεια στο προαναφερθέν διάταγμα, διαδέχτηκε αργότερα (περί τα τέλη 1973 με αρχές 1974) ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ. Θεοφανίδης, που επίσης δεν είχε αντικείμενο. Η ουσιαστική λειτουργία του άρχισε τον Αύγουστο 1974 (αμέσως μετά την Μεταπολίτευση και την έλευση την 24.7.1974, του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή και την ορκωμοσία του ως Πρωθυπουργού Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας). Τότε διορίσθηκε και η νέα ΠΔΕ που, με τους αείμνηστους καθηγητές του ΑΠΘ Δημήτριο Ευρυγένη (της Νομικής), ως Πρόεδρο, Λυσίμαχο Μαυρίδη (της Πολυτεχνικής) και Κωνσταντίνο Βαβούσκο (της Νομικής), ως Αντιπροέδρους, και τους καθηγητές, ομότιμους σήμερα, Κωνσταντίνο Κεραμέα [της Νομικής του ΑΠΘ και του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) ύστερα] και Θεμιστοκλή Ξανθόπουλο (της Πολυτεχνικής τότε και μετέπειτα του ΕΜΠ), η οποία Επιτροπή έθεσε σε λειτουργία τις δύο Σχολές του ΔΠΘ, τη Νομική (με ένα Τμήμα) στην Κομοτηνή, και την Πολυτεχνική (με τα 2 Τμήματα, Πολιτικών Μηχανικών και Μηχανολόγων Ηλεκτρολόγων) στη Ξάνθη, τμήματα που άρχισαν να λειτουργούν στις 2 Νοεμβρίου, με φοιτητές που είχαν εισαχθεί στις Πανελλήνιες εξετάσεις του έτους 1974 (αντίστοιχα περί τους 80 για την Νομική και 40 και 35 για την Πολυτεχνική) και με συμβασιούχους καθηγητές από το ΑΠΘ κυρίως, αλλά και από άλλα ΑΕΙ της Ελλάδας και ιδίως των Αθηνών [ΕΚΠΑ και Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ)]. Στους διδάσκοντες αυτούς συμπεριλαμβάνονταν και τρεις ειδικοί επιστήμονες με μισθολογική αντιστοιχία εντεταλμένου υφηγητή [σύμφωνα με το παραπάνω διάταγμα και την παραπομπή που έκανε στη σχετική νομοθεσία της Ανωτάτης Σχολής Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (ΑΣΟΕΕ) εκείνης της εποχής]: οι δύο από τους ειδικούς επιστήμονες διορίστηκαν από την ΠΔΕ στη Νομική Σχολή και ένας απ’ αυτούς είναι ο υπογράφων το παρόν, αφού αποσπάστηκε προσωρινά από το «Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας» της Γαλλίας (CNRS), όπου υπηρετούσε, και παραιτήθηκε από την θέση του ως εντεταλμένος επιμελητής (συμβασιούχος) στα Πανεπιστήμια Paris I (Panton-Sorbonne) και Paris XII (Val-de-Marne), ο δε άλλος ήταν ο αείμνηστος Κρατερός Ιωάννου, μετέπειτα καθηγητής δημοσίου διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου και που διετέλεσε Πρόεδρος της Νομικής Σχολής και Αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου και έφυγε δυστυχώς σύντομα από κοντά μας (το 1999) και ως Δικαστής τότε στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Λουξεμβούργο), όπου μόλις είχε εκλεγεί, ο δε τρίτος, κ. Παναγιώτης Σπάρης, στην Πολυτεχνική Σχολή (Τμήμα Ηλεκτρολόγων – Μηχανολόγων), απ’ όπου και αποχώρησε πρόσφατα ως τακτικός καθηγητής (ήδη από καιρού), αφού εκλέχθηκε προηγούμενα σε διάφορα αξιώματα της Σχολής του και του Πανεπιστημίου.

