Ευαγγελια Κολα: «Υπαρχουν τεραστια κενα τοσο πριν οσο και μετα απο μια γυναικοκτονια»

Την ανάγκη να αναδειχθούν όχι μόνο οι συνθήκες που οδηγούν μια γυναίκα να παραμένει εγκλωβισμένη σε ένα κακοποιητικό περιβάλλον, αλλά και τα κενά που εμφανίζονται στην προστασία όσων μένουν πίσω μετά από ένα έγκλημα, υπογράμμισε η δικηγόρος κ.Ευαγγελία Κόλα, μιλώντας στο «Ράδιο Παρατηρητής 94fm» για την υπόθεση της 44χρονης γυναίκας που δολοφονήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στη Ροδόπη.

Η κ. Κόλα, η οποία ήταν η συνήγορος της 44χρονης πριν από τη δολοφονία και πλέον εκπροσωπεί την οικογένειά της, περιέγραψε μια σειρά από θεσμικά, οικονομικά και κοινωνικά εμπόδια που, σύμφωνα με την ίδια, δυσκόλευαν ουσιαστικά την προσπάθεια της γυναίκας να απομακρυνθεί από τον σύζυγό της και να δημιουργήσει μια ανεξάρτητη ζωή. Παράλληλα, στάθηκε με ιδιαίτερη ένταση στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν τα παιδιά της οικογένειας τις πρώτες ώρες και ημέρες μετά το έγκλημα.

Σε αναμονή της απολογίας του κατηγορουμένου

Αναφερόμενη αρχικά στο ποινικό σκέλος της υπόθεσης, η δικηγόρος σημείωσε ότι ο κατηγορούμενος είχε οδηγηθεί ενώπιον ανακριτή και εισαγγελέα και έχει ζητήσει προθεσμία προκειμένου να προετοιμάσει την απολογία του. Σύμφωνα με όσα ανέφερε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, έχει ήδη οριστεί συνήγορος υπεράσπισης και αναμενόταν η απολογία του, ενώ ο ίδιος είχε ομολογήσει την πράξη του.

Η ίδια, ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι για εκείνη το κρίσιμο ζήτημα ήταν και παραμένει η κατάσταση των παιδιών, τα οποία, όπως ανέφερε, βρίσκονται πλέον υπό την προστασία του «Χαμόγελου του Παιδιού» και λαμβάνουν υποστήριξη από κοινωνικούς λειτουργούς και παιδοψυχολόγους.

«Δεν μπορούσε πραγματικά να απεξαρτηθεί από τον θύτη»

Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η αναφορά της κ.Κόλα στα όσα είχαν προηγηθεί της δολοφονίας και στις δυσκολίες που αντιμετώπιζε η 44χρονη στην προσπάθειά της να απομακρυνθεί από το οικογενειακό περιβάλλον.

«Προσπαθούσαμε να βγάλουμε άκρη σε πράγματα που ακόμα και εγώ, σαν δικηγόρος, έβρισκα τοίχο μπροστά μου», ανέφερε χαρακτηριστικά, εξηγώντας πως καθοριστικός παράγοντας ήταν η οικονομική εξάρτηση της γυναίκας από τον σύζυγό της.

Η απουσία σταθερού και αυτοτελούς εισοδήματος, σε συνδυασμό με τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για τη νόμιμη παραμονή της στη χώρα, τη δυνατότητα ασφάλισης, την ενοικίαση κατοικίας και την κάλυψη των αναγκών των εξαρτώμενων μελών της οικογένειας, δημιουργούσαν ένα πλέγμα δυσκολιών που καθιστούσε εξαιρετικά δύσκολη την ανεξαρτητοποίησή της.

Η δικηγόρος υποστήριξε ότι σε περιπτώσεις όπου μια γυναίκα βρίσκεται σε κακοποιητικό περιβάλλον, οι γενικοί διοικητικοί κανόνες δεν μπορούν να εφαρμόζονται χωρίς τη δυνατότητα εξαιρέσεων.

«Όταν μια γυναίκα ζητάει βοήθεια, θα πρέπει να μπορεί το κράτος και οι μηχανισμοί του να ελίσσονται» σημείωσε χαρακτηριστικά τονίζοντας πως «η γυναίκα αυτή που ζητάει βοήθεια, δεν είναι ο κανόνας είναι η εξαίρεση, που θα πρέπει να πέσουμε πάνω της και να τη βοηθήσουμε».

