Δεν ηταν οπως το περιμενα…

Όλες οι γυναίκες κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης τους, πλάθουν ασυναίσθητα την εικόνα του επερχόμενου μωρού τους. Οι περισσότερες εικόνες περιλαμβάνουν ένα όμορφο μωρό, με πολλά αγαπημένα χαρακτηριστικά από τους γονείς του. Συνήθως είναι άσπρο, παχουλό, ξανθό με όμορφα μάτια. Χαμογελαστό, ήσυχο και συνάμα «ζωντανό», με έντονη βλεμματική επαφή και καθόλα τυπικής ανάπτυξης.

Στον τοκετό, τα πράγματα περίπλοκα. Από τη μία, οι μητέρες αντικρίζουν ένα λιγότερο ελκυστικό μωρό. Μαυρούτσικο, συνήθως ζορισμένο από τον τοκετό, τις περισσότερες φορές χωρίς πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τους γονείς του. Την ώρα εκείνη όμως, η συγκίνηση είναι που επικρατεί, μαζί με μια ανακούφιση που όλα πήγαν καλά. Οπότε η εσωτερική και «κρυφή» απογοήτευση δεν κάνει αισθητή την παρουσία της.

Όσο περνούν οι μήνες, η κάθε μητέρα αντιλαμβάνεται πως, η ζωή με ένα μωρό δεν είναι καθόλου η ιδεατή εικόνα του ασυνειδήτου, που είχε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Πρακτικές δυσκολίες, όπως κλάματα, αϋπνίες, κολικοί, δυσκολίες θηλασμού, επιλόχειος κατάθλιψη, μπορούν να κάνουν την πραγματικότητα αντικειμενικά πολύ δύσκολη. Σε αυτό το σημείο θα σταθώ.

Αν η μητέρα έχει ένα υποστηρικτικό δίκτυο κοντά της, ένα μωρό συνεργάσιμο και σχετικά «βολικό», είναι εργαζόμενη και της δίνεται η δυνατότητα για προσωπική ζωή, τα πράγματα κυλούν ομαλότερα και ευκολότερα. Στην περίπτωση όμως που το μωρό, λόγω διαφόρων θεμάτων, παρουσιάζει ποικίλες δυσκολίες η απογοήτευση ακολουθεί την στεναχώρια και αυτό δεν είναι καθόλου κατακριτέο. Οι προσδοκίες καταρρέουν, τα νεύρα κάνουν την παρουσία της και η ζωή μοιάζει με ένα όνειρο που ζει παράλληλα με τους γονείς.

Το κλειδί σε όλη αυτή την κατάσταση είναι η ψυχραιμία. Η συνειδητοποίηση πως, η κάθε αρχή είναι και δύσκολη, δεν πρέπει να κρύβει ενοχή, αλλά περηφάνια για την παραδοχή της αλήθειας. Η δειλία πρέπει να αντικατασταθεί με θάρρος. Η απογοήτευση με προσμονή και υπομονή. Τέλος, το τελευταίο σημείο που χρειάζεται προσοχή είναι η αναζήτηση εξειδικευμένης βοήθειας, όποτε τα πράγματα δεν καλυτερεύουν με τον καιρό, αλλά επιμένουν ή/και σοβαρεύουν. Μην ξεχνάμε πως, δεν είμαστε θεοί και πολλές φορές χρειαζόμαστε ένα εξωτερικό χέρι, να έρθει να μας βγάλει από το πηγάδι στο οποίο, άθελά μας, πέσαμε.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.