«Η τροφη μας δινει τη δυνατοτητα να ψηφιζουμε καθε μερα για αυτο που βαζουμε στο πιατο μας»

Ο Παύλος Γεωργιάδης, είναι από την Αλεξανδρούπολη, εθνοβιολόγος, με σπουδές στο Εδιμβούργο και master στην Προστασία του Περιβάλλοντος και Γεωργική Παραγωγή Τροφίμων στο Πανεπιστήμιο του Hohenheim, είναι ιδρυτής της συντροφιάς Slow Food Θράκης και δουλεύει ως τεχνικός συνεργάτης του Ιδρύματος για την Βιοποικιλότητα του Slow Food.
Ο νεαρός Θρακιώτης εθνοβιολόγος Παύλος Γεωργιάδης είναι ο κεντρικός ομιλητής σήμερα στο Εθνολογικό Μουσείο Θράκης, με θέμα «Η τροφή σαν πολιτική πράξη», αποτέλεσε το έναυσμα για την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που έδωσε στο Ράδιο «Παρατηρητής» και την εκπομπή «Μεσημεριάτικα».

ΠτΘ: κ. Γεωργιάδη είστε εθνοβιολόγος. Μπορείτε να μας δώσετε έναν ορισμό της ιδιότητάς σας;
Π.Γ.: Η εθνοβιολογία και η εθνοβοτανική είναι ο τομέας εκείνος ο οποίος εξερευνά τις σχέσεις και τις αλληλεπιδράσεις του ανθρώπου με το φυσικό του περιβάλλον. Η επιστήμη αυτή είχε γνωρίσει άνθηση κατά την περίοδο της ευρωπαϊκής αναγέννησης. Τον τελευταίο καιρό που υπάρχει πάλι μια στροφή σε πιο φυσικούς τρόπους διαβίωσης, υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον ώστε να βρεθούν εναλλακτικά φάρμακα και εναλλακτικοί τρόποι διατροφής.

ΠτΘ: Ουσιαστικά ο εθνοβιολόγος σήμερα ξαναανακαλύπτει τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση;
Π.Γ.: Ακριβώς, και αυτό έχει πολλές διαστάσεις. Μπορεί κανείς το θέμα να το προσεγγίσει ανθρωπολογικά ή να το προσεγγίσει υπό το πρίσμα της επικοινωνίας της υπαίθρου, δηλαδή να φέρει σε επαφή διάφορους φορείς κοινωνικούς και οικονομικούς οι οποίοι εμπλέκονται στη διαχείριση οικοσυστημάτων, στους τρόπους χρήσης γης.

Πιο καλή, καθαρή και δίκαιη τροφή το μήνυμα

ΠτΘ: Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να ακουστεί από την σημερινή σας ομιλία;
Π.Γ.: Η σημερινή εκδήλωση που γίνεται από το Slow Food Θράκης και το Εθνολογικό Μουσείο, έχει σκοπό να μεταφέρει το μήνυμα πως σαν γενιά και σαν κοινωνία, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο, πρέπει να βρούμε άλλους τρόπους που θα μας φέρουν πιο κοντά στη φύση μας. Ο τρόπος που έχουμε επιλέξει να προωθήσουμε αυτό το μήνυμα είναι η πιο καλή, καθαρή και δίκαιη τροφή.

Μόνο με ένα κίνημα μπορούμε να αλλάξουμε τις κοινωνικές και πολιτικές δομές

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι έχουμε αποκοπεί πλήρως από τη φύση;
Π.Γ.: Αυτό ποικίλει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ωστόσο ο περισσότερος κόσμος δεν ξέρει από πού προέρχεται η τροφή του. Έχουμε αποκοπεί πλήρως από τις διαδικασίες παραγωγής των προϊόντων που βάζουμε στο πιάτο μας. Υπάρχει ένα παγκοσμιοποιημένο σύστημα διατροφής, για παράδειγμα τα υλικά μιας πίτσας, μπορεί να έχουν ταξιδέψει χιλιάδες χιλιόμετρα μέχρι να έρθουν στο πιάτο μας, παράγοντας ρύπους στην ατμόσφαιρα κατά τη μεταφορά τους. Συνεπώς δεν υπάρχει έλεγχος σε αυτό που τρώμε. Αυτό που το Slow Food προτείνει είναι να κάνουμε μια στροφή προς την πιο βιώσιμη, πιο υπεύθυνη, πιο τοπική συνήθεια αρχίζοντας με αυτό που μπαίνει στο πιάτο μας. Μόνο τότε θα μπορέσουμε να βελτιώσουμε σιγά σιγά τόσο την υγεία, όσο και την τοπική οικονομία. Έτσι όταν δημιουργείται ένα κίνημα όπως το Slow Food, μπορούμε να αλλάξουμε τις κοινωνικές και πολιτικές δομές.