Το οικονομικό κριτήριο και η άδεια παραμονής

Η κ. Κόλα άσκησε κριτική και στις οικονομικές προϋποθέσεις που συνδέονται με την άδεια παραμονής αλλοδαπών, υποστηρίζοντας ότι στην περίπτωση της 44χρονης τα απαιτούμενα εισοδηματικά όρια λειτουργούσαν ως ακόμη ένα εμπόδιο στην αυτονομία της.

Όπως εξήγησε, η γυναίκα είχε δημιουργήσει επί χρόνια τη ζωή και την οικογένειά της στην Ελλάδα, ωστόσο η δυνατότητα να αποκτήσει ανεξάρτητη άδεια παραμονής εξακολουθούσε να συνδέεται με οικονομικά κριτήρια που, κατά την εκτίμησή της, ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να καλυφθούν από μια μητέρα με εξαρτώμενα παιδιά.

Η ίδια ανέφερε ότι από τον Απρίλιο η 44χρονη είχε ξεκινήσει να εργάζεται με στόχο να ικανοποιήσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις ώστε, επιστρέφοντας από την εποχική εργασία, να επιχειρήσει να αποκτήσει δική της άδεια παραμονής και στη συνέχεια να προχωρήσει σε διαζύγιο.

«Η αυλαία δεν μπορεί να πέσει στη δολοφονία»

Όπως έσπευσε η ίδια να υπογραμμίσει η δημόσια συζήτηση δεν πρέπει να εξαντληθεί στο ίδιο το έγκλημα.

«Η αυλαία για πολλούς έπεσε. Δεν θέλω να δεχτώ ότι η αυλαία έπεσε  γενικώς», είπε, εξηγώντας ότι το πραγματικό ζητούμενο είναι να διερευνηθούν οι λόγοι για τους οποίους γυναίκες που βρίσκονται σε κακοποιητικές σχέσεις αδυνατούν να απομακρυνθούν έγκαιρα.

Όπως τόνισε, υπάρχουν πιθανότατα και άλλες γυναίκες που εξακολουθούν να βρίσκονται εγκλωβισμένες σε ανάλογες καταστάσεις και γι’ αυτό απαιτείται να εντοπιστούν τα κενά του συστήματος και να αντιμετωπιστούν προτού σημειωθεί η επόμενη τραγωδία.

Τα «αθέατα θύματα» και οι πρώτες ώρες μετά το έγκλημα

Ερωτηθείσα για τα αντανακλαστικά και την οργάνωση της Πολιτείας σε ό,τι αφορά τα παιδιά της οικογένειας και τις πρώτες ώρες μετά τη δολοφονία, η κ.Κόλα περιέγραψε ένα σκηνικό στο οποίο, σύμφωνα με όσα η ίδια βίωσε, δεν υπήρξε από την πρώτη στιγμή ένας σαφής και ενεργοποιημένος μηχανισμός ψυχοκοινωνικής υποστήριξης.

Όπως ανέφερε, δύο από τα παιδιά μεταφέρθηκαν στην Αστυνομία, όπου κλήθηκαν να μιλήσουν για όσα είχαν συμβεί, χωρίς εκείνη τη στιγμή να είναι παρών παιδοψυχολόγος ή κοινωνικός λειτουργός. Η ίδια υποστήριξε ότι μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας τα παιδιά αποχώρησαν χωρίς να έχει ακόμη εξασφαλιστεί πού θα μεταβούν και ποιος θα αναλάβει άμεσα την υποστήριξή τους.

«Το ερώτημά μου είναι, αν δεν υπήρχε κάποιος, αν η μητέρα τους δεν είχε απευθυνθεί σε δικηγόρο, αυτά τα παιδιά πού θα πήγαιναν;», διερωτήθηκε, εκφράζοντας παράλληλα την ανησυχία της για την ψυχική τους ασφάλεια τις κρίσιμες πρώτες ώρες.

Η πρώτη οργανωμένη ψυχοκοινωνική υποστήριξη ήρθε ημέρες αργότερα

Όπως έκανε γνωστό η πρώτη οργανωμένη επαφή των παιδιών με παιδοψυχολόγο και κοινωνικό λειτουργό πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή, δηλαδή αρκετές ημέρες μετά το έγκλημα.

Η ίδια ανέφερε ότι καθοριστική ήταν η παρέμβαση του Μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής, ο οποίος προσφέρθηκε να εξασφαλίσει φιλοξενία στα παιδιά, καθώς και του «Χαμόγελου του Παιδιού», το οποίο κινητοποιήθηκε για να διαθέσει ειδικούς και να αναλάβει την υποστήριξή τους.