Η ΠΔΕ αυτή άλλαξε τον Φεβρουάριο του 1975, όταν ο μέχρι τότε Πρόεδρός της (Δ. Ευρυγένης) διορίσθηκε Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας με αρμοδιότητες Ανώτατης Παιδείας, στην Κυβέρνηση Καραμανλή και Πρόεδρος της ΠΔΕ έγινε ο πρώην Αντιπρόεδρός της Λ. Μαυρίδης, αείμνηστος πλέον σήμερα, ο οποίος ανέλαβε και την Κοσμητεία της Πολυτεχνικής Σχολής, την οργάνωσή της και κυρίως την στελέχωσή της με την προκήρυξη και πλήρωση θέσεων καθηγητών [τακτικών ή εκτάκτων, σύμφωνα με το τότε ισχύον σύστημα του νόμου (στη συνέχεια ν.) 5343 του 1932], ενώ Αντιπρόεδρος, μοναδικός πλέον, παρέμεινε ο, αείμνηστος σήμερα, Κ. Βαβούσκος, ο οποίος επίσης ανέλαβε και την Κοσμητεία της Νομικής Σχολής, καθώς και την αντίστοιχη οργάνωση και στελέχωση της Σχολής αυτής, στα δε μέλη της ΠΔΕ προστέθηκαν οι καθηγητές του ΑΠΘ κ.κ. Κωνσταντίνος Βουγιούκας (Ποινικής Δικονομίας) από την Νομική Σχολή και Παναγιώτης. Τσάγκας (Μαθηματικός) από την Πολυτεχνική του ΑΠΘ

ΙΙΙ. Η ΠΔΕ αυτή λειτούργησε μέχρι και το 1977, οπότε εκλέχθηκαν (τον Ιούλιο) οι πρώτοι 11 καθηγητές της Νομικής (6 τακτικοί και 5 έκτακτοι)15 και 19 καθηγητές της Πολυτεχνικής Σχολής, οπότε και διορίστηκε νέα ΠΔΕ (τον Οκτώβριο του 1977) με Πρόεδρο τον αείμνηστο σήμερα Γεώργιο Δασκαρόλη, (τακτικό καθηγητή αστικού δικαίου στη Νομική Σχολή, που μαζί με τον γράφοντα το παρόν κείμενο, εκλεγμένο τότε έκτακτο καθηγητή ιδιωτικού διεθνούς και συγκριτικού δικαίου, ορκίστηκαν στις 14.10.1977 ενώπιον του τότε Υπουργού Παιδείας, αλλά και Προεδρίας, αείμνηστου πλέον, Γεωργίου Ράλλη) και Αντιπρόεδρο τον κ. Σταύρο Σαββίδη (εκλεγμένο τακτικό καθηγητή εδαφομηχανικής & θεμελιώσεων στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του ΔΠΘ, στη Ξάνθη)16.

Το Νοέμβριο του 1977 έγιναν εκλογές στην νεοσυσταθείσα Σύγκλητο από τους πρώτους εκλεγμένους τακτικούς καθηγητές της Νομικής (6) και της Πολυτεχνικής (9) και εκλέχθηκαν οι Πρώτες Πρυτανικές Αρχές, με πρώτο Πρύτανη τον καθηγητή της Πολυτεχνικής κ. Λεωνίδα Κογκέτσωφ (Μαθηματικό διεθνούς φήμης, που εργάσθηκε ερευνητικά στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων και ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Sherbrouke στο Καναδά πριν έλθει στην Ελλάδα) και Αντιπρύτανη τον αείμνηστο πλέον Διονύση Μαυρογιάννη, της Νομικής Σχολής (που εργάσθηκε ερευνητικά πριν έλθει στην Κομοτηνή στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων, και μετέπειτα στο «Διεθνές Γραφείο Εργασίας» στη Γενεύη, όπου και επανήλθε το 1985 μετά την παραίτησή του από το Πανεπιστήμιο και τελείωσε εκεί ως Διευθυντής των Συνεταιριστικών Οργανώσεων).

