Επιλοχειος καταθλιψη, μεσα απο τα ματια μιας αληθινης ηρωιδας

«Αναρωτιόμουν αν μπορώ να ανταπεξέλθω σε όλο αυτό που εξελισσόταν μέρα με τη μέρα. Κάθε φορά που ξυπνούσα από το βαθύ μου ύπνο ακούγοντας κλάμματα και φωνές, ξαναέκλεινα τα μάτια και προσπαθούσα- μάταια- να παρακινήσω τον εαυτό μου να τα σηκωθεί και να ανταπεξέλθει στην πραγματικότητα. Έλεγα: ‘ Είναι ένα μωράκι, δικό μου μωράκι, που το ήθελα πολύ και ήταν καρπός του έρωτά μου με τον αντρούλη μου’. Τίποτα όμως δε μου έδινε ώθηση.. Τίποτα δε μου έπαιρνε αυτό το σφίξιμο στο στομάχι.. Δεν ήθελα τη δουλειά που τόσο αγαπούσα. Δεν ήθελα τους φίλους, τους γονείς, τον άντρα μου… Ήθελα, και ας μην το παραδεχόμουν, να ξαναγυρίσω στην παλιά μου ζωή. Στα γέλια, στην όρεξη, στην αισιοδοξία, στη φρεσκάδα. Ο σύζυγός μου, μου συμπαραστεκόταν πολύ, με μεγάλη τρυφερότητα και κατανόηση, χωρίς πολλές φορές να συνειδητοποιεί τι ακριβώς μου είχε συμβεί. Εγώ όμως δεν τον ήθελα κοντά μου. Δεν ήθελα τίποτα. Μόνο το φαγητό μπορούσε, για λίγα λεπτά ή και δευτερόλεπτα, να με κάνει να νιώσω κάπως καλύτερα. Μετά όμως, γινόμουν πιο χάλια, αφού ένιωθα ενοχές και για αυτό. Μια μέρα, που όπως συνήθως, ξύπνησα τελείως άκεφη και έκλαιγα για ώρες, ο άντρας μου με πήρε από το χέρι, με βοήθησε να ντυθώ, λέγοντάς μου πως πάμε μια βόλτα σε κάτι φίλους. Τελικά καταλήξαμε στην ψυχολόγο.. ‘ Επιλόχειος κατάθλιψη’..Δε μπορώ να περιγράψω με λόγια την πορεία.. Δύσκολες μέρες, διαδεχόταν καλύτερες μέρες, πάντα όμως με τη φράση που μου είχε πει να λέω συνεχώς: ‘Είσαι δυνατή, θα τα καταφέρεις’. Ζορίστηκα πολύ, πιέστηκα στο να το διατηρώ στο μυαλό μου χωρίς να το πιστεύω ούτε στο ελάχιστο… Πέρασαν 10 μήνες από τότε και τώρα όλα είναι πιο φωτεινά. Οι άσχημες μέρες είναι λίγες και πάνω από όλα είναι πλήρως αντιμετωπίσιμες. Τώρα τι τριγυρίζει στο μυαλό μου; Η φράση: ‘Ναι τα κατάφερα!’… Και ναι την πιστεύω στο 100%».
Γυναίκα, 31 ετών.

Μετέφερα όσο πιο πιστά μπορούσα η μαρτυρία μιας γυναίκας που υπέφερε πολύ, έχοντας επιλόχειο κατάθλιψη. Μια κατάθλιψη η οποία θεωρείται πλήρως αντιμετωπίσιμη, χωρίς ωστόσο ακριβές χρονικό περιθώριο. Χρειάζεται όμως εξειδικευμένη, συστηματική, επίμονη και σοβαρή προσπάθεια.

Οι γυναίκες επιβάλλεται να μην την φοβούνται και να αναζητούν όσο το δυνατόν συντομότερα βοήθεια. Και φυσικά, δεν πρέπει κανένας να το βάζει κάτω. Όπως και όλες οι ψυχικές ασθένειες- παθήσεις και διαταραχές, έτσι και η επιλόχειος κατάθλιψη, χρειάζονται χρόνο και υπομονή. Η κάθε θεραπεία χρειάζεται κάποιο χρονικό περιθώριο για να ευδοκιμήσει.

Και όλα θα πάνε καλά….

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.