Η κ. Κόλα ξεκαθάρισε ότι δεν επιχειρεί να αποδώσει προσωπικές ευθύνες σε συγκεκριμένο υπάλληλο ή υπηρεσία, αλλά δια της έκθεσης των πραγματικών περιστατικών, ελπίζει να αναδειχθεί ένα ευρύτερο ζήτημα λειτουργίας και συντονισμού των αρμόδιων φορέων.

«Υπάρχουν κενά στο πριν, αλλά και απίστευτα κενά στο μετά»

«Υπάρχουν πολλά κενά στο πριν μιας δολοφονίας. Υπάρχουν όμως και απίστευτα κενά μετά από αυτή τη δολοφονία» υπογράμμισε χαρακτηριστικά, τονίζοντας πως το κράτος οφείλει να διαθέτει εκ των προτέρων σαφή πρωτόκολλα για το ποιος αναλαμβάνει παιδιά και άλλα ευάλωτα μέλη μιας οικογένειας αμέσως μετά από ένα τόσο βίαιο περιστατικό, πού φιλοξενούνται, ποιος αξιολογεί την ψυχική τους κατάσταση και πώς εξασφαλίζεται η συνέχεια της φροντίδας.

Η ιδιωτική πρωτοβουλία και η εθελοντική προσφορά, που όπως εξήγησε υπήρξε, αλλά υπό τον «φόβο» της τυπικής διαδικασίας δεν αξιοποιήθηκε, μπορούν να λειτουργούν συμπληρωματικά, όχι όμως να υποκαθιστούν τον οργανωμένο κρατικό μηχανισμό.

«Ο ιδιώτης είναι ο τελευταίος που πρέπει να επιλαμβάνεται. Πρέπει η κοινωνία, πρέπει το κράτος να είναι αυτό που έχει επιληφθεί», σημείωσε.

«Πολλά πράγματα δεν περιμένουν»

Η κ. Κόλα στάθηκε και σε ένα ακόμη ζήτημα, ήτοι στην καθυστέρηση που συχνά προκαλεί η γραφειοκρατία ακόμη και όταν υπάρχουν επαγγελματίες πρόθυμοι να βοηθήσουν.

Όπως περιέγραψε, κοινωνικοί λειτουργοί υπηρεσιών της περιοχής είχαν προσφερθεί σε προσωπικό επίπεδο να συνδράμουν, αλλά δίσταζαν να παρέμβουν χωρίς επίσημο ορισμό, υπό τον φόβο ότι θα υπερέβαιναν τις αρμοδιότητές τους.

Για τη δικηγόρο, αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο πρέπει να αλλάξει το σύστημα, προκειμένου, όπως εξήγησε, σε καταστάσεις άμεσου κινδύνου οι διαδικασίες να ενεργοποιούνται ταχύτερα και οι επαγγελματίες να γνωρίζουν με σαφήνεια ποιος έχει την ευθύνη παρέμβασης.

«Πρέπει να φροντίζουμε να κερδίζουμε χρόνο, όχι μόνο για τις γυναίκες. Πολλά πράγματα δεν περιμένουν και ο δολοφόνος δεν περιμένει», τόνισε.

«Δεν έχουμε υποστηρικτικό περιβάλλον ούτε για το πριν ούτε για το μετά»

Κλείνοντας τη συνέντευξη, η κ.Κόλα επανέφερε τη συζήτηση στην ευθύνη της Πολιτείας να δημιουργήσει ένα συνεκτικό σύστημα προστασίας, τόσο για όσους προσπαθούν να απομακρυνθούν από κακοποιητικές σχέσεις όσο και για τα παιδιά και τις οικογένειες που καλούνται να διαχειριστούν τις συνέπειες ενός εγκλήματος.

«Θα ήθελα όποιος μπορεί να κινητοποιηθεί, να κινητοποιηθεί. Δεν έχουμε δομές, δεν έχουμε υποστηρικτικό περιβάλλον ούτε για το πριν ούτε για το μετά», ανέφερε, καταλήγοντας ότι σήμερα υπάρχουν σημαντικές ιδιωτικές πρωτοβουλίες, αλλά αυτό που απουσιάζει είναι η αντίστοιχη οργανωμένη και άμεση κρατική παρέμβαση.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.