Από ‘κεί και πέρα το Πανεπιστήμιο πήρε τον δρόμο του και όχι μόνο επεκτάθηκε διαδοχικά σε άλλες δύο πόλεις της Θράκης (την Αλεξανδρούπολη το 1984 και την Ορεστιάδα το 2002), αλλά και από τον αριθμό των 3 τμημάτων αρχικά, έφθασε στα 20 σήμερα (με 2 Σχολές) και στις 4 πόλεις που λειτουργεί, από δε τους 160 αρχικούς φοιτητές, σήμερα ξεπερνά τους 22.000 και από τους 30 καθηγητές τότε, σήμερα ξεπερνά τα 600 μέλη ΔΕΠ17 κ.ο.κ.

Όμως η δημιουργία αυτού του ΑΕΙ οφείλεται σε μερικούς αφανείς συντελεστές, καθηγητές κυρίως του ΑΠΘ, οι οποίοι είναι εκτός από τους Δ. Ευρυγένη, Λ. Μαυρίδη και Κ. Βαβούσκο, που αναφέρθηκαν προηγουμένως και οι αείμνηστοι πλέον σήμερα, τρείς καθηγητές του ΑΠΘ, Γιάννης Δεληγιάννης (αστικού δικαίου), Χαράλαμπος Φραγκίστας (αστικού δικονομικού δικαίου) και Τηλέμαχος Φιλιππίδης (δικαστικής ψυχολογίας και ψυχιατρικής) και ο καθηγητής του ΕΜΠ Περικλής Θεοχάρης (μετέπειτα Ακαδημαϊκός και Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών), οι οποίοι είχαν από καιρό καταστρώσει πρόγραμμα για την πολιτιστική ανάπτυξη της Θράκης και γενικώς των παραμεθορίων περιοχών της Β. Ελλάδας Το ότι αυτό άρχισε να πραγματοποιείται (στα χαρτιά τότε βέβαια) το 1973 και όχι προηγούμενα, οφείλεται τόσο στην ρευστή κατάσταση που επικρατούσε κατά την περίοδο πριν την «επταετία», όσο και κυρίως στους δεσμούς που είχαν με το τότε καθεστώς (της «επταετίας») οι δύο εξ αυτών, οι Χαράλαμπος Φραγκίστας (δυστυχώς αμαύρωσε το έξοχο και διεθνές επιστημονικό, αλλά και λοιπό ηθικό κύρος του, παρουσιασθείς ως μάρτυρας υπεράσπισης της δικτατορίας στο Συμβούλιο της Ευρώπης στο Στρασβούργο), αλλά και ο Τηλέμαχος Φιλιππίδης (ο τελευταίος όμως χρησιμοποίησε τις σχέσεις του με το τότε καθεστώς, για να σώσει ό,τι μπορούσε, δηλ. συναδέλφους του από απολύσεις, όπως τον Δ. Ευρυγένη, καθώς και από άλλα δεινά που επεφύλασσαν στα Πανεπιστήμια οι δικτάτορες!!).

IV. Το ότι το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης οργανώθηκε και λειτούργησε ορθά και επιτυχημένα κατά τα πρώτα 40 χρόνια που κλείνει πλέον φέτος, καταφαίνεται και από το ότι το Σχέδιο «Αθηνά», που προώθησε για την αναμόρφωση των ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας η σημερινή Κυβέρνηση, το πλήττει ελαφρότερα σε σύγκριση με όλα τα άλλα ΑΕΙ. Έτσι, κανένα σχεδόν Τμήμα δεν καταργείται: ακόμα και αυτά των Πολιτικών Επιστημών και της Διοίκησης Επιχειρήσεων, που ιδρύθηκαν πρόσφατα (2009) στη Κομοτηνή, συγχωνεύονται με άλλα, χωρίς συνέπειες, αφού δεν πρόφθασαν να αποκτήσουν μέχρι σήμερα φοιτητές ούτε μέλη ΔΕΠ, ενώ ορισμένα άλλα, λίγα ευτυχώς, τμήματά του που συγχωνεύονται ή συνεργάζονται με άλλα, θα γίνουν τελικά χωρίς μείζονα προβλήματα μετακομίσεων ή άλλα, θέλουμε να ελπίζουμε.

Ο γράφων το παρόν αισθάνεται αρκετά ευτυχής και ικανοποιημένος, γιατί οι κόποι του, καθώς και πολλών άλλων άξιων συναδέλφων του, αρκετοί από τους οποίους δε ζουν πλέον, δεν πήγαν καθόλου χαμένοι, ώστε να μπορούν να καμαρώνουν σαν το παιδί τους το Πανεπιστήμιο (ΔΠΘ), το οποίο πλέον ενηλικιώθηκε και χειραφετήθηκε ήδη μετά και την εκλογή, ως Πρύτανή του, του καθηγητή Κωνσταντίνου Ρέμελη, αλλά και μελών του νεοσύστατου Συμβουλίου Ιδρύματος (ΣΙ), οι οποίοι υπήρξαν πρώην φοιτητές του ΔΠΘ18 και που ο γράφων τις γραμμές αυτές καθώς και πολλοί άλλοι άξιοι συνάδελφοί του είχαν την τύχη και την χαρά να διδάξουν και να προωθήσουν επιστημονικά!

1. Μέλη ΔΕΠ από πολλά τμήματα και κυρίως του Νομικού διετέλεσαν μέλη Επιτροπών και Ομάδων Εργασίας του ΣΕ: συγκεκριμένα, ο συντάκτης του παρόντος κειμένου διετέλεσε Αντιπρόεδρος (!985-1989) και Πρόεδρος (1989-1991) της Μόνιμης Επιτροπής (Standing Committee/ Commission Permanente) ελέγχου εφαρμογής της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Εγκατάστασης Φυσικών Προσώπων (Individuals), του ΣΕ (Σύμβαση Παρισίων του 1956)
2. Πολλά μέλη ΔΕΠ, από πολλά Τμήματα, στα οποία ίσως θα μπορούσε να προστεθεί ως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτό που αναφέρεται παρακ. στην υποσημ. 15.
3. Χαρακτηριστικό κυρίως παράδειγμα, εκείνο του αείμνηστου καθηγητή Νομικής Κρατερού Ιωάννου, με τις επανειλημμένες συμμετοχές του τόσο στη Γενική Συνέλευση (ΓΣ) του ΟΗΕ, όσο και σε διάφορες Επιτροπές της, είτε ως μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας (στη ΓΣ), είτε με αυτόνομη συμμετοχή του (στις Επιτροπές).
4. Π.χ. οι καθηγητές Γ. Πανούσης (Νομικού Τμήματος) και Δ. Κλάδης (Παιδαγωγικά Τμήματα), ιδίως για θέματα Παιδείας και Ανώτατης Εκπαίδευσης
5. Από την Πολυτεχνική Σχολή και ιδίως ο καθηγητής Εμμ. Σαρρής
6. Ο συντάκτης του παρόντος κειμένου είναι εκλεγμένο τακτικό επιστημονικό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου από το 1988 μέχρι και σήμερα και από τον Μάϊο τ.έ, 2013 είναι εκλεγμένος 2ος Αντιπρόεδρός του για το διάστημα μέχρι και τον Μάϊο π.έ. 2014, οπότε και λήγει η θητεία του εκεί, μετά από πλέον 1/4 αιώνα εκλεγμένης από τα κράτη μέλη (70 τον αριθμό) του Ινστιτούτου συμμετοχής του σε διάφορες θέσεις του ΔΣ του
7. Πιο χαρακτηριστική και γνωστή στον γράφοντα είναι η περίπτωση του κ. Θωμά Σκουτέρη, ο οποίος, αφού έλαβε το πτυχίο Νομικής του ΔΠΘ, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο διεθνές δίκαιο σε Πανεπιστήμια της Ολλανδίας, όπου και εργάσθηκε ως Senior Lecturer (Πανεπιστήμιο του Leiden) και σήμερα είναι Καθηγητής δημοσίου διεθνούς δικαίου στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Καϊρου
8. Ο καθηγητής εγκληματολογίας σήμερα στο Τμήμα Νομικής κ. Χαράλαμπος Δημόπουλος, άριστος φοιτητής του γράφοντος, έτυχε μετέπειτα, ως επίκουρος καθηγητής του τμήματος, ερευνητικής υποτροφίας από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, όπου και παρέμεινε πλέον του έτους.
9. Ο γνωστός σατυρικός ηθοποιός κ. Λάκης Λαζόπουλος διετέλεσε φοιτητής Νομικής μεταξύ 1975-1980, οπότε και έλαβε με «Λίαν Καλώς» το πτυχίο του. Ο κ. Λαζόπουλος διατήρησε πάντοτε τις σχέσεις του με το ΔΠΘ, στο οποίο εκτός από επανειλημμένες παραστάσεις που έδωσε και στις τρεις πόλεις του Πανεπιστημίου μας (Αλεξανδρούπολη, Κομοτηνή και Ξάνθη), τα έσοδα των οποίων παραχώρησε στο Πανεπιστήμιο (ΔΠΘ) για υποτροφίες, συνεργάσθηκε δε με το ΔΠΘ και μέσω του προγράμματος ίδρυσης ελληνόφωνου διεθνούς Πανεπιστήμιου στη Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου (ιδίως επί Πρυτανείας Γ.Πανούση)
10. Ο γνωστός σήμερα δημοσιογράφος των έντυπων αλλά και ηλεκτρονικών ΜΜΕ, κ. Μανώλης Κωττάκης, υπήρξε φοιτητής και πτυχιούχος Νομικής του ΔΠΘ και ήδη από την εποχή των σπουδών του είχε ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία, τόσο στα πλαίσια φοιτητικών εντύπων και δημοσιεύσεων, όσο και τοπικών εφημερίδων της Κομοτηνής.
11. Σε όλες τις Κυβερνήσεις, από το 1990 περίπου και μετά, υπήρχε πάντοτε ένας τουλάχιστον υπουργός ή υφυπουργός και για να αναφερθούμε πιο συγκεκριμένα στις δύο τελευταίες Κυβερνήσεις, στην προηγούμενη συμμετείχε, ως Υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης ο κ. Ευρυπίδης Στυλιανίδης, στην δε σημερινή Κυβέρνηση υπηρετεί ο κ. Αθανάσιος Δαβάκης ως Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, πτυχιούχοι Νομικής και οι δύο του ΔΠΘ.
12. Όπως επίσης διακρίθηκαν και διακρίνονται πτυχιούχοι κι’ άλλων Τμημάτων και Σχολών (Πολυτεχνικής, Ιατρικής, κ.ά.), τους οποίους ο γράφων δεν είναι δυνατό να γνωρίζει, αλλά γνωρίζουν άλλοι συνάδελφοί του από άλλα Τμήματα και Σχολές του Πανεπιστήμιου.
13. Ο κ. Γιάννης Αδαμόπουλος, εκλεγμένος από τον Φεβρουάριο του 2011 Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ) και με την ιδιότητά του αυτή είναι και Πρόεδρος της Συντονιστικής Επιτροπής των Δικηγορικών Συλλόγων της Ελλάδας, όχι μόνο υπήρξε ενεργός φοιτητής και διακεκριμένος πτυχιούχος Νομικής ΔΠΘ, αλλά εξακολουθεί να ενδιαφέρεται πάντοτε για το Πανεπιστήμιό μας
14. Βλ. σχετικά στην ιστοσελίδα www.duth.gr/university
15. Μεταξύ των εκτάκτων καθηγητών συμπεριλαμβανόταν και ο μέχρι τότε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Bielefeld (Δυτική Γερμανία τότε) κ. Βασίλης Σκουρής, ο οποίος το 1981 παραιτήθηκε και το 1982 εκλέχθηκε τακτικός καθηγητής της Νομικής του ΑΠΘ,, στο οποίο παραμένει μέχρι σήμερα, σε αναστολή επειδή έχει ορισθεί από το 1999 Δικαστής του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΚ/ΔΕΕ), του οποίου εκλέχθηκε και συνεχίζει να είναι Πρόεδρος, διανύοντας πλέον την τέταρτη (!) θητεία του ως Πρόεδρος
16. Με τον κ. Σταύρο. Σαββίδη ως Πρύτανη, ο συντάκτης του παρόντος κειμένου, Ιωάννης Βούλγαρης, διατέλεσε εκλεγμένος Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού, από το 1983 μέχρι το 1987. Τον Μάϊο 1987 ο κ. Στ. Σαββίδης παραιτήθηκε από πρύτανης, διαμαρτυρόμενος γιατί οι τότε τοπικές Αρχές της Αλεξανδρούπολης, αλλά και ορισμένες Κυβερνητικές, δεν ήθελαν να στηθεί η νεοσύστατη τότε Ιατρική Σχολή (από το 1977 με το ν. 641, αλλά που άρχισε να λειτουργεί αρχικά το 1982, με το π.δ. 573/1982, στη Θεσσαλονίκη και απέκτησε τα πρώτα 16 δικά της μέλη ΔΕΠ μετά από εκλογές το 1986) εκεί όπου τελικά έγινε και λειτουργεί πλέον (από το 1997/98) η Σχολή αυτή, δηλαδή στη τοποθεσία Δραγάνα του νομού Έβρου, 4 χλμ δυτικά της Αλεξανδρούπολης, στον δρόμο προς Κομοτηνή. Μετά την παραίτησή του ο κ. Σαββίδης εκλέχθηκε τακτικός καθηγητής στο Πολυτεχνείο του Βερολίνου (Technische Universitt Berlin), και βρίσκεται εκεί μέχρι και σήμερα (Ιούλιος 2013), όπου και διετέλεσε εκλεγμένος κοσμήτορας της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών. Ως προσωρινός Πρύτανης διαδέχθηκε τον κ. Σαββίδη, με απόφαση της Συγκλήτου, ο γράφων το παρόν, ο οποίος και προκήρυξε πρυτανικές εκλογές τον Ιούλιο του 1987, οπότε εξελέγησαν νέες Πρυτανικές αρχές (με Πρύτανη τον καθηγητή Νομικής κ. Κώστα Μαυριά, σήμερα Πρόεδρο του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής των Ελλήνων), για το υπόλοιπο της θητείας (14 μήνες) των πρυτανικών αρχών που παραιτήθηκαν.
17. Βλ. σχετικά και την ιστοσελίδα www.duth.gr/departments, όπου όμως δεν αναφέρεται ο σημερινός συνολικός αριθμός των φοιτητών, τον οποίο ο συντάκτης του κειμένου αυτού πληροφορήθηκε από τον Πρύτανη του ΔΠΘ, καθηγητή Κωνσταντίνο Ρέμελη
18. Εκλεγμένο εσωτερικό μέλος του Σ.Ι. είναι και ο καθηγητής της Πολυτεχνική Σχολής του ΔΠΘ Αθανάσιος Καραμπίνης, οποίος και διετέλεσε επίσης Πρύτανης (για υπόλοιπο προηγούμενης θητείας) το 2006, επίσης φοιτητής και πτυχιούχος προηγουμένως της Πολυτεχνικής αυτής Σχολής.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.