Ο αγροτικός τομέας στην Ελλάδα έχει ιδιαιτερότητες

ΠτΘ: Δυστυχώς ο πρωτογενής τομέας έχει με τα χρόνια κατακερματιστεί στη χώρα μας και έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου δεν μπορούμε πια να επιλέξουμε ένα ντόπιο αγροτικό προϊόν…
Π.Γ.: Υπάρχουν πολλές δομικές ανωμαλίες, υπάρχει έλλειψη, υπηρεσιών, γνώσης, κοινωνικής δικτύωσης και ενημέρωσης. Η Ελλάδα είναι μια χώρα στην οποία η συντριπτική πλειοψηφία των αγροτών είναι μικροκαλλιεργητές. Αυτού του είδους η γεωργία, που είναι και πιο κοντά στον καταναλωτή, δεν μπορεί να μπει στο ίδιο καζάνι με τις μεγάλες βιομηχανικές φάρμες που υπάρχουν στη Γερμανία ή τη Γαλλία. Αυτή η ιδιαιτερότητα δεν είχε ληφθεί υπόψη από την Ε.Ε., όταν σχεδιάζονταν η κοινή γεωργική πολιτική, στην Ελλάδα δεν είχαμε επίσης και τους κατάλληλους ανθρώπους στις κυβερνήσεις, για να τονίσουν την ιδιαιτερότητα της χώρας σε σχέση με τις άλλες χώρε της Ε.Ε. Αλλά και εμείς ως πολίτες δεν είμαστε ευαισθητοποιημένοι σε αυτά τα ζητήματα.

ΠτΘ: Πώς λοιπόν η τροφή γίνεται πολιτική πράξη κ. Γεωργιάδη;
Π.Γ.: Η τροφή μας δίνει μια δυνατότητα, να ψηφίζουμε κάθε μέρα για αυτό που βάζουμε στο πιάτο μας, χωρίς να χρειαστεί να αλλάξουμε άρδην τις διατροφικές μας συνήθειες. Κατ’ αρχήν το φαγητό είναι απόλαυση και ως απόλαυση πρέπει να το βλέπουμε. Απλώς πρέπει να ενημερωθεί ο κόσμος για το οικολογικό αποτύπωμα των διατροφικών του επιλογών, γιατί τέτοιου είδους ενημέρωση δεν υπάρχει. Και το Slow Food, προωθεί την καλή, καθαρή και δίκαια τροφή. Καλό φαγητό δηλαδή εύγευστο, καθαρό που σημαίνει ότι η παραγωγή του φαγητού δεν επιβαρύνει το περιβάλλον και δίκαιο γιατί δεν στερεί την τροφή από κάποιον άλλο πάνω στον πλανήτη.

ΠτΘ: κ. Γεωργιάδη σας ευχαριστώ.
Π.Γ.: Κι εγώ ευχαριστώ.

Slow Food

Η ιδέα και το όραμα του Slow Food, του παγκόσμιου κινήματος της οίκο-γαστρονομίας, δεν έχει και τόσο να κάνει με τη βραδυφαγία. Είναι ένας διεθνής μη-κερδοσκοπικός οργανισμός που αποτελείται από 100.000 μέλη σε 160 χώρες. Με τις δράσεις τους, σε πάνω από 1300 συντροφιές (convivia) σε ολόκληρο τον κόσμο, τα μέλη του προσπαθούν να ενθαρρύνουν τις τοπικές κοινωνίες τους να αναγνωρίσουν, να υποστηρίζουν αλλά και να απαιτούν φαγητό που είναι καλό, καθαρό και δίκαιο. Ο κ. Γεωργιάδης εξηγεί με πάθος πως «το καλό φαγητό, δηλαδή το εύγευστο, φρέσκο, της εποχής, ενεργοποιεί και ικανοποιεί τις αισθήσεις. Καθαρό, σημαίνει πως έχει παραχθεί με σεβασμό στα οικοσυστήματα, τους φυσικούς πόρους και το περιβάλλον. Είναι το φαγητό που τρέφει χωρίς να βλάπτει την υγεία, και είναι δίκαιο, επειδή σέβεται την κοινωνική δικαιοσύνη και εξασφαλίζει δίκαιη αποζημίωση του μόχθου και σωστές συνθήκες για όλους εκείνους που είναι μέρος της διατροφικής αλυσίδας, από την παραγωγή και την τυποποίηση, μέχρι τη διανομή και την κατανάλωση».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.