Κακοποιηση – Μπορω να ξεφυγω;

«Τον είχα προειδοποιήσει πως αν το ξανακάνει θα φύγω.. Θα φύγω μακριά. Πώς είναι δυνατόν όμως κάθε φορά να μένω πίσω; Εγώ που ήμουν τόσο προσεγμένη από το σπίτι μου. Να αφήνω έναν άνθρωπο να με βρίζει, να με κακοποιεί με το χειρότερο τρόπο. Ψυχικά και σωματικά. Να μπαίνω μέσα στο σπίτι και να φοβάμαι να μιλήσω, να κουνηθώ, να γελάσω, να κλάψω. Ο άντρας που κάποτε αγάπησα είναι παρελθόν. Χάθηκε κάπου στα χρόνια. Χάθηκε και η ταυτότητα του πατέρα, του πατέρα του παιδιού μου. Κάποτε ήταν ένας υπέροχος, χαρούμενος και- πάνω από όλα- ήρεμος σύζυγος και πατέρας. Να έφταιξα εγώ; Η δουλειά; Οι φίλοι; Δε ξέρω… Φοβόμουν για πολύ καιρό να μιλήσω. Ούτε στη μητέρα μου δεν έλεγα τίποτα, παρόλο που όλο ανησυχία με ρωτούσε κάθε μέρα τι μπορεί να έχω και είμαι μελαγχολική. Το τελευταίο του χτύπημα ήταν το αποκορύφωμα. Με χτύπησε τόσο πολύ που κοιτάχτηκα στον καθρέφτη και φοβήθηκα με το θέαμα. Ψυχικά, ο φόβος που ένιωθα δεν αντεχόταν. Μόλις κοιμήθηκε, πήρα τα πράγματά μου και έφυγα. Βρήκα το θάρρος και μίλησα στους ανθρώπους που με αγαπούν. Με στήριξαν, με βοήθησαν. Ο γιος μου, η αγάπη της ζωής μου, με στήριξε πιο πολύ από όλους, κυρίως πρακτικά, αφού δεν του είπα και πολλές λεπτομέρειες για να μην τον επιβαρύνω ψυχολογικά. Η ψυχολόγος με βοήθησε πολύ, κυρίως στο να διαχειριστώ όλη αυτή την ένταση μέσα μου. Να σταματήσω να φοβάμαι και τη σκιά μου και να κυριαρχήσω πάνω στις σκέψεις μου και στο μυαλό μου. Το καλύτερο; Ο γιος μου, τώρα πια που τελείωσε αυτή η περιπέτεια, μου είπε κατά λέξη: «Επιτέλους μαμά ξύπνησες! Έγινες το πρότυπο που περίμενα χρόνια». Πόσο λάθος έκανα τόσα χρόνια που έμενα στο γάμο μου «για το παιδί μου». Πάνω από όλα αυτό ήθελε να φύγω! Τα λάθη μου, μου στοίχισαν πολλά και μου έμαθαν πολλά».

Σύζυγος, 49 ετών.

Το θέμα της σωματικής και ψυχολογικής κακοποίησης, είναι ένα θέμα που, ακόμη και στα χρόνια μας, είναι πολύ ευαίσθητο και αποτελεί ακόμη ένα θέμα- ταμπού. Υπάρχουν πολλές γυναίκες που υφίστανται κακοποίηση και κάθονται υπομονετικά να υπομένουν αυτό το μαρτύριο. Το παραπάνω- πραγματικό- απόσπασμα, αποτελεί ένα παράδειγμα που μας διδάσκει πολλά με τον πιο παραστατικό και περιγραφικό τρόπο. Δεν είναι ανάγκη να περιμένουμε να περάσουν πολλά χρόνια, υπομένοντες τόσο δυσβάσταχτα γεγονότα και πράξεις. Μπορούμε και πρέπει να μιλήσουμε. Να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας να αποτελέσουν ένα ακέραιο, περήφανο και δυναμικό παράδειγμα για τα παιδιά μας και για εμάς τους ίδιους.  Η λύση πολλές φορές βρίσκεται στα χέρια μας, ας ανοίξουμε τα μάτια και ας δούμε καθαρά